Test oddechowy z wodorem to prosta w wykonaniu i bezbolesna metoda diagnostyczna. Polega ona na analizie wydychanego powietrza pacjenta. Test oddechowy H2 jest najczęściej stosowanym testem do diagnozowania nietolerancji laktozy. Jednak za pomocą testu oddechowego H2 można również zdiagnozować nietolerancje pokarmowe, takie jak nietolerancja fruktozy, a także nieprawidłową florę bakteryjną jelita cienkiego.
Tutaj znajdziesz więcej informacji oraz listę lekarzy wykonujących test oddechowy H2.
Test oddechowy z wodorem – zwany również testem oddechowym z wodorem – jest bezbolesną i mało uciążliwą procedurą diagnostyczną. Służy on do wykrywania i oceny różnych zespołów chorobowych przewodu pokarmowego. Za pomocą testu oddechowego z wodorem można przede wszystkim wykryć nietolerancje pokarmowe, takie jak
.
Przed badaniem pacjent spożywa specjalny roztwór testowy. Zawiera on laktozę lub fruktozę, a w razie potrzeby również cukry
Jeśli roztwór testowy nie zostanie prawidłowo strawiony i metabolizowany w jelitach, bakterie jelitowe wytwarzają wodór (H2). Wodór przedostaje się najpierw do krwi, a następnie jest wydalany z płuc wraz z wydychanym powietrzem.
W teście oddechowym H2 lekarz mierzy stężenie wodoru w wydychanym powietrzu pacjenta przed i po podaniu roztworu.
Test oddechowy H2 stosuje się w diagnostyce i ocenie zespołów oraz chorób przewodu pokarmowego.
Za pomocą testu oddechowego H2 można między innymi
. Do dolegliwości, które można wyjaśnić za pomocą testu oddechowego z H2, należą między innymi:
Za pomocą testu oddechowego H2 można zbadać stężenie wodoru w wydychanym powietrzu © MarekPhotoDesign.com | AdobeStock
Aby wykonać test oddechowy H2, pacjent musi być na czczo. Nie powinien więc spożywać ciężkostrawnych posiłków na około 24 godziny przed testem oddechowym H2, a na około 12 godzin przed nim
Ponadto w ciągu 12 godzin przed testem oddechowym z wodorem pacjent nie może palić, a zęby może myć wyłącznie wodą.
W ciągu 4 tygodni przed testem oddechowym z H2 pacjent nie powinien również przyjmować antybiotyków ani poddawać się kolonoskopii.
Podczas testu oddechowego z H2 pacjent pije na czczo specjalny roztwór testowy. W zależności od tego, co ma być badane, zawiera on albo
Następnie pacjent musi dmuchać do specjalnego urządzenia pomiarowego w określonych odstępach czasu – mniej więcej co 10 do 15 minut. Urządzenie mierzy stężenie wodoru w wydychanym powietrzu. Dodatkowo podczas testu oddechowego H2 w określonych odstępach czasu można mierzyć poziom cukru we krwi.
Ponadto podczas całego testu oddechowego H2 zwraca się uwagę na to, czy u pacjenta występują objawy, takie jak
. Test oddechowy z H2 trwa łącznie około 2 do 4 godzin.
Podczas testu oddechowego H2 mierzy się stężenie wodoru w wydychanym powietrzu. Jednostką miary jest części na milion (ppm).
Przed wypiciem roztworu testowego wartość ta powinna zostać zmierzona raz i wynosić poniżej 20 ppm. Jeśli po wypiciu roztworu testowego wartość wzrośnie powyżej 20 ppm, wynik jest miarodajny. Pozwala to na przykład zdiagnozować nietolerancję laktozy.
