Ο PD Dr. med. Dr. h.c. Klaus Exner είναι ένας διακεκριμένος ειδικός στον τομέα της Αισθητικής και Πλαστικής Χειρουργικής, με μια εντυπωσιακή καριέρα που ξεπερνά κατά πολύ την επαγγελματική του εμπειρογνωμοσύνη. Παράλληλα με τη δραστηριότητά του σε υπερσύγχρονες κλινικές στη Φρανκφούρτη και στο Όμπερουρσελ, έχει καταξιωθεί στη διεθνή επιστημονική κοινότητα – τόσο χάρη στις καινοτόμες χειρουργικές τεχνικές του όσο και χάρη στις σημαντικές επιστημονικές του συνεισφορές. Ωστόσο, αυτό που διακρίνει ιδιαίτερα τον Δρ. Exner είναι η ακούραστη ανθρωπιστική του δράση, η οποία τον οδηγεί εδώ και δεκαετίες σε μερικές από τις φτωχότερες περιοχές του κόσμου.
Οι ανθρωπιστικές αποστολές του Δρ. Exner είναι βαθιά ριζωμένες στην επαγγελματική και προσωπική του πορεία. Από τη δεκαετία του 1980, αφιερώνεται στην παροχή βοήθειας σε ανθρώπους σε αναπτυσσόμενες χώρες μέσω πλαστικών χειρουργικών επεμβάσεων, οι οποίες τους ανοίγουν νέες προοπτικές ζωής. Αυτή η αποστολή τον οδήγησε, μεταξύ άλλων, στη Μιανμάρ, την Τανζανία, την Παραγουάη και την Ουκρανία. Εκεί, συχνά υπό δύσκολες συνθήκες, χειρουργεί παιδιά και ενήλικες με σοβαρότατες δυσπλασίες, όπως σχιστίες χείλους-γνάθου-υπερώας, εγκαύματα και όγκους. Για τον σκοπό αυτό, αφιερώνει τακτικά τον ελεύθερο χρόνο του για να περιθάλπει εθελοντικά ανθρώπους που διαφορετικά δεν θα είχαν πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες είναι οι επανειλημμένες αποστολές του στην Ουκρανία, όπου όχι μόνο παρέχει ιατρική βοήθεια, αλλά και συνεργάζεται στενά με τοπικούς γιατρούς.
Για τις εξαιρετικές του υπηρεσίες, τιμήθηκε με τον Τάγμα του Αγίου Νικολάου της Ορθόδοξης Εκκλησίας και έλαβε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα από το Εθνικό Ιατρικό Πανεπιστήμιο «Danylo-Halyzkyi» στο Λβιβ. Αυτή η αφοσίωση αποδεικνύει ότι ο Δρ. Exner δεν είναι μόνο ένας εξαιρετικός χειρουργός, αλλά διαθέτει και βαθιά ανθρώπινη κατανόηση για τις δυσκολίες των άλλων. Οι ανθρωπιστικές αποστολές του έχουν μεγάλη σημασία για τους ανθρώπους που βοηθά. Αντανακλούν το σύνθημά του, «Να βοηθάμε τους άλλους», και έχουν ήδη βελτιώσει τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων. Η ευγνωμοσύνη που του εκφράζεται γι’ αυτό και τα διαρκή αποτελέσματα των αποστολών του αποδεικνύουν ότι η ιατρική εμπειρογνωμοσύνη και η ανθρώπινη αφοσίωση μπορούν, όταν συνδυάζονται, να έχουν ισχυρό αντίκτυπο. Η συντακτική ομάδα του Leading Medicine Guide μίλησε με τον Δρ. Exner για αυτή την εξαιρετική αφοσίωση και έμαθε πολλές λεπτομέρειες σχετικά με το ανθρωπιστικό του έργο.
Η ανθρωπιστική βοήθεια αποτελεί ένα ουσιαστικό μέσο για τη στήριξη ανθρώπων που βρίσκονται σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, οι οποίες προκαλούνται από φυσικές καταστροφές, συγκρούσεις, επιδημίες ή άλλες κρίσεις. Στόχος της είναι να καλύψει επείγουσες ανθρώπινες ανάγκες, όπως τροφή, νερό, ιατρική περίθαλψη και προστασία, και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ανακούφιση του πόνου και στην προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Λόγω της αυξανόμενης συχνότητας και έντασης των κρίσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, η ανάγκη για ανθρωπιστική βοήθεια γίνεται όλο και πιο επείγουσα. Συχνά αποτελεί την πρώτη και πιο άμεση αντίδραση στις καταστροφές και συμβάλλει καθοριστικά στη σταθεροποίηση των κοινωνιών σε ακραίες καταστάσεις.
