Wywiady z ekspertami
Proteza penisa hydrauliczna a półsztywna
26 sierpnia 2026
Protezy prącia stanowią ważną opcję terapeutyczną dla mężczyzn, u których inne metody leczenia zaburzeń erekcji przestały być skuteczne. Nie zastępują one samego prącia, lecz przejmują funkcję ciał jamistych – umożliwiając w ten sposób ponowne osiągnięcie niezawodnej erekcji. Dla wielu osób dotkniętych tym problemem oznacza to znaczną poprawę życia seksualnego, relacji partnerskich i jakości życia.
W regionie DACH liczba mężczyzn dotkniętych tym problemem jest wysoka: w samych Niemczech na zaburzenia erekcji cierpi od czterech do sześciu milionów mężczyzn. Przeliczając te dane na Austrię i Szwajcarię, daje to około pięciu do siedmiu milionów mężczyzn dotkniętych zaburzeniami erekcji – a dla części z nich proteza prącia może stanowić skuteczne rozwiązanie.

„Temat protez prącia dla wielu mężczyzn nadal pozostaje tematem tabu. Tymczasem zaburzenia erekcji dotykają bardzo wielu ludzi i ważne byłoby zwiększenie świadomości na ten temat. Zaczynając od 50. roku życia, można z grubsza założyć, że prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń erekcji odpowiada mniej więcej dekadzie życia: 50-latek ma więc około 50-procentową szansę, że dotknie go ten problem, a u mężczyzn w wieku 60 lub 70 lat prawdopodobieństwo to dalej rośnie.
Wraz z tym rośnie również liczba osób, dla których proteza prącia mogłaby ostatecznie stanowić sensowną opcję terapeutyczną. Niemniej jednak możliwość ta często nie jest brana pod uwagę, ponieważ pacjenci mają zbyt małą wiedzę na ten temat, a także wielu urologów nie oferuje aktywnie tej formy terapii lub sami dysponują jedynie ograniczoną wiedzą na ten temat. Dla wielu mężczyzn droga do wizyty u lekarza jest długa, ponieważ zaburzenia erekcji są tematem silnie tabuizowanym. Wielu niechętnie przyznaje się do problemów z erekcją, mimo że żyjemy w czasach, w których leki takie jak Viagra czy Cialis są łatwo i bezpiecznie dostępne na receptę.
Mimo to niektórzy nadal zamawiają wątpliwej jakości produkty przez Internet, choć nie ma ku temu żadnego powodu, ponieważ skuteczne preparaty można uzyskać w zwykły sposób u urologa lub lekarza rodzinnego. Ta bariera psychiczna sprawia, że niektórzy mężczyźni cierpią przez lata, zanim zdecydują się szukać pomocy. Jednocześnie są jednak również tacy, którzy działają zdecydowanie, jasno rozpoznają swój problem i nie chcą tracić jakości życia. Zdobywają informacje na wczesnym etapie i korzystają z dostępnych im możliwości terapeutycznych” – stwierdza dr Kuehhas na początku naszej rozmowy.
Leki na receptę, takie jak Viagra i Cialis, poprawiają erekcję poprzez zwiększenie przepływu krwi w penisie. Obie substancje czynne należą do inhibitorów PDE-5 i sprawiają, że naczynia krwionośne w ciałach jamistych lepiej się rozluźniają, umożliwiając napływ większej ilości krwi. Działają one jednak tylko w przypadku podniecenia seksualnego. Nie są skuteczne, gdy przepływ krwi w penisie jest znacznie ograniczony, tkanka ciał jamistych uległa bliznowaceniu lub doszło do uszkodzenia unerwienia – na przykład po operacjach, ciężkich chorobach naczyniowych lub wieloletniej cukrzycy. W takich przypadkach mechanizm działania leków nie wystarcza już do wywołania erekcji. Kolejną opcją jest terapia alprostadylem – substancją czynną, która bezpośrednio wywołuje erekcję poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych w ciałach jamistych. W ramach tzw. terapii SKAT (terapia autoiniekcyjna ciał jamistych) alprostadil wstrzykuje się bardzo cienką igłą do ciał jamistych, co powoduje erekcję niezależnie od funkcji nerwów. Metoda ta jest skuteczna nawet wtedy, gdy inhibitory PDE-5, takie jak Viagra lub Cialis, nie działają już wystarczająco.

