Pod pojęciem wyrośla kostnego przewodu słuchowego rozumie się miejscowe rozrosty kostne w przewodzie słuchowym. Powoduje to stopniowe zwężanie się przewodu słuchowego. Wyrośl kostny przewodu słuchowego leczy się zazwyczaj chirurgicznie poprzez usunięcie go za pomocą wiertła diamentowego.
Poniżej znajdą Państwo więcej informacji oraz listę wybranych specjalistów zajmujących się wyroślami w przewodzie słuchowym.
Kanał słuchowy to przejście w kości czaszki, przez które fale dźwiękowe z zewnątrz docierają do błony bębenkowej. Dwie zewnętrzne trzecie kanału słuchowego składają się z ruchomej chrząstki, a jedna trzecia kanału słuchowego jest kostna.
W przypadku egzostozy przewodu słuchowego dochodzi do nadmiernego rozrostu kości, co powoduje zwężenie przewodu słuchowego. Przyczyną może być podrażnienie okostnej, na przykład u pływaków spowodowane przedostaniem się chłodnej wody do przewodu słuchowego.
Wyrost kostny przewodu słuchowego nie jest nowotworem złośliwym, takim jak guz. Problem polega raczej na postępującym zwężeniu przewodu słuchowego.
Kanał słuchowy łączy ucho zewnętrzne z wewnętrznymi narządami słuchu. Wyrost kostny w kanale słuchowym zwęża kanał słuchowy © Henrie | AdobeStock
Z powodu zwężenia przewodu słuchowego po kąpieli lub prysznicu w okolicy przewodu słuchowego częściej pozostaje woda.
Może to również powodować zwiększone gromadzenie się woskowiny i nawracające zapalenia przewodu słuchowego.
Dodatkowe trudności mogą pojawić się u osób noszących aparaty słuchowe lub ochronniki słuchu.
Właściwą osobą do konsultacji w przypadku problemów z uchem lub słuchem jest laryngolog (HNO). Przeprowadza on rutynową kontrolę przewodu słuchowego oraz badanie mikroskopowe błony bębenkowej. Porównuje wyniki z drugą stroną, czyli drugim uchem. Dzięki temu indywidualne różnice u pacjenta stają się bardziej widoczne.
Podczas tych badań lekarz może również zdiagnozować inne schorzenia, takie jak
Wypustki kostne są twarde w badaniu palpacyjnym i stosunkowo wrażliwe na ból ze względu na okostną.
W przypadku wyrośli kostnych przewodu słuchowego przed operacją należy wykonać rutynowe badanie słuchu. Tomografia komputerowa jest konieczna tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy występują wady rozwojowe lub choroby kości.
W przypadku odpowiednich objawów leczenie wyrostek kostnych w przewodzie słuchowym polega na chirurgicznym usunięciu (plastyka przewodu słuchowego). Zabieg ten odbywa się zazwyczaj w znieczuleniu ogólnym, ale można go również wykonać w znieczuleniu miejscowym.
Dostęp do kostnego przewodu słuchowego uzyskuje się poprzez nacięcie skóry przed lub za małżowiną uszną. Następnie następuje staranne odsłonięcie i oddzielenie błony śluzowej przewodu słuchowego od narośli kostnych – czyli dodatkowego przyrostu kości. Głównym celem jest zachowanie błony śluzowej przewodu słuchowego.
Usunięcie odbywa się za pomocą wierteł diamentowych o różnych rozmiarach pod kontrolą mikroskopu. W ten sposób lekarz szlifuje kość i poszerza przewód słuchowy.
Następnie skóra przewodu słuchowego jest ponownie umieszczana na wygładzonej kości. Za pomocą folii silikonowej lekarz unieruchamia przewód słuchowy.
Na koniec wprowadza tamponadę do przewodu słuchowego z gazy bawełnianej lub żelu. Tamponada dociska błonę bębenkową do kości, sprzyjając w ten sposób lepszemu gojeniu się rany.
Operację kończy zszycie skóry i założenie opatrunku na głowę z bandażem.
Po zabiegu przeprowadza się regularną kontrolę rany. Konieczne jest również badanie słuchu w celu sprawdzenia wyniku operacji.
Szwy skórne są usuwane po 8–10 dniach.
Tamponada przewodu słuchowego pozostaje w uchu przez kilka dni do kilku tygodni. Czas ten zależy od użytego materiału tamponady oraz oceny chirurga. Najczęściej tamponadę usuwa się między 5. a 21. dniem po operacji.
Po przeszczepie skóry rozciętej wskazane może być stosowanie maści. Wspomagają one gojenie się rany i pomagają zapobiegać powstawaniu blizn w przewodzie słuchowym.
Do ryzyka związanego z usunięciem wyrostek kostnych należy uszkodzenie
Utrata słuchu spowodowana hałasem i przenoszeniem się odgłosu wiercenia przez kość do ślimaka jest rzadka, podobnie jak zawroty głowy spowodowane wstrząsami.
Podczas operacji nerw twarzowy jest rutynowo monitorowany za pomocą neuromonitoringu. Ryzyko uszkodzenia nerwu twarzowego (N. facialis) jest zatem bardzo rzadkim powikłaniem.
W przypadku odsłoniętych fragmentów kości spowodowanych niemożnością zachowania skóry przewodu słuchowego można pobrać skórę z załamania za uchem. Lekarz przeszczepia ją następnie w miejsce ubytku.
Plastyka przewodu słuchowego za pomocą wierteł diamentowych stanowi dobrą metodę usuwania egzostoz. Pacjent odnosi z tego znaczne korzyści w zakresie problemów związanych ze zwężeniem przewodu słuchowego.
