Choroba Hashimoto jest najczęstszą postacią zapalenia tarczycy. Ta przewlekła choroba częściej dotyka kobiety niż mężczyzn. Przyczyna reakcji autoimmunologicznej nie jest jak dotąd znana. Podejrzewa się, że nadmierne spożycie jodu nasila stan zapalny.
Ponieważ choroby Hashimoto nie da się wyleczyć, leczenie ma na celu złagodzenie objawów i zatrzymanie postępu choroby. Oznacza to spowolnienie zarówno procesu zapalnego, jak i niszczenia tkanki tarczycy. Aby złagodzić objawy, chorzy otrzymują długoterminowo hormony tarczycy w postaci tabletek (terapia zastępcza, terapia hormonalna).
Diagnoza choroby opiera się na objawach, badaniu ultrasonograficznym tarczycy, stężeniu hormonów tarczycy oraz poziomach przeciwciał przeciwko tarczycy we krwi. Często lekarz wykonuje dodatkowo scyntygrafię. Badania te są przeprowadzane w regularnych odstępach czasu również podczas leczenia choroby Hashimoto.
Czym jest zespół Hashimoto?
Choroba Hashimoto to przewlekła choroba tarczycy. Eksperci nazywają ją również zapaleniem tarczycy, autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy lub zapaleniem tarczycy Hashimoto, co opisuje autoimmunologiczną, zapalną naturę tej choroby.
Zaburzenie układu odpornościowego, w którym autoprzeciwciała atakują tkankę tarczycy, prowadzi do stanu zapalnego.
Osoby dotknięte chorobą rzadko zauważają zapalenie tarczycy Hashimoto w początkowej fazie. Postępujące, subkliniczne zapalenie prowadzi z czasem do zniszczenia tkanki tarczycy.
Hormony tarczycy nie są już wytwarzane w wystarczającej ilości, dlatego pojawiają się objawy niedoczynności tarczycy (hipotyreozy). W przypadku silnego zaostrzenia stanu zapalnego może dojść do krótkotrwałej nadprodukcji hormonów i nadczynności tarczycy (hipertyreozy).
Jeśli tarczyca ulega zanikowi w wyniku przewlekłego stanu zapalnego, organizmowi brakuje ważnych hormonów @ Dr_Microbe /AdobeStock
Hashimoto: leczenie i cele
Ponieważ dokładna przyczyna choroby Hashimoto nie jest znana, nie ma terapii przyczynowo-skutkowej.
Cele leczenia choroby Hashimoto to:
- hamowanie stanu zapalnego w celu spowolnienia procesu niszczenia narządu oraz
- uzupełnienie hormonów tarczycy (terapia hormonalna) w przypadku zmniejszonej produkcji hormonów i objawów niedoczynności.
W obu przypadkach lekarz przepisuje leczenie farmakologiczne.
Przy prawidłowym funkcjonowaniu tarczyca wytwarza hormon tyroksynę (T4), który organizm przekształca w tyroninę (T3). Osoby dotknięte chorobą przyjmują syntetyczną lewotyroksynę (L-tyroksynę) w postaci tabletek. Syntetyczna tyroksyna jest bardzo podobna do T4 wytwarzanej przez tarczycę.
Aby trwale regulować układ hormonalny, często konieczne jest codzienne przyjmowanie tabletek przez całe życie. Ważne jest prawidłowe dostosowanie dawki, dlatego lekarz musi regularnie kontrolować wyniki.
Zazwyczaj lekarz dostosowuje poziom TSH (hormonu tyreotropowego). W przypadku niedoczynności tarczycy poziom T4 jest zazwyczaj zbyt niski, a poziom TSH zbyt wysoki. W trakcie terapii stosunek ten powinien się odwrócić, tak aby poziom T4 wzrósł do wartości referencyjnych, a poziom TSH spadł. Należy unikać zbyt wysokich dawek lewotyroksyny, ponieważ może to prowadzić do osteoporozy i zaburzeń rytmu serca.
W celu klasyfikacji objawów i oceny stanu tarczycy stosuje się diagnostykę tarczycy.
Obejmuje ona:
- badania ultrasonograficzne
- kontrole wyników badań krwi oraz
- scyntygrafię
Badanie tarczycy za pomocą ultrasonografii @ Kalim /AdobeStockDalsze działania terapeutyczne i kontrola leczenia
W większości przypadków terapia lewotyroksyną pozwala opanować objawy oraz wyregulować gospodarkę hormonalną i metaboliczną. Jeśli nie nastąpi poprawa, lekarz może rozważyć terapię skojarzoną, łączącą lewotyroksynę z trijodotyroninem (T4 i T3).