Decyzja o tym, czy można rozważyć wszczepienie protezy prącia, zapada dopiero po przeprowadzeniu dokładnej oceny medycznej. Najważniejsze jest przy tym ustalenie, czy występuje ciężkie zaburzenie erekcji, którego nie da się już wystarczająco leczyć za pomocą terapii farmakologicznych, zastrzyków lub środków mechanicznych.
„Aby kwalifikować się do wszczepienia protezy prącia, należy najpierw wyczerpać wszystkie możliwości leczenia zachowawczego. Kiedy pacjent z zaburzeniami erekcji zgłasza się na konsultację, wyjaśnienie zawsze zaczyna się od ustalenia, czy dotychczasowe metody leczenia zostały w pełni wyczerpane. Obejmuje to przede wszystkim wypróbowanie terapii farmakologicznych, czyli standardowych tabletek mających wspomagać erekcję.
Jeśli nie przynoszą one wystarczającego efektu lub są źle tolerowane, kolejnym krokiem jest terapia iniekcyjna z użyciem alprostadilu, tzw. terapia SKAT. Wielu mężczyzn uważa samodzielne wykonywanie zastrzyków do penisa za nieprzyjemne, a niektórzy przerywają tę terapię, ponieważ powoduje ona ból lub nie przynosi pożądanego efektu.
Dopiero gdy okaże się, że te zachowawcze metody nie przyniosły oczekiwanych rezultatów lub nie wchodzą w grę, rozważa się, czy proteza prącia mogłaby być odpowiednią opcją” – wyjaśnia dr Kuehhas, a następnie bardziej szczegółowo omawia niezbędne badania:
„Jeśli po wyczerpaniu wszystkich metod leczenia zachowawczego pacjent nadal cierpi na wyraźne zaburzenia erekcji i jest zainteresowany protezą prącia, należy najpierw wykluczyć ewentualne przeciwwskazania oraz dokładnie zbadać warunki anatomiczne. Obejmuje to przede wszystkim dokładne badanie fizykalne prącia.
Decydujące znaczenie ma to, czy w tkance ciał jamistych występują blizny lub zwapnienia, które mogłyby utrudnić zabieg. Aby to ocenić, wykonuje się szczegółowe badanie ultrasonograficzne oraz dodatkowo wywołuje się sztuczną erekcję – za pomocą tego samego zastrzyku, który stosuje się również w terapii SKAT.
W ten sposób można stwierdzić, jak reaguje tkanka i czy występują zmiany strukturalne, które miałyby znaczenie podczas implantacji. Równie ważny jest dokładny pomiar średnicy ciał jamistych. Dopiero po ustaleniu szerokości ciał jamistych można określić, które modele protez wchodzą w grę, a które warianty należy wykluczyć. Niektórzy pacjenci ze względu na budowę anatomiczną potrzebują cieńszych modeli, inni mogą korzystać ze wszystkich dostępnych systemów. Informacje te muszą być jednoznacznie ustalone przed operacją.
Badanie to dla wielu mężczyzn stanowi sytuację intymną i budzącą wstyd, zwłaszcza gdy konieczne jest wywołanie sztucznej erekcji. Niemniej jednak badanie to jest zazwyczaj dobrze akceptowane, gdy tylko wyjaśniono, dlaczego jest konieczne i jakie informacje dostarcza. Jeśli przebieg badania zostanie wyjaśniony w przejrzysty sposób, większość pacjentów rozumie jego medyczny cel i nie postrzega go już jako nieodpowiedniego.
Dla lekarza oznacza to postępowanie z profesjonalizmem, powagą i bez obaw przed kontaktem fizycznym, ponieważ jest to badanie, które choć nietypowe, ma zasadnicze znaczenie medyczne”.
