Kriolipoliza to metoda usuwania miejscowych złogów tłuszczu bez zabiegu chirurgicznego. Termin ten oznacza w języku niemieckim rozpad tłuszczu pod wpływem zimna.
Zabieg wykorzystuje szczególną wrażliwość podskórnej tkanki tłuszczowej na zimno. Komórki tłuszczowe znajdujące się w tym obszarze są trwale niszczone przez miejscowe działanie zimna.
Kriolipoliza działa wyłącznie na tkankę tłuszczową, dzięki czemu skóra, nerwy, mięśnie i naczynia krwionośne nie ulegają uszkodzeniu. Ponadto nie pozostawia blizn po nacięciach lub nakłuciach.
Przeprowadzono badania naukowe dotyczące długoterminowych skutków tej metody. Wykazują one, że kriolipoliza jest bezpieczną i skuteczną metodą redukcji tkanki tłuszczowej. Efekty uboczne są zasadniczo niewielkie i ograniczone czasowo.
Metoda została opracowana, przetestowana i opatentowana przez dermatologów z Massachusetts General Hospital w Bostonie. Oryginalna metoda i pierwotnie opracowane urządzenie są oferowane pod marką CoolSculpting przez licencjobiorcę Zeltiq Aesthetics. Obecnie na rynku są też inni dostawcy (na przykład cooltech).
Kriolipoliza jest od 2010 roku zatwierdzona przez amerykańską agencję FDA jako metoda redukcji tkanki tłuszczowej. W Europie urządzenia do kriolipolizy kilku marek (w tym CoolSculpting i cooltech) posiadają certyfikat CE jako wyroby medyczne klasy IIa.
Za pomocą kriolipolizy można bez operacji zredukować niewielkie złogi tłuszczu © photoCD / Fotolia
Jako zabieg z zakresu dermatologii estetycznej kriolipoliza jest stosowana u osób, które mają niewielkie złogi tłuszczu na
- brzuchu,
- biodrach,
- pośladkach,
- plecach,
- udach,
- kolana,
- ramiona
- lub podbródek
. W tych miejscach kriolipoliza powoduje znaczną redukcję złogów tłuszczu, a tym samym pożądaną poprawę sylwetki.
Natomiast kriolipoliza nie pozwala na usunięcie rozległych złogów tłuszczu z dużych obszarów ciała. Tkanka tłuszczowa nie jest też odsysana, jak w przypadku liposukcji, ale rozpuszczana i metabolizowana przez organizm. Kriolipoliza nie jest więc klasyczną metodą odchudzania.
Zabieg kriolipolizy w strefie problemowej trwa około godziny. Możliwe jest również jednoczesne leczenie dwóch obszarów ciała.
Podczas zabiegu pacjent leży w odpowiedniej pozycji na leżance obok urządzenia do kriolipolizy. Urządzenie zawiera agregat chłodniczy i pompę próżniową. Do urządzenia dołączonych jest kilka aplikatorów o różnych kształtach, przeznaczonych do różnych obszarów ciała. Każdy aplikator składa się z
- dzwonu ssącego z dwoma wbudowanymi modułami chłodzącymi oraz
- elektronicznego systemu sterowania, który reguluje temperaturę modułów chłodzących.
Przed założeniem aplikatora obszar poddawany zabiegowi przykrywa się włókniną ochronną nasączoną środkiem przeciwzamarzającym. Podciśnienie zasysa fałd tłuszczu i utrzymuje go między modułami chłodzącymi w dzwonie ssącym przez cały czas trwania zabiegu.
Następnie moduły chłodzące są schładzane do temperatury -11 °C. W ten sposób obniżają temperaturę skóry do docelowej wartości między 3 a 5 °C. Temperatura ta jest precyzyjnie utrzymywana przez około godzinę.
W pierwszych minutach wychłodzenie skóry wywołuje intensywne mrowienie i pieczenie. Później zakończenia nerwowe zostają znieczulone przez zimno, a zabieg jest bezbolesny.
Po zdjęciu aplikatora obszar poddany zabiegowi jest nadal wybrzuszony i mocno zaczerwieniony. Wybrzuszenie zmniejsza się w ciągu kilku minut. Czułość powraca wraz z ponownym intensywnym mrowieniem.
Krótki ręczny masaż leczonego miejsca z użyciem energicznych ruchów ugniatających i okrężnych przyspiesza normalizację wrażliwości i konturu skóry oraz wspomaga działanie kriolipolizy.
Widoczne efekty kriolipolizy – czyli zauważalne zmniejszenie tkanki tłuszczowej – pojawiają się po pewnym czasie od zabiegu. Ostateczny efekt zabiegu można zazwyczaj rzetelnie ocenić po upływie od dwóch do czterech miesięcy.
Mierzalne wyniki obserwuje się u 86 procent osób poddanych zabiegowi. Średnio po jednym zabiegu fałdy tłuszczowe zmniejszają się o 25 procent.
Po zabiegu należy spodziewać się trwającego kilka dni zaczerwienienia i obrzęku leczonego obszaru skóry. Mogą również wystąpić siniaki spowodowane przez nakładkę ssącą. Również
- uczucie drętwienia,
- swędzenie,
- miejscowa nadwrażliwość oraz
- bóle
. Jednak przy prawidłowym przeprowadzeniu zabiegu odmrożenia nie są możliwe.
Bardzo rzadkim skutkiem ubocznym kriolipolizy jest przerost strukturalnie zmienionej tkanki tłuszczowej w miejscu poddanym zabiegowi. W literaturze medycznej odnotowano dotychczas 16 przypadków tzw. paradoksalnej hiperplazji tłuszczowej po kriolipolizie.
Działanie kriolipolizy opiera się na prostym zjawisku fizycznym: tłuszcz w organizmie „zamarza” (krystalizuje) w wyższej temperaturze niż woda.
Podczas zabiegu tkanka jest utrzymywana w temperaturze około 3 °C. Dzięki temu komórki skóry, nerwów i mięśni, bogate w wodę, pozostają nienaruszone, podczas gdy tłuszcz ulega krystalizacji. Krystalizacja nieodwracalnie uszkadza komórki tłuszczowe. Wywołuje proces tzw. programowanej śmierci komórkowej (apoptozy).
Procesy zachodzące podczas apoptozy zapewniają kontrolowaną reakcję zapalną. W jej trakcie komórki tłuszczowe są rozkładane na składniki przez komórki układu odpornościowego i metabolizowane.
Proces ten rozpoczyna się około trzech dni po zabiegu i zostaje całkowicie zakończony po kilku miesiącach: objętość obszarów poddanych zabiegowi znacznie się zmniejszyła i zawiera teraz znacznie mniej komórek tłuszczowych.
Ciekawe studium przypadku pokazuje długoterminowy efekt kriolipolizy u dwóch mężczyzn, którzy zostali poddani zabiegowi w początkowym okresie stosowania tej metody. W interesie nauki obaj pacjenci poddali się zabiegowi tylko na jednym boku.
Niezależnie od wahań wagi lub przyrostu masy ciała w kolejnych latach, efekty kriolipolizy są nadal widoczne w porównaniu z drugim bokiem ciała, odpowiednio sześć i dziewięć lat później.
