Korekcja powiek: zabieg mający na celu korektę powiek

Wiele osób pragnie odpowiadać swojemu ideałowi piękna i w tym celu usuwa niedoskonałości fizyczne. Nieskazitelny, młodzieńczy wygląd jest symbolem atrakcyjności, sukcesu i energii.

Naturalne starzenie się, a także promieniowanie UV powodują z czasem utratę jędrności skóry. Skóra na powiekach jest szczególnie cienka i wrażliwa, przez co powieki zaczynają opadać. W ten sposób powstają opadające powieki. Nadają one oczom zmęczony wygląd.

Korekcja powiek nazywana jest również liftingiem powiek lub blefaroplastyką. Ten niewielki zabieg chirurgiczny polega na ponownym napięciu skóry nad okiem, a chirurg usuwa nadmiar tkanki. Dzięki temu oczy znów wyglądają na bardziej promienne.

Ta operacja powiek rzadko jest zabiegiem medycznie koniecznym. Korekcja powiek zalicza się zatem do zabiegów plastyczno-estetycznych, czyli tzw. operacji kosmetycznych.

Kasy chorych nie pokrywają kosztów zabiegów wykonywanych wyłącznie z powodów kosmetycznych. W takich przypadkach za korekcję powiek muszą Państwo zapłacić samodzielnie.

Uwaga: decyzja o operacji powiek powinna wynikać z Państwa osobistej woli, a nie z woli partnera!

W okolicy powieki górnej zwiotczała tkanka może jednak faktycznie prowadzić do upośledzenia wzroku. Medyczne wskazania do korekcji powiek to:

• ograniczenie pola widzenia spowodowane opadającymi powiekami, szczególnie podczas patrzenia w górę lub w bok
• Zmienione położenie powiek po udarze mózgu lub w wyniku innych zaburzeń neurologicznych

Zabieg przeprowadza się podobnie jak korekcję powiek z powodów estetycznych. Jeśli jednak kasa chorych uzna medyczną konieczność zabiegu, pokrywa koszty operacji.

Przed operacją powiek lekarz najpierw zbiera wywiad medyczny pacjenta (anamneza).

Następnie przeprowadza różne badania wstępne. Obejmują one między innymi badanie pola widzenia. W ten sposób ustala, w jaki sposób można osiągnąć zamierzony cel. Nie zawsze konieczna jest chirurgiczna korekcja powiek. W niektórych przypadkach nadmiar skóry wokół oczu można skorygować również za pomocą laserowego liftingu skóry (Laser Skin Resurfacing).

Konieczne jest również zbadanie ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Dostarcza ono informacji o tym, czy występują ograniczenia fizyczne, które przemawiają przeciwko operacji.

Przeciwwskazania do blefaroplastyki to

• nowotwory powiek,
• choroby oczu, takie jak jaskra, odwarstwienie siatkówki, zespół suchego oka lub
• choroby takie jak cukrzyca, choroby układu krążenia, nadciśnienie, zaburzenia krzepnięcia krwi lub zaburzenia czynności tarczycy.

Ponadto lekarz sprawdza, czy u pacjenta występuje opadająca powieka (ptosis) lub asymetria.

Ważne dla planowania operacji jest również stan skóry i położenie brwi. Zwiotczenie tkanki w okolicy czoła może wiązać się z opadaniem brwi. To dodatkowo potęguje wrażenie opadających powiek. W przypadku bardzo nisko osadzonych brwi lekarz może zalecić połączenie operacji powiek z liftingiem czoła i brwi.

Po wykluczeniu wszystkich przeciwwskazań do operacji lekarz szczegółowo omówi z Państwem korektę powiek. Dokładnie wyjaśni, jakie metody są dostępne i jak przebiega operacja powiek. Ponadto poinformuje Państwa o możliwych zagrożeniach i powikłaniach.

Korekcja powiek należy do najczęstszych operacji estetycznych – jest to zabieg rutynowy. Zazwyczaj operacja powiek trwa około 30 minut. W przypadku nieco bardziej skomplikowanych zabiegów (np. gdy korygowane są obie powieki) czas trwania może wydłużyć się do trzech godzin.

Przed zabiegiem anestezjolog omówi z Państwem odpowiednie metody znieczulenia i zapyta o ewentualne zaburzenia czucia. Zazwyczaj otrzymują Państwo znieczulenie miejscowe i/lub są wprowadzani w stan półsnu. Rzadko operacja powiek wymaga znieczulenia ogólnego.

