Leading Medicine Guide Logo

Przepuklina udowa (przepuklina udowa, przepuklina kości udowej): objawy i leczenie przepukliny udowej | Informacje i specjaliści

Leading Medicine Guide Redaktion
Autor artykułu specjalistycznego
Leading Medicine Guide Redaktion

Przepuklina udowa to przepuklina jelitowa, podobna do przepukliny pępkowej lub pachwinowej. W przypadku przepukliny udowej część jelit wydostaje się z jamy brzusznej przez ubytek w udzie. Najczęściej przepuklina powoduje ból, zwłaszcza gdy jelita ulegają ucisku w otworze przepuklinowym. Dlatego w większości przypadków konieczna jest operacja.

Tutaj znajdziesz więcej informacji, a także listę specjalistów i ośrodków zajmujących się przepuklinami udowymi.

Kody ICD dla tej choroby: K41.9

Krótki przegląd:

Przepuklina udowa (Hernia femoralis, zwana również przepukliną udową) to rodzaj przepukliny, w której tkanki lub fragmenty narządów wydostają się przez osłabione miejsce w tkance łącznej poniżej więzadła pachwinowego. Dotyczy to tzw. Lacuna vasorum, czyli obszaru przejścia naczyń krwionośnych, co sprawia, że ten rodzaj przepukliny jest szczególnie niebezpieczny. Typowymi objawami są bóle w pachwinie oraz niewielkie wybrzuszenie na udzie, które u pacjentów z nadwagą może być trudne do wykrycia. Kobiety są znacznie częściej dotknięte tą dolegliwością, ponieważ tkanka łączna w okolicy Lacuna jest bardziej podatna na uszkodzenia. Ze względu na wysokie ryzyko uwięzienia (inkarceracji) prawie zawsze konieczna jest operacja, często minimalnie inwazyjna metodą TAPP. W przypadku wczesnego leczenia chirurgicznego i starannej opieki pooperacyjnej rokowanie jest zazwyczaj bardzo korzystne.

Przegląd artykułów

Przyczyny i czynniki ryzyka przepukliny udowej

Przepuklina udowa znana jest również jako przepuklina pachwinowa lub przepuklina udowa. Termin ten określa stan, w którym osłabione tkanki poniżej więzadła pachwinowego nie są w stanie wytrzymać ciśnienia w jamie brzusznej.

W rezultacie części narządów jamy brzusznej przemieszczają się na zewnątrz przez to osłabione miejsce. Powstaje tzw. worek przepuklinowy lub ubytek przepuklinowy, który znajduje się po wewnętrznej stronie uda, obok żyły odpiszczelowej.

Najczęściej do worka przepuklinowego wpada tzw. omentum majus, czyli siatkowata struktura pokrywająca narządy trawienne. Jednak może to dotyczyć również części jelita lub jajników.

Zagrożeniem w przypadku przepukliny jest zawsze uwięzienie narządów. Nie są one wtedy w stanie pełnić swojej funkcji. W przypadku przepukliny udowej szczelina jest bardzo wąska i znajduje się w bardzo ruchliwej części ciała. Dlatego ryzyko uwięzienia jest w przypadku tego rodzaju przepukliny szczególnie wysokie.

Z tych samych powodów ból przy przepuklinie udowej jest zazwyczaj silniejszy niż np. przy przepuklinie pachwinowej. Aby uniknąć uszkodzenia narządów i leczyć dolegliwości, prawie zawsze konieczne jest leczenie operacyjne.

Darstellung einer Bauchwandhernie
Schemat przepukliny (ogólnie): fragmenty jelita przemieszczają się na zewnątrz przez ubytek w tkankach © blueringmedia | AdobeStock

Kto jest narażony na przepuklinę udową?

Kobiety znacznie częściej cierpią na przepukliny udowe niż mężczyźni. Do ich powstawania sprzyja znaczna nadwaga lub podnoszenie ciężarów. Jednak również przebyte ciąże lub osłabienie tkanki łącznej zwiększają ryzyko.

W przypadku mężczyzn przyczyną jest zazwyczaj przebyta operacja przepukliny pachwinowej. Dlatego po zabiegu chirurgicznym konieczna jest odpowiednia kontrola.

Objawy i diagnostyka przepukliny udowej

Typowym objawem przepukliny udowej jest wyczuwalne wybrzuszenie lub obrzęk w okolicy uda. Jednak u pacjentek z dużą nadwagą wybrzuszenie to jest często ledwo widoczne lub może nawet całkowicie nie występować. Wówczas rozpoznanie przepukliny udowej staje się trudniejsze.

Nie zawsze występują te same objawy. Niektórzy pacjenci przez długi czas nie odczuwają żadnych dolegliwości. Możliwe objawy to:

  • niespecyficzny ból w okolicy pachwiny
  • ciągnący ból w okolicy pachwiny
  • nieregularne wypróżnienia.

