Dr Christopher Becker, renomowany specjalista w dziedzinie ortopedii i chirurgii urazowej, zdobył doskonałą reputację jako ordynator na oddziale chirurgii kręgosłupa w Artemed Klinikum München Süd oraz jako specjalista w Centrum Uniwersyteckim Układu Mięśniowo-Szkieletowego w Monachium (LMU Klinikum). Jego specjalizacja obejmuje w szczególności minimalnie inwazyjną chirurgię obręczy miednicy i kręgosłupa, a także oferuje innowacyjne opcje terapeutyczne. Oprócz chirurgii kręgosłupa intensywnie koncentruje się na leczeniu bólu miednicy, w tym zapalenia kości łonowej, bólu spojenia łonowego oraz problemów ze stawem krzyżowo-biodrowym.
Dr Becker łączy rozległą wiedzę specjalistyczną z wieloletnim doświadczeniem, aby oferować najnowocześniejsze metody leczenia. Jego szczególne zainteresowanie zespołami bólowymi w okolicy obręczy miednicy znajduje odzwierciedlenie w specjalistycznych konsultacjach w Centrum Uniwersyteckim Układu Mięśniowo-Szkieletowego w Monachium. Ponadto prowadzi konsultacje z zakresu chirurgii bólu w klinice Artemed Klinikum München Süd.
Jako członek wiodących stowarzyszeń medycznych, w tym BVOU (Berufsverband für Orthopädie und Unfallchirurgie) i DGOU (Deutsche Gesellschaft für Orthopädie und Unfallchirurgie), dr Becker jest zawsze na bieżąco z najnowszymi osiągnięciami badań i metodami leczenia. Jego zaangażowanie w różnych gremiach specjalistycznych świadczy o dążeniu do ciągłego doskonalenia.
Dr Becker wyróżnia się nie tylko swoją wiedzą medyczną, ale także empatyczną i zaangażowaną opieką nad pacjentami. Poświęca czas na zrozumienie indywidualnych potrzeb każdego pacjenta i opracowanie dostosowanych do nich planów leczenia. Dzięki dr. Beckerowi pacjenci otrzymują najwyższej klasy opiekę skoncentrowaną na pacjencie, dostosowaną indywidualnie do ich potrzeb.
Redakcja Leading Medicine Guide dowiedziała się więcej na temat poporodowych bólów miednicy podczas osobistej rozmowy z dr. Christopherem Beckerem.
Bóle miednicy, zapalenie kości łonowej i problemy z spojeniem łonowym to częste dolegliwości, które mogą występować u kobiet po ciąży. Szczególnie rozluźnienie stawu między kościami łonowymi, znane jako rozluźnienie spojenia łonowego, może prowadzić do długotrwałych dolegliwości. Dokładna diagnoza i ukierunkowane leczenie mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia skutecznej ulgi kobietom cierpiącym na te dolegliwości oraz umożliwienia im optymalnego powrotu do zdrowia po porodzie.
Problemy z spojeniem łonowym dotyczą dolegliwości w okolicy spojenia łonowego, czyli strukturalnego połączenia między kościami łonowymi z przodu miednicy. W czasie ciąży spojenie łonowe może być nadmiernie obciążone przez zmiany hormonalne i rosnący nacisk na miednicę, co może prowadzić do bólu i dyskomfortu. Jest to czasami określane jako rozluźnienie spojenia łonowego lub dysfunkcja spojenia łonowego i może powodować dolegliwości w okolicy miednicy.
Ból miednicy po ciąży ma różne przyczyny.
