Transseksualizm to zaburzenie tożsamości płciowej. Osoby dotknięte tym zaburzeniem nie identyfikują się z płcią, którą im przypisano. Więcej informacji na temat zmiany płci oraz lekarzy specjalizujących się w transseksualizmie można znaleźć w tekście poniżej.
Przegląd artykułów
- Czym jest transseksualizm i jak do niego dochodzi?
- Jakie efekty można osiągnąć dzięki zmianie płci?
- Jakie przepisy należy uwzględnić w przypadku operacji zmiany płci?
- Informacje dotyczące operacji zmiany płci
- Jak przygotować się do zmiany płci w przypadku transseksualizmu?
- Operacja zmiany płci w przypadku transseksualizmu z kobiety na mężczyznę
- Operacja zmiany płci u transseksualistów z płci męskiej na żeńską
- Co dzieje się po operacji zmiany płci w przypadku transseksualizmu?
- Jakie ryzyko i możliwe powikłania wiążą się z operacją zmiany płci?
Transseksualizm - Więcej informacji
Czym jest transseksualizm i jak do niego dochodzi?
Transseksualizm to zaburzenie tożsamości płciowej. Osoby dotknięte tym zaburzeniem nie identyfikują się z płcią, która została im przypisana społecznie i prawnie w momencie urodzenia. W związku z tym odczuwają silną potrzebę sztucznej zmiany płci.
Transseksualizm może występować zarówno w przypadku mężczyzny stającego się kobietą, jak i kobiety stającej się mężczyzną.
Przyczyna transseksualizmu nadal nie została naukowo udowodniona. Na transseksualizm wpływa wiele czynników. Jako przyczynę transseksualizmu rozważa się zarówno wrodzoną predyspozycję, jak i czynniki genetyczne lub środowiskowe.
Jakie efekty można osiągnąć dzięki zmianie płci?
Operacja w przypadku transseksualizmu jest potocznie nazywana zmianą płci. Poszczególne etapy operacji należy jednak raczej rozumieć jako dostosowanie płci. Prawdziwa zmiana na płeć przeciwną nie jest możliwa nawet przy użyciu najnowocześniejszych metod operacyjnych.
Zabiegi chirurgiczne w przypadku transseksualizmu są zazwyczaj wykonywane we współpracy różnych specjalności medycznych. W zależności od płci zespół operacyjny składa się z urologów, ginekologów i chirurgów plastycznych.

Brak poczucia przynależności do płci, z którą się identyfikuje, jest bardzo obciążający dla osób dotkniętych tym problemem © Good Studio | AdobeStock
Jakie przepisy należy uwzględnić w przypadku operacji zmiany płci?
W Niemczech ustawa o transseksualistach stanowi podstawę prawną zmiany imienia lub stanu cywilnego. Procedura medyczna jest określona w Standardach Opieki (Standards of Care) oraz w wytycznych MDS z dnia 19 maja 2009 r. Obie wytyczne nie są prawnie wiążące, jednak w praktyce są stosowane zgodnie z nimi.
Diagnozę potwierdza się zazwyczaj na podstawie dwóch niezależnych od siebie opinii psychiatrycznych lub psychologicznych. Obie opinie muszą jednoznacznie stwierdzać wskazanie do operacji zmiany płci w przypadku transseksualizmu. Opinie te umożliwiają również rozpoczęcie terapii hormonalnej płci przeciwnej jeszcze przed pierwszymi etapami operacji.
Obie ekspertyzy są obecnie wystarczające do zmiany imienia, jak również do zmiany stanu cywilnego. Po tym można zawrzeć związek małżeński.
Terapia hormonalna płci przeciwnej musi być kontynuowana przez całe życie, nawet po operacji zmiany płci. W przypadku transseksualizmu z mężczyzny na kobietę nie jest już konieczne stosowanie antyandrogenów. Również w tym okresie pozytywnej oceny powinna ulec codzienna praktyka w ramach towarzyszącej psychoterapii.
Informacje dotyczące operacji zmiany płci
Z reguły operacyjna zmiana płci wymaga kilku etapów operacyjnych i odpowiednio kilku pobytów w szpitalu. Pobyt w szpitalu trwa od 4 do 20 dni, w zależności od etapu operacji.
W zależności od zakresu zabiegu konieczne jest znieczulenie ogólne. Tylko mniejsze zabiegi dodatkowe lub uzupełniające mogą być wykonywane w znieczuleniu miejscowym i ambulatoryjnie.
Jak przygotować się do zmiany płci w przypadku transseksualizmu?
Nie jest konieczne specjalne przygotowanie do operacji zmiany płci w przypadku transseksualizmu. Należy jedynie zrezygnować z przyjmowania leków przeciwbólowych, takich jak np. aspiryna, na 14 dni przed operacją, ponieważ opóźniają one krzepnięcie krwi.
Należy również w miarę możliwości unikać przyjmowania środków nasennych oraz spożywania alkoholu i nikotyny.
Operacja zmiany płci w przypadku transseksualizmu z kobiety na mężczyznę
W przypadku operacji zmiany płci z kobiety na mężczyznę dostępne są różne metody operacyjne:
Usunięcie żeńskich narządów płciowych
Zazwyczaj w pierwszej kolejności usuwa się piersi.
W przypadku małych piersi można to zrobić poprzez nacięcie w okolicy brodawki sutkowej. Po operacji nie pozostają prawie żadne widoczne blizny (mastektomia podskórna).
W przypadku bardzo dużych gruczołów piersiowych i dużej ilości tkanki miękkiej skóry zazwyczaj wykonuje się jednocześnie lifting piersi i zmniejszenie sutków.
