Skrzywienie prącia

Szacuje się, że w Niemczech, Austrii i Szwajcarii skrzywienie prącia dotyka kilka tysięcy mężczyzn. Badania wskazują, że około trzech do ośmiu procent mężczyzn wykazuje typowe objawy, takie jak wyczuwalne blaszki lub wyraźne skrzywienie, przy czym częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem. Jednak wielu dotkniętych tą dolegliwością mężczyzn nie szuka pomocy medycznej z powodu wstydu lub niewiedzy, więc rzeczywista liczba przypadków może być znacznie wyższa. Redakcja Leading Medicine Guide rozmawiała na ten temat z dr. med. univ. Franklinem Kuehhasem.

Krzywizny prącia mogą być zarówno wrodzone, jak i nabyte w ciągu życia i często mają skutki zarówno funkcjonalne, jak i psychiczne. Dokładne przyjrzenie się przyczynom, przebiegowi i możliwościom leczenia pokazuje, jak bardzo te dwie formy się od siebie różnią.

„Krzywizny prącia można podzielić na dwie główne kategorie: wrodzoną i nabytą. Postać wrodzona, jak sama nazwa wskazuje, występuje od urodzenia, ale zazwyczaj wykrywa się ją dopiero w okresie dojrzewania, kiedy penis staje się przedmiotem zainteresowania chłopców. Ten rodzaj skrzywienia dotyczy około 0,2 do 2 procent męskiej populacji. Problemy pojawiają się często, gdy chłopcy, u których występuje ta wada, stają się aktywni seksualnie, zazwyczaj w wieku od 18 do 25 lat. Zazwyczaj w przypadku wady wrodzonej skrzywienie jest skierowane w dół, rzadziej w górę lub w bok. Natomiast nabyte skrzywienie prącia, znane również jako (Induratio Penis Plastica, IPP) lub choroba Peyroniego, powstaje zazwyczaj w ciągu życia w wyniku mikrourazów. Urazy te często nie wynikają z konkretnego zdarzenia, ale powstają w wyniku powtarzających się drobnych urazów, często u mężczyzn, u których jakość erekcji już się pogarsza. Może to prowadzić do kaskady zmian, które skutkują tworzeniem się tkanki bliznowatej, co z czasem powoduje skrzywienie penisa. Nabyte skrzywienie dotyka prawie 10 procent wszystkich mężczyzn. Obie formy skrzywienia prącia mogą powodować poważne problemy, zwłaszcza w sferze seksualnej” – wyjaśnia dr Kuehhas na początku naszej rozmowy i dodaje:

„Wielu mężczyzn boryka się z wrodzonym lub nabytym skrzywieniem prącia, ale robi to w milczeniu, ponieważ temat ten jest dla nich krępujący. Niezależnie od przyczyny, im bardziej wyraźne jest skrzywienie prącia, tym trudniejsza staje się penetracja. Prowadzi to do problemów funkcjonalnych: mogą pojawić się zagięcia, niektóre pozycje są niemożliwe, a podczas penetracji może wystąpić ból zarówno u mężczyzny, jak i u jego partnerki. Takie negatywne doświadczenia związane z seksualnością często powodują niechęć do intymności, ponieważ powstają krępujące sytuacje. Szczególnie w przypadku mężczyzn z wrodzonym skrzywieniem prącia może to wzmocnić poczucie niepewności w odniesieniu do ich życia seksualnego. Często nie mają oni odwagi, by w pełni realizować swoją seksualność i utrzymywać bliskie relacje ze swoimi partnerkami. Co ciekawe, skrzywienie jest zazwyczaj zauważalne tylko w stanie erekcji, co dla wielu pacjentów stanowi dodatkowe obciążenie psychiczne. Często mężczyźni zgłaszają się na terapię dopiero w wieku od 18 do 25 lat, po tym jak w tym okresie zdobyli pierwsze doświadczenia seksualne i zauważyli, że najwyraźniej coś jest inne niż u innych. W przypadku nabytych postaci choroby występują dwie fazy: ostra i przewlekła. Faza ostra ma kluczowe znaczenie, ponieważ oznacza początek skrzywienia. W dwóch trzecich przypadków skrzywienie może się z czasem pogłębiać, podczas gdy w jednej trzeciej pozostaje stabilne lub poprawia się o kilka procent. Faza ta może trwać od trzech do 24 miesięcy. Jeśli po trzech miesiącach nie widać już żadnych zmian, mówi się o fazie przewlekłej, w której można omówić z pacjentem skuteczne opcje prostowania. Należy unikać operacji w fazie ostrej, ponieważ istnieje ryzyko, że skrzywienie będzie się nadal pogłębiać. Wczesna interwencja chirurgiczna mogłaby wprawdzie wyprostować penisa, ale istnieje wtedy możliwość, że ponownie się wygnie”.