Jedną z najczęstszych przyczyn jest rozluźnienie spojenia łonowego, w którym tkanka wokół kości łonowej ulega rozluźnieniu, aby zrobić miejsce na poród. Ta naturalna zmiana może powodować ból w okolicy kości łonowej. „Bóle miednicy są zasadniczo bardzo zróżnicowane. Mogą mieć podłoże mięśniowo-szkieletowe, takie jak niezapalne ostre lub przewlekłe choroby układu ruchu, którymi zajmuję się przede wszystkim. Mogą również mieć przyczyny trzewne, urologiczne, ginekologiczne lub nerwowe. Istnieje również tak zwany zespół bólu miednicy, w którym chodzi wyłącznie o leczenie bólu, ponieważ nie da się już łatwo zdiagnozować przyczyny. W przypadku bólu miednicy po ciąży, co jest dość podstępne, ból ten, który najczęściej promieniuje, ma zazwyczaj podłoże mechaniczne. Oznacza to, że ból daje o sobie znać dopiero przy rozpoczęciu ruchu. Przyczyną jest tu najczęściej obrzęk bezpośrednio w szpiku kostnym kości łonowej. W czasie ciąży może powstać fizyczny ucisk w brzuchu spowodowany przez samo dziecko, a z czysto hormonalnego punktu widzenia spojenie łonowe i więzadła miednicy rozluźniają się, aby zwolnić nieco więcej miejsca. Jeśli po ciąży rozluźnienie to nie ustąpi, może pozostać trwała niestabilność. Ból może również pojawić się w stawie krzyżowo-biodrowym, czyli połączeniu między kością biodrową (ilium) a kością krzyżową (os sacrum). Około 5–10% kobiet doświadcza takich bólów w czasie ciąży – jednak w literaturze nie jest to dokładnie określone. Niestety dolegliwości te są często niedoceniane i niedodiagnozowane, przez co u niektórych pacjentek rozwijają się bóle przewlekłe. „Kobiety z bólami miednicy często zgłaszają się do lekarza zbyt późno, dopiero wtedy, gdy naprawdę nie są już w stanie dobrze radzić sobie z codziennymi obowiązkami” – wyjaśnia dr Becker.
Zespół bólu miednicy to stan powodujący przewlekły ból w okolicy miednicy. Zespół ten dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety i może mieć różne przyczyny, w tym napięcie mięśni, stany zapalne, podrażnienia nerwów lub problemy strukturalne w okolicy miednicy. Może to prowadzić do bólu w dolnej części pleców, w okolicy pachwiny, bioder, kości ogonowej lub w okolicy narządów płciowych. Dokładna przyczyna może być różnorodna i czasami wymaga kompleksowej diagnozy i leczenia przez specjalistów, takich jak urolodzy, ginekolodzy lub fizjoterapeuci.
Przeciążenie mięśni dna miednicy w czasie ciąży jest również możliwą przyczyną, ponieważ mięśnie te są silnie obciążone. Drobne urazy lub stany zapalne w okolicy miednicy podczas porodu mogą również powodować dolegliwości po ciąży. Ponadto zmiany w kręgosłupie podczas ciąży, takie jak przemieszczenia lub problemy z krążkami międzykręgowymi, mogą przyczyniać się do bólu miednicy. Ból spojenia łonowego różni się od innych rodzajów bólu miednicy, ponieważ wynika on konkretnie z rozluźnienia stawu między kościami łonowymi. Zazwyczaj ból ten odczuwalny jest w okolicy kości łonowej lub w dolnej części pleców i może być szczególnie uciążliwy podczas chodzenia, stania lub poruszania się. Natomiast inne rodzaje bólu miednicy mogą mieć różne przyczyny, takie jak przeciążenie mięśni, urazy lub problemy z kręgosłupem. Bóle te mogą dotyczyć różnych obszarów miednicy i różnić się intensywnością oraz lokalizacją.
Typowe objawy zapalenia kości łonowej lub problemów z symfyzą po porodzie:
Ból w okolicy kości łonowej: ból może mieć charakter tępy, uciskający lub kłujący i może rozprzestrzeniać się na dolną część brzucha, pachwinę, plecy lub uda.
Dolegliwości podczas chodzenia lub stania: ból może nasilać się zwłaszcza podczas zmiany pozycji, wchodzenia po schodach lub obracania się w łóżku.
