Staw łokciowy jest jednym z najważniejszych i najbardziej obciążonych stawów w ludzkim ciele. Jednak w wyniku artrozy i reumatycznych stanów zapalnych stawów może dojść do uszkodzenia stawu, a zwłaszcza cienkiej warstwy chrząstki stawowej. Skutkiem tego jest ból, a ostatecznie staw staje się z tego powodu nieruchomy. Aby móc ponownie korzystać ze stawu łokciowego bez bólu, wielu pacjentów na tym etapie choroby potrzebuje endoprotezy stawu i zwraca się do specjalistycznej kliniki zajmującej się protetyką łokcia.
Autor artykułu specjalistycznego
Leading Medicine Guide Redaktion
Przegląd artykułów
Endoprotezoplastyka łokcia - Więcej informacji
Certyfikacja jako Centrum Endoprotezoplastyki (EPZ)
Z inicjatywy DGOOC (Niemieckiego Towarzystwa Ortopedii i Chirurgii Ortopedycznej) oraz przy udziale dwóch stowarzyszeń specjalistycznych (AE – Niemieckiego Towarzystwa Endoprotezoplastyki e.V., BVOU – Stowarzyszenie Zawodowe Ortopedii i Chirurgii Urazowej) od 2012 roku w całych Niemczech funkcjonuje system certyfikacji o nazwie EndoCert.
Umożliwia on wyspecjalizowanym klinikom endoprotezoplastyki, które zajmują się głównie wymianą stawów, uzyskanie certyfikatu Centrum Endoprotezoplastyki lub, opcjonalnie, Centrum Endoprotezoplastyki o maksymalnym zakresie opieki. Dla Państwa, jako pacjentów, oznacza to przede wszystkim pewność co do niezbędnego wyposażenia i kadr niezbędnych do pomyślnego przeprowadzenia operacji.
.png "Endocert Zertifizierung")
Lekarze posiadający ten certyfikat to placówki medyczne, które uzyskały certyfikat EndoProthetikZentrum (EPZ) lub EndoProthetikZentrum der Maximalversorgung (EPZmax) w ramach programu EndoCert, a tym samym wykazały podczas audytu spełnienie ustalonych wymagań. Co trzy lata konieczna jest recertyfikacja.
Protezy łokcia – bez bólu dzięki wymianie stawu
Sztuczne stawy łokciowe są niewidoczne z zewnątrz, a ramię zachowuje się tak samo jak naturalne. W rzeczywistości jednak proteza łokcia jest wykonana z metalu, a ze względu na jego trwałość często jest to tytan. Sztuczne powierzchnie stawowe są często wykonane z polietylenu, tworzywa sztucznego, które ma na celu zmniejszenie tarcia w stawie i zasadniczo zastępuje powierzchnie chrząstki stawowej.
W normalnych warunkach proteza łokcia jest używana przez 10 do 15 lat, w zależności od intensywności użytkowania i wieku pacjenta. Jeśli jednak staw poluzuje się w kości lub pojawi się stan zapalny, protezę łokcia trzeba usunąć operacyjnie, a następnie dopasować nową.
Czy sztuczny staw łokciowy działa niezawodnie?
Bezpośrednio po operacji staw łokciowy jest przez pewien czas unieruchomiony, aby kości, skóra i tkanki mogły się zagoić. W zależności od metody operacyjnej i indywidualnych uwarunkowań pobyt w specjalistycznej klinice endoprotezoplastyki może trwać od pięciu do siedmiu dni. W rzadkich przypadkach, na przykład gdy pacjenci są znacznie starsi, konieczne może być pozostanie w szpitalu nawet przez dwa tygodnie.
Gdy tylko zostanie zdjęta szyna, rozpoczyna się właściwa mobilizacja protezy łokcia. W przeciwieństwie do wymiany stawu biodrowego i kolanowego, nie jest tu konieczna rehabilitacja stacjonarna. Podczas fizjoterapii pacjenci uczą się, jak delikatnie korzystać z nowego stawu łokciowego. Nie można bowiem bez ograniczeń obciążać stawu większym wysiłkiem. Oznacza to na przykład, że należy powstrzymać się od gry w golfa lub tenisa, noszenia i podnoszenia ciężarów większych niż jeden do dwóch kilogramów oraz innych czynności, które w normalnych warunkach obciążałyby staw łokciowy.
Specjaliści w dziedzinie ortopedii i chirurgii urazowej
Z reguły proteza łokcia jest w pełni sprawna po około sześciu tygodniach, o ile nie wystąpiły żadne stany zapalne ani powikłania. Ryzyko wystąpienia takich zdarzeń zmniejsza się ponadto dzięki wyborowi specjalistycznego centrum endoprotezoplastyki. Lekarze tam pracujący to zazwyczaj specjaliści ortopedii i chirurgii urazowej z dużym doświadczeniem w swojej dziedzinie.
Podstawą do uzyskania tytułu specjalisty ortopedii i chirurgii urazowej jest wieloletnie szkolenie z dużym udziałem praktyki, podczas którego przyszli specjaliści uczą się głównie na podstawie samodzielnie przeprowadzonych operacji.
