Η νομοθεσία περί διαφήμισης για ιατρούς και κλινικές
Ο νόμος περί διαφήμισης για ιατρούς και κλινικές περιλαμβάνει το σύνολο των νομικών διατάξεων και κανονισμών που πρέπει να τηρούν οι ιατροί και οι κλινικές ως διαφημιζόμενοι στον τομέα της υγείας. Σκοπός του είναι, αφενός, να διασφαλίσει την προστασία των ασθενών και, αφετέρου, να αποτρέψει την εμπορευματοποίηση του ιατρικού επαγγέλματος. Ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια απαγορευόταν στους ιατρούς σχεδόν κάθε μορφή διαφήμισης, σήμερα επιτρέπεται η διαφήμιση υπό τη μορφή αντικειμενικών πληροφοριών σχετικών με το επάγγελμα και υπό την προϋπόθεση της τήρησης διαφόρων νομικών ρυθμίσεων.
Στα νομικά θεμέλια που διαμορφώνουν το νομικό πλαίσιο για τις διαφημιστικές ενέργειες των ιατρών και των κλινικών περιλαμβάνονται, εκτός από τον ιατρικό κώδικα δεοντολογίας υπό τη μορφή του Πρότυπου Επαγγελματικού Κώδικα των Γερμανών Ιατρών ή των αντίστοιχων επαγγελματικών κωδίκων των Ιατρικών Συλλόγων στα επιμέρους ομόσπονδα κρατίδια, ο Νόμος περί Διαφήμισης Φαρμάκων (HWG) και ο Νόμος κατά του Αθέμιτου Ανταγωνισμού (UWG). Ο Νόμος περί Διαφήμισης Φαρμάκων ρυθμίζει ειδικότερα τους περιορισμούς της διαφήμισης στον τομέα της υγείας έναντι των μη ειδικών σε ιατρικά θέματα, ενώ ο Νόμος κατά του Αθέμιτου Ανταγωνισμού ισχύει για τους διαφημιζόμενους όλων των κλάδων έναντι όλων των αποδεκτών.
Εφαρμογή του δικαίου της διαφήμισης για ιατρούς και κλινικές
Ο βαθμός στον οποίο εφαρμόζονται οι διάφορες διατάξεις του δικαίου της διαφήμισης για τους ιατρούς και τις κλινικές εξαρτάται, αφενός, από το αν ο διαφημιζόμενος είναι κλινική ή διαχειριστής κλινικής ή, αφετέρου, ιατρός που διαφημίζει το ιατρείο ή την κλινική του. Έτσι, ένας διαχειριστής κλινικής που επιθυμεί να διαφημίσει την κλινική του πρέπει, εκτός από τον νόμο κατά του αθέμιτου ανταγωνισμού, να τηρεί ιδίως τον νόμο περί διαφήμισης φαρμάκων, ενώ ένας γιατρός, ως ιδιοκτήτης ιατρείου ή κλινικής, πρέπει πρωτίστως να τηρεί τον ιατρικό κώδικα δεοντολογίας. Από την άλλη πλευρά, κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί διαφήμισης ιατρών και κλινικών, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη εάν η διαφήμιση απευθύνεται σε μη ειδικούς στον τομέα της ιατρικής ή σε ειδικό κοινό. Διότι η διαφήμιση που απευθύνεται σε μη ειδικούς στον τομέα της ιατρικής υπόκειται, κατά κανόνα, σε μεγαλύτερους περιορισμούς από ό,τι η διαφήμιση που απευθύνεται σε ειδικό κοινό.