Trudności z wstawaniem: wstawanie z pozycji siedzącej lub leżącej może być nieprzyjemne z powodu bólu w okolicy miednicy.
Ból przy ucisku na kość łonową: dotknięcie lub uciskanie kości łonowej może powodować dodatkowy ból.
Niestabilność w okolicy miednicy: Niektóre kobiety zgłaszają uczucie niestabilności lub luźności w miednicy, zwłaszcza podczas chodzenia.
Rozpoznanie zapalenia kości łonowej lub problemów z spojeniem łonowym po porodzie często wymaga dokładnego badania przez lekarza lub specjalistę.
„Rozpoznanie zapalenia kości łonowej lub problemów z spojeniem łonowym po porodzie zazwyczaj wymaga szczegółowego badania fizykalnego przeprowadzonego przez lekarza lub specjalistę. Pierwszym krokiem jest przeprowadzenie wyczerpującego wywiadu, podczas którego lekarz zadaje pytania dotyczące występujących objawów. Towarzyszy temu dokładne badanie fizykalne, podczas którego sprawdzany jest dotknięty obszar w celu zlokalizowania wrażliwości na ból i oceny stanu. Aby uzyskać dokładniejszy wgląd w ewentualne problemy z spojeniem łonowym, można zastosować badania obrazowe, takie jak zdjęcia rentgenowskie i rezonans magnetyczny (MRI). W tym celu wykonuje się tzw. „zdjęcia flamingowe” – oznacza to, że podczas wykonywania zdjęć pacjent stoi na jednej nodze, a na zdjęciu można wówczas rozpoznać, czy spojenie łonowe ulega przesunięciu w pionie. „W każdym przypadku należy pamiętać, że niewielkie przesunięcie po ciąży jest całkowicie normalne” – wyjaśnia dr Becker.
Równolegle lekarz wyklucza inne potencjalne przyczyny podobnych dolegliwości. W tym celu bierze się pod uwagę możliwe problemy z kręgosłupem lub napięcia mięśniowe w okolicy miednicy i wyklucza je za pomocą ukierunkowanych badań. Połączenie wywiadu, badania fizykalnego i metod obrazowania pozwala w każdym przypadku na postawienie precyzyjnej diagnozy i stanowi podstawę do ukierunkowanego i skutecznego leczenia.
Dla kobiet w ciąży lub młodych mam z bólami miednicy lub problemami z spojeniem łonowym istnieją różne niechirurgiczne metody leczenia.
„Istnieje stosunkowo wiele możliwości leczenia zachowawczego. Specjalne pasy miednicy mogą zmniejszyć obciążenie i złagodzić objawy, zwłaszcza podczas chodzenia lub stania. Jednak taki pas miednicy radzi sobie raczej z niestabilnością poziomą, a nie pionową. Fizjoterapia odgrywa kluczową rolę terapeutyczną, ponieważ ukierunkowane ćwiczenia i techniki mogą pomóc wzmocnić mięśnie w okolicy miednicy, zmniejszyć ból i poprawić stabilność miednicy. Ergonomiczna korekta postawy ciała oraz stosowanie specjalnych pomocy, takich jak poduszki, mogą zmniejszyć obciążenie miednicy i złagodzić ból. Akupunktura wykonywana w określonych punktach może u niektórych kobiet przyczynić się do złagodzenia bólu i rozluźnienia mięśni i jest zdecydowanie zalecana; również osteopatia przynosi ulgę. Obecnie największe sukcesy osiągamy dzięki terapii falami uderzeniowymi, zwłaszcza w przypadku obrzęku szpiku kostnego. Powinna ona obejmować łącznie 6–7 sesji w połączeniu z fizjoterapią raz w tygodniu” – zaleca dr Becker i dodaje: „Tylko około 5% pacjentów jest operowanych w naszej klinice. W przypadku niektórych wyników badań operuje się szybciej, aby pacjenci mogli szybciej odzyskać sprawność ruchową. Również w przypadku sportowców częściej decyduje się na operację jako terapię, aby mogli szybciej powrócić do wykonywania swojego zawodu. Szczególnie w sportach takich jak piłka nożna czy piłka ręczna dochodzi do wielu zmian kierunku ruchu, co powoduje duże obciążenie spojenia łonowego. Może to prowadzić do przewlekłego podrażnienia lub zapalenia kości łonowej, dlatego schorzenie to występuje u sportowców znacznie częściej”.
