Οι νευρολόγοι θεραπεύουν κυρίως παθήσεις και διαταραχές που αφορούν το νευρικό σύστημα και τη μυϊκή δραστηριότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης οι νευρολογικές παθήσεις που οφείλονται σε εκφυλιστικές διεργασίες ή σε άμεσες βλάβες του εγκεφάλου. Μεταξύ των παθήσεων που αντιμετωπίζονται συχνότερα στη νευρολογία συγκαταλέγονται
Τα
τυπικά συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον είναι ο τρόμος (Tremor) @ Pixel-Shot /AdobeStock
Όπως συμβαίνει με όλες τις ιατρικές διαδικασίες διάγνωσης, έτσι και στη νευρολογική εξέταση η πρώτη φάση είναι η λήψη ιστορικού. Σε αυτή τη φάση, ο νευρολόγος, μέσω συνομιλίας με τον ασθενή, διευκρινίζει, για παράδειγμα, από πότε υπάρχουν τα συμπτώματα και πού ακριβώς εντοπίζονται. Αυτές οι πληροφορίες παρέχουν ήδη στον νευρολόγο τις πρώτες ενδείξεις για να εντοπίσει τη νευρολογική πάθηση.
Στη συνέχεια, ο ειδικός νευρολόγος θα πραγματοποιήσει μερικές απλές δοκιμασίες, όπως για παράδειγμα της κινητικής λειτουργίας, των εγκεφαλικών νεύρων, των αντανακλαστικών καθώς και του συντονισμού.
Μόνο αφού καταλήξει σε μια υποθετική διάγνωση, ο νευρολόγος θα χρησιμοποιήσει περαιτέρω διαγνωστικές εξετάσεις με τη βοήθεια εξοπλισμού για την αποσαφήνιση της διάγνωσης. Τέτοιες εξετάσεις πραγματοποιούνται συνήθως σε εξειδικευμένες κλινικές νευρολογίας. Εκεί πραγματοποιούνται κυρίως
.
Κατά κύριο λόγο, ο νευρολόγος εξασφαλίζει έτσι βεβαιότητα σχετικά με το πόσο προχωρημένη είναι ήδη μια νευρική βλάβη ή σε ποιο βαθμό οι διαταραχές των αιμοφόρων αγγείων ευθύνονται για τις λειτουργικές ανεπάρκειες και τα συμπτώματα, όπως π.χ. μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Είναι ωστόσο σημαντικό να σημειωθεί ότι, ακόμη και στην εποχή της σύγχρονης ιατρικής με τη χρήση μηχανημάτων, η φυσική εξέταση και η διάγνωση εξακολουθούν να κατέχουν πρωταρχική θέση. Οι διαγνωστικές εξετάσεις με τη χρήση μηχανημάτων χρησιμεύουν απλώς για την επιβεβαίωση των ευρημάτων ή για την επαλήθευση κλινικών υποθέσεων.
Ανάλογα με το είδος της νόσου, οι ειδικοί της νευρολογίας έχουν στη διάθεσή τους μια μεγάλη ποικιλία διαδικασιών και μεθόδων για την ανακούφιση των συμπτωμάτων.
Μεταξύ άλλων, οι νευρολόγοι χρησιμοποιούν τη βαθιά εγκεφαλική διέγερση, προκειμένου να επαναφέρουν το νευρικό σύστημα στον σωστό ρυθμό και σε μια λειτουργία όσο το δυνατόν πιο απαλλαγμένη από συμπτώματα.
Παράλληλα, όμως, ειδικά την τελευταία δεκαετία έχουν προστεθεί νέοι τομείς δραστηριότητας, οι οποίοι έχουν ήδη επιτύχει σημαντική πρόοδο στη θεραπεία των νευρολογικών διαταραχών, όπως για παράδειγμα στη νευροανοσολογία, στη νευροτραυματολογία καθώς και στη νευροογκολογία.
Ωστόσο, τέτοιες εργασίες αναλαμβάνονται σχεδόν αποκλειστικά από ειδικούς νευρολόγους στις πολυάριθμες εξειδικευμένες κλινικές νευρολογίας σε ολόκληρη τη Γερμανία.
Κατά τη βαθιά εγκεφαλική διέγερση (THS) αποστέλλονται ηλεκτρικά ερεθίσματα στα νευρικά κύτταρα @ Teeradej /AdobeStock
Στη Γερμανία, οι νευρολόγοι ολοκληρώνουν την ειδικότητα στην εσωτερική ιατρική με εξειδίκευση στη νευρολογία.