Bóle, o których mówią pacjenci z induratio penisplastica, często wynikają z ostrej fazy choroby. Ci mężczyźni odczuwają ból, który pojawia się w około 40 procentach przypadków. 

„Przyczyną bólu są uczucia naciągania i napięcia w okolicy blizny i guzka w tkance łącznej, które mogą pojawić się w ostrej fazie choroby. Ból ten jest szczególnie nieprzyjemny podczas erekcji i może utrzymywać się od trzech do 24 miesięcy. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku wrodzonego skrzywienia prącia, które zazwyczaj nie powoduje bólu. Niemniej jednak również w tej postaci podczas prób penetracji mogą wystąpić bóle, zwłaszcza gdy próbuje się wyprostować prącie, aby ułatwić penetrację. „Wielu pacjentów odczuwa irytację z powodu nagłego bólu, którego wcześniej nie znali, ponieważ często wiąże się on z tępym uczuciem ciągnięcia, które może wpływać na aktywność seksualną” – wyjaśnia dr Kuehhas.

---

Krzywizny prącia wymagające leczenia często objawiają się połączeniem problemów funkcjonalnych i estetycznych. Do najczęstszych objawów należą bóle podczas erekcji lub stosunku płciowego, które czasami mogą być tak silne, że kontakt intymny staje się utrudniony lub niemożliwy. Wyraźne odchylenia w ustawieniu prącia, wykraczające poza normę, również rzucają się w oczy i mogą wywoływać zarówno stres psychiczny, jak i problemy z samooceną.

---

Dokładna diagnostyka, indywidualnie dostosowane metody leczenia zachowawczego lub operacyjnego oraz empatyczna komunikacja ze specjalistą mogą złagodzić dolegliwości fizyczne, a jednocześnie zmniejszyć obciążenia psychiczne i emocjonalne. Celem jest nie tylko skorygowanie skrzywienia, ale także trwała poprawa pewności siebie, funkcji seksualnych i jakości życia.

„Kiedy pacjent zgłasza się na badanie z powodu skrzywienia prącia, na pierwszym planie stoi dokładna diagnostyka, która zawsze obejmuje ocenę widoczności i stopnia skrzywienia. Kluczową częścią badania jest wywołanie sztucznej erekcji. W tym celu stosuje się zastrzyk z lekiem Alprostadil, płynnym środkiem na potencję, który wstrzykuje się bezpośrednio do penisa w celu wywołania erekcji. Stan ten pozwala lekarzowi dokładnie obserwować stopień skrzywienia, a także ewentualne obroty lub wgłębienia oraz sporządzić dokumentację. Ważne jest, aby wcześniej dobrze poinformować o tym pacjenta, ponieważ wielu mężczyzn czuje się niepewnie w tej intymnej kwestii. Niestety, skrzywienia prącia są często tematem tabu nawet w XXI wieku, co sprawia, że wielu pacjentów nie ma odwagi udać się do urologa. Często słyszą od swojego urologa, że nie ma możliwości leczenia lub spotykają się z stwierdzeniami typu „stanie się pan impotentem” lub „straci pan zbyt wiele długości penisa”. Takie nieporozumienia są powszechne, przede wszystkim dlatego, że nie wszyscy urolodzy są poinformowani o najnowszych możliwościach leczenia induratio penisplastica lub wrodzonego skrzywienia prącia. Doświadczenie pokazuje, że dla pacjentów dużą ulgą może być zaufanie specjaliście, który jest zorientowany w temacie i zna odpowiednie metody operacyjne. Otwarta rozmowa może rozwiać obawy i pomóc lepiej zrozumieć problem. Wielu pacjentów w końcu odkrywa, że sytuacja nie jest wcale tak zła, jak się obawiali. Na wizyty zdarza się, że pacjenci przychodzą sami, jednak często towarzyszą im partnerzy. Z reguły jednak większość pacjentów decyduje się na diagnozę i leczenie stopniowo, samodzielnie – mówi dr Kuehhas.

W przypadku skrzywienia prącia leczenie zależy w dużym stopniu od rodzaju i stopnia skrzywienia, dolegliwości oraz zdolności do erekcji. 

