Dr Talal Ebash jest wysoko wykwalifikowanym specjalistą w dziedzinie urologii i urologii dziecięcej, pracującym w renomowanym szpitalu Saudi German Hospital w Dubaju. Dzięki wszechstronnemu wykształceniu medycznemu oraz wieloletniemu międzynarodowemu doświadczeniu zdobytemu w Niemczech i Zjednoczonych Emiratach Arabskich zalicza się do czołowych specjalistów w swojej dziedzinie. Dr Ebash znany jest ze swojej wiedzy specjalistycznej w leczeniu przerostu prostaty i raka prostaty, stosując techniki minimalnie inwazyjne, takie jak laparoskopia i innowacyjne terapie laserowe. Te nowoczesne metody pozwalają mu oferować pacjentom szczególnie delikatne i skuteczne zabiegi, które mają na celu utrzymanie i poprawę ich jakości życia.
Zakres jego leczenia obejmuje zarówno wysoce specjalistyczne terapie powiększenia prostaty, w tym enukleację laserem holmowym (HoLEP) i resekcję przezcewkową (TURP), przez zaawansowaną terapię kamicy moczowej, aż po diagnostykę i leczenie nietrzymania moczu u mężczyzn i kobiet. Ponadto dr Ebash posiada doświadczenie w leczeniu zaburzeń seksualnych i zaburzeń erekcji, a także w urologii dziecięcej. Wyróżniają go szczególne umiejętności w zakresie onkologii urologicznej i chirurgii rekonstrukcyjnej, co czyni go ważnym punktem kontaktowym dla pacjentów, którzy cenią sobie najwyższe standardy medyczne oraz precyzyjne i delikatne metody operacyjne.
Po ukończeniu studiów medycznych na Uniwersytecie w Aleppo w Syrii i solidnym wykształceniu chirurgicznym dr Ebash zdecydował się na dalszą specjalizację w Niemczech. Przez kilka lat kierował tam oddziałem urologicznym w szpitalu Idar-Oberstein w Nadrenii-Palatynacie, ostatnio jako ordynator. Od czasu przeniesienia się do Dubaju pod koniec 2023 roku z pełnym zaangażowaniem wykorzystuje swoje doświadczenie w Saudi German Hospital. Szczególnie wyróżnia się jego wykorzystanie najnowocześniejszych technologii, które stosuje w zabiegach minimalnie inwazyjnych w chirurgii onkologicznej, usuwaniu kamieni nerkowych i andrologii. Jego pasja do technicznej precyzji i nowoczesnej medycyny pozwala mu osiągać doskonałe wyniki nawet w złożonych przypadkach.
Oprócz swoich umiejętności praktycznych dr Ebash aktywnie angażuje się w rozwój zawodowy. Jako członek wiodących stowarzyszeń, takich jak Niemieckie Towarzystwo Urologiczne (DGU), Europejskie Towarzystwo Urologiczne (EAU) oraz Niemieckie Towarzystwo Kontynencji, jest zawsze na bieżąco z najnowszymi osiągnięciami badań i technologii urologicznych. Dr Talal Ebash łączy w sobie najwyższe kompetencje medyczne, innowacyjne myślenie i indywidualne podejście do pacjenta, wyznaczając nowe standardy w urologii w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
Redakcja Leading Medicine Guide przeprowadziła rozmowę z dr. Ebash, skupiając się na chorobach prostaty, a w szczególności na przerostu prostaty i raku prostaty.
Choroby prostaty należą do najczęstszych problemów zdrowotnych, z jakimi mężczyźni mogą się spotkać w ciągu swojego życia. Od łagodnego przerostu prostaty (BPH), czyli łagodnego powiększenia gruczołu krokowego, po raka prostaty, jeden z najczęściej diagnozowanych nowotworów u mężczyzn na świecie – schorzenia te mają znaczący wpływ nie tylko na samopoczucie, ale także na jakość życia. Często wczesne objawy pozostają niezauważone, a wielu mężczyzn waha się przed rozmową o takich objawach, jak częsta potrzeba oddawania moczu lub słaby strumień moczu.