Gdy wyczerpane zostaną wszystkie metody zachowawcze i stanie się jasne, że jedyną opcją jest wszczepienie protezy prącia, rozpoczyna się właściwy proces podejmowania decyzji. Kluczową rolę odgrywa tu wybór między protezą półsztywną a hydrauliczną, ponieważ oba systemy znacznie różnią się pod względem działania, przydatności w codziennym życiu oraz naturalnego wyglądu. To, który wariant zostanie zastosowany, zależy zawsze od oczekiwań i potrzeb pacjenta.
„Proteza półsztywna składa się z dwóch silikonowych prętów, które zapewniają stałą podstawową sztywność. Penis można zginać w górę lub w dół, ale zawsze pozostaje w stanie półsztywnym. W celu odbycia stosunku płciowego wystarczy ustawić go w pozycji wyprostowanej, a na co dzień zgina się go w dół. Protezy te są proste pod względem mechanicznym, ale mniej anatomiczne i w codziennym życiu wyglądają mniej naturalnie.
Szczególnie w sytuacjach takich jak sauna czy przebieralnie widoczna jest stała podstawowa sztywność, co dla niektórych pacjentów stanowi ograniczenie. Proteza hydrauliczna działa inaczej: można ją napompować i pozwala na samodzielne określenie stopnia sztywności. W życiu codziennym penis może pozostawać miękki i nie rzucać się w oczy, natomiast podczas stosunku seksualnego uzyskuje się pełną erekcję. Dzięki temu ta wersja wygląda znacznie bardziej naturalnie i łatwiej ją ukryć na co dzień.
W saunie lub pod ubraniem nie rzuca się w oczy, ponieważ penis w stanie spoczynku wygląda normalnie. Pod ubraniem protezę półsztywną trudniej jest ukryć. Pacjenci muszą zazwyczaj nosić obcisłą bieliznę, aby unieruchomić penisa i kontrolować widoczną podstawową sztywność. W przypadku protezy hydraulicznej nie jest to konieczne, ponieważ stan spoczynkowy pozostaje wizualnie niepozorny” – wyjaśnia dr Kuehhas i dodaje:
„Z klinicznego punktu widzenia proteza hydrauliczna jest uznawana za złoty standard, ponieważ wygląda bardziej naturalnie pod względem anatomicznym, pozostaje niezauważalna w codziennym życiu i zapewnia wysoką funkcjonalność. Niemniej jednak zdarzają się sytuacje, w których proteza półsztywna jest lepszym wyborem. Decydujące znaczenie mają tu warunki fizyczne pacjenta oraz jego umiejętności w zakresie obsługi protezy.
Proteza hydrauliczna wymaga, aby pacjent miał pewny dostęp do pompy umieszczonej w mosznie i potrafił ją obsługiwać. W przypadku znacznej nadwagi lub bardzo dużego obwodu brzucha może się zdarzyć, że moszna będzie trudno dostępna. Jeśli pacjent nie jest w stanie wyczuć pompy lub jej nacisnąć, wersja hydrauliczna nie jest praktyczna. Podobnie jest w przypadku ograniczonej sprawności palców, na przykład z powodu choroby Parkinsona, schorzeń neurologicznych lub osłabienia związanego z wiekiem. Osoby, które nie są w stanie niezawodnie obsługiwać pompy, odniosą większe korzyści kliniczne z protezy półsztywnej, która nie wymaga obsługi.
Pomimo tych wyjątków proteza hydrauliczna pozostaje preferowanym rozwiązaniem, o ile spełnione są warunki fizyczne. Zapewnia ona najbardziej naturalne funkcjonowanie i najwyższą praktyczność w codziennym życiu. Podjęcie decyzji wymaga doświadczenia, ponieważ chirurg musi umieć ocenić, która opcja jest długoterminowo najkorzystniejsza dla danego pacjenta. W niektórych przypadkach w konsultację angażowani są partnerzy, ponieważ zaburzenia erekcji są zazwyczaj od dawna znane w związku. Wielu przychodzi na konsultację razem, inni pozwalają mężczyźnie pójść samemu, ale pragnienie poprawy sytuacji jest zazwyczaj wspólne dla obu stron.