Dr Kuehhas wyjaśnia: „Jeśli chodzi o leczenie induratio penisplastica, zgodnie z najnowszymi wytycznymi istnieje tylko jedna terapia zachowawcza, która ma udowodnione pozytywne efekty: terapia falami uderzeniowymi. Terapia ta może wprawdzie złagodzić objawy bólowe w ostrej fazie choroby, jednak nie prowadzi do zmniejszenia skrzywienia. Dlatego ważne jest, aby pacjenci mieli realistyczne oczekiwania wobec takich zachowawczych metod leczenia. Byłoby mylące sugerowanie im, że terapia falami uderzeniowymi wyprostuje penisa – tak nie jest. W przypadku mężczyzn z wrodzonym skrzywieniem prącia nie ma w ogóle żadnych zachowawczych opcji terapeutycznych, które doprowadziłyby do wyprostowania prącia. W takich przypadkach kluczowe znaczenie ma rozważenie operacyjnego wyprostowania, o ile spełnione są odpowiednie warunki. Oznacza to, że zabiegi chirurgiczne stanowią jedyną opcję skutecznego leczenia”.

Zabiegi operacyjne są konieczne w przypadku wyraźnych skrzywień, ograniczeń funkcjonalnych lub silnego bólu. Ich celem jest korekta skrzywienia prącia, wyeliminowanie bólu i przywrócenie funkcji seksualnych. 

Dr Kuehhas wyjaśnia podstawowe metody operacyjne: „W przypadku nabytej postaci skrzywienia prącia, czyli induratio penisplastica, rozróżnia się dwie podstawowe metody operacyjne: metody skracające długość prącia oraz zabiegi umożliwiające zachowanie długości prącia, takie jak technika nacięcia i przeszczepu. Należy pamiętać, że induratio penisplastica wiąże się nie tylko z skrzywieniem, które powoduje problemy z penetracją i zaburzenia psychoseksualne, ale także z tworzeniem się blaszek i guzków w tkance łącznej, co prowadzi do znacznej utraty długości penisa. Około 80 procent pacjentów zgłasza utratę około dwóch i pół do trzech centymetrów. Dlatego ważne jest, aby ocenić indywidualną utratę długości penisa i ustalić, czy stanowi to dla pacjenta obciążenie. Gdyby wyprostowanie za pomocą techniki operacyjnej doprowadziło do dalszego skrócenia, pacjent mógłby wprawdzie uzyskać prosty penis, ale byłby niezadowolony, ponieważ miałby wrażenie, że posiada jedynie „kikut” zamiast swojej pierwotnej długości. Podczas badania należy również sprawdzić stan erekcji pacjenta. Jeśli pacjent ma dobre erekcje, można mu zaproponować przywrócenie lub zachowanie długości za pomocą techniki nacięcia i przeszczepu. W poważniejszych przypadkach, w których występuje znaczne skrócenie penisa lub poważne zaburzenia potencji, konieczne może być również wszczepienie protezy penisa. W zaawansowanych stadiach induratio penisplastica istnieje możliwość, że pacjenci nie będą już mieli penisa zdolnego do funkcjonowania. W takich przypadkach sam prosty penis nie pomógłby, gdyby nie był również sprawny. Dlatego w tych ciężkich przypadkach konieczne może być połączenie wyprostowania z wszczepieniem protezy prącia”.

Wybór odpowiedniej metody operacyjnej zależy od kilku czynników: stopnia skrzywienia, stabilności erekcji, rozległości blizny oraz indywidualnych oczekiwań pacjenta. Celem każdego leczenia jest optymalizacja zarówno funkcjonalności, jak i estetyki penisa, złagodzenie dolegliwości oraz przywrócenie pewności siebie i jakości życia seksualnego.