Pierwsze oznaki i objawy przerostu gruczołu krokowego, znanego również jako łagodny przerost gruczołu krokowego (BPH), oraz objawy raka prostaty mogą być do siebie podobne, ponieważ obie choroby dotyczą gruczołu krokowego i mogą wpływać na drogi moczowe.
„Najważniejszą informacją jest to, że rak prostaty nie daje żadnych objawów, przynajmniej nie w początkowej fazie. Z tego powodu zdecydowanie zalecamy regularne badania profilaktyczne. Kiedy rak prostaty zaczyna dawać objawy, zazwyczaj jest już trochę za późno na skuteczne leczenie. Pierwsze objawy przerostu prostaty są bardzo zróżnicowane – może dojść do nietrzymania moczu, silnego ucisku na pęcherz, strumień moczu może stać się słaby, wzrasta potrzeba wielokrotnego wstawania w nocy w celu oddania moczu. Dotyczy to głównie starszych mężczyzn, młodzi mężczyźni poniżej 40 roku życia rzadko są dotknięci tą dolegliwością. Im starszy człowiek, tym większe prawdopodobieństwo przerostu prostaty. Osoby z obciążeniem rodzinnym w kierunku przerostu prostaty często mają predyspozycje genetyczne” – wyjaśnia dr Ebash na początku naszej rozmowy.
W przypadku raka prostaty mogą dodatkowo wystąpić objawy, takie jak krew w moczu lub nasieniu, co wskazuje na poważniejszy problem. W zaawansowanych stadiach mogą pojawić się bóle lub sztywność w dolnej części pleców, biodrach lub udach, a także niechciana utrata wagi lub ogólne złe samopoczucie. Natomiast przerost prostaty dotyczy zazwyczaj tylko dróg moczowych i jest łatwy do wyleczenia, nawet jeśli może znacznie obniżyć jakość życia.
Na ryzyko zachorowania na przerost prostaty (BPH) lub raka prostaty wpływa wiele czynników. Czynniki ryzyka można podzielić na kategorie genetyczne, hormonalne, związane z wiekiem oraz związane ze stylem życia.
„Wiek jest jednym z najważniejszych czynników ryzyka dla obu chorób, ale szczególnie dla raka prostaty. Ważną rolę odgrywają również czynniki genetyczne, jeśli w rodzinie występował rak prostaty, na przykład u ojca lub wuja. Wówczas ryzyko zachorowania na raka prostaty jest dwukrotnie wyższe. Inne czynniki ryzyka to palenie tytoniu, złe nawyki żywieniowe, a także brak aktywności fizycznej. W przypadku przerostu prostaty przyczyną jest głównie wiek” – mówi dr Ebash.
Wczesne wykrycie przerostu gruczołu krokowego (BPH) i raka prostaty ma kluczowe znaczenie dla skutecznego leczenia i poprawy rokowań.
Nowoczesne metody diagnostyczne znacznie się rozwinęły i oferują wiele możliwości dokładnej oceny prostaty i jej schorzeń. „Pierwsze badanie pacjenta z przerostem prostaty zależy od wieku pacjenta. Z reguły jednak najpierw wykonuje się badanie ultrasonograficzne, aby sprawdzić, jak duża jest prostata. Ważne jest również sprawdzenie, jak dobrze opróżnia się pęcherz. W tym celu rutynowo wykonuje się pomiar strumienia moczu oraz badanie moczu w celu wykluczenia ewentualnej infekcji. W przypadku podejrzenia raka prostaty należy dodatkowo zbadać poziom PSA (antygenu specyficznego dla prostaty) we krwi. Konieczne jest również badanie doodbytnicze, podczas którego palpacyjnie bada się powierzchnię prostaty w celu wykluczenia ewentualnych guzków lub zaplanowania dalszej diagnostyki. W przypadku nieprawidłowego poziomu PSA należy rozważyć wykonanie biopsji prostaty. W przypadku niewielkiego podwyższenia poziomu PSA preferowane jest wykonanie rezonansu magnetycznego prostaty” – wyjaśnia dr Ebash w odniesieniu do diagnostyki.