Ως πλαστικός χειρουργός, ο Δρ. Κλάους Έξνερ έχει ιδιαίτερη ευαισθησία για το ανθρωπιστικό έργο. Η απόφασή του να αφιερωθεί σε αυτό το έργο έχει τις ρίζες της βαθιά στο παρελθόν και στην προσωπική του ιστορία.
«Μεγάλωσα σε μια οικογένεια ιατρών και από πολύ νωρίς ήταν σαφές ότι θα ακολουθούσα κι εγώ αυτόν τον δρόμο. Οι γονείς μου, και οι δύο γιατροί, μου έδειξαν με το παράδειγμά τους τι σημαίνει να αφιερώνεσαι με πλήρη αφοσίωση στην ιατρική και στο καλό των ασθενών. Αυτή η βασική στάση με σημάδεψε διαρκώς και με συνόδευσε σε όλη μου τη ζωή. Το ενδιαφέρον μου για την ιατρική και ειδικά για την πλαστική χειρουργική εξελίχθηκε περαιτέρω όταν ξεκίνησα τις ιατρικές μου σπουδές στο Μάρμπουργκ. Σε αυτό το πανεπιστήμιο είχε σπουδάσει και ο πατέρας μου, ο ορθοπεδικός καθηγητής Δρ. Γκέρχαρντ Έξνερ, και το 1966 (όταν εγώ ήμουν τελειόφοιτος λυκείου) είχε παρατηρήσει ότι δεν υπήρχαν προσβάσιμες εισόδους για άτομα με αναπηρία. Με ενθάρρυνε τότε να φροντίζω δύο φοιτητές που χρησιμοποιούσαν αναπηρικό αμαξίδιο. Αυτό σήμαινε για μένα να πηγαίνω πολύ νωρίς το πρωί στη φοιτητική εστία, να τους βοηθάω να πλυθούν και να ντυθούν, για να τους συνοδεύσω στη συνέχεια στις διαλέξεις τους. Κατασκεύασα ξύλινες ράμπες, ώστε οι είσοδοι να γίνουν προσβάσιμες με αναπηρικό αμαξίδιο. Όλα αυτά ήταν κάπως περίπλοκα, απαιτητικά, αλλά το να μπορώ να βοηθήσω μου έδινε χαρά. Λίγο καιρό αργότερα, το 1969, άνοιξε τις πόρτες του το «Konrad Biesalski Haus» στο Schlossberg του Μάρμπουργκ – η πρώτη φοιτητική εστία χωρίς εμπόδια στη Γερμανία. «Και χάρη σε αυτό, το Πανεπιστήμιο του Ρέγκενσμπουργκ χτίστηκε ως το πρώτο πανεπιστήμιο χωρίς εμπόδια στη Γερμανία», λέει ο Δρ. Έξνερ στην αρχή της συνομιλίας μας και στη συνέχεια αναφέρεται στις πρώτες του εμπειρίες όσον αφορά τη βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες:
«Ήδη κατά τη διάρκεια των σπουδών μου συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι όχι μόνο να διαθέτει κανείς τεχνικές γνώσεις, αλλά και να αναπτύξει μια βαθιά κατανόηση για την τύχη των ασθενών. Το 1972 ολοκλήρωσα τις κρατικές εξετάσεις μου στο Φράιμπουργκ και έμαθα για τη δυνατότητα να εργαστώ ενεργά και να προσφέρω βοήθεια στον Τρίτο Κόσμο μέσω της οργάνωσης ενός συλλόγου. Αυτό με οδήγησε στην πρώτη μου εμπειρία στο εξωτερικό ως εθελοντής αναπτυξιακής βοήθειας στη Βολιβία, όπου παρέμεινα για ένα χρόνο και κυρίως συνόδευα το έργο των ανθρωπιστικών οργανώσεων Terres des Hommes και Misereor. Αυτές είχαν δημιουργήσει βάσεις στα όρια του Αμαζονίου και σε διάφορα μικρά χωριά, όπου η ιατρική ομάδα επισκεπτόταν μία φορά το μήνα. Το αποφασιστικό σημείο καμπής στην καριέρα μου ήρθε το 1980, όταν εργάστηκα υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Δρ. Gottfried Lemperle στο Νοσοκομείο Markus της Φρανκφούρτης. Ο καθηγητής Δρ. Lemperle ίδρυσε την Interplast Germany, μια διεθνή οργάνωση που προσφέρει υπηρεσίες πλαστικής χειρουργικής σε αναπτυσσόμενες χώρες, ακολουθώντας πιστά το πρότυπο της αμερικανικής οργάνωσης Interplast, την οποία είχε γνωρίσει προηγουμένως. Εγώ συμμετείχα σε αυτήν από την αρχή. Το πρώτο μου ταξίδι στο πλαίσιο αυτής της αποστολής με οδήγησε στη Βολιβία, και από τότε «μολύνθηκα» – με την καλή έννοια. Έκτοτε, έχω συμμετάσχει σε αμέτρητες αποστολές (από το 1983 έως σήμερα, 61 αποστολές) στην Αφρική, την Ασία και τη Νότια Αμερική. Πολλές από αυτές τις αποστολές τις πραγματοποίησα με τον μη κερδοσκοπικό σύλλογο Pro Interplast, ο οποίος εδρεύει στο Seligenstadt. Επίσης, πολλά έργα υλοποιήθηκαν σε συνεργασία με τον οργανισμό Big Shoe. Από τη Φρανκφούρτη προέρχεται η εταιρεία Medical Intervention Team, με την οποία έχω πάει 12 φορές στη Μιανμάρ και η οποία, ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχει εξειδικευτεί στην Ουκρανία, όπου επίσης βρέθηκα επί τόπου. «Δυστυχώς, η Μιανμάρ δεν είναι προσβάσιμη ούτε για ανθρωπιστική εργασία λόγω της πολιτικής κατάστασης και της σχετικής απαγόρευσης εισόδου, κάτι που αποτελεί απόλυτη καταστροφή».