Ο νόμος περί διαφήμισης φαρμάκων (HWG)
Ο Νόμος περί Διαφήμισης Φαρμάκων (pdf), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο του 1965, ρυθμίζει τη διαφήμιση φαρμάκων, ιατρικών προϊόντων, καθώς και «άλλων μέσων, μεθόδων, θεραπειών και αντικειμένων, στο βαθμό που το διαφημιστικό μήνυμα αφορά τη διάγνωση, την εξάλειψη ή την ανακούφιση ασθενειών, παθήσεων, σωματικών βλαβών ή παθολογικών συμπτωμάτων σε ανθρώπους ή ζώα, καθώς και χειρουργικές επεμβάσεις πλαστικής χειρουργικής, στο βαθμό που το διαφημιστικό μήνυμα αναφέρεται στην αλλαγή του ανθρώπινου σώματος χωρίς ιατρική ανάγκη.» (HWG §1) Ισχύει ιδίως για τους κατασκευαστές και τους προμηθευτές φαρμάκων και ιατρικών προϊόντων, καθώς και για νοσοκομεία, φαρμακεία και ιατρούς, και ρυθμίζει πρωτίστως τη διαφήμιση εκτός των ειδικών κύκλων, δηλαδή τις διαφημιστικές ενέργειες που απευθύνονται σε άτομα χωρίς ιατρικές γνώσεις.
Το 2012, ο νόμος περί διαφήμισης φαρμάκων αναθεωρήθηκε και προσαρμόστηκε στις οδηγίες της ΕΕ. Με τη δημοσίευση του νέου νόμου περί διαφήμισης φαρμάκων στην Ομοσπονδιακή Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 25 Οκτωβρίου 2012, τέθηκαν σε ισχύ ορισμένες αλλαγές που χαλαρώνουν σημαντικά τους μέχρι τότε ισχύοντες περιορισμούς για τις διαφημιστικές ενέργειες ιατρών και κλινικών και καταργούν πλήρως ορισμένες απαγορεύσεις που ίσχυαν μέχρι τότε. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι ακόλουθες αλλαγές στο άρθρο 11 του HWG:
- Η αναπαραγωγή ιατρικών ιστορικών επιτρέπεται πλέον με τον περιορισμό ότι αυτή δεν πρέπει «να γίνεται με καταχρηστικό, αποτρεπτικό ή παραπλανητικό τρόπο ή να μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη αυτοδιάγνωση μέσω λεπτομερούς περιγραφής ή απεικόνισης» (HWG §11 αριθ. 3)
- Η απαγόρευση της εικαστικής απεικόνισης ασθενειών και της εξέλιξής τους χαλάρωσε. (HWG §11 αρ. 5) Έτσι, απαγορεύεται η διαφήμιση με εικόνες ασθενειών ή ιατρικές απεικονίσεις που χρησιμοποιούν «με καταχρηστικό, αποκρουστικό ή παραπλανητικό τρόπο τις μεταβολές του ανθρώπινου σώματος λόγω ασθενειών ή βλαβών ή τη δράση ενός φαρμάκου στο ανθρώπινο σώμα ή σε μέρη του σώματος».
- Σύμφωνα με τον παλαιό νόμο, απαγορεύονταν οι διαφημιστικές δηλώσεις που προκαλούσαν ή εκμεταλλεύονταν αισθήματα φόβου στον ασθενή. Το νέο κείμενο του νόμου ορίζει ότι «απαγορεύονται τα διαφημιστικά μηνύματα που υπονοούν ότι η υγεία θα μπορούσε να επηρεαστεί αρνητικά από τη μη χρήση του φαρμάκου ή να βελτιωθεί από τη χρήση του» (HWG §11 αρ. 7).
- Η απαγόρευση της διαφήμισης με δηλώσεις τρίτων έχει χαλαρώσει. (§11 αρ. 11) Η διαφήμιση με επιστολές ευχαριστίας, αναγνώρισης ή σύστασης, καθώς και με αναφορές σε τέτοιες δηλώσεις, επιτρέπεται πλέον, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές δεν «γίνονται με καταχρηστικό, απωθητικό ή παραπλανητικό τρόπο». Το μάρκετινγκ μέσω συστάσεων σε ιστότοπους αξιολόγησης ιατρών επιτρέπεται πλέον.
