Przepuklina udowa znana jest również jako przepuklina pachwinowa lub przepuklina udowa. Termin ten określa stan, w którym osłabione tkanki poniżej więzadła pachwinowego nie są w stanie wytrzymać ciśnienia w jamie brzusznej.
W rezultacie części narządów jamy brzusznej przemieszczają się na zewnątrz przez to osłabione miejsce. Powstaje tzw. worek przepuklinowy lub ubytek przepuklinowy, który znajduje się po wewnętrznej stronie uda, obok żyły odpiszczelowej.
Najczęściej do worka przepuklinowego wpada tzw. omentum majus, czyli siatkowata struktura pokrywająca narządy trawienne. Jednak może to dotyczyć również części jelita lub jajników.
Zagrożeniem w przypadku przepukliny jest zawsze uwięzienie narządów. Nie są one wtedy w stanie pełnić swojej funkcji. W przypadku przepukliny udowej szczelina jest bardzo wąska i znajduje się w bardzo ruchliwej części ciała. Dlatego ryzyko uwięzienia jest w przypadku tego rodzaju przepukliny szczególnie wysokie.
Z tych samych powodów ból przy przepuklinie udowej jest zazwyczaj silniejszy niż np. przy przepuklinie pachwinowej. Aby uniknąć uszkodzenia narządów i leczyć dolegliwości, prawie zawsze konieczne jest leczenie operacyjne.

Schemat przepukliny (ogólnie): fragmenty jelita przemieszczają się na zewnątrz przez ubytek w tkankach © blueringmedia | AdobeStock
Kobiety znacznie częściej cierpią na przepukliny udowe niż mężczyźni. Do ich powstawania sprzyja znaczna nadwaga lub podnoszenie ciężarów. Jednak również przebyte ciąże lub osłabienie tkanki łącznej zwiększają ryzyko.
W przypadku mężczyzn przyczyną jest zazwyczaj przebyta operacja przepukliny pachwinowej. Dlatego po zabiegu chirurgicznym konieczna jest odpowiednia kontrola.
Typowym objawem przepukliny udowej jest wyczuwalne wybrzuszenie lub obrzęk w okolicy uda. Jednak u pacjentek z dużą nadwagą wybrzuszenie to jest często ledwo widoczne lub może nawet całkowicie nie występować. Wówczas rozpoznanie przepukliny udowej staje się trudniejsze.
Nie zawsze występują te same objawy. Niektórzy pacjenci przez długi czas nie odczuwają żadnych dolegliwości. Możliwe objawy to:
- niespecyficzny ból w okolicy pachwiny
- ciągnący ból w okolicy pachwiny
- nieregularne wypróżnienia.
Gdy wypadające narządy ulegną uwięzieniu, zwykle pojawia się silny ból. Promieniuje on od pachwiny do uda i nasila się przy wysiłku. W przypadku takich objawów zazwyczaj konieczna jest natychmiastowa operacja, aby uniknąć uszkodzenia narządów i ściany brzucha.
W celu postawienia diagnozy lekarz oprócz wywiadu i badania palpacyjnego stosuje również badania ultrasonograficzne. Pozwalają one zazwyczaj uzyskać jasny obraz i pomagają w odróżnieniu od innych problemów.
Na podstawie tomografii komputerowej chirurg decyduje, czy wykonać operację otwartą, czy też minimalnie inwazyjną operację przepukliny udowej z niewielkimi nacięciami skóry poniżej pachwiny, aby wsunąć uwięzione narządy z powrotem do jamy brzusznej i zamknąć otwór przepuklinowy.
Nie zawsze jednak mamy do czynienia z przepukliną udową. Również powiększony węzeł chłonny może wykazywać podobne objawy jak przepuklina udowa.
W przypadku wystąpienia przepukliny udowej lekarz zazwyczaj zaleca operację w ramach tzw. chirurgii przepuklinowej. Jeśli występują już poważne objawy, operacja jest pilna i zazwyczaj konieczna w trybie nagłym.
Jednak nawet jeśli nie wystąpiły jeszcze żadne dolegliwości, należy jak najszybciej zamknąć ubytek w tkance. Celem jest wówczas zapobieżenie uwięzieniu wysuniętych części narządów.
Możliwe są różne metody operacyjne. To, które z nich wchodzą w grę w konkretnym przypadku, zależy
- od lekarza prowadzącego,
- od dokładnych wyników badań oraz
- od stanu pacjenta
.
W przypadku przepukliny pachwinowej lub udowej można zastosować technikę TEP do operacji przepukliny udowej. Ta operacja laparoskopowa jest minimalnie inwazyjna i wymaga jedynie niewielkich nacięć skóry. W trakcie zabiegu stosuje się siatkę z tworzywa sztucznego, aby stabilnie zamknąć otwór przepuklinowy i zapobiec nawrotowi przepukliny. Zapewnia to również stabilność worka przepuklinowego.
Po operacji przepukliny udowej ważna jest staranna opieka pooperacyjna, obejmująca oszczędzanie się, unikanie dużego obciążenia podczas podnoszenia oraz regularne kontrole lekarskie, aby zapobiec powikłaniom i nawrotom.
Poważne powikłania po operacji występują rzadko. Możliwe są – jak w przypadku każdej operacji – infekcje rany lub krwawienia. W rzadkich przypadkach mogą również wystąpić zatorowości (zablokowanie naczynia), które mogą być niebezpieczne, jeśli nie zostaną leczone. Dlatego w przypadku nagłych dolegliwości po operacji należy zawsze natychmiast poinformować lekarza prowadzącego.
Przy starannym przeprowadzeniu operacji i odpowiedniej opiece pooperacyjnej przepuklina udowa zazwyczaj ustępuje na stałe. Tylko w około jednym do dziesięciu procentach przypadków przepuklina udowa pojawia się ponownie w późniejszym czasie.
W przypadku rozlanych bólów w pachwinie należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza, aby wykluczyć przepuklinę pachwinową. Dzięki nowoczesnym metodom operacyjnym problem ten zazwyczaj szybko się rozwiązuje.
Jakie są objawy przepukliny udowej?
Typowymi objawami są niewielki, często trudny do wykrycia obrzęk po wewnętrznej stronie uda oraz rozlany ból w pachwinie. W przypadku nadwagi wybrzuszenie bywa czasami niezauważalne. Silny, nagły ból wskazuje na uwięzienie narządów (inkarcerację). U mężczyzn przepukliny udowe występują raczej rzadko, najczęściej dotykają one kobiety.
Czy przepuklina udowa jest niebezpieczna?
Tak, przepuklina udowa może być niebezpieczna. Szczególnie wtedy, gdy fragmenty jelita lub inne narządy ulegną uwięzieniu w otworze przepuklinowym. W takim przypadku grozi ostry stan nagły, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Ryzyko wystąpienia niedrożności jelit jest wówczas bardzo wysokie.
Czy przepuklinę udową trzeba operować?
Tak, operacja jest jedyną skuteczną metodą leczenia. Bez zabiegu chirurgicznego otwór przepuklinowy pozostaje, a ryzyko powikłań wzrasta. Operacja może być przeprowadzona metodą minimalnie inwazyjną (z niewielkim nacięciem skóry), na przykład metodą TEP, lub metodą otwartą – w zależności od indywidualnych wyników badań.