Czy odczuwasz ból w podbrzuszu, gdy dłużej siedzisz, a potem wstajesz? Czy unikają Państwo gwałtownych ruchów stopami, ponieważ powodują one bolesne ukłucie? Czy rower stoi już tylko w piwnicy, ponieważ jazda na nim jest tak bolesna? W takim razie mogą Państwo cierpieć na zapalenie kości łonowej.
Tutaj dowiesz się wszystkiego o tej bolesnej chorobie miednicy. Znajdziesz tu również wybranych specjalistów zajmujących się leczeniem zapalenia kości łonowej i bólu w okolicy kości łonowej.
Zapalenie kości łonowej nazywane jest również osteitis pubis lub pubalgia. Jest to reakcja na przeciążenie spojenia łonowego. Aby lepiej to zrozumieć, warto najpierw przyjrzeć się naszej anatomii.
Kość łonowa znajduje się w miednicy. Jest to przednia część, składająca się z dwóch zbiegających się kości, tzw. gałęzi kości łonowej.
Pomiędzy nimi znajduje się połączenie kości łonowej, które lekarze nazywają symfizą. Symfiza otoczona jest twardą tkanką łączną. Nadmierne obciążenie powoduje powstanie drobnych pęknięć w tej tkance łącznej oraz w aparacie torebkowo-więzadłowym. To one ostatecznie wywołują zapalenie kości łonowej.
Istnieje lewa i prawa kość łonowa, a spojenie łonowe łączy je ze sobą @ Henrie /AdobeStock
Typowym objawem zapalenia kości łonowej jest ból w okolicy kości łonowej. Diagnoza jest często trudna dla lekarzy, ponieważ ból promieniuje. Dlatego lekarze często nie są w stanie jednoznacznie go zlokalizować.
Ponadto intensywność bólu narasta stopniowo. To, co obecnie odczuwasz jedynie jako dyskomfort, za kilka tygodni lub miesięcy może stać się bolesne.
Początkowo często pojawia się nieprzyjemne uczucie ciągnięcia w udach, podobne do bólu mięśniowego. Rzadko kiedy leczenie rozpoczyna się już na tym etapie, dlatego kolejnym etapem są zazwyczaj rozlane bóle bioder.
Mogą one dotyczyć pachwin lub przywodzicieli (są to części mięśni bioder). Równie dobrze ból może promieniować do dolnej części pleców lub brzucha.
Charakterystyczne jest również to, że niektóre ruchy nasilają ból. Należy do nich jednostronne obciążenie biodra, na przykład podczas podnoszenia kolana w pozycji stojącej.
Również wchodzenie po schodach, wstawanie po dłuższym siedzeniu lub wykonywanie brzuszków wywołuje w przypadku zapalenia kości łonowej kłujący ból w podbrzuszu.
Ponadto kość łonowa i spojenie łonowe stają się coraz bardziej wrażliwe na ucisk. Przyczyną tego są zatrzymania płynów (obrzęki), które towarzyszą zapaleniu kości.
Przyczyną zapalenia kości łonowej jest zazwyczaj przeciążenie @ georgpfluegl /AdobeStock
Najczęstszą przyczyną zapalenia kości łonowej jest długotrwałe przeciążenie. Prowadzi to do mikropęknięć w tkankach wokół spojenia łonowego, a ostatecznie do zapalenia.
Obciążenie wynika przede wszystkim z napięcia mięśniowego oddziałującego na miednicę. W okolicy spojenia kości łonowej przebiegają zarówno mięśnie brzucha, jak i przywodziciele.
Dlatego lekarze medycyny sportowej przez długi czas uważali, że zapalenie kości łonowej dotyka głównie sportowców. Choroba ta występuje szczególnie często u piłkarzy, hokeistów, rugbistów, biegaczy przez płotki i tenisistów. Wynika to z faktu, że w tych dyscyplinach sportowych występują gwałtowne ruchy w okolicy bioder.