Wartość PSA (antygen specyficzny dla prostaty) to białko wytwarzane przez prostatę, które można wykryć we krwi. Służy on jako ważny marker wczesnego wykrywania i diagnozowania chorób prostaty, takich jak łagodny przerost (BPH), stany zapalne lub rak prostaty. Wartość poniżej 4 ng/ml jest zazwyczaj uznawana za prawidłową, podczas gdy wartości powyżej 10 ng/ml zwiększają ryzyko poważnej choroby. Jednak poziom PSA może również krótkotrwale wzrosnąć pod wpływem takich czynników, jak badanie palpacyjne, ejakulacja lub jazda na rowerze. Ponieważ wynik badania nie zawsze jest jednoznaczny, podwyższony poziom PSA należy zawsze oceniać w połączeniu z dalszymi badaniami, takimi jak rezonans magnetyczny (MRI) lub biopsja.
Leczenie przerostu gruczołu krokowego (BPH), znanego również jako łagodny przerost gruczołu krokowego, może obejmować zarówno metody zachowawcze, jak i operacyjne, przy czym wybór terapii zależy od różnych czynników.
„Najważniejszą terapią zachowawczą, stanowiącą złoty standard, jest terapia farmakologiczna z użyciem alfa-adrenolityków. Alfa-adrenolityki, takie jak tamsulosyna i alfuzosyna, rozluźniają mięśnie w okolicy prostaty i szyi pęcherza, co ułatwia przepływ moczu i poprawia strumień moczu. Czasami stosuje się dodatkowo inne leki (inhibitory 5-alfa-reduktazy), które w dłuższej perspektywie powodują niewielkie zmniejszenie gruczołu krokowego. Hamują one przemianę testosteronu w dihydrotestosteron (DHT), hormon sprzyjający wzrostowi prostaty. Jednak leki te często potrzebują kilku miesięcy, aby wykazać znaczące działanie. „W niektórych przypadkach wskazane może być również leczenie skojarzone, w którym stosuje się zarówno alfa-adrenolityki, jak i inhibitory 5-alfa-reduktazy w celu lepszej kontroli objawów” – wyjaśnia dr Ebash.
We wczesnym stadium, czyli zazwyczaj w przypadku zlokalizowanego raka prostaty (stadium I i II), opcje leczenia mają często charakter kuratywny.
Jeśli środki zachowawcze nie są wystarczające lub pacjent cierpi na poważne objawy, które znacznie obniżają jakość życia, można rozważyć leczenie operacyjne. „Szczególnie w przypadku raka prostaty istnieje wiele możliwości leczenia operacyjnego. Pacjentom z zlokalizowanym i niezaawansowanym rakiem prostaty można zaproponować terapię leczniczą polegającą na chirurgicznym usunięciu prostaty i regionalnych węzłów chłonnych. Prowadzi to do całkowitej remisji raka prostaty. Alternatywnie można poddać prostatę radioterapii, co prowadzi do tego samego wyniku. Obie opcje mają swoje zalety i wady. Ewentualne skutki uboczne lub powikłania należy omówić z pacjentem. Podczas operacji mogą wystąpić krwawienia lub infekcje, może ona również spowodować nietrzymanie moczu lub impotencję. „Radioterapia może pociągać za sobą późne skutki, takie jak na przykład przewlekłe zapalenie pęcherza” – wyjaśnia dr Ebash.