Η pro interplast Seligenstadt παρέχει άμεση υποστήριξη στις αναπτυσσόμενες χώρες, στέλνοντας ομάδες γιατρών που βρίσκονται σε διακοπές, εξοπλισμένες με όλα τα απαραίτητα μηχανήματα, υλικά επίδεσης και φάρμακα, προκειμένου να χειρουργήσουν δωρεάν ανθρώπους που διαφορετικά δεν θα είχαν καμία δυνατότητα να θεραπευτούν από τις συχνά επώδυνες ή απειλητικές για τη ζωή τους ασθένειες. Όταν η θεραπεία δεν είναι εφικτή επί τόπου, η pro interplast μεταφέρει, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ασθενείς στη Γερμανία και χρηματοδοτεί και εδώ τα απαραίτητα έξοδα. Τα προγράμματα βοήθειας χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου από δωρεές και διαθέσεις προστίμων. Οι συνδρομές των μελών (τουλάχιστον 36 ευρώ ετησίως) καλύπτουν τα χαμηλά διοικητικά έξοδα της τάξης του 2-3%, έτσι ώστε το 100% των δωρεών να διατίθεται για το ανθρωπιστικό έργο. Αυτό είναι εφικτό χάρη στη συμβολή εθελοντών και στη στήριξη μέσω δωρεών σε είδος.
Τραπεζικός λογαριασμός για εμβάσματα:
Volksbank Seligenstadt e.G.
IBAN: DE24 5069 2100 0000 2802 08
BIC: GENODE51SEL
Παρακαλούμε να μας στείλετε το πλήρες όνομά σας και τη διεύθυνσή σας, ώστε να μπορέσουμε να σας αποστείλουμε βεβαίωση δωρεάς. Τα στοιχεία σας δεν θα διαβιβαστούν σε τρίτους.
Η pro interplast Seligenstadt – Σύλλογος για την προώθηση της ιατρικής και κοινωνικής βοήθειας σε αναπτυσσόμενες χώρες e.V. είναι εγγεγραμμένη στο Ειρηνοδικείο του Offenbach - με αριθμό μητρώου 4539 και έχει αναγνωριστεί από την Εφορία του Όφενμπαχ αμ Μάιν II ως «μη κερδοσκοπικός και φιλανθρωπικός» οργανισμός, με δικαίωμα έκδοσης αποδείξεων δωρεών.
«Το ανθρωπιστικό έργο είναι για μένα υπόθεση καρδιάς. Είναι μια ευκαιρία να μεταδώσω το δώρο των ιατρικών γνώσεών μου σε όσους το έχουν πιο επείγουσα ανάγκη. Ακόμη και μετά την εγκατάστασή μου στη Φρανκφούρτη και στο Όμπερουρσελ, δεν εγκατέλειψα ποτέ αυτό το έργο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από το να βλέπεις πώς οι άνθρωποι μπορούν να ξεκινήσουν μια νέα ζωή μετά από μια επιτυχημένη επέμβαση».
Για την επιτυχή υλοποίηση μιας ιατρικής αποστολής στο εξωτερικό απαιτείται υψηλό επίπεδο οργάνωσης.