Pytanie o to, jak obsługa pompy wpływa na intymność, odgrywa tu z pewnością pewną rolę. Niemniej jednak badania pokazują, że proteza hydrauliczna, pomimo technicznej obsługi, osiąga najwyższy wskaźnik zadowolenia. Około 98 % pacjentów zgłasza znaczną poprawę jakości życia, ponieważ ponownie możliwe staje się życie seksualne. Również proteza półsztywna osiąga dobre wyniki, z poziomem zadowolenia wynoszącym około 80 %, ponieważ stanowi ona niezawodne rozwiązanie w przypadku zaburzeń erekcji, których wcześniej nie można było leczyć”.
W przypadku protez hydraulicznych erekcja powstaje dzięki aktywnemu systemowi opartemu na płynie, który naśladuje naturalne działanie ciał jamistych, natomiast protezy półsztywne zapewniają stałą sztywność podstawową, którą wykorzystuje się poprzez ręczne ustawienie. Wybór zależy zatem w dużej mierze od uwarunkowań anatomicznych, zdolności motorycznych, oczekiwań estetycznych oraz pożądanego stopnia naturalności.
Wszczepienie protezy prącia – niezależnie od tego, czy jest to model półsztywny, czy hydrauliczny – jest standardowym zabiegiem, który zazwyczaj trwa od 60 do 90 minut.

Implanty ciał jamistych
„Wszczepienie protezy odbywa się w znieczuleniu ogólnym i zalicza się do zabiegów ambulatoryjnych, dzięki czemu pacjent teoretycznie może wrócić do domu jeszcze tego samego dnia. Jednak faktyczne korzystanie z protezy rozpoczyna się dopiero później: Szkolenie z obsługi pompy hydraulicznej lub, w przypadku wariantu półsztywnego, z obsługi samej protezy odbywa się po upływie od czterech do sześciu tygodni. Dopiero wtedy proces gojenia jest na tyle zaawansowany, że ponownie możliwe jest prowadzenie życia seksualnego. Częstotliwość powikłań jest podobna w przypadku obu rodzajów protez.
Szczególnie ważne jest zapobieganie zakażeniu protezy, ponieważ byłoby to najpoważniejsze powikłanie: w takim przypadku protezę należałoby usunąć, a następnie ponownie wszczepić. Dzięki nowoczesnym technikom operacyjnym i powłokom antybakteryjnym modeli hydraulicznych ryzyko to jest jednak niezwykle niskie. Najnowsze badania wskazują na odsetek zakażeń wynoszący około 0,3 %, co jest wartością znacznie niższą od odsetka zakażeń występujących w przypadku protez kolanowych lub biodrowych, który wynosi około 2 %. Dodatkowo podczas operacji przez żyłę podaje się antybiotyk, co dodatkowo zwiększa ochronę.
Po operacji pacjent musi przede wszystkim zadbać o to, aby rana pozostała czysta i nie uległa zapaleniu. Staranna dezynfekcja i higiena mają w tej fazie kluczowe znaczenie. Nie występują problemy z oddawaniem moczu, ponieważ podczas zabiegu nie dotyka się cewki moczowej; zabieg koncentruje się wyłącznie na obu ciałach jamistych” – podkreśla dr Kuehhas.
Implanty hydrauliczne zapewniają większą dyskrecję, komfort i bardziej naturalne funkcjonowanie seksualne, podczas gdy implanty półsztywne przekonują swoją prostotą i natychmiastową gotowością do użycia, ale są mniej elastyczne w codziennym życiu.
Trwałość i długoterminowa niezawodność działania protez prącia hydraulicznych i półsztywnych różnią się przede wszystkim ze względu na ich budowę techniczną.