- Επιτρέπεται πλέον η διαφήμιση με διαγωνισμούς ή κληρώσεις, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί δεν «ενθαρρύνουν την ακατάλληλη ή υπερβολική χρήση φαρμάκων». (HWG §11 αρ. 13)
- η απαγόρευση της διαφήμισης με γνωμοδοτήσεις, πιστοποιητικά ή επιστημονικές δημοσιεύσεις (HWG §11 αρ. 1)
- η απαγόρευση της απεικόνισης ιατρών με επαγγελματική ενδυμασία ή κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους, γνωστή και ως «απαγόρευση της λευκής ποδιάς» (§ 11 αριθ. 4)
- η απαγόρευση της διαφήμισης με ξένες ή ξενόγλωσσες ονομασίες, εφόσον αυτές δεν έχουν ενσωματωθεί στη γενική γερμανική γλώσσα (HWG §11 αρ. 6)
- η απαγόρευση δημοσιεύσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αυτοδιάγνωση (HWG §11 αριθ. 10)
Ο νόμος κατά του αθέμιτου ανταγωνισμού (UWG)
Ο νόμος κατά του αθέμιτου ανταγωνισμού (pdf) αποτελεί τη νομική βάση κατά της λεγόμενης αντίθετης προς το επάγγελμα ή αντίθετης προς τα χρηστά ήθη διαφήμισης και αποσκοπεί στην «προστασία των ανταγωνιστών, των καταναλωτών καθώς και των λοιπών συμμετεχόντων στην αγορά από αθέμιτες εμπορικές πρακτικές». Ισχύει για τους διαφημιστές όλων των κλάδων – δηλαδή και για κλινικές ή παρόμοιες εγκαταστάσεις του τομέα της υγείας – και ρυθμίζει τις δυνατότητες των διαφημιστικών ενεργειών έναντι όλων των αποδεκτών – στην περίπτωση της διαφήμισης στον τομέα της υγείας, δηλαδή τόσο έναντι των μη ειδικών στον ιατρικό τομέα όσο και έναντι των μελών του ειδικού κοινού. Από την έναρξη ισχύος του το 1896, ο νόμος κατά του αθέμιτου ανταγωνισμού έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί συχνά, με τις πιο πρόσφατες τροποποιήσεις να έχουν πραγματοποιηθεί τα έτη 2004 και 2008.
Ο νόμος κατά του αθέμιτου ανταγωνισμού ορίζει ουσιαστικά ότι απαγορεύονται οι αθέμιτες εμπορικές πράξεις που ενδέχεται να βλάψουν αισθητά τα συμφέροντα των ανταγωνιστών, των καταναλωτών ή άλλων συμμετεχόντων στην αγορά (UWG § 3). Συνεπώς, τα διαφημιστικά μηνύματα δεν πρέπει να είναι αντίθετα προς τα χρηστά ήθη – όσον αφορά την προσέλκυση πελατών, την παρεμπόδιση, την εκμετάλλευση, την παραβίαση του νόμου και τη διαταραχή της αγοράς – και δεν πρέπει να παραπλανούν τους αποδέκτες, είτε πρόκειται για μη ειδικούς στον ιατρικό τομέα είτε για μέλη του ειδικού κοινού.
Το αν ένα διαφημιστικό μήνυμα είναι αντίθετο προς τα χρηστά ήθη και παραπλανητικό κατά την έννοια του UWG εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο το αντιλαμβάνεται ο συγκεκριμένος κύκλος αποδεκτών. Μια αντικειμενικά ορθή δήλωση μπορεί, συνεπώς, να είναι παραπλανητική, εάν οι αποδέκτες την αντιλαμβάνονται υποκειμενικά ως ανακριβή. Τα διαφημιστικά μηνύματα στον τομέα της υγείας πρέπει, κατά κανόνα, να αξιολογούνται από τη σκοπιά ενός μέσου μη ειδικού στον ιατρικό τομέα.
