Znieczulenie jest bardzo pomocne dla niektórych pacjentów podczas nieprzyjemnych i rozległych zabiegów stomatologicznych. Dotyczy to zwłaszcza osób z lękiem przed dentystą oraz dzieci.
Poniżej znajdą Państwo więcej informacji na temat leczenia stomatologicznego w znieczuleniu oraz listę wybranych specjalistów.
Wiele osób zaczyna się pocić i odczuwa lęk na samą myśl o wizycie u dentysty. Niektórzy mogli mieć złe doświadczenia z dzieciństwa. Znieczulenie ogólne może tu pomóc i pozbawić pacjenta strachu przed koniecznym leczeniem stomatologicznym.
W przypadku niektórych zabiegów stomatologicznych wystarczy znieczulenie miejscowe lub nie jest ono w ogóle konieczne. Inne zabiegi stomatologiczne dotyczące szczęki, korzeni zębów lub samych zębów są jednak bardziej skomplikowane i czasochłonne. W takich przypadkach znieczulenie ogólne może być uzasadnione. Należy do nich na przykład wszczepianie implantów zębowych w szczękę lub usuwanie zębów mądrości.
Znieczulenie ogólne podczas leczenia stomatologicznego może być również wskazane w przypadku
Przed zabiegiem w znieczuleniu żołądek musi być pusty. Dlatego przed zabiegiem nie wolno nic jeść ani pić przez co najmniej pięć do sześciu godzin.
W przypadku dzieci leczenie stomatologiczne w znieczuleniu ogólnym może być wskazane, ponieważ w przeciwnym razie często nie są one w stanie leżeć spokojnie podczas zabiegu © Alla | AdobeStock
Aby uniknąć bólu podczas leczenia stomatologicznego, stosuje się różne rodzaje znieczulenia. Bardzo często dentysta wykonuje znieczulenie miejscowe. Eliminuje ono ból w ograniczonym lokalnie miejscu zabiegu. Ta forma znieczulenia nie wpływa jednak na świadomość pacjenta. Celem jest tutaj przerwanie przekazywania bólu do mózgu, tak aby nie dotarł on do tego obszaru.
Inną możliwością są środki znieczulające podawane dożylnie – czyli poprzez wstrzyknięcie do żyły lub naczynia krwionośnego. Składają się one z
.
Kolejną opcją są tak zwane środki znieczulające do inhalacji, które podaje się wraz z powietrzem wdychanym. Należy do nich na przykład podtlenek azotu, który ma działanie rozluźniające mięśnie i hipnotyczne. Podtlenek azotu jest stosowany w stomatologii już od XIX wieku i jest zatem bardzo starym środkiem znieczulającym. Jego zaletą dla pacjentów jest to, że podczas zabiegu pozostają przytomni i można się z nimi porozumieć. Ponadto do jego stosowania nie jest potrzebny anestezjolog.
Podtlenek azotu podaje się za pomocą maski nosowej, co wywołuje u pacjenta uczucie relaksu. Niektórzy opisują to uczucie nawet jako „uczucie szczęścia”. W ten sposób zmniejsza się odczuwanie czasu i bólu, co jest ogromną pomocą zwłaszcza dla pacjentów cierpiących na stany lękowe. Podtlenek azotu jest bezsmakowy i bezwonny, a po zabiegu lekarz podaje czysty tlen, co znosi jego działanie.
Kolejną alternatywą jest tzw. analgo-sedacja. Termin „analgo-sedacja” składa się ze słów „analgetyk” (lek przeciwbólowy) i „sedacja” (środek uspokajający), a pacjent zostaje wprowadzony w rodzaj półsnu.
Zasadniczo znieczulenie ogólne jest procedurą bezpieczną. Jednak bezpośrednio po znieczuleniu ogólnym pacjent potrzebuje trochę czasu, aby dojść do siebie.
Często pozostaje on jeszcze przez jakiś czas pod obserwacją w klinice lub gabinecie. Dzięki temu lekarze mogą upewnić się, że pacjent dobrze zniosł znieczulenie. Następnie może opuścić gabinet w towarzystwie osoby towarzyszącej.
Przed zabiegiem pacjent jest badany pod kątem historii chorób i stanu zdrowia.
Kto cierpi na ewentualne poważne
, w pewnych okolicznościach nie może otrzymać znieczulenia ogólnego. Lekarz może indywidualnie ocenić ryzyko związane ze znieczuleniem, a także określić, jaki rodzaj znieczulenia jest odpowiedni dla danego pacjenta. Jeśli istnieją określone zagrożenia związane ze znieczuleniem ogólnym, zamiast tego możliwe jest zastosowanie znieczulenia miejscowego.
U niektórych pacjentów po znieczuleniu występują nudności lub bóle głowy. Całkowicie normalne jest również pewne otępienie lub zmęczenie.
Natomiast działanie podtlenku azotu bardzo szybko mija, dzięki czemu po zabiegu prawie nie odczuwa się zmęczenia ani otępienia. Podtlenek azotu stanowi zatem dla organizmu bardzo łagodną formę znieczulenia. Znieczulenie podtlenkiem azotu jest bardzo zalecane zarówno dla osób starszych, które w niektórych przypadkach mogą cierpieć na choroby układu krążenia, jak i dla dzieci.
Przeciwko sedacji podtlenkiem azotu przemawiają natomiast ostre choroby układu oddechowego lub poważne uszkodzenia płuc.
Również w przypadku sedacji analogowej mogą w pewnych okolicznościach wystąpić działania niepożądane. Należą do nich na przykład zmęczenie i otępienie, dlatego po zabiegu w żadnym wypadku nie należy prowadzić pojazdów.