Dr Kuehhas wyjaśnia: „Trwałość różnych protez prącia znacznie się różni. Modele półsztywne składają się ze sztywnych prętów silikonowych i teoretycznie mogą działać przez całe życie, ponieważ nie posiadają ruchomych części, które mogłyby ulec zużyciu. W przypadku protez hydraulicznych dostępne są bardzo dobre dane długoterminowe, ponieważ systemy te są stosowane już od 1974 roku. Po trzech latach działa około 98 % implantów, a po dziesięciu latach około 88 %. Po 15 latach wskaźnik sprawności wynosi około 60 %, po 20 latach – 55 %, a nawet po 25 latach około połowa tych protez nadal działa niezawodnie.
Ta trwałość jest godna uwagi i przewyższa trwałość wielu innych implantów, na przykład protez piersi. Jeśli proteza hydrauliczna wymaga wymiany, wynika to zazwyczaj z usterki mechanicznej. Jeśli system przestaje działać, jest on wymieniany chirurgicznie. Proteza składa się z trzech elementów – zbiornika, cylindrów i pompy – i często nie da się jednoznacznie ustalić, która część jest uszkodzona.
W takich przypadkach wymienia się cały system, choć w pojedynczych przypadkach możliwa jest również wymiana poszczególnych elementów. Sam zabieg jest ustandaryzowany i łatwy do wykonania pod względem technicznym. Najważniejsze jest przede wszystkim dokładne przepłukiwanie antybiotykami podczas operacji oraz utrzymywanie czystości w jamach chirurgicznych, aby zapobiec infekcjom”.
Protezy hydrauliczne zapewniają bardzo naturalne funkcjonowanie, są jednak bardziej skomplikowane pod względem technicznym i w dłuższej perspektywie mogą ulegać usterkom mechanicznym, takim jak problemy z pompą lub niewielkie wycieki. Po dziesięciu latach, w zależności od modelu, około 70–80 % z nich działa niezawodnie. Implanty półsztywne mają prostszą budowę, są niemal niezawodne i często zachowują stabilność przez wiele lat; związane z nimi ryzyko dotyczy raczej odleżyn lub rzadkich przypadków erozji tkanek. Ryzyko infekcji jest nieco wyższe w przypadku systemów hydraulicznych ze względu na bardziej skomplikowany zabieg, podczas gdy protezy półsztywne są ogólnie nieco mniej podatne na infekcje.
Rzeczywiste zapotrzebowanie na protezy prącia jest znacznie wyższe niż liczba zabiegów wykonywanych rocznie. W gabinecie andrologicznym Kuehhas w Wiedniu wszczepia się rocznie około 80 do 100 protez, przy czym jasne jest, że znacznie więcej mężczyzn mogłoby skorzystać z tej terapii.
„Wielu dotkniętych tym problemem mężczyzn po prostu nie wie, że istnieje taka możliwość, lub obawia się wizyty u specjalisty. Po operacji i badaniach kontrolnych zazwyczaj obserwuje się bardzo wysoki poziom zadowolenia. Pacjenci mówią, że ich życie seksualne i intymność wyraźnie się poprawiają, bo otwierają się drzwi, które często były zamknięte przez wiele lat. To ożywia związki i pozytywnie wpływa na ogólne samopoczucie.
Seksualność w podeszłym wieku może mieć korzystny wpływ na zdrowie, a istnieją imponujące przykłady tego, jak ważna pozostaje ona dla niektórych osób. Jeden z najstarszych pacjentów miał 92 lata, był sprawny fizycznie i miał 60-letnią partnerkę. Dla niego seksualność była kluczowym elementem życia, którego pragnął ponownie doświadczyć. Po operacji wysłał kartkę z Miami, dziękując za przywrócenie mu części jakości życia.
Takie opinie pokazują, jak bardzo ta terapia może zmienić życie. Fakt, że wiele osób w ogóle nie wie o istnieniu protez prącia, wynika również z tego, że temat ten jest rzadko poruszany publicznie. Konieczna byłaby szersza edukacja – poprzez wywiady, materiały informacyjne i bardziej otwartą komunikację w urologii.
