Diagnostyka rozwojowa stanowi część neurologii dziecięcej. Zajmuje się niemowlętami, małymi dziećmi oraz przedszkolakami. Wraz z wiekiem diagnostyka rozwojowa przechodzi głównie w ręce psychiatrów dziecięcych i młodzieżowych oraz psychologów dziecięcych. Badają oni na przykład zdolności poznawcze dziecka (IQ).
Poniżej znajdziesz więcej informacji oraz listę wybranych specjalistów zajmujących się diagnostyką rozwoju.
Diagnostyka rozwoju obejmuje następujące obszary:
Zaburzenia rozwoju pojawiają się w okresie niemowlęcym lub dziecięcym i są związane z zaburzeniami dojrzewania układu nerwowego @ N_studio /AdobeStockZmysły obejmują rozwój i przetwarzanie:
Motoryka obejmuje ruchy i sekwencje ruchowe dziecka. Obejmuje to nie tylko poruszanie się, ale także ssanie, połykanie, motorykę małą oraz zdolności motoryczne (ustne).
Rozwój poznawczy obejmuje:
Rozwój społeczny odnosi się do zdolności do nawiązywania relacji. Podstawą tego jest relacja między matką a dzieckiem.
Zachowania społeczne rozwijają się wraz z wiekiem @ Gennadiy Poznyakov /AdobeStock
Rozwój emocjonalny to zdolność dziecka do odczuwania i wyrażania różnych emocji.
Istnieje ścisły związek między rozwojem społecznym a emocjonalnym dziecka. Dzięki opartej na zaufaniu relacji z osobami opiekującymi się nim w dzieciństwie dziecko wcześnie poznaje pozytywne emocje.
Zaburzenia rozwoju mogą występować ogólnie lub w konkretnym obszarze rozwoju. Dla każdego obszaru rozwoju istnieją określone kamienie milowe z przedziałami wiekowymi, w których dzieci powinny osiągać określone etapy.
Jeśli dziecko nie osiąga danego etapu, jego rozwój w tym obszarze wykracza poza normę. Przykładem jest samodzielne chodzenie do 18. miesiąca życia.
Nie oznacza to jeszcze patologicznego zaburzenia rozwoju. Jednak od tego momentu należy zaangażować neurologa dziecięcego. Przeprowadzi on diagnostykę neuropediatryczną. Na szczęście wiele nieprawidłowości można skutecznie leczyć, jeśli zostaną wcześnie zdiagnozowane.