Usunięciu wewnętrznych żeńskich narządów płciowych, czyli
, stanowi część operacji zmiany płci. Zabieg ten może zostać przeprowadzony przed pierwszymi operacjami dostosowującymi płeć lub jednocześnie w ramach innego etapu operacyjnego.
Konstrukcja penisa podczas operacji z kobiety na mężczyznę Transseksualizm
W przypadku rekonstrukcji penisa, zwanej również falloplastyką, rutynowo oferowane są dwie metody operacyjne. W zależności od życzenia pacjenta i warunków fizycznych falloplastyka może być wykonana przy użyciu płata z pachwiny lub płata z przedramienia (płat promieniowy).
W szczególnych przypadkach można jednak zastosować również inne metody operacyjne (płat okrężny/płat wolny z kości strzałkowej).
Penis z płata pachwinowego powstaje z części mięśnia prostego brzucha, otoczonego skórą z obu okolic pachwinowych. Jest to płat mięśniowo-skórny na szypułce (tkanka skórna i mięśniowa). Dodatkowo wszczepia się prętową protezę silikonową, aby uzyskać elastyczną sztywność.
Faloplastyka z wykorzystaniem tkanki autologicznej z przedramienia jest znacznie bardziej skomplikowana pod względem technicznym. Z przedramienia strony niedominującej pobiera się płat skóry wraz z tkanką leżącą pod spodem.
W celu wykonania wolnego przeszczepu tkankowego najpierw preparuje się naczynia krwionośne zasilające przedramię. Następnie chirurg łączy je za pomocą mikroskopu operacyjnego z naczyniami w pachwinie. Taką samą procedurę stosuje się w przypadku nerwów dawnej łechtaczki z dawnymi nerwami skórnymi przedramienia. W ten sposób osiąga się wrażliwość i zdolność do orgazmu przeszczepu.
Podczas tej samej sesji operacyjnej następuje przedłużenie cewki moczowej aż do czubka penoidu oraz usunięcie pochwy. W przypadku penoidu pachwinowego usunięcie pochwy i przedłużenie cewki moczowej następuje dopiero w kolejnych etapach operacji.
Tworzenie moszny odbywa się dopiero podczas kolejnych operacji. Skóra dużych warg sromowych jest formowana w mosznę. Implantacja protez jąder z silikonu dopełnia proces dostosowania.
W przypadku penoidu z tkanki przedramienia najpierw musi nastąpić całkowite wygojenie rany. W późniejszym zabiegu następuje wszczepienie protezy z pompą erekcyjną.
Operacja zmiany płci u transseksualistów z płci męskiej na żeńską
W przypadku operacji zmiany płci u transseksualistów z płci męskiej na żeńską wykonuje się w szczególności
- usunięcie jąder i moszny (orkiektomia),
- a następnie, w kolejnym etapie, usunięcie ciał jamistych i trzonu prącia.
Żołądź prącia zostaje zachowana i służy do utworzenia łechtaczki.
Powłoka dawnego penisa jest następnie wykorzystywana do wyścielenia nowo utworzonej pochwy.
Co dzieje się po operacji zmiany płci w przypadku transseksualizmu?
Bezpośrednio po operacji zmiany płci konieczne jest stosowanie środków przeciwbólowych. Pończochy przeciwzakrzepowe i leki zapobiegają powstawaniu skrzepów krwi i zatorów.
Gojenie się skóry oraz ustąpienie obrzęków i siniaków trwa około 14 do 20 dni. Ostatecznego wyleczenia można jednak oczekiwać dopiero po kilku tygodniach.
W zależności od metody operacyjnej konieczne jest dalsze leczenie nowo utworzonego cewki moczowej na oddziale urologicznym.
Jakie ryzyko i możliwe powikłania wiążą się z operacją zmiany płci?
W przypadku niektórych schorzeń wymagane są szczególne środki ostrożności. Należą do nich
- choroby naczyniowe,
- zastój żylny lub
- zakrzepy (np. zakrzepica lub zator).
Pomimo zachowania najwyższej staranności podczas lub po operacji mogą wystąpić sporadyczne powikłania. Ponieważ rany są rozległe, siniaki i wydzieliny lub bakteryjne stany zapalne mogą zakłócać gojenie.
Dużą utratę krwi należy wyrównać poprzez podanie infuzji lub transfuzję krwi. W tym celu przed operacyjną zmianą płci można przygotować krew pacjenta.
W rzadkich przypadkach, przy odpowiedniej predyspozycji, mogą powstać nadmierne blizny. Niemniej jednak blizny pooperacyjne pozostaną widoczne na stałe. Czułość skóry i drenaż limfatyczny regenerują się powoli w ciągu kilku miesięcy i mogą pozostać osłabione w obszarach blizn.
Zakrzepica i zatorowość występują niezwykle rzadko, mogą jednak prowadzić do poważnego obciążenia serca i układu krążenia.
Specyficzne powikłania, które mogą wystąpić po rekonstrukcji prącia, to
- martwica wierzchołków płatów lub
- rozległa martwica płata.
W rzadkich przypadkach mogą one prowadzić do całkowitej utraty płata. Przetoki cewki moczowej mogą występować szczególnie w miejscach zszycia (zespolenia) cewki moczowej. Zazwyczaj jednak goją się one samoistnie.
Inne, bardzo rzadkie powikłania to reakcje odrzucenia lub nietolerancja materiału szewnego lub implantów silikonowych. Możliwe są również infekcje protez.
