Urazy łąkotki zdarzają się często w wyniku wypadków lub uprawiania sportu. Również długotrwałe zużycie stawu prowadzi do ograniczeń ruchowych. Uszkodzenia łąkotki należą do najczęstszych urazów kolana. Pomocne może być zszycie łąkotki, czyli zabieg chirurgiczny o minimalnej inwazyjności.
Tutaj znajdą Państwo więcej informacji na temat tego zabiegu oraz specjalistów wykonujących zszywanie łąkotki.
Zszycie łąkotki to minimalnie inwazyjny zabieg chirurgiczny wykonywany na łąkotce. Nazywane jest również refiksacją łąkotki (z łac.: re = ponownie, figere = mocować). Do zszycia łąkotki nadają się przede wszystkim świeże naderwania łąkotki. Podczas operacji lekarz mocuje rozdarcie łąkotki za pomocą specjalnego systemu szwów.
Celem operacji jest całkowite zachowanie funkcjonalności łąkotki i zminimalizowanie ryzyka wystąpienia powikłań. Zszycie łąkotki chroni również przed przedwczesnym zużyciem stawu.
Podczas samej operacji nie dochodzi do otwarcia kolana. Zamiast tego chirurg stosuje artroskopię. Jest to delikatna metoda operacji kolana.
Głównymi powodami wykonania operacji z użyciem zszywania łąkotki są:
Głównym celem refiksacji łąkotki jest jednak zapobieganie artrozie: dzięki zszyciu łąkotki zmniejsza się ryzyko trwałego uszkodzenia chrząstki stawowej w stawie kolanowym (artroza kolana).
Artroskopia kolana jest jednocześnie procedurą diagnostyczną i operacyjną.
W zależności od wyników badań, refiksacja łąkotki wykonywana jest ambulatoryjnie w znieczuleniu podpajęczynówkowym lub ogólnym.
Jeśli istnieją istotne przeciwwskazania do leczenia ambulatoryjnego (wcześniejsze schorzenia, ryzyko, urazy towarzyszące itp.), zabieg może być również przeprowadzony w trybie stacjonarnym.
Podczas artroskopii konieczne jest wykonanie dwóch niewielkich nacięć w stawie kolanowym. Przez te tzw. otwory klucza chirurg wprowadza małą kamerę i materiał szewny.
Wybór odpowiedniej metody operacyjnej zależy od miejsca i rodzaju uszkodzenia łąkotki. Zabieg wykonuje specjalista z zakresu chirurgii urazowej. Najczęściej jest to lekarz z wykształceniem ortopedycznym i specjalizacją w chirurgii kolana.
Stosuje się następujące metody:
Technika All-Inside umożliwia zszycie łąkotki bez konieczności wykonywania dodatkowego nacięcia skóry. Lekarz umieszcza dwa małe kotwiczki (haczyki) za podstawą łąkotki na torebce stawowej. Zszycie jest mocowane za pomocą węzła. Technika ta jest uważana za stabilną, ale nie nadaje się do każdego rodzaju uszkodzenia. Zszycie łąkotki jest odpowiednie głównie dla tylnych części łąkotek, gdzie występuje większość uszkodzeń.
W technice Outside-In lekarz wprowadza igły od zewnątrz przez skórę do wnętrza kolana. Przeciąga przez nie materiał szwu i zawiązuje go przed torebką stawową. Technika ta jest stosowana głównie w przypadku uszkodzeń przedniej części łąkotki.
Technika Inside-Out jest odpowiednia w przypadku pęknięć, do których dostęp jest trudniejszy. W tym przypadku lekarz używa dłuższej, zakrzywionej igły. Przechodzi z nicią szewną wewnątrz stawu przez łąkotkę na zewnątrz. Wykonuje niewielkie nacięcie skóry, które wykorzystuje do zszycia nici szewnej.
W przypadku zerwania łąkotki jest ona albo rozdarta w różnych miejscach, albo całkowicie przecięta @ bilderzwerg / AdobeStock
Najważniejszym elementem opieki pooperacyjnej jest fizjoterapia trwająca około trzech miesięcy.
Ponadto konieczny jest okres odpoczynku trwający około 3–6 miesięcy. W tym czasie nie można uprawiać sportów obciążających, w tym wszystkich dyscyplin wymagających częstego zatrzymywania się i ruszania.
Sporty nieobciążające stawów, takie jak jazda na rowerze, pływanie i ćwiczenia na siłowni, są dozwolone od siódmego tygodnia.
W zależności od rodzaju operacji przez cztery do sześciu tygodni można obciążać kolano tylko w ograniczonym zakresie. Podczas zginania kolana kluczowe znaczenie ma ograniczenie ruchów, aby obciążenie było jak najmniejsze.
Jeśli wykonujesz fizycznie wymagający zawód, lekarz wystawi ci zwolnienie lekarskie. Zwykle trwa ono od dwóch tygodni do dwóch miesięcy.
W rzadkich przypadkach może dojść do zerwania szwu łąkietkowego. Wymagałoby to ponownej operacji.
Wszystkie inne powikłania występują niezwykle rzadko w przypadku tego rutynowego zabiegu i są to powikłania, które mogą ogólnie wystąpić podczas zabiegów chirurgicznych:
Z klinicznego punktu widzenia wskaźnik powodzenia wynosi 85 procent. Indywidualny przebieg leczenia każdego pacjenta zależy jednak od wyników badań i czasu trwania urazu. Zależy to, że tak powiem, od sytuacji wyjściowej: czy uraz jest wynikiem wypadku, czy też wynika ze zużycia?
Decydujące znaczenie dla trwałego sukcesu leczenia mają ponadto inne czynniki, takie jak wiek, masa ciała i ogólna kondycja fizyczna.
Ponadto ważna jest prosta oś nogi, aby wykluczyć dalsze pęknięcia łąkotki.
Uszkodzenie łąkotki można skutecznie leczyć za pomocą zszycia łąkotki. Ta rutynowa operacja jest wskazana, aby przywrócić pełną ruchomość stawu kolanowego. Ponadto zabieg ten służy długoterminowej profilaktyce artrozy i pozwala po urazie przywrócić staw kolanowy do stanu bez dolegliwości i bólu.