W zależności od tego, na jaki rodzaj blefaroplastyki się zdecydowałeś, korygowana lub napinana jest górna lub dolna powieka.

Lifting powiek górnych

Lifting powiek górnych służy do napięcia opadających powiek. Ta operacja powiek jest wykonywana ambulatoryjnie lub wiąże się z jednodniowym pobytem w szpitalu. Zazwyczaj ta operacja powiek trwa około 30 minut.

Przed operacją skóra jest dezynfekowana. Następnie chirurg plastyczny zaznacza na skórze przytomnego, siedzącego w pozycji wyprostowanej pacjenta obszar, który ma zostać zmieniony. Dzięki temu podczas operacji wie, gdzie należy wykonać nacięcie.

Następnie znieczula powiekę środkiem miejscowo znieczulającym. Do wykonania nacięcia używa skalpela i nożyczek albo lasera lub bardzo cienkiego skalpela elektrycznego. Skalpel elektryczny podczas cięcia jednocześnie zamyka małe naczynia krwionośne, dzięki czemu wypływa mniej krwi.

W okolicy fałdu powiekowego górnej powieki chirurg usuwa nadmiar skóry. W razie potrzeby usuwa się również fragmenty mięśnia zamykającego powiekę. Na życzenie pacjenta chirurg napina tkankę łączną. Lekarz może usunąć lub przenieść fałdki tłuszczowe.

Po zakończeniu modelowania chirurg zszywa nacięcie skóry. Zwraca przy tym uwagę, aby blizna znajdowała się w obszarze naturalnych fałdów skórnych. Dzięki temu jest ona później praktycznie niewidoczna.

Lifting powiek dolnych

Blefaroplastyka powiek dolnych usuwa nadmiar skóry powiek dolnych, powszechnie nazywany workami pod oczami. Przyczyną wykonania liftingu powiek dolnych może być również wybrzuszenie tkanki tłuszczowej oczodołu spowodowane wiotczeniem tkanki związanym z wiekiem. Często jest to połączenie obu tych czynników.

Lifting powiek dolnych odbywa się zazwyczaj również ambulatoryjnie lub wiąże się z jednodniowym pobytem w szpitalu. Trwa on zazwyczaj około godziny.

Podobnie jak w przypadku innych operacji powiek, chirurg najpierw zaznacza obszar wymagający korekty u przytomnego pacjenta siedzącego w pozycji wyprostowanej.

W przypadku korekcji powiek dolnych stosuje się dwie popularne metody:

Najczęstsza metoda

Najczęściej lekarz zaczyna od dolnej linii rzęs. W tym miejscu wykonuje ledwo widoczne nacięcie o głębokości jednego do dwóch milimetrów poniżej linii rzęs powieki dolnej. Prowadzi je około pięciu milimetrów na zewnątrz, w kierunku zmarszczek śmiechu.

Następnie usuwa nadmiar tkanki tłuszczowej i część mięśnia okrężnego oka, a następnie napina skórę. W razie potrzeby można również napiąć znajdującą się pod spodem tkankę łączną.

Zabieg przy dobrej elastyczności skóry

Szczególnie w przypadku młodych pacjentów, którzy mają dobrą elastyczność skóry, nie ma potrzeby usuwania skóry. W takim przypadku chirurg może wykonać nacięcie również w fałdzie spojówkowym (blefaroplastyka przezspojówkowa). Ma to tę zaletę, że nie pozostają widoczne blizny.

Również u pacjentów, którzy cierpią jedynie na wybrzuszenie tkanki tłuszczowej, dostęp wykonuje się obecnie od wewnętrznej strony powieki. Dzięki temu nie pozostają widoczne blizny, a gojenie rany przebiega szybciej i wiąże się z mniejszym ryzykiem. W tej metodzie ważne jest staranne zatamowanie krwawienia.

Po operacji należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Pozwoli to zminimalizować ryzyko powikłań. W trakcie gojenia należy oszczędzać się i nie narażać linii nacięć na nadmierne obciążenia i ruchy.

Jak każdy zabieg medyczny, tak i blefaroplastyka wiąże się z ryzykiem, takim jak krwawienia lub infekcje. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić powikłania lub niepożądane zmiany, takie jak asymetria lub nadmierna lub niedostateczna korekta. Jednak dzięki udoskonalonym w ostatnich latach metodom są one coraz rzadsze.

