Bardzo często przyczyną biegunki są infekcje (infekcje żołądkowo-jelitowe). Około jedna trzecia wszystkich przypadków biegunki jest wywoływana przez wirusy, przede wszystkim
- rotawirusy,
- norowirusów i
- adenowirusy.
Również bakterie, takie jak
- bakterie z rodzaju Escherichia coli,
- salmonella,
- shigelle i
- Yersinia
mogą być przyczyną biegunki.
Biegunka może być również spowodowana skutkami ubocznymi leków (zwłaszcza antybiotyków). Równie negatywny wpływ może mieć nadużywanie środków przeczyszczających.
Alergie pokarmowe (np. celiakia) mogą objawiać się między innymi biegunką.
Biegunka jest bardzo nieprzyjemną dolegliwością. Wiąże się z dużą utratą płynów © s-motive | AdobeStock
Często występuje również w przypadku przewlekłych chorób zapalnych jelit, np.
.
Przyczyną biegunki mogą być również zatrucia pokarmowe.
Ale także zaburzenia psychiczne, takie jak
u niektórych osób pojawia się biegunka.
Ogólnie rzecz biorąc, ważne jest, aby pić dużo płynów. W ten sposób organizm otrzymuje wystarczającą ilość płynów, aby uzupełnić utracone. W celu uzupełnienia minerałów w aptece dostępne są specjalne roztwory elektrolitowe.
W przypadku łagodnej biegunki można jeść wszystko. W przypadku silniejszej biegunki na początku nie należy nic jeść. Często pomocny jest również odpoczynek i ciepło.
Niemowlęta, małe dzieci i osłabieni chorzy z biegunką powinni zgłosić się do lekarza, w przeciwnym razie może bardzo szybko dojść do groźnego odwodnienia.
Należy również udać się do lekarza w przypadku bardzo silnych dolegliwości i biegunki trwającej dłużej niż 3 dni lub zawierającej krew.
Częste objawy biegunki – jak uniknąć lub zapobiegać biegunce
Skuteczna profilaktyka opiera się na etiologii biegunki, ponieważ częste przyczyny biegunki zakaźnej sięgają aż do chorób jelit, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna. Ostre biegunki zakaźne i ostre biegunki można ograniczyć poprzez konsekwentną higienę, czystą wodę pitną i staranne przygotowywanie posiłków, co pozwala również uniknąć biegunek wodnistych. Niemieckie Towarzystwo Gastroenterologiczne zaleca ponadto edukację na temat chorób układu pokarmowego i metabolicznych, ponieważ przewlekłe biegunki lub przewlekła biegunka powinny być wcześnie rozpoznane i odpowiednio leczone.
Ponieważ biegunka jest objawem i może występować jako objaw przewodni w chorobie Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, należy zasięgnąć porady lekarza w celu wyjaśnienia możliwych przyczyn, jeśli biegunka utrzymuje się dłużej niż trzy dni lub występuje częściej niż trzy razy dziennie. W przypadku biegunki wodnistej, krwawej lub biegunki krwawej, a także w przypadku ostrych biegunek z dużą utratą płynów, wczesne leczenie biegunki ma kluczowe znaczenie dla pozytywnego przebiegu choroby. Zgodnie z MSD Manual – wydaniem profesjonalnym – w przypadku przewlekłej biegunki, przewlekłej biegunki lub biegunki paradoksalnej należy dokonać rozróżnienia, ponieważ biegunkę dzieli się na biegunkę osmotyczną, biegunkę zakaźną i formy o podłożu zapalnym.
W przypadku wystąpienia objawów, takich jak biegunka wodnista, biegunka z krwią lub pierwsze objawy choroby podstawowej, należy potraktować biegunkę poważnie i rozpocząć konkretne leczenie, zwłaszcza jeśli biegunka powtarza się lub jest spowodowana chorobą przewlekłą.
Kiedy w medycynie mówi się o biegunce?
O biegunce mówi się, gdy więcej niż trzy razy dziennie wydalane są rzadkie lub wodniste stolce. Biegunka jest objawem i może mieć przebieg ostry lub przewlekły. Waga stolca może być zwiększona, czemu towarzyszą bóle brzucha lub wymioty.
Jakie są częste przyczyny ostrej biegunki?
Ostra biegunka ma często podłoże infekcyjne i jest wywoływana przez wirusy, bakterie lub ich toksyny. Ostra biegunka infekcyjna powstaje często w wyniku działania patogenów bakteryjnych, takich jak pałeczki Shigella, lub po zażyciu antybiotyków. Również przyjmowanie leków może powodować biegunkę.
Kiedy biegunka ma charakter przewlekły?
Przewlekła biegunka występuje, gdy biegunka utrzymuje się dłużej niż trzy dni, a nawet kilka tygodni. Przewlekła biegunka może wystąpić w przypadku chorób jelit, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub celiakia. Można również rozważać biegunkę osmotyczną lub zaburzenia wydzielnicze w jelicie grubym.
Kiedy należy zgłosić się do lekarza?
Krwawa biegunka, silne odwodnienie, gorączka lub biegunka trwająca dłużej niż trzy dni powinny zostać zbadane przez lekarza. Szczególnie osoby starsze lub osoby z przewlekłymi chorobami zapalnymi jelit są narażone na zwiększone ryzyko powikłań. Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie kliniczne oraz, w razie potrzeby, badania laboratoryjne w kierunku patogenów zakaźnych.
Jak przebiega leczenie biegunki?
Leczenie biegunki zależy od jej przyczyny. Ważne jest odpowiednie nawodnienie i dostarczanie elektrolitów, aby uniknąć utraty płynów. W przypadku ostrych postaci zakaźnych często wystarcza leczenie objawowe loperamidem, natomiast w ciężkich przypadkach biegunki wywołanej przez bakterie stosuje się antybiotyki. W przypadku przewlekłych chorób zapalnych jelit stosuje się leczenie specjalistyczne w porozumieniu z gastroenterologiem.