Odnosząc się do metod operacyjnych stosowanych w przypadku przerostu prostaty, dr Ebash wyjaśnia: „Jeśli terapia farmakologiczna nie przynosi efektów lub pojawiają się powikłania, konieczne jest podjęcie działań operacyjnych. Alternatywnie można zastosować terapie laserowe, takie jak ThuLEP (enukleacja prostaty laserem tulowym), w której w sposób minimalnie inwazyjny usuwa się nadmiar tkanki przez cewkę moczową. Również enukleacja prostaty laserem holmowym (HoLEP) jest bardzo skuteczna i pozwala na przeprowadzenie operacji praktycznie bez krwawienia. Opcją jest również odparowanie tkanki prostaty (zabieg RezumTM), które można wykonać minimalnie inwazyjnie w ciągu zaledwie około 10 minut i które u wybranych pacjentów prowadzi do doskonałych wyników. W znieczuleniu miejscowym wprowadza się cienką igłę przez cewkę moczową do gruczołu krokowego. Następnie do tkanki kieruje się parę wodną, co powoduje obumarcie dotkniętych komórek i ich stopniowe usuwanie przez organizm. W ten sposób gruczoł krokowy kurczy się, a przepływ moczu ulega poprawie. Wszystkie te zabiegi chirurgiczne są oczywiście oferowane i wykonywane w Saudi German Hospital w Dubaju”.
W przypadku bardzo dużego przerostu prostaty konieczna może być otwarta prostatektomia. Dla pacjentów, u których nie można przeprowadzić operacji, dostępne są stenty lub aktywne monitorowanie. W zaawansowanych stadiach (III i IV) stosuje się połączenie terapii hormonalnej i radioterapii. W przypadku raka prostaty z przerzutami stosuje się dodatkowo chemioterapię, terapie celowane (np. inhibitory PARP) lub immunoterapie.
„W chirurgii technika uległa ogromnej poprawie. Dzięki wprowadzeniu robotyki udało się dodatkowo znacznie zoptymalizować precyzyjne usunięcie guza przy zachowaniu nerwów odpowiedzialnych za potencję. Dla pacjenta wynik leczenia jest znacznie lepszy, a to przy mniejszej liczbie skutków ubocznych i powikłań” – podkreśla dr Ebash i dodaje: „Po operacji pacjent pozostaje w szpitalu przez około 5–7 dni, ponieważ ma założony cewnik pęcherzowy, a w tym czasie rana między pęcherzem a cewką musi się zagoić, zanim cewnik będzie można usunąć. Po usunięciu cewnika pacjent może opuścić szpital jeszcze tego samego dnia. Następnie potrzebuje około 2–3 tygodni na rekonwalescencję, w zależności od zastosowanej techniki operacyjnej. W przypadku operacji laparoskopowej lub operacji wspomaganej robotem czas rekonwalescencji jest zazwyczaj krótszy”.
Mężczyźni mają możliwość zmniejszenia ryzyka chorób prostaty, w szczególności przerostu prostaty i raka prostaty, poprzez połączenie regularnych badań profilaktycznych i zdrowego trybu życia.
Do podstawowych środków profilaktycznych należą regularne badania lekarskie, zwłaszcza od 45. roku życia lub wcześniej, jeśli istnieje podwyższone ryzyko, na przykład z powodu obciążenia rodzinnego. Coroczne badanie u urologa, które często obejmuje badanie palpacyjne przez odbyt (DRU) oraz oznaczenie antygenu specyficznego dla prostaty (PSA). Mężczyźni powinni również zwracać uwagę na objawy, takie jak częste oddawanie moczu, trudności w oddawaniu moczu lub krew w moczu, i niezwłocznie omówić je z lekarzem.
„Zdrowe nawyki życiowe również odgrywają kluczową rolę. Obejmują one zbilansowaną dietę, a przede wszystkim odpowiednie nawodnienie organizmu, aby uniknąć ewentualnych infekcji dróg moczowych. Ważna jest również regularna aktywność fizyczna! Wczesne badania profilaktyczne powinny odbywać się raz w roku. A jeśli w rodzinie występują choroby prostaty, można zacząć je już w wieku 40 lat” – zaleca dr Ebash, i tym samym kończymy naszą rozmowę.
Serdecznie dziękujemy, szanowny panie doktorze Ebash!