Obecnie wiadomo jednak, że również długotrwałe siedzenie powoduje jednostronne napięcie mięśni brzucha. Napięcie to może również wywołać zapalenie kości łonowej.
Inną, znacznie rzadszą przyczyną jest złamanie kości łonowej. Powstaje ono w wyniku silnych kopnięć lub uderzeń. W tym przypadku występują jednak poważniejsze objawy, takie jak bóle nerwowe i ograniczenia ruchowe.
U kobiet choroba ta pojawia się czasami również w czasie ciąży lub po porodzie. Przyczyną tego są zmiany hormonalne, które prowadzą do rozluźnienia więzadeł i rozszerzenia spojenia łonowego. Rosnąca waga płodu może ostatecznie doprowadzić do przeciążenia kości łonowej.
Ponieważ ból często promieniuje, lekarzom medycyny sportowej i ortopedom czasami trudno jest postawić prawidłową diagnozę. W każdym razie badanie obejmuje szczegółowy wywiad, czyli rozmowę na temat warunków życia pacjenta. Dzięki temu lekarz może wykryć czynniki ryzyka.
Rozmowa ta jest uzupełniana badaniem fizykalnym. Podczas tego badania pacjent powinien wykonać określone ruchy. Na przykład stać na jednej nodze.
W tym czasie pacjent powinien opisywać intensywność bólu. Test rozwarcia spojenia łonowego również należy do powszechnie stosowanych metod badawczych. Podczas tego testu lekarz wywiera nacisk na spojenie łonowe i sprawdza, czy pojawia się ból.
Aby uzyskać lepszy obraz struktur w okolicy miednicy, lekarz często zleca wykonanie zdjęcia rentgenowskiego lub rezonansu magnetycznego. Dzięki temu może rozpoznać stan spojenia łonowego, na przykład jego rozszerzenie, stan kości, a także ewentualne zatrzymanie płynów (obrzęk szpiku kostnego).
Leczenie zapalenia spojenia łonowego jest często długotrwałe. Rzadko choroba ustępuje samoistnie. Dlatego ortopedzi zazwyczaj stosują najpierw leczenie zachowawcze.
Fizjoterapia i ćwiczenia w domu mają na celu przeciwdziałanie zapaleniu. Leki przeciwbólowe i kortyzon wspomagają leczenie. Najbardziej pomocna jest przerwa w uprawianiu sportu.
Jeśli te środki okażą się niewystarczające, można spróbować zastrzyków z kortyzonem lub miejscowego znieczulenia. Większość pacjentów odczuwa po tym znaczną poprawę. Ponadto wskazana jest terapia falami uderzeniowymi w celu złagodzenia obrzęku szpiku kostnego i wyleczenia przyczepów ścięgien.
W ostateczności można wykonać operację w celu leczenia zapalenia kości łonowej. Podczas zabiegu lekarze usuwają tkankę wokół spojenia łonowego. W szczególnie uporczywych przypadkach stosuje się stabilizację spojenia łonowego wraz ze stabilizacją pachwiny.
Zapalenie kości łonowej rzadko ustępuje samoistnie, a jeśli tak się dzieje, to tylko przy zachowaniu oszczędności. Nieleczone bóle mogą stać się przewlekłe i coraz bardziej obniżać jakość życia pacjenta. Codzienne ruchy są wtedy możliwe tylko w ograniczonym zakresie.
Im wcześniej lekarz rozpozna zapalenie kości łonowej, tym szybciej zwykle dochodzi do wyleczenia. Dlatego w przypadku bólu nie należy zwlekać z wizytą u lekarza medycyny sportowej lub ortopedy!
Jeśli cierpisz na zapalenie kości łonowej, leczenie zachowawcze lub minimalnie inwazyjne zabiegi chirurgiczne pomogą Ci szybko pozbyć się bólu.