Gdy wypadające narządy ulegną uwięzieniu, zwykle pojawia się silny ból. Promieniuje on od pachwiny do uda i nasila się przy wysiłku. W przypadku takich objawów zazwyczaj konieczna jest natychmiastowa operacja, aby uniknąć uszkodzenia narządów i ściany brzucha.

W celu postawienia diagnozy lekarz oprócz wywiadu i badania palpacyjnego stosuje również badania ultrasonograficzne. Pozwalają one zazwyczaj uzyskać jasny obraz i pomagają w odróżnieniu od innych problemów.

Na podstawie tomografii komputerowej chirurg decyduje, czy wykonać operację otwartą, czy też minimalnie inwazyjną operację przepukliny udowej z niewielkimi nacięciami skóry poniżej pachwiny, aby wsunąć uwięzione narządy z powrotem do jamy brzusznej i zamknąć otwór przepuklinowy. 

Nie zawsze jednak mamy do czynienia z przepukliną udową. Również powiększony węzeł chłonny może wykazywać podobne objawy jak przepuklina udowa.

Leczenie i opieka pooperacyjna w przypadku przepukliny pachwinowej

W przypadku wystąpienia przepukliny udowej lekarz zazwyczaj zaleca operację w ramach tzw. chirurgii przepuklinowej. Jeśli występują już poważne objawy, operacja jest pilna i zazwyczaj konieczna w trybie nagłym.

Jednak nawet jeśli nie wystąpiły jeszcze żadne dolegliwości, należy jak najszybciej zamknąć ubytek w tkance. Celem jest wówczas zapobieżenie uwięzieniu wysuniętych części narządów.

Możliwe są różne metody operacyjne. To, które z nich wchodzą w grę w konkretnym przypadku, zależy

  • od lekarza prowadzącego,
  • od dokładnych wyników badań oraz
  • od stanu pacjenta

W przypadku przepukliny pachwinowej lub udowej można zastosować technikę TEP do operacji przepukliny udowej. Ta operacja laparoskopowa jest minimalnie inwazyjna i wymaga jedynie niewielkich nacięć skóry. W trakcie zabiegu stosuje się siatkę z tworzywa sztucznego, aby stabilnie zamknąć otwór przepuklinowy i zapobiec nawrotowi przepukliny. Zapewnia to również stabilność worka przepuklinowego.

Po operacji przepukliny udowej ważna jest staranna opieka pooperacyjna, obejmująca oszczędzanie się, unikanie dużego obciążenia podczas podnoszenia oraz regularne kontrole lekarskie, aby zapobiec powikłaniom i nawrotom.

Możliwe powikłania i rokowanie po przepuklinie udowej

Poważne powikłania po operacji występują rzadko. Możliwe są – jak w przypadku każdej operacji – infekcje rany lub krwawienia. W rzadkich przypadkach mogą również wystąpić zatorowości (zablokowanie naczynia), które mogą być niebezpieczne, jeśli nie zostaną leczone. Dlatego w przypadku nagłych dolegliwości po operacji należy zawsze natychmiast poinformować lekarza prowadzącego.

Przy starannym przeprowadzeniu operacji i odpowiedniej opiece pooperacyjnej przepuklina udowa zazwyczaj ustępuje na stałe. Tylko w około jednym do dziesięciu procentach przypadków przepuklina udowa pojawia się ponownie w późniejszym czasie.

Podsumowanie

W przypadku rozlanych bólów w pachwinie należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza, aby wykluczyć przepuklinę pachwinową. Dzięki nowoczesnym metodom operacyjnym problem ten zazwyczaj szybko się rozwiązuje.

Często zadawane pytania przez osoby dotknięte tą dolegliwością

Jakie są objawy przepukliny udowej?
Typowymi objawami są niewielki, często trudny do wykrycia obrzęk po wewnętrznej stronie uda oraz rozlany ból w pachwinie. W przypadku nadwagi wybrzuszenie bywa czasami niezauważalne. Silny, nagły ból wskazuje na uwięzienie narządów (inkarcerację). U mężczyzn przepukliny udowe występują raczej rzadko, najczęściej dotykają one kobiety.

Czy przepuklina udowa jest niebezpieczna?
Tak, przepuklina udowa może być niebezpieczna. Szczególnie wtedy, gdy fragmenty jelita lub inne narządy ulegną uwięzieniu w otworze przepuklinowym. W takim przypadku grozi ostry stan nagły, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Ryzyko wystąpienia niedrożności jelit jest wówczas bardzo wysokie. 

Czy przepuklinę udową trzeba operować?
Tak, operacja jest jedyną skuteczną metodą leczenia. Bez zabiegu chirurgicznego otwór przepuklinowy pozostaje, a ryzyko powikłań wzrasta. Operacja może być przeprowadzona metodą minimalnie inwazyjną (z niewielkim nacięciem skóry), na przykład metodą TEP, lub metodą otwartą – w zależności od indywidualnych wyników badań.

Zakres usług medycznych

Specjalizacje