Terapia przyzębia (UPT – wspomagająca terapia przyzębia) ma na celu złagodzenie przebiegu zapalenia przyzębia. Jest ona kontynuacją leczenia stomatologicznego zapalenia przyzębia i polega na regularnych wizytach w ramach UPT w odstępach od trzech do sześciu miesięcy.
Poniżej znajdują się dalsze informacje na temat UPT oraz specjaliści w dziedzinie terapii przyzębia.
Terapia przyzębia ma na celu złagodzenie przebiegu zapalenia przyzębia. W przypadku zapalenia przyzębia dochodzi do cofania się dziąseł.
Brak leczenia grozi utratą zębów. W terapii przyzębia (zwanej również UPT) leczenie koncentruje się na stanach zapalnych łożyska zęba.
Pod tym względem przypomina ona profesjonalne czyszczenie zębów, ale wykracza daleko poza zakres tego zabiegu. Leczenie wywodzi się z koncepcji berneńskiej z lat 80., opracowanej przez Uniwersytet w Bernie.
.jpg "Parodontitis")
Porównanie zdrowego zęba, zęba z zapaleniem dziąseł i zapaleniem przyzębia @ bilderzwerg /AdobeStock
Głównym celem terapii periodontologicznej jest leczenie paradontozy. W ostatnich latach odnotowano wzrost zachorowań na tę przewlekłą chorobę zębów: prawie 90 procent osób powyżej 65 roku życia cierpi na paradontozę.
Mimo to terapia UPT nie jest jeszcze powszechnie stosowana: według szacunków zaledwie dziesięć procent pacjentów z paradontozą poddaje się temu zabiegowi.
Chociaż terapia przyzębia nie wyklucza całkowicie utraty zębów, to jednak wykazano, że zmniejsza ryzyko jej wystąpienia o około połowę.
W zależności od stopnia zaawansowania paradontozy sesje UPT odbywają się w odstępach od trzech do sześciu miesięcy. Na tym jednak nie koniec: aby jak najdłużej zachować zęby, terapia powinna trwać przez całe życie.
Przed rozpoczęciem właściwego leczenia przeprowadza się wyczerpujący wywiad. Oznacza to, że lekarz dokładnie analizuje aktualny stan uzębienia. Za pomocą badania przesiewowego przyzębia i badania radiologicznego ocenia każdy ząb z osobna.
Sam proces UPT obejmuje następujące etapy leczenia:
Na życzenie pacjenta podaje się mu środek znieczulający miejscowo, aby zabieg przebiegał całkowicie bezboleśnie. W zależności od ogólnego stanu uzębienia pacjenta rozważa się również inne możliwości terapeutyczne.
Należą do nich:
UPT wykracza poza profesjonalne czyszczenie zębów @ Tommaso Lizzul /AdobeStock
Zazwyczaj około trzech miesięcy po pierwszym zabiegu dochodzi do ponownego zasiedlenia bakteriami. W zależności od ryzyka wystąpienia paradontozy u pacjenta zabieg należy więc powtarzać co trzy miesiące do końca życia.
To, jak wysokie jest ryzyko wystąpienia paradontozy, zależy zarówno od czynników genetycznych, jak i wskaźnika higieny jamy ustnej. Również takie czynniki jak stres czy palenie tytoniu mogą znacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia paradontozy.
Szczególne znaczenie ma zabieg zwany Pact. Podczas tej fotodynamicznej terapii laserowej zabijane są wszystkie bakterie znajdujące się w kieszonce dziąsłowej.
Zabieg ten jest całkowicie pozbawiony skutków ubocznych i bezbolesny. Jego celem jest zapobieganie ponownemu zasiedleniu przez bakterie. Bakterie te są przyczyną stanów zapalnych łożyska zęba, które w dłuższej perspektywie prowadzą do paradontozy i utraty zębów.
Równie ważne jest regularne mierzenie głębokości kieszonek. Dzięki temu lekarz sprawdza stabilność aparatu więzadłowego zębów. Daje to również informację, czy terapia przyzębia przyniosła pożądany efekt.
Jeśli kieszonki dziąsłowe są głębsze niż pięć milimetrów, konieczne jest specjalistyczne leczenie. Wówczas domowa higiena jamy ustnej i profesjonalne czyszczenie zębów nie wystarczają do odpowiedniego oczyszczenia zębów. W tym przypadku UPT może okazać się bardzo pomocna i zapobiec postępowi paradontozy.
Kolejnym działaniem w ramach leczenia przyzębia jest określenie wskaźnika zapalenia (BOP) dla każdego zęba. Jeśli podczas sondowania kieszonki pojawi się krwawienie, jest to oznaka zapalenia. Wtedy konieczne jest dalsze leczenie.
Ponieważ paradontoza jest przewlekłą chorobą zębów, po terapii przyzębia konieczna jest kompleksowa opieka pooperacyjna. Sukces leczenia zależy w dużej mierze od tego, w jakim stopniu pacjent przestrzega wszystkich terminów wizyt kontrolnych.
W stomatologii opieka ta nazywana jest również terapią podtrzymującą. Ważne: Leczenie przyzębia nie jest środkiem zapobiegawczym, lecz uzupełnieniem terapii.
Oprócz regularnej opieki po zabiegu konieczna jest kompleksowa higiena jamy ustnej. Państwa dentysta może udzielić cennych wskazówek dotyczących prawidłowej higieny jamy ustnej.
Terapia przyzębia składa się z trzech etapów leczenia:
Publiczne kasy chorych zazwyczaj pokrywają jedynie koszty właściwego leczenia głównego. Oznacza to kompleksowe oczyszczenie kieszonek dziąsłowych. Natomiast za profesjonalne czyszczenie zębów oraz instruktaż higieny jamy ustnej pacjent musi pokryć koszty samodzielnie.
Jak już wspomniano, leczenie przyzębia nie może całkowicie zapobiec utracie zębów. Statystyki pokazują jednak, że prawdopodobieństwo to zmniejsza się o połowę, jeśli pacjenci regularnie poddają się UPT.
W takim przypadku rokowania są całkiem dobre, a chory ząb pozostaje zachowany do późnej starości. Im wcześniej pacjent rozpozna i wyleczy zapalenie przyzębia, tym większe jest prawdopodobieństwo zachowania zębów do późnej starości.
Dlatego należy zwracać uwagę na ewentualne objawy ostrzegawcze, takie jak krwawienie z dziąseł, nieświeży oddech lub odsłonięte szyjki zębów.
