Centrum Leczenia Niedrożności Żylnych Miednicy (niedrożność = zwężenie) specjalizuje się w leczeniu wrodzonych lub nabytych zwężeń żył miednicy. Takie zwężenia lub niedrożności mogą prowadzić do bolesnych obrzęków nóg lub owrzodzeń żylnych. Leczenie żył miednicznych należy do zakresu medycyny naczyniowej, zwanej w języku medycznym również angiologią. Ściśle rzecz biorąc, jest to dziedzina flebologii.
Niedrożności żył miednicznych (niedrożność = zwężenie) należą do dziedziny flebologii, która zajmuje się rozpoznawaniem i leczeniem chorób żył.
Żyły miednicze (Vena iliaca) transportują krew żylną ubogą w tlen z nóg i uchodzą do żyły głównej (Vena cava). Ta prowadzi krew do prawej komory serca.
Jeśli w jednej z żył miednicznych występuje zwężenie, transport krwi nie przebiega już prawidłowo.
Takie zwężenia powstają w wyniku:
Powoduje to zastój krwi w nogach. Wywołuje to różne dolegliwości, takie jak obrzęk lub ból nóg.
Centrum leczenia niedrożności żył miednicy to klinika specjalizująca się w leczeniu zwężeń żył miednicy.
Ponieważ leczenie często ma charakter chirurgiczny, centrum może być powiązane z kliniką chirurgii naczyniowej. Centra dysponują najnowocześniejszym sprzętem technicznym do diagnostyki i leczenia zwężeń żył miednicy.
Częściowo złożone zabiegi wymagają wysokiego poziomu wiedzy specjalistycznej, jaką posiadają na przykład angiolodzy i chirurdzy naczyniowi.
Angiolodzy są ekspertami w dziedzinie medycyny naczyniowej. Ukończyli sześcioletnie szkolenie specjalizacyjne z zakresu medycyny wewnętrznej i angiologii.
Są zatem specjalistami w zakresie diagnostyki i leczenia chorób żył, tętnic, naczyń włosowatych i naczyń limfatycznych. Leczenie może mieć charakter zachowawczy lub chirurgiczny.
Chirurgia naczyniowa należy do chirurgii ogólnej. Chirurdzy naczyniowi zazwyczaj również ukończyli sześcioletnie szkolenie specjalizacyjne w zakresie chirurgii naczyniowej.
Są oni specjalistami w zakresie wszystkich zabiegów interwencyjnych dotyczących chorób, urazów, infekcji lub wad rozwojowych układu naczyniowego.
Specjaliści w Centrum Leczenia Niedrożności Żylnej Miednicy zajmują się nabytymi i wrodzonymi zwężeniami oraz niedrożnościami żył miednicy.
Częstą chorobą wrodzoną jest zespół ucisku żył miednicznych, znany również jako zespół May-Thurnera lub zespół ucisku żyły biodrowej.
W tym przypadku krzyżująca się tętnica miednicza uciska (kompresuje) lewą żyłę miedniczną. Powoduje to uszkodzenia wewnętrznej ściany naczynia i powstanie swego rodzaju „ostrogi żylnej”. W wyniku tego utrudnienia odpływu znacznie wzrasta ryzyko zakrzepicy w lewych żyłach miednicy i nóg.
Zwężenie żył miednicznych może jednak również powstać w wyniku zakrzepicy. W przypadku zakrzepicy skrzep krwi całkowicie zamyka żyłę. Nawet jeśli lekarze usuną lub rozpuszczą skrzep krwi, blokada może pozostać.
Ostre zwężenie lub ostre zamknięcie żył miednicznych jest często następstwem zakrzepicy. Skrzep powstaje w wyniku uszkodzenia ściany naczynia i zmian w przepływie krwi.
Przyczyną może być również spowolnienie przepływu krwi lub turbulencje w już istniejących zmianach naczyniowych. Długotrwałe siedzenie (na przykład podczas lotów długodystansowych) lub leżenie (na przykład w szpitalu) może również sprzyjać powstawaniu zakrzepicy.
Następujące objawy mogą wskazywać na niedrożność żył miednicy:
Typowymi objawami zwężenia żył miednicy są skurcze łydek @ Oporty786 /AdobeStockOprócz wywiadu z pacjentem (anamnezy) i badania fizykalnego (obrzęki, bóle, zmiany koloru skóry) najważniejszą metodą obrazową jest badanie ultrasonograficzne naczyń. Nazywa się je również ultrasonografią dopplerowską.
Aparat ultrasonograficzny za pomocą specjalnych obrazów kolorowych uwidacznia przepływ krwi w żyłach. Dzięki temu lekarz może rozpoznać przebieg naczyń w tkankach, zdiagnozować zwężenia i zwapnienia oraz zmierzyć ich rozległość.
Badanie ultrasonograficzne naczyń @ Evgeniy Kalinovskiy /AdobeStock
Nowoczesną metodą oceny niedrożności w okolicy żył miednicy jest ultrasonografia wewnątrznaczyniowa. W tym przypadku lekarze wprowadzają zminiaturyzowaną głowicę ultrasonograficzną do układu naczyniowego.
Nie zawsze jednak wszystkie obszary naczyniowe można wystarczająco dobrze zobrazować za pomocą ultrasonografii. W takich przypadkach wskazane może być wykonanie tomografii komputerowej (TK) lub rezonansu magnetycznego (MR). Flebografia to obrazowanie żył za pomocą promieni rentgenowskich z użyciem środka kontrastowego.
Naczynia są szczególnie dobrze widoczne w tomografii komputerowej i rezonansie magnetycznym po podaniu środka kontrastowego. Wówczas eksperci mówią o angiografii tomografii komputerowej (CTA) lub angiografii rezonansu magnetycznego (MRA).
W przypadku ultrasonografii wewnątrznaczyniowej lekarze wprowadzają sondę ultrasonograficzną do naczynia @ Microgen /AdobeStock
Po rozpoznaniu zwężenia żył miednicy najpierw stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe (hamowanie krzepnięcia krwi). Regularne przyjmowanie leku zmniejsza ryzyko powstania zakrzepu i niebezpieczeństwo zatorowości płucnej.
Jeśli skrzep już się utworzył, lekarze go rozpuszczają i usuwają.
Zasadniczo istnieją trzy możliwości:
.jpg "Minimal-invasiver Eingriff in der Gefäßchirurgie")
minimalnie inwazyjny w chirurgii naczyniowej @ Kaspars Grinvalds /AdobeStockZwężenie lub niedrożność żyły miednicznej chirurg naczyniowy często może usunąć w ramach zabiegu minimalnie inwazyjnego.
W tym celu wykonuje nakłucie w pachwinie i wprowadza stent żylny. Jest to niewielka rurka, która rozszerza naczynie i może bez problemu pozostać w organizmie przez całe życie.
Pod kontrolą rentgenowską lekarz wprowadza cewnik ze stentem do miejsca zwężenia i tam go umieszcza (angioplastyka).
W zależności od stopnia zwężenia chirurg może umieścić kilka stentów jeden za drugim, aby trwale udrożnić dłuższy odcinek zwężonej żyły miednicznej.