„Operacja leczenia skrzywienia prącia, czy to wrodzonego, czy nabytego, trwa zazwyczaj od 2 do 2,5 godziny i jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym. Zazwyczaj zabieg można wykonać ambulatoryjnie, co oznacza, że pacjent może tego samego dnia wrócić do domu lub do zarezerwowanego w pobliżu hotelu. Po dwóch dniach następuje kontrola pooperacyjna, podczas której dokonuje się zmiany opatrunku. W przypadku wrodzonych skrzywień prącia pacjent pozostaje przez tydzień z opatrunkiem stałym, a następnie przez pięć tygodni nosi opatrunki na noc, aby wspomóc gojenie się tkanek. W przypadku nabytych skrzywień prącia zazwyczaj wystarcza opatrunek stały na tydzień. Ponieważ żołądź prącia nie jest owinięta opatrunkiem, oddawanie moczu przebiega zazwyczaj bez problemów i nie powoduje znaczącego bólu. W skali bólu od 0 do 10 odczucie podczas operacji wynosi około 2 do 3. Opatrunek może być odczuwany jako nieco nieprzyjemny, ale nie przeszkadza znacząco w codziennym życiu. Jeśli chodzi o wyprostowanie prącia, w technikach operacyjnych skracających długość prącia dłuższa strona skrzywienia jest skracana, aby dopasować ją do krótszej strony, dzięki czemu prącie znów staje się proste. Metoda ta jest często nazywana operacją Nesbita. W celu przywrócenia długości penisa skracana strona skrzywienia jest nacinana i dopasowywana do dłuższej, zdrowej strony. Powstałą w ten sposób lukę pokrywa się materiałem sztucznym, zazwyczaj osierdziem bydlęcym (Bovine Pericard). Materiał ten jest powszechnie stosowany w medycynie i od wielu lat wykorzystywany w kardiochirurgii. Decyzja o tym, czy należy wykonać operację przywrócenia długości, zależy od kilku czynników. Z reguły technika ta jest proponowana pacjentom z skrzywieniem większym niż 60 stopni, pod warunkiem, że jakość ich erekcji jest dobra. Ten rodzaj operacji jest bardziej inwazyjny, dlatego nie każdy pacjent jest do niej odpowiednim kandydatem. Dyskusje na temat tego, która technika operacyjna jest najbardziej odpowiednia dla danego pacjenta, są powszechne w codziennej praktyce klinicznej. Pacjent powinien zrozumieć, dlaczego zaleca się konkretną technikę i jakie są tego powody, aby mógł podjąć najlepszą możliwą decyzję – wyjaśnia dr Kuehhas.

Wyspecjalizowani lekarze zapewniają długotrwały sukces leczenia skrzywienia prącia i innych problemów z zakresu chirurgii narządów płciowych dzięki ścisłej współpracy opartej na precyzyjnej diagnostyce, indywidualnym planowaniu terapii i fachowym przeprowadzeniu zabiegów. 

„Dla pacjentów niezwykle ważne jest, aby szukać profesjonalnej pomocy i nie zmagać się z problemem samodzielnie. Pierwszym krokiem powinno być upewnienie się, że lekarz jest specjalistą w tej dziedzinie. Przy wyborze odpowiedniego lekarza pomocne może być kilka kluczowych czynników: pacjenci powinni zapytać, ile operacji prostowania prącia lekarz wykonuje rocznie lub wykonał dotychczas. Liczbę tę można uznać za wyznacznik jakości; lekarz, który wykonuje mniej niż dziesięć takich zabiegów rocznie, może nie oferować takiego samego doświadczenia i wiedzy specjalistycznej jak ktoś, kto wykonuje ich kilkaset rocznie. „Osobiście wykonuję około 200 zabiegów korekcji skrzywienia rocznie” – podkreśla dr Kuehhas i na zakończenie naszej rozmowy wyjaśnia:

„Opisane zabiegi są znane od wielu lat, ponieważ schorzenie określane jako induratio penisplastica lub choroba Peyroniego jest faktycznie dokumentowane już od starożytności. Termin „choroba Peyroniego” pochodzi od nadwornego lekarza króla Ludwika XVI, który jako pierwszy opisał skrzywienie. Specjalna technika operacji skracającej długość prącia, tzw. operacja Nesbita, jest wykonywana już od 1964 roku. Jednak dla pacjentów najważniejsze jest, aby nie bali się mówić o swoich problemach i przezwyciężyli wstyd, który niestety często wiąże się z takimi tematami tabu. „Dla każdej formy skrzywienia prącia istnieje rozwiązanie, a profesjonalna pomoc jest decydującym krokiem w kierunku złagodzenia dolegliwości i poprawy jakości życia”.

Bardzo dziękujemy, dr Kuehhas, za wyjaśniające słowa na temat wciąż tabu skrzywienia prącia!

---

 

• Wysoce wyspecjalizowany androlog o międzynarodowej renomie w dziedzinie rekonstrukcyjnej chirurgii narządów płciowych.
• Specjalizuje się w skrzywieniach prącia, protezach prącia, wydłużaniu i pogrubianiu prącia, obrzezaniu, spodziectwie, wazektomii oraz liftingu moszny.
• Pionier w technikach operacyjnych, takich jak metoda STAGE i Egydio, zapewniających minimalną utratę długości penisa.
• Leczy problemy funkcjonalne i estetyczne z dużą precyzją, dyskrecją i empatią.
• Gabinet w Wiedniu: nowoczesne wyposażenie, indywidualna diagnostyka i planowanie terapii.
• Międzynarodowe doświadczenie, publikacje i wykłady w połączeniu z indywidualną opieką nad pacjentem.

 

---

Link: wrodzone skrzywienie prącia

Link: nabyte skrzywienie prącia

YOUTUBE