«Σε συνεργασία με τις προαναφερθείσες οργανώσεις και εταιρείες, οργανώνω τις εκάστοτε αποστολές. Για το σκοπό αυτό, συγκροτώ ομάδες – κάτι που, για παράδειγμα, αντιστοιχεί στη βασική δομή της Interplast Germany – και αξιοποιώ προσωπικές επαφές στη συγκεκριμένη χώρα για να εντοπίσω έναν τόπο αποστολής. Αυτές οι επαφές αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου χάρη στις πολλές αποστολές που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και στις ανταλλαγές σε πολλές διαφορετικές χώρες, είτε στην Τανζανία είτε στην Καμπότζη, όπου βρέθηκα τελευταία φορά το Πάσχα του 2024. Χάρη στις επαφές αυτές, οι οποίες με την πάροδο του χρόνου γίνονται όλο και πιο στενές, ευτυχώς μειώνεται και ο διοικητικός φόρτος και, κατά συνέπεια, το σχετικό κόστος. Όσον αφορά την επιλογή των ασθενών, αυτή είναι πάντα αρκετά εξατομικευμένη. Τελευταία, στην Καμπότζη, υπήρχε μια εξαιρετικά αφοσιωμένη κοινωνική λειτουργός, η οποία είχε αναλάβει από το Βατικανό την φροντίδα φτωχών οικογενειών. Χάρη σε αυτό, γνώριζε περιπτώσεις ασθενών που είχαν ιδιαίτερη ανάγκη θεραπείας, τις οποίες μπόρεσε να παρουσιάσει πολύ καλά με τη μορφή τεκμηρίωσης που περιλάμβανε φωτογραφίες. Αυτό είναι φυσικά θετικό, όταν κάποιος γνωρίζει ήδη καλά την περιοχή. Ωστόσο, κατά την πρώτη επίσκεψη σε μια χώρα, συχνά πρέπει πρώτα να προσανατολιστεί κανείς, και τότε βοηθούν, για παράδειγμα, εκκλησιαστικές οργανώσεις με την προσέλκυση ασθενών μέσω του ραδιοφώνου ή διαφημίσεων και στη συνέχεια φροντίζουν και για τις μεταφορές. «Όταν επισκέπτεσαι συχνότερα την περιοχή, φυσικά πολλά γίνονται ευκολότερα από οργανωτική άποψη, και έτσι οι αποστολές γίνονται όλο και πιο αποτελεσματικές», εξηγεί ο Δρ. Exner τη διαδικασία.
Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής στο εξωτερικό αντιμετωπίζονται οι πιο ποικίλες παθήσεις.
«Όπως υποδηλώνει ήδη το όνομα «Interplast», πρόκειται για πλαστική χειρουργική, και συγκεκριμένα για συγγενείς δυσπλασίες σε παιδιά, όπως σχισμές στα χείλη, στη γνάθο και στον ουρανίσκο, αλλά και δυσπλασίες των χεριών. Εδώ προσπαθούμε πάντα να θεραπεύσουμε τα παιδιά με μία μόνο επέμβαση. Στην Ουκρανία υπάρχουν πολυάριθμες περιπτώσεις παιδιών με συγγενή πτώση των βλεφάρων, πράγμα που σημαίνει ότι συνήθως δεν μπορούν να ανοίξουν σωστά το ένα μάτι, με αποτέλεσμα συχνά να εμφανίζουν ραιβόκρανο, επειδή πρέπει πάντα να στρέφουν το κεφάλι τους, και φυσικά να υποφέρουν έντονα από το αισθητικό πρόβλημα. Επίσης, υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις συνεπειών ατυχημάτων, κυρίως εγκαυμάτων. Εδώ αντιμετωπίζουμε συχνά τις πιο σοβαρές συσπάσεις από εγκαύματα, ακόμη και σε παιδιά που συχνά δεν έλαβαν τη σωστή θεραπεία, όπως όταν το πηγούνι έχει κολλήσει στο στήθος ή δεν μπορούν πλέον να κινήσουν σωστά τα χέρια τους, επειδή όλα έχουν συρρικνωθεί. Στη Γερμανία διαθέτουμε εξειδικευμένα τμήματα με μονάδες εγκαυμάτων, όπου οι ασθενείς λαμβάνουν καθημερινή φροντίδα και πραγματοποιούνται μεταμοσχεύσεις δέρματος ή χρησιμοποιείται τεχνητό δέρμα. Όλα αυτά απουσιάζουν εντελώς από τις φτωχές περιοχές. Επιπλέον, αντιμετωπίζουμε κάθε είδους συνέπειες ατυχημάτων, είτε πρόκειται για κατάγματα, ανοιχτές πληγές, αλλά και για τροπικές ασθένειες που εκδηλώνονται στην επιφάνεια του σώματος», αναφέρει ο Δρ. Exner σχετικά με τις διάφορες παθήσεις που αντιμετωπίζονται επί τόπου και προσθέτει:
«Με την πάροδο του χρόνου, το φάσμα των ιατρικών ειδικοτήτων έχει διευρυνθεί, με αποτέλεσμα συχνά να βρίσκονται επί τόπου ορθοπεδικοί, οφθαλμίατροι ή και γναθοχειρουργοί για να προσφέρουν βοήθεια. Μερικές