Chociaż możliwe jest złagodzenie stanu zapalnego i wyrównanie poziomu hormonów, trudno jest zatrzymać chorobę Hashimoto. Metody medycyny alternatywnej wykorzystują dodatkową suplementację selenu w celu regulacji procesów immunologicznych.
Pierwsza kontrola leczenia odbywa się zazwyczaj od dwóch do sześciu tygodni po rozpoczęciu terapii. W zależności od wyników badań krwi (TSH, wolne T4, wolne T3) lekarz może dostosować dawkę leku. Po pomyślnym wyrównaniu poziomu hormonów dalsze kontrole w leczeniu choroby Hashimoto obejmują badania krwi i badania ultrasonograficzne. Odbywają się one w odstępach sześciu lub dwunastu miesięcy. W wynikach badań krwi lekarz sprawdza poziom hormonów oraz przeciwciał przeciwko tarczycy (TPO-AK, Tg-AK).
Wzrost poziomu autoprzeciwciał może oznaczać nawrót stanu zapalnego. Za pomocą USG tarczycy lekarz sprawdza jej strukturę i wielkość. Również zmiany w echogeniczności mogą wskazywać na stan zapalny.
Powiększenie może wystąpić w przypadku nadczynności. W miarę postępu choroby, w wyniku zniszczenia tkanki lub w przypadku niedoczynności tarczyca może ulec zmniejszeniu.
Na co należy zwrócić uwagę podczas leczenia choroby Hashimoto
Podczas leczenia choroby Hashimoto za pomocą L-tyroksyny należy uważać, aby nie doszło do interakcji z innymi lekami, suplementami diety lub pokarmami.
Niektóre preparaty i niektóre produkty spożywcze hamują wchłanianie hormonu. Dlatego pacjenci muszą przyjmować lek co cztery godziny. Zazwyczaj lekarz zaleca przyjmowanie lewotyroksyny na czczo po przebudzeniu, około pół godziny przed śniadaniem.
Preparaty i produkty spożywcze, które zakłócają wchłanianie:
- produkty sojowe i dieta bogata w błonnik
- Preparaty zawierające żelazo, wapń lub multiwitaminy
- Leki blokujące kwas i Sucrabest
- Leki obniżające poziom cholesterolu
Należy również unikać nadmiernego spożycia jodu, aby nie nasilać reakcji zapalnej. Jod
osoby przyjmują wraz z pożywieniem, nie ma prawie żadnego wpływu. Natomiast suplementacja w postaci tabletek jest szkodliwa.
Podczas leczenia choroby Hashimoto należy również zwracać uwagę na objawy niedoczynności lub nadczynności tarczycy. Są to oznaki, że lekarz musi ponownie dostosować dawkę L-tyroksyny. Ponieważ jest to zaburzenie układu odpornościowego, możliwe jest, że uszkodzeniu ulegną również inne narządy. W przypadku wystąpienia odpowiednich objawów należy zatem poddać się badaniom w kierunku innych chorób autoimmunologicznych, aby wcześnie rozpocząć leczenie.
Ryzyko związane z leczeniem i rokowania
Terapia lewotyroksyną prawie nie powoduje skutków ubocznych. Czasami zdarzają się reakcje nadwrażliwości na substancje pomocnicze w preparatach. Wtedy lekarz przepisuje L-tyroksynę innego producenta. Komplikacją leczenia mogą być objawy nadczynności tarczycy, jeśli dawka jest zbyt wysoka.
Dzięki suplementacji hormonów i zbilansowanej diecie, która pozytywnie wpływa na procesy zapalne, postęp choroby ulega spowolnieniu. Jednak nawet w przypadku całkowitej utraty funkcji tarczycy, dzięki dostarczaniu hormonów możliwe jest utrzymanie normalnej jakości życia.
Wniosek
Celem leczenia choroby Hashimoto jest zmniejszenie stanu zapalnego w tarczycy oraz zastąpienie hormonów tarczycy w przypadku niedoczynności. Suplementacja selenem łagodzi ponadto proces autoimmunologiczny, który powoduje zniszczenie tkanki.
Endokrynolog lub internista zazwyczaj przepisuje lewotyroksynę jako preparat zastępujący hormony, co pozwala na dobre wyrównanie poziomu hormonów. Leki przeciwzapalne stosuje się w przypadku silnych reakcji zapalnych. Zdrowa dieta pomaga w regulacji procesów zapalnych.
O autorze medycznym
Sabine Schneider
redaktor naczelna