Μεταξύ των αθέμιτων πράξεων κατά την έννοια του UWG, οι οποίες απαγορεύονται και αφορούν ιδίως κλινικές και άλλα ιδρύματα του τομέα της υγείας που επιθυμούν να διαφημιστούν, περιλαμβάνονται:
- επιχειρηματικές πράξεις «που είναι ικανές να εκμεταλλευτούν πνευματικές ή σωματικές αναπηρίες, την ηλικία, την επιχειρηματική απειρία, την ευπιστία, τον φόβο ή την δυσχερή θέση των καταναλωτών» (UWG §4 αριθ. 2) (π.χ. στον τομέα της προληπτικής ιατρικής)
- εμπορικές πράξεις που παραβιάζουν νομική διάταξη, «η οποία αποσκοπεί επίσης στη ρύθμιση της συμπεριφοράς στην αγορά προς το συμφέρον των συμμετεχόντων στην αγορά» (UWG §4 αριθ. 11)
- παραπλανητικές εμπορικές πράξεις (UWG §5). Μια εμπορική πράξη θεωρείται παραπλανητική «εάν περιέχει ψευδείς πληροφορίες ή άλλες πληροφορίες ικανές να παραπλανήσουν» (π.χ. παραπλανητική διαφήμιση)
Ο ιατρικός κώδικας δεοντολογίας / Πρότυπος επαγγελματικός κώδικας των Γερμανών ιατρών (MBO)
Ο ιατρικός κώδικας δεοντολογίας, υπό τη μορφή του Πρότυπου Επαγγελματικού Κώδικα για τους ιατρούς που ασκούν το επάγγελμά τους στη Γερμανία (pdf), ρυθμίζει τόσο τη συμπεριφορά των ιατρών έναντι των ασθενών, των συναδέλφων και των άλλων εταίρων του τομέα της υγείας, όσο και τη συμπεριφορά των ιατρών στο δημόσιο βίο. Περιλαμβάνει τους πιο εκτεταμένους περιορισμούς για τις διαφημιστικές ενέργειες των ιατρών. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ο ιατρικός κώδικας δεοντολογίας απαγόρευε στους ιατρούς σχεδόν κάθε μορφή διαφήμισης της δραστηριότητάς τους ή της επαγγελματικής δραστηριότητας άλλων ιατρών. Μόλις το 2002 χαλάρωσαν οι διατάξεις του §27 του Πρότυπου Επαγγελματικού Κώδικα (Επιτρεπόμενες πληροφορίες και αντίθετη προς το επάγγελμα διαφήμιση), στο πλαίσιο της φιλελεύθερης νομολογίας του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου σχετικά με το δικαίωμα διαφήμισης των ελεύθερων επαγγελματιών.
Έκτοτε, επιτρέπεται στους γιατρούς να προωθούν τον εαυτό τους με τη μορφή αντικειμενικών πληροφοριών που σχετίζονται με το επάγγελμά τους (MBO §27 αρ. 2). Προϋπόθεση είναι να τηρούν τις ισχύουσες οδηγίες του Πρότυπου Επαγγελματικού Κώδικα. Ως αντικειμενικές πληροφορίες θεωρούνται, μεταξύ άλλων, οι πληροφορίες σχετικά με το φάσμα των παρεχόμενων υπηρεσιών, υπό την προϋπόθεση ότι δεν γίνεται διαφημιστική ανάδειξη της δραστηριότητας. Επίσης, επιτρέπεται στους γιατρούς να αναφέρουν και να δηλώνουν τα προσόντα που έχουν αποκτήσει ή τους κύριους τομείς δραστηριότητάς τους, υπό την προϋπόθεση ότι οι αναφερόμενες δραστηριότητες δεν ασκούνται μόνο περιστασιακά (MBO §27 αρ. 4/5). Επιπλέον, επιτρέπεται η προσέλκυση της προσοχής με πινακίδα ιατρείου, εφόσον αυτή δεν είναι επιθετική και δεν υπερβαίνει ένα προκαθορισμένο μέγεθος.
