Opaska żołądkowa: elastyczne wsparcie w dążeniu do osiągnięcia wymarzonej wagi

Zasada działania jest czysto mechaniczna i – w przeciwieństwie do innych operacji żołądka – całkowicie odwracalna. Podczas operacji (zazwyczaj wykonywanej techniką laparoskopową) chirurg zakłada regulowaną opaskę silikonową wokół górnej części żołądka. W ten sposób żołądek zostaje sztucznie podzielony na dwie części: niewielką „przedżołądkową kieszeń” (pouch) o pojemności zaledwie około 20–30 ml oraz pozostałą część żołądka.

Efekt jest prosty, ale skuteczny: gdy tylko mały woreczek żołądkowy zostanie wypełniony, receptory rozciągania wysyłają do mózgu sygnał „Jestem najedzony!”. Ponieważ przejście do pozostałej części żołądka jest zwężone przez opaskę, woreczek żołądkowy opróżnia się powoli. W rezultacie: już po kilku kęsach czujemy się najedzeni i pozostajemy najedzeni przez dłuższy czas.

Cechą charakterystyczną nowoczesnej opaski żołądkowej jest możliwość jej regulacji. Opaska jest połączona cienką rurką z małą komorą (portem), umieszczoną pod skórą na brzuchu. Przez ten port lekarz może z zewnątrz wstrzykiwać lub usuwać płyn z opaski.

• Zbyt mała utrata wagi? Opaskę zaciska się.

• Problemy z przełykaniem lub zgagą? Opaskę można poluzować. Ta precyzyjna regulacja pozwala dostosować terapię do indywidualnych potrzeb pacjenta bez konieczności ponownej operacji.

Opaska żołądkowa jest zazwyczaj zalecana w przypadku:

• Wskaźniku BMI od 35 z chorobami współistniejącymi (lub od BMI 40 bez nich).

• Pacjentów, którzy są gotowi aktywnie zmienić swoje nawyki żywieniowe (nie są „słodkożercami”).

• osób, które preferują zabieg odwracalny, w którym przewód pokarmowy pozostaje anatomicznie nienaruszony.

Opaska żołądkowa jest „pomocą wychowawczą” dla żołądka, a nie rozwiązaniem samowystarczalnym. Działa tylko w przypadku pokarmów stałych. Kto spożywa wysokokaloryczne płyny (napoje gazowane, koktajle mleczne) lub miękkie desery (budyń, lody), „oszuka” opaskę – kalorie swobodnie prześlizgują się przez zwężenie. Długoterminowy sukces zależy więc w ogromnym stopniu od współpracy pacjenta. Konieczne są regularne ćwiczenia i konsekwentna zmiana nawyków żywieniowych.

Chociaż zabieg jest mało inwazyjny, mogą wystąpić powikłania, na przykład gdy opaska się przesunie („slippage”) lub wrasta w żołądek. Możliwe są również usterki mechaniczne systemu portów. Ponieważ badania długoterminowe pokazują, że inne metody (takie jak rękaw żołądkowy) często zapewniają trwalszą utratę wagi, opaska żołądkowa jest obecnie stosowana rzadziej niż jeszcze dziesięć lat temu. Niemniej jednak dla niektórych grup pacjentów nadal ma ona swoje stałe miejsce w spektrum terapeutycznym.

Opaska żołądkowa może być decydującym impulsem do przerwania błędnego koła napadów głodu i nadwagi. Osoby gotowe do aktywnej zmiany swojego życia, postrzegające opaskę jako partnera, a nie cudowny środek, mogą dzięki niej osiągnąć imponujące sukcesy.