Zapalenie kości łonowej u sportowców może być spowodowane różnymi czynnikami:
Przeciążenie: Powtarzające się obciążenia związane z uprawianiem niektórych dyscyplin sportowych, takich jak piłka nożna, tenis, lekkoatletyka czy hokej, mogą prowadzić do zapalenia kości łonowej, zwłaszcza gdy obciążenie jest jednostronne lub intensywność treningu zostaje nagle zwiększona.
Wadliwa postawa lub problemy biomechaniczne: nieprawidłowości w postawie ciała, takie jak niewystarczająca stabilność tułowia lub wady stóp, mogą zwiększać ryzyko zapalenia kości łonowej.
Nierównowaga mięśniowa: Nierównowaga lub osłabienie grup mięśni w okolicy miednicy może prowadzić do nadmiernego obciążenia kości łonowej, a tym samym sprzyjać stanom zapalnym.
Staw krzyżowo-biodrowy (ISG) odgrywa ważną rolę w okolicy miednicy u sportowców.
„Staw krzyżowo-biodrowy jest często niedoceniany jako przyczyna głębokiego bólu pleców. Łączy on kość krzyżową z miednicą i przyczynia się do stabilności i ruchomości miednicy. Problemy ze stawem krzyżowo-biodrowym mogą prowadzić do bólu w dolnej części pleców lub w miednicy, co może powodować dolegliwości, szczególnie u sportowców. Rozgrzewka i rozciąganie mają zdecydowanie sens profilaktyczny i pomagają rozgrzać mięśnie oraz poprawić krążenie, co może ogólnie zmniejszyć ryzyko kontuzji. Dobra kondycja mięśni tułowia i wysoka sprawność fizyczna to zawsze zabezpieczenie. W żadnym wypadku nie należy lekceważyć dolegliwości, a trening należy wówczas przerwać. Oznacza to, że sportowcy powinni bezwzględnie zwracać uwagę na sygnały ostrzegawcze, takie jak utrzymujący się ból, nierównowaga lub dolegliwości w okolicy miednicy, a w razie potrzeby w odpowiednim czasie skorzystać z pomocy medycznej. „Również dostosowanie postawy ciała i sposobu poruszania się może przyczynić się do zminimalizowania obciążenia stawu krzyżowo-biodrowego i zmniejszenia dolegliwości” – wyjaśnia dr Becker. Połączenie tych środków zapobiegawczych pomaga zmniejszyć ryzyko zapalenia kości łonowej i bólu stawu krzyżowo-biodrowego oraz poprawić wydajność sportową poprzez uniknięcie potencjalnych urazów w okolicy miednicy.
Spojrzenie w przyszłość
„Byłoby dobrze, gdyby tej chorobie poświęcano więcej uwagi, bo występuje znacznie częściej, niż się wydaje. Bardzo często jest ona błędnie uznawana za naciągnięcie mięśni przywodzicieli (uraz wewnętrznych mięśni uda). Jeśli chodzi o opcje leczenia, opracowaliśmy tutaj, w Monachium, własną metodę operacyjną, którą można stosować przede wszystkim w przypadku niestabilności spojenia łonowego. Możemy wykonać minimalnie inwazyjne wzmocnienie więzadła, zamiast jak dawniej pracować z płytkami i śrubami, gdy tylko metody zachowawcze nie przynoszą efektów” – podsumowuje dr Becker, a my kończymy naszą rozmowę.
Szanowny Panie Doktorze Becker, bardzo dziękujemy za przybliżenie tej choroby, która dla wielu jest z pewnością nieznana!
