Ergoterapia – Eksperci medyczni

Ergoterapia opiera się na podejściu holistycznym, jest uznaną metodą terapeutyczną zalecaną przez lekarza oraz wspiera i towarzyszy osobom w każdym wieku, których zdolność do działania jest ograniczona z powodu choroby, urazu lub niepełnosprawności. Ergoterapeuci pracują w sposób holistyczny: w centrum uwagi znajduje się człowiek wraz z jego indywidualnymi czynnościami z zakresu samoobsługi, produktywności i spędzania wolnego czasu.

Podstawą jest założenie, że sensowna aktywność sprzyja zdrowiu. Dlatego ergoterapia wspiera ludzi w odzyskiwaniu utraconych lub zagrożonych umiejętności oraz w prowadzeniu życia w jak największym stopniu opartego na samodzielności.

Celem terapii ergoterapeutycznej jest utrzymanie lub poprawa sprawności funkcjonalnej w życiu codziennym, a tym samym wzmocnienie samodzielności i uczestnictwa osób dotkniętych tymi problemami w życiu społecznym. W zależności od obrazu klinicznego trenuje się zdolności motoryczne, poznawcze, społeczne i fizyczne.

Konkretne cele terapii zawsze dostosowuje się do indywidualnej sytuacji. Należą do nich między innymi:

• poprawa motoryki dużej i małej oraz koordynacji ruchowej
• ćwiczenie zdolności poznawczych, takich jak koncentracja i pamięć
• utrzymanie istniejących oraz przywrócenie utraconych zdolności fizycznych i motorycznych
• większa samodzielność w życiu codziennym i w środowisku domowym

Ma to na celu umożliwienie ponownego samodzielnego radzenia sobie z codziennością i wykonywania codziennych czynności, takich jak ubieranie się, jedzenie czy robienie zakupów, a także poprawę jakości życia osób dotkniętych tym problemem.

Ergoterapia jest metodą leczniczą, która jest przepisywana przez lekarza. Skierowanie wystawia zazwyczaj lekarz rodzinny lub specjalista, na przykład z zakresu neurologii lub psychiatrii, w przypadku występowania odpowiedniej choroby.

Następnie terapeuta zajęciowy przeprowadza terapię na podstawie tego zlecenia. W przypadku leczenia niezbędnego z medycznego punktu widzenia koszty pokrywa ustawowa kasa chorych. W przypadku osób dorosłych zazwyczaj obowiązuje ustawowa dopłata. Podstawą jest zawsze zlecenie leczenia wystawione przez lekarza, które określa rodzaj i zakres działań ergoterapeutycznych.

Ergoterapia z wykorzystaniem terapii zajęciowej

Zakres terapii zajęciowej w ramach ergoterapii w psychiatrii jest bardzo zróżnicowany i skierowany jest przede wszystkim do osób cierpiących na choroby psychiczne.

Obejmuje ona:

• Zajęcia twórcze lub rękodzielnicze (malowanie, lepienie z gliny, malowanie na jedwabiu, obróbka drewna itp.)
• Trening umiejętności poznawczych (np. trening koncentracji) lub
• ćwiczenie czynności związanych z życiem codziennym, takich jak np. robienie zakupów i gotowanie, korzystanie z transportu publicznego (szkolenie z zakresu prowadzenia gospodarstwa domowego, szkolenie z zakresu radzenia sobie w życiu codziennym)

Cele ergoterapii to:

• Rozwój i doskonalenie umiejętności manualnych, twórczych, poznawczych lub związanych z codziennym funkcjonowaniem 
• Wspieranie motywacji, aktywności i pewności siebie 
• Obszar obserwacji i ćwiczeń dotyczących relacji pacjenta z samym sobą (np. oczekiwania wobec własnych osiągnięć, perfekcjonizm) oraz z innymi osobami (innymi pacjentami, terapeutami)
• Wzmocnienie samodzielności i zdolności do działania, zwłaszcza gdy są one ograniczone przez chorobę

Terapia zajęciowa stanowi podstawowy element pracy terapeutycznej w warunkach szpitalnych. Jest ona jednak również częścią leczenia ambulatoryjnego.

Zazwyczaj odbywa się w formie terapii grupowej, sporadycznie również jako terapia indywidualna.

Ergoterapia poprzez terapię zajęciową

Terapia zajęciowa ma na celu rozwijanie umiejętności zawodowych po przebytych chorobach lub urazach, aby ułatwić pacjentom powrót do procesu pracy.

Obejmuje to również samodzielną pracę w placówkach dalszego leczenia, takich jak np.:

• Działania w zakresie rehabilitacji zawodowej
• Praca w warsztacie dla osób niepełnosprawnych

W zależności od wykształcenia zawodowego i umiejętności pacjent wykonuje różne zadania.

Mogą to być:

• Czynności w warsztacie stolarskim
• Czynności w ogrodnictwie przy klinice
• Prostsze lub bardziej złożone zadania na komputerze

Cele terapii koncentrują się na następujących aspektach:

• zdolność koncentracji
• Wytrwałość
• Skrupulatność
• Umiejętności społeczne oraz
• Elastyczność

Ergoterapia stanowi kluczowy element rehabilitacji. Po udarze mózgu, w przypadku stwardnienia rozsianego lub innych chorób neurologicznych ergoterapia może pomóc w odzyskaniu utraconych funkcji i poprawie sprawności ruchowej.

Jako sprawdzona forma terapii ergoterapia jest bardzo przydatna i ściśle współpracuje z innymi metodami, takimi jak fizjoterapia i logopedia. Stosowana jest również u dzieci z zaburzeniami rozwoju lub opóźnieniami rozwojowymi w wieku dziecięcym. Celem jest zawsze wspieranie osób dotkniętych tymi problemami w codziennym życiu oraz zapewnienie im udziału w życiu społecznym i zawodowym.