Η «αντίθετη προς το επάγγελμα διαφήμιση», η οποία είναι υπερβολική, παραπλανητική ή συγκριτική (MBO §27 αρ. 3) και, ως εκ τούτου, επηρεάζει αντικειμενικά τους μη ειδικούς στον ιατρικό τομέα και θέτει έμμεσα σε κίνδυνο την υγεία τους, παραμένει απαγορευμένη. Σε αυτήν περιλαμβάνονται ιδίως η διαφήμιση που τραβάει την προσοχή, η χρήση υπερθετικών και η αυτοεξύμνηση.
Κανονισμοί για τη διαφήμιση ιατρών και κλινικών στο Διαδίκτυο
Η διαφήμιση ιατρών και κλινικών στο Διαδίκτυο, για παράδειγμα μέσω της δημιουργίας ιστοσελίδας κλινικής ή ιατρού ή μέσω της παρουσίασης σε μια πλατφόρμα ειδικών όπως ο Leading Medicine Guide, επιτρέπεται κατ’ αρχήν. Βάση για τη νομιμότητα της διαφήμισης κλινικών στο Διαδίκτυο αποτελεί, μεταξύ άλλων, μια απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της 17ης Ιουλίου 2003, στην οποία αποφασίστηκε ότι οι κλινικές επιτρέπεται να διαφημίζονται στο Διαδίκτυο, εφόσον η παρουσίασή τους περιορίζεται σε αντικειμενικές πληροφορίες.
Επιπλέον, για τις διαδικτυακές διαφημιστικές ενέργειες ιατρών και κλινικών ισχύουν οι ίδιες νομικές διατάξεις και κανονισμοί όπως και για τη διαφήμιση ιατρών και κλινικών στα άλλα μέσα ενημέρωσης. Ο Νόμος περί Διαφήμισης Φαρμάκων (HWG), ο Νόμος κατά του Αθέμιτου Ανταγωνισμού (UWG) και ο Τυποποιημένος Κανονισμός των Γερμανών Ιατρών αποτελούν, επομένως, το νομικό πλαίσιο και για τη διαδικτυακή διαφήμιση ιατρών και κλινικών. Συνεπώς, οι παρουσιάσεις ιατρών ή κλινικών στο Διαδίκτυο δεν επιτρέπεται να περιέχουν, για παράδειγμα, διαφήμιση που αντιβαίνει στον κώδικα δεοντολογίας, όπως διαφημιστικές επισημάνσεις ή εγκωμιαστικές περιγραφές.
Εκτός από τον Νόμο περί Διαφήμισης Φαρμάκων, τον Νόμο κατά του Αθέμιτου Ανταγωνισμού και τον Ιατρικό Κώδικα Δεοντολογίας, στη διαφήμιση ιατρών και κλινικών πρέπει επίσης να τηρούνται οι διατάξεις του Νόμου περί Τηλεπικοινωνιών (TMG). Ο Νόμος περί Τηλεπικοινωνιών (pdf), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ τον Μάρτιο του 2007, ρυθμίζει το νομικό πλαίσιο για τα τηλεπικοινωνιακά μέσα, δηλαδή για τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες πληροφόρησης και επικοινωνίας στη Γερμανία. Περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, διατάξεις σχετικά με τη γενική υποχρέωση παροχής πληροφοριών στα στοιχεία έκδοσης των τηλεπικοινωνιακών μέσων (TMG §5), όπως για παράδειγμα οι ιστοσελίδες ιατρών και κλινικών.
Έτσι, για παράδειγμα, οι γιατροί υποχρεούνται, μεταξύ άλλων, να αναφέρουν τον επαγγελματικό τους τίτλο, το κράτος στο οποίο τον απέκτησαν, τον αρμόδιο ιατρικό σύλλογο και τα στοιχεία επικοινωνίας τους (αριθμό τηλεφώνου, αριθμό φαξ ή διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου). Περαιτέρω απαιτήσεις και διατάξεις που πρέπει να τηρούνται κατά τη σχεδίαση ιστοσελίδας ιατρού ή κλινικής ή κατά τη διεξαγωγή διαδικτυακών διαφημιστικών ενεργειών από ιατρούς και κλινικές, σύμφωνα με τον Νόμο περί Τηλεπικοινωνιών, είναι:
- Οι δηλώσεις και οι πληροφορίες πρέπει να είναι αντικειμενικές και να αφορούν την παροχή ιατρικών υπηρεσιών.
