Dr med. Hubert Klauser: Kciuk w górę – innowacyjna metoda leczenia artrozy stawu śródręczno-paliczkowego kciuka

Dr med. Hubert Klauser: Tak, artroza stawu siodłowego kciuka jest częstą chorobą stawów dłoni i w większości przypadków pojawia się dopiero w podeszłym wieku, zazwyczaj po pięćdziesiątce, przy czym znacznie częściej dotyka kobiety niż mężczyzn. Ta tzw. rizoartroza to zużycie stawu – istnieją różne stadia, w zależności od tego, w jakim stopniu chrząstka jest już zużyta.

Dr med. Hubert Klauser: Jako doświadczony chirurg ręki, w przypadku zaawansowanego zużycia stawu i związanych z tym dolegliwości stosuję sztuczną protezę stawu siodłowego kciuka, który znajduje się między pierwszą kością śródręcza a wielokątną kością kciuka. Endoproteza stawu siodłowego kciuka to najnowocześniejsza i najbardziej profesjonalna metoda leczenia operacyjnego. Wraz z moim zespołem stosuję tutaj zaawansowaną endoprotezę stawową o tzw. „podwójnej ruchomości” dla stawu siodłowego kciuka, która jest zbudowana podobnie jak endoproteza stawu biodrowego – tylko w mniejszym rozmiarze, że tak powiem.

Dr med. Hubert Klauser: W zasadzie nie jest ona nowa, stosuję ją już od około siedemnastu lat. Mimo to metodę tę, która w ostatnich latach była stale udoskonalana, nadal można uznać za innowacyjną – po prostu dlatego, że proteza stawu siodłowego kciuka jest moim zdaniem zdecydowanie lepsza od klasycznej metody leczenia, jaką jest artroplastyka resekcyjna.

Dr med. Hubert Klauser: W przypadku klasycznej metody, czyli artroplastyki resekcyjnej, całkowicie usuwa się kość nadgarstka – wielokątną kość nadgarstka. Jest to operacja radykalna, po której nie ma już odwrotu. W przypadku protezy stawu siodłowego kciuka wszczepia się jednak sztuczny zamiennik stawu. Funkcjonalność stawu, długość promienia kciuka i motoryka mała pozostają zachowane. Po operacji pacjent nadal ma wystarczającą siłę w kciuku – to ważne dla jakości życia. Dzięki temu pacjenci mogą nadal uprawiać sport, np. jeździć na nartach, a także grać na instrumentach muzycznych. Wszczepienie protezy stawu siodłowego kciuka jest lepszym rozwiązaniem, ponieważ nie wiąże się z radykalnym usunięciem kości, a jedynie z wymianą stawu. Przed podjęciem decyzji o resekcji należy najpierw rozważyć wszczepienie protezy stawu siodłowego kciuka. Jednak wielu pacjentów po prostu nie wie, że istnieje taka możliwość. Ponadto wielu chirurgów ręki nie opanowało tej metody w wystarczającym stopniu.

Dr med. Hubert Klauser: Tutaj również istnieją decydujące zalety. Pacjenci muszą nosić gips przez krótszy czas – zazwyczaj tylko trzy tygodnie zamiast sześciu. Szybciej wracają do formy. U moich pacjentów nigdy nie doszło do poluzowania się lub wyrwania sztucznego stawu. A tak bardzo obawiane zwichnięcia nie zdarzają się, jeśli fizjoterapia po operacji jest dobrze zaplanowana.

Dr med. Hubert Klauser: W naszej klinice wszczepiamy około trzydziestu protez stawu śródręczno-paliczkowego kciuka rocznie. Dzisiaj wygląda to zupełnie inaczej niż jeszcze piętnaście lat temu. Wcześniej w około trzech czwartych wszystkich przypadków wykonywano resekcję, dziś jest odwrotnie: endoproteza zyskuje na popularności – na szczęście dla pacjentów.

Dr med. Hubert Klauser: Tak, to prawda. Z pewnością przyczyniło się to również do tego, że zabieg ten jest coraz częściej stosowany przez chirurgów ręki, a proteza stawu śródręczno-paliczkowego kciuka jest obecnie bardzo zaawansowana. Wcześniej stosowano jeszcze endoprotezę ceramiczną. Od dawna stosuję protezę stawu kciuka wykonaną z tytanu z wkładką z polietylenu i powłoką z hydroksyapatytu – sprzyja to integracji metalu z kością. Korzyści płynące z tego zabiegu operacyjnego są ogromne.

Dr med. Hubert Klauser: Mogę to wyjaśnić na kilku dobrych przykładach: pacjentka z endoprotezą stawu śródręczno-paliczkowego kciuka po obu stronach, wszczepioną około osiem do dziesięciu lat temu w wieku 57 lat, może dziś bez problemów jeździć na nartach alpejskich i grać w golfa. Inna pacjentka, której już piętnaście lat temu wszczepiłem endoprotezę, do dziś jest z niej zadowolona – nawet w wieku ponad 70 lat nadal może grać na fortepianie swoje ukochane utwory Chopina. W przypadku klasycznej artroplastyki resekcyjnej z pewnością nie byłoby to możliwe w tak zróżnicowany i bezproblemowy sposób przez tak długi czas; zawdzięcza to wyłącznie protezie stawu siodłowego kciuka. Pacjentka, jak sama twierdzi, jest niezmiernie zadowolona, że zdecydowała się wówczas na ten zabieg, a nie na „okaleczenie” kości śródręcza. Nie tylko dlatego, że czerpie prawdziwą radość z gry na instrumencie, ale także dlatego, że całe codzienne życie staje się łatwiejsze. Mogę tylko powiedzieć: wielkie brawa!

Panie doktorze Klauser – bardzo dziękuję za ten pouczający wywiad!

Mają Państwo dolegliwości związane z dłonią lub stawem śródręczno-paliczkowym kciuka i interesuje Państwa proteza tego stawu? Zapraszamy do zapoznania się z profilem specjalisty ds. rąk, dr. Klausera, i skontaktowania się z nim bezpośrednio za pośrednictwem Leading Medicine Guide!

Źródła zdjęć © Maksim Pasko, © Kotari, © fergregory – Adobe Stock