Uśmiech z widocznymi dziąsłami – często powód, by powstrzymać się od śmiechu

Tak zwany „gummy smile”, czyli „uśmiech dziąsłowy”, nie ma nic wspólnego z gumą, ani nawet z gumą do żucia. Nazwa ta wywodzi się raczej od angielskiego słowa „gum”, oznaczającego dziąsło. Zwykle podczas uśmiechu kontur górnej wargi sięga tylko do krawędzi dziąseł. O uśmiechu dziąsłowym mówi się, gdy podczas uśmiechu widoczne jest więcej niż około 3 mm dziąseł. W przypadku bardzo wyraźnego gummy smile już przy lekko otwartych ustach widać zbyt dużo dziąseł. Może to mieć różne przyczyny: zbyt długa górna szczęka, zbyt krótka górna warga, zbyt aktywny mięsień podnoszący wargę, zbyt krótkie zęby lub zbyt grube dziąsła mogą być przyczyną, czasami występuje również kombinacja kilku przyczyn. 

„Jeśli podczas uśmiechu odsłonięta jest zbyt duża powierzchnia dziąseł, powstaje estetyczna dysproporcja między wargą, dziąsłami i zębami.” (Prof. Lindorf) 

Najbardziej znanym przykładem „gummy smile” na świecie jest Julia Roberts – dla tej hollywoodzkiej aktorki stało się to nawet swego rodzaju znakiem rozpoznawczym. Jednak nie każda osoba z „gummy smile” potrafi tak dobrze to zaakceptować jak Julia Roberts i nie u każdego wygląda to tak atrakcyjnie. Uśmiech dziąsłowy nie jest wprawdzie chorobą, ale wiele osób cierpi z tego powodu psychicznie i postrzega go jako wadę. 

Proszę się uśmiechnąć! A może jednak nie? 

Moja znajoma przyzwyczaiła się do zakrywania ust dłonią podczas śmiechu. Było jej wstyd, że tak wyraźnie widać jej dziąsła. Każdy, kto kiedykolwiek miał coś między zębami lub nosił aparat ortodontyczny, może to zrozumieć. W przypadku mojej znajomej chęć ukrycia swojej „wady” z biegiem lat nawet się nasiliła: właśnie przez zakrywanie zębów zwracała na nie jeszcze większą uwagę. W końcu całkowicie przestała się śmiać, co miało wpływ na jej otoczenie społeczne, a także na jej psychikę.

„Uśmiech dziąsłowy, czyli gummy smile, nie jest chorobą, ale dla wielu osób stanowi stan, który negatywnie wpływa na samopoczucie” (prof. Lindorf). 

Jeśli postrzegamy własny uśmiech jako coś krępującego, cierpi na tym nasza pewność siebie i czujemy się niepewnie w kontaktach społecznych. Świadome unikanie uśmiechu lub próba mniejszego eksponowania dziąseł poprzez wyćwiczoną mimikę działa irytująco na innych ludzi i brakuje pozytywnego wpływu uśmiechu na własny nastrój.

Kiedy ciało oddziałuje na psychikę 

Psychologowie odkryli na przykład, że mimika jest nie tylko wyrazem uczuć, ale także je wywołuje lub wzmacnia. Ciało i psychika są ze sobą ściśle powiązane. Mięśnie aktywowane podczas mimiki uruchamiają dalsze mechanizmy. Na przykład ośrodek pamięci w mózgu: przywoływane są informacje emocjonalne, które zazwyczaj kojarzymy z danym ruchem, mimiką lub postawą ciała. Skrzyżowane ramiona powodują na przykład automatycznie postawę obronną, natomiast uśmiech przyczynia się do optymistycznego samopoczucia. Kto więc ciągle trzyma dłoń przed ustami lub powstrzymuje się od śmiechu, blokuje się również na poziomie emocjonalnym. 

Na szczęście istnieją inne rozwiązania. Wiele osób dotkniętych tym problemem nie wie, że gumowy uśmiech można skutecznie skorygować medycznie. Na przykład w Stanach Zjednoczonych korekcje gumowego uśmiechu są wykonywane częściej. Nie bez powodu mówi się, że Ameryka jest krajem idealnych zębów. 

Nowoczesne możliwości terapeutyczne dają powód do uśmiechu

W zależności od przyczyny istnieją różne możliwości korekcji uśmiechu dziąsłowego. Ekspert Leading Medicine Guide, prof. Lindorf, specjalista chirurgii szczękowo-twarzowej, implantolog i chirurg dysgnatyczny z dodatkową specjalizacją w zakresie operacji plastyczno-estetycznych z Norymbergi, wyjaśnia: 

• W przypadku nadmiernej ilości dziąseł nadmiar dziąseł jest usuwany metodą modelowania (gingivektomia), np. za pomocą lasera. 
• Jeśli zęby przednie są stosunkowo małe, można znacznie złagodzić uśmiech dziąsłowy poprzez optyczne powiększenie powierzchni zębów. W tym przypadku stosuje się licówki lub korony, w razie potrzeby w połączeniu z chirurgicznym wydłużeniem korony zęba. 
• W przypadku zbyt krótkiej górnej wargi można wykonać zabieg wydłużenia wargi – zabieg ambulatoryjny, w wyniku którego wargę nieco obniża się. 
• Nadmiernie rozwinięty, zbyt aktywny mięsień podnoszący można osłabić albo poprzez niewielkie nacięcie (miotomię), albo poprzez wstrzyknięcie botoksu. 
• W przypadku zbyt długiej szczęki górnej można ją skrócić poprzez usunięcie fragmentu kości (osteotomia z przesunięciem szczęki górnej w górę). Zabieg ten jest jednak nieco bardziej złożony i musi być wykonywany w znieczuleniu ogólnym w warunkach szpitalnych, a pobyt w klinice trwa około 3 dni.

„Aby znaleźć indywidualnie dopasowaną terapię, zawsze konieczna jest dokładna diagnoza przyczyny uśmiechu dziąsłowego. W większości przypadków wystarczy niewielki zabieg z krótkim czasem rekonwalescencji i już po krótkim czasie można znów bez obaw się śmiać.” (Prof. Lindorf)

Nieskomplikowane, proste i szybkie 

W wielu przypadkach korektę uśmiechu dziąsłowego można osiągnąć za pomocą niewielkiego zabiegu ambulatoryjnego. Tak było również w przypadku mojej znajomej. Po konsultacji u chirurga szczękowego zdecydowała się na zabieg laserowy i była zaskoczona, jak nieskomplikowane, szybkie i proste to było. W ten sposób jej dawny „gummy smile” zamienił się w „warm smile” – uśmiech, który w cudowny sposób zaraża wszystkich. Dziś żałuje tylko, że nie zrobiła tego wcześniej. Nowoczesna chirurgia szczękowa daje przecież wiele powodów do uśmiechu. 

---

Dowiedz się więcej o profesorze Lindorfie i skontaktuj się z nim bezpośrednio, jeśli masz pytania. 

HL403GC, LMG19 – Źródło zdjęć: (c) deagreez, (c) ALDECAstudio, (c) unpict – Adobe Stock.