Najlepszym sposobem leczenia jest korekcja chirurgiczna. Powinna ją przeprowadzić doświadczona osoba z zakresu urologii lub chirurgii dziecięcej. Najlepiej, żeby taki zabieg chirurgiczny odbył się już we wczesnym dzieciństwie (między 12 a 18 miesiącem życia). Korekcja jest jednak możliwa również w wieku dorosłym.
Celem korekcji operacyjnej jest przeniesienie ujścia cewki moczowej na czubek żołędzia. W tym celu konieczne jest wydłużenie skróconej cewki moczowej. Ostatecznie celem operacji jest również wyeliminowanie skrzywienia prącia.
Zabieg jest stosunkowo skomplikowany i dlatego powinien być wykonywany przez doświadczonego urologa. Najczęściej odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Operacja trwa – w zależności od indywidualnych uwarunkowań anatomicznych – od jednej do czterech godzin. W szczególnie skomplikowanych przypadkach czas operacji może być dłuższy.
Jeśli spodziectwo jest niewielkie, w niektórych przypadkach korekcja operacyjna jest możliwa również w trybie ambulatoryjnym.
Przed operacją lekarz prowadzący informuje pacjenta o możliwych zagrożeniach, takich jak
- krwawienia pooperacyjne,
- obrzęki oraz
- zakażenia rany
. Podobnie jak w przypadku wszystkich zabiegów chirurgicznych wykonywanych w znieczuleniu ogólnym, istnieje również typowe ryzyko związane ze znieczuleniem.
W zależności od stopnia zaawansowania spodziectwa można zastosować różne metody operacyjne. Po badaniu urolog omówi z pacjentem planowaną metodę operacyjną.
Ze względu na różnorodność technik operacyjnych ważne jest, aby przeprowadzić ocenę spodziectwa u specjalisty, ponieważ każde spodziectwo wymaga indywidualnego leczenia. Równie ważne dla lekarza prowadzącego jest ustalenie, czy występuje skrzywienie prącia. Wrodzone skrzywienie prącia bardzo często występuje wraz z spodziectwem. W takich przypadkach operację spodziectwa należy przeprowadzić w połączeniu z korektą skrzywienia prącia.
Im bardziej
- bardziej wyraźne jest skrzywienie prącia i
- im dalej z tyłu znajduje się ujście cewki moczowej.
Na przykład w niektórych przypadkach wykonuje się częściową rekonstrukcję cewki moczowej. Jako materiały pochodzące z organizmu pacjenta wykorzystuje się w tym celu fragmenty błony śluzowej jamy ustnej lub napletka.
W szczególnie wyraźnych przypadkach spodziectwa jeden zabieg nie wystarczy. Wówczas konieczne jest wykonanie kilku operacji, aby osiągnąć zadowalający efekt.
Cewnik moczowy, założony podczas zabiegu operacyjnego, musi pozostać na miejscu przez okres od dwóch do dwunastu dni, w zależności od stopnia zaawansowania spodziectwa. Ma to na celu prawidłowe zagojenie nowo uformowanego cewnika moczowego i zapobieganie ewentualnemu tworzeniu się przetok.
Po pomyślnym przeprowadzeniu korekcji spodziectwa pacjent powinien regularnie zgłaszać się na wizyty kontrolne do chirurga, ponieważ nawet wiele lat po operacji mogą pojawić się potencjalne problemy (np. przetoki i zwężenia cewki moczowej).
Ważne jest, aby wiedzieć, że spodziectwo powinno być leczone wyłącznie przez specjalistów. Może to być urolog, chirurg lub chirurg dziecięcy. Jednak nie każdy specjalista w dziedzinie chirurgii dziecięcej lub urologii jest w stanie przeprowadzić tak złożone operacje. Wymaga to odpowiedniej specjalizacji.