- Επιτρέπονται οργανωτικές πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία και τις ώρες λειτουργίας.
- Το όνομα τομέα δεν πρέπει να δημιουργεί την εντύπωση ότι ένας μόνο γιατρός καλύπτει ένα συγκεκριμένο ειδικό πεδίο (π.χ. www.kardiologe.de) ή ότι είναι ο μόνος που εκπροσωπεί μια ειδικότητα σε μια περιοχή, εάν αυτό δεν ισχύει (π.χ. www.kardiologie-berlin.de)
- Επιτρέπονται στο όνομα τομέα συνδυασμοί της ειδικότητας και του ονόματος του ιατρού.
- Επιτρέπεται η καταχώριση σε λίστες συνδέσμων στις οποίες μπορούν να εγγραφούν και άλλοι γιατροί.
Σημαντικές πληροφορίες
Με το παρόν κείμενο δεν επιδιώκουμε να παρέχουμε συμβουλευτικές υπηρεσίες, αλλά απλώς να προσφέρουμε γενικές πληροφορίες σχετικά με το δίκαιο της διαφήμισης για ιατρούς και κλινικές. Εάν χρειάζεστε λεπτομερή, εξατομικευμένη συμβουλευτική για το ιατρείο ή την κλινική σας, συνιστάται να επικοινωνήσετε με έναν εξειδικευμένο δικηγόρο.
Η επιλογή των εμπειρογνωμόνων που παρουσιάζονται σε αυτό το εγχειρίδιο πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με πολλούς διαμορφωτές της κοινής γνώμης και ιατρούς, σύμφωνα με αυστηρές κατευθυντήριες γραμμές και μετά από προσεκτική έρευνα. Λόγω της περιεκτικής και πολυγλωσσικής παρουσίασης, το κόστος αυτό χρηματοδοτείται εν μέρει από τους ιατρούς ή τις κλινικές. Το νομικό περιεχόμενο και οι παρουσιάσεις του ιστότοπου και των ιατρών ελέγχονται τακτικά ως προς τη συμμόρφωση με την ισχύουσα νομοθεσία σχετικά με τη διαφήμιση ιατρών και κλινικών.
Απόσπασμα: Δικηγόροι ειδικευμένοι στο ιατρικό δίκαιο
- Δικηγορικό γραφείο ειδικευμένων δικηγόρων Bahner, Χαϊδελβέργη, Beate Bahner, ειδικευμένη δικηγόρος στο ιατρικό δίκαιο
- TemmeKlein Rechtsanwälte, Κολωνία, Christoph Klein, δικηγόρος και ειδικευμένος δικηγόρος στο ποινικό δίκαιο
- Δικηγορικό γραφείο Wende | Erbsen & Partner, Στουτγάρδη, ειδικευμένοι δικηγόροι στο ιατρικό δίκαιο
- Δικηγορικό γραφείο Wienke & Becker, Κολωνία, Δρ. Albrecht Wienke, ειδικευμένος δικηγόρος στο ιατρικό δίκαιο
- Kugler & Weingärtner Partnerschaft, Βερολίνο-Μίτε, Sascha Kugler, ειδικευμένος δικηγόρος στο ιατρικό δίκαιο
- Δικηγορικό γραφείο Engel Heckmann & Partner, Ντίσελντορφ, Katharina Eibl, ειδικευμένη δικηγόρος στο ιατρικό δίκαιο
- LEX MEDICORUM, δικηγορικό γραφείο ειδικευμένο στο ιατρικό δίκαιο, Λειψία, Jan Willkomm, ειδικευμένος δικηγόρος στο ιατρικό δίκαιο
- Δικηγορικό γραφείο Dr. Herzog & Kollegen, Βύρτσμπουργκ, Daniela Naumann, ειδικευμένη δικηγόρος στο ιατρικό δίκαιο