Niemniej jednak należy za wszelką cenę unikać nadmiernej korekcji, tj. usunięcia zbyt dużej ilości skóry. W skrajnych przypadkach może to spowodować, że pacjent nie będzie w stanie zamknąć oka, co zagraża wzroku. Dlatego blefaroplastyka powinna być zawsze wykonywana przez okulistę posiadającego wykształcenie w zakresie chirurgii plastycznej.

Jeśli w wyniku zabiegu pacjent nie będzie w stanie zamknąć oka, konieczna może być operacja uzupełniająca.

Inne zagrożenia związane z operacją

• Ogólnie rzecz biorąc, potencjalnym zagrożeniem jest wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego lub uszkodzenie rogówki w trakcie operacji powiek.
• W większości przypadków chirurg może bez problemu ukryć bliznę pooperacyjną w fałdzie skórnym, dzięki czemu jest ona prawie niewidoczna. Czasami jednak, ze względu na indywidualne uwarunkowania, dochodzi do powstawania nieestetycznych blizn lub przerostów.
• Przejściowo może również wystąpić zamglony lub zaburzony wzrok, możliwe jest również (trwałe) zaburzenie wydzielania łez.
• Bardzo rzadko zdarzają się trudności z zamykaniem oczu lub krwawienia. Czasami może zmniejszyć się wrażliwość skóry między szwem a krawędzią powieki.
• Po zabiegu blefaroplastyki obszar ten może początkowo wydawać się zdrętwiały. To uczucie drętwienia zazwyczaj ustępuje po kilku tygodniach lub miesiącach. Wtedy tworzą się nowe małe nerwy skórne.

Ryzyko związane z korektą powiek dolnych jest ogólnie większe niż w przypadku korekty powiek górnych.

Po operacji powiek

Gdy tylko chirurg zakończy zabieg, można odpocząć po operacji w sali pacjentów. Zazwyczaj wystarczy pozostać na miejscu jeszcze przez kilka godzin. Dzięki temu lekarze i personel pielęgniarski mogą kontrolować stan pacjenta. Pacjenci, którzy otrzymali znieczulenie ogólne, muszą pozostać nieco dłużej.

Po zabiegu oczy są opatrywane okładami i elastycznym bandażem. Zaleca się zorganizowanie osoby towarzyszącej, która pomoże pacjentowi w drodze do domu po zabiegu korekcji powiek.

Na czas pobytu w domu otrzymają Państwo krople do oczu, dzięki którym powinni Państwo stale nawilżać oczy.

W początkowym okresie należy zapewnić sobie jak najwięcej odpoczynku (w łóżku) i leżeć w łóżku z lekko uniesioną górną częścią ciała. Należy unikać czynności męczących dla oczu, takich jak czytanie lub oglądanie telewizji.

W pierwszych dniach po operacji powiek normalne jest odczuwanie lekkiego ucisku lub bólu w okolicy rany. Ból ten można jednak dobrze złagodzić za pomocą środków przeciwbólowych.

Po zabiegu blefaroplastyki powieki pozostają opuchnięte przez pewien czas. Mogą również pojawić się siniaki. Opuchlizna ustępuje jednak w ciągu kilku dni.

Do zszycia rany chirurg używa nici samowchłanialnych, które po pewnym czasie są wchłaniane przez organizm. W przypadku zwykłych nici lekarz usuwa je po około tygodniu.

Po siedmiu dniach można powrócić do codziennych zajęć. Po 14 dniach można stosować kosmetyki.

Należy jednak powstrzymać się od uprawiania sportu i wysiłku fizycznego przez pierwsze trzy do czterech tygodni po zabiegu blefaroplastyki.

Aby uzyskać optymalny efekt, po operacji powiek należy chronić oczy przed promieniowaniem słonecznym. Pomocne mogą być okulary przeciwsłoneczne z dużymi, ciemnymi szkłami.

Ogólnie rzecz biorąc, dobra ochrona przeciwsłoneczna, dużo snu i zdrowa dieta to najlepsze sposoby na utrzymanie jak najlepszego efektu operacji i spowolnienie naturalnego procesu starzenia się.

Nie da się go jednak całkowicie zatrzymać. W razie potrzeby warto więc rozważyć kolejną operację powiek. Pamiętaj jednak, że powtarzające się zabiegi mogą wiązać się z gorszym gojeniem. Zwiększa to też ryzyko nieprawidłowego ułożenia powiek.