Do tego dochodzi fakt, że w wielu krajach wszczepienie protezy nie jest refundowane przez publiczne kasy chorych i dlatego nie należy do standardowych operacji, które każdy urolog wykonuje rutynowo” – podkreśla dr Kuehhas i na zakończenie naszej rozmowy dodaje:
„Turystyka medyczna odgrywa tu również rolę. Ciągle trafiają do nas pacjenci, którzy poddali się operacji za granicą – na przykład w Turcji – ponieważ jest to tam tańsze. Gdy później pojawiają się problemy, a kontakt z pierwotną kliniką zostaje zerwany, pacjenci pozostają bez osoby kontaktowej i potrzebują operacji korekcyjnej. To pokazuje, jak ważne jest wybranie odpowiedniej kliniki. Decydujące znaczenie ma to, aby operację przeprowadził specjalista w dziedzinie chirurgii narządów płciowych, który może pochwalić się dużym doświadczeniem.
Pacjenci powinni wyraźnie zapytać, jak często w danym ośrodku wszczepia się protezę. Jeśli zabieg wykonuje się tylko raz lub dwa razy w roku, brakuje niezbędnej rutyny, a ryzyko powikłań wzrasta. Duża liczba przypadków oznacza wysokie kompetencje – zasada ta obowiązuje również w onkologii, gdzie w celu zapewnienia jakości wymagane są minimalne limity operacji. W Austrii implantacja protez prącia pozostaje rzadkością, ponieważ nie jest ona refundowana przez publiczny system ubezpieczeń zdrowotnych i w związku z tym nie stanowi części standardowego programu kształcenia urologicznego.
Droga do specjalizacji często prowadzi przez międzynarodowe ośrodki. Na przykład szkolenie w Londynie zapewnia duże doświadczenie, ponieważ co roku wszczepia się tam kilkaset protez. Również w Niemczech jest niewielu kolegów, którzy oferują tę operację na dużą skalę. Dlatego wielu niemieckich pacjentów przyjeżdża do mojej praktyki w Wiedniu, aby poddać się tam leczeniu”.
- Specjalista w dziedzinie andrologii rekonstrukcyjnej o międzynarodowej renomie; skupia się wyłącznie na schorzeniach i operacjach męskich narządów płciowych
- Ekspert w zakresie złożonych operacji prącia – leczenie wrodzonych i nabytych skrzywień prącia, w tym IPP (Induratio Penis Plastica)
- Implantacja protez prącia w przypadku ciężkich zaburzeń erekcji; wysoki wskaźnik powodzenia i zadowolenia pacjentów
- Estetyczna chirurgia okolic intymnych: wydłużanie prącia, pogrubianie, korekcja spodziectwa, frenulotomia, lifting moszny, skrotoplastyka, obrzezanie z zachowaniem napletka
- Pionier nowoczesnych technik operacyjnych – współtwórca techniki STAGE; stosowanie metody Egydio do prostowania prącia z zachowaniem długości
- Kompleksowa diagnostyka i dyskretna opieka w nowoczesnym gabinecie w Wiedniu; duży nacisk na empatię i profesjonalną atmosferę
- Szeroki zakres usług andrologicznych: wazektomia, badania w zakresie planowania rodziny, profilaktyka nowotworów prostaty, leczenie przedwczesnego wytrysku
- Sieć kontaktów międzynarodowych
Udostępnij artykuł
Wywiady z ekspertami
Przeczytaj następnie
- Wywiady z ekspertami
Wywiad z ekspertem – profesorem dr. med. Karlem Philippem Kutznerem
11 wrz 2026
Prof. Kutzner o najnowocześniejszej endoprotezoplastyce w ENDOPROTHETICUM w Moguncji
Czytaj dalej - Wywiady z ekspertami
Wywiad z ekspertem – dr med. Emanuelem Stutzem
9 wrz 2026
Leczenie nowotworów metodą hipertermii
Czytaj dalej - Wywiady z ekspertami
Wywiad z ekspertem – dr. med. Moustafą Elshafei, FACS
7 wrz 2026
Rak jelita grubego w centrum uwagi: wcześniejsze wykrywanie, skuteczniejsze leczenie – o szansach i nowoczesnej medycynie
Czytaj dalej



