Helicobacter pylori to bakterie, które mogą powodować infekcje błony śluzowej żołądka. W takim przypadku mogą pojawić się wrzody i stany zapalne. Test na obecność bakterii Helicobacter to prosta procedura pozwalająca wykryć zakażenie błony śluzowej żołądka patogenem Helicobacter pylori.
Tutaj znajdziesz więcej informacji oraz listę lekarzy, którzy wykonują test na obecność bakterii Helicobacter.
Bakterie Helicobacter pylori mogą wywoływać infekcję błony śluzowej żołądka. W dłuższej perspektywie infekcja ta prowadzi do stanów zapalnych błony śluzowej żołądka lub jelit, takich jak na przykład zapalenie błony śluzowej żołądka. Możliwe jest również wystąpienie wrzodów żołądka.
Według badań, w połączeniu z dietą bogatą w mięso, zakażenie bakterią Helicobacter pylori może pięciokrotnie zwiększyć ryzyko zachorowania na raka żołądka.
Test na obecność bakterii Helicobacter pozwala w prosty sposób wykryć, czy błona śluzowa żołądka jest zakażona bakteriami Helicobacter pylori. Jeszcze kilka lat temu było to możliwe jedynie poprzez pobranie próbki tkanki podczas gastroskopii.
Do wykonania testu na obecność bakterii Helicobacter wystarczy analiza powietrza wydychanego przez pacjenta. Wynik jest bardzo wiarygodny. W przypadku pozytywnego wyniku testu lekarz może rozpocząć terapię farmakologiczną i w ten sposób zwalczyć infekcję.
Skuteczne wyleczenie infekcji zmniejsza ryzyko zachorowania na raka żołądka.
Test na obecność bakterii Helicobacter stosuje się w ramach profilaktyki raka żołądka oraz w przypadku niejasnych dolegliwości żołądkowych.
Zakażenie bakterią Helicobacter jest najczęstszą infekcją bakteryjną u ludzi na świecie, objawiającą się
. Patogen przenoszony jest poprzez ślinę, skażoną żywność lub zwierzęta domowe.
Anatomia żołądka i bakteria Helicobacter pylori © bilderzwerg / Fotolia
W teście oddechowym na obecność bakterii Helicobacter lekarze wykorzystują niewielką dawkę promieniowania radioaktywnego. Dawka ta jest mniejsza niż w przypadku zdjęcia rentgenowskiego i dlatego uznaje się ją za nieszkodliwą.
Mocznik znakowany radioaktywnym węglem (C14) trafia do organizmu pacjenta w postaci płynu do picia lub kapsułki do połknięcia.
Bakteria Helicobacter pylori jest w stanie rozkładać mocznik za pomocą enzymów. W przypadku infekcji po około dziesięciu minutach w wydychanym powietrzu można wykryć dwutlenek węgla, który powstał w wyniku rozkładu i jest również znakowany radioaktywnie.
