Artroliza to zabieg chirurgiczny mający na celu usunięcie niewielkich uszkodzeń stawów. Po zabiegu pacjenci zazwyczaj odzyskują większą swobodę ruchów w stawie. W ramach artrolizy chirurdzy usuwają na przykład zrosty lub niewielkie wyrostki kostne.
Tutaj znajdziesz więcej informacji, a także listę wybranych specjalistów i ośrodków zajmujących się artrolizą.
Płynne funkcjonowanie stawów jest możliwe tylko wtedy, gdy wszystkie elementy stawu idealnie ze sobą współpracują. Jeśli elementy te się zacinają lub wzajemnie utrudniają sobie pracę, dochodzi do ograniczenia swobody ruchów.
Przyczynami takich zaburzeń funkcji stawów są często
W takich przypadkach do pewnego stopnia pomocna może być artroliza. Jest to zabieg chirurgiczny, dzięki któremu lekarze przywracają ruchomość ograniczonego stawu.
Słowo „artroliza” jest neologizmem wywodzącym się z języka greckiego i zawiera
W większości przypadków artroliza jest możliwa w sposób minimalnie inwazyjny za pomocą artroskopii. Niezbędne nacięcia tkanek są bardzo małe, a użycie siły jest znacznie mniejsze. Oszczędza to staw i otaczające go struktury oraz prowadzi do szybszego gojenia.
Artroliza jest najczęściej wykonywana w ramach artroskopii. Chroni to tkanki i umożliwia szybsze gojenie © romaset | AdobeStock
Zabiegi na otwartym stawie w ramach mobilizacji poprzez artrolizę są raczej rzadkością i zdarzają się bardzo rzadko.
Artroliza jest stosowana, gdy
nie przynoszą poprawy.
Arthrolyzę należy odróżnić od artroplastyki. W tym przypadku istniejący staw nie jest odbudowywany, lecz zastępowany sztucznym stawem.
W niektórych sytuacjach lub w szczególnych okolicznościach artroliza nie jest możliwa, na przykład w przypadku
Zabiegi artroskopowe wykonuje się przede wszystkim na dużych stawach. Zabiegi na
stanowią najczęstsze przypadki zastosowania tej metody. Stawy te są w codziennym życiu najbardziej obciążone.
Również łokieć i staw skokowy są często leczone artroskopowo.
Dzięki postępowi technicznemu w medycynie chirurdzy coraz częściej mogą wykonywać zabiegi artroskopowe również na mniejszych stawach. Dotyczy to na przykład
Zabieg często wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Pacjent nie jest więc przytomny przez cały czas trwania operacji.
Czasami znieczulenie może być również miejscowe. Wówczas lekarz znieczula tylko obszar operowanego stawu. Istnieje jednak ryzyko nieostrożnego ruchu pacjenta, który może zakłócić przebieg operacji, a tym samym wpłynąć na jej powodzenie. Instrukcje dotyczące zachowania podczas zabiegu udzielone przez lekarza powinny jednak odpowiednio zminimalizować to ryzyko.
Przed znieczuleniem odbywa się również rozmowa z anestezjologiem. Wyjaśnia on pacjentowi ryzyko i przebieg znieczulenia.
Istnieją dwa rodzaje artrolizy.
Prosta artroliza polega na przecięciu lub rozcięciu skróconych lub zrośniętych części torebki stawowej. Następnie chirurg usuwa zrosty, które powstały na przykład w wyniku blizn.
W przypadku artrolizy rozszerzonej usuwa się dodatkowo ewentualne wyrostki kostne.
Jeszcze podczas operacji sprawdza się skuteczność zabiegu pod kątem przywrócenia ruchomości. W razie wątpliwości można tu szybko wprowadzić poprawki.
W porównaniu z operacją otwartą ryzyko związane z zabiegiem artroskopowym jest stosunkowo niewielkie. Niemniej jednak, jak w przypadku każdego zabiegu, istnieje kilka możliwych powikłań. Należą do nich
Ponadto zabieg ten może powodować uszkodzenia chrząstki i sprzyjać rozwojowi artrozy.
W przypadku artroskopii stawu kolanowego w wyniku zabiegu mogą wystąpić
. Dlatego przed podjęciem decyzji o operacyjnej mobilizacji stawu należy omówić ryzyko i dokładny przebieg zabiegu ze specjalistą.
Czas pobytu w klinice zależy od intensywności zabiegu. W przypadku minimalnie inwazyjnej artrolizy bez powikłań pacjent może opuścić klinikę już w dniu operacji. Zazwyczaj nie jest wtedy konieczna hospitalizacja.
Pobyt w szpitalu jest jednak konieczny, jeśli wystąpią powikłania lub zabieg nie powiedzie się. Lekarz zaleci wówczas obserwację w szpitalu.
W leczeniu pooperacyjnym nacisk kładzie się na
Gojenie zajmuje stosunkowo dużo czasu. Pacjenci muszą więc przygotować się na dłuższe i bardziej kompleksowe leczenie pooperacyjne (zazwyczaj trwające kilka miesięcy). Tylko w ten sposób można zagwarantować, że staw będzie niezawodnie funkcjonował również w przyszłości.
W pierwszym okresie po zabiegu często pojawiają się bóle. Dlatego zazwyczaj konieczne jest leczenie przeciwbólowe.
Po operacji należy oszczędzać staw i obciążać go w minimalnym stopniu. W niektórych przypadkach może to jednak oznaczać utratę masy mięśniowej. Dlatego w ramach ukierunkowanej fizjoterapii przeprowadza się delikatną i odpowiednią budowę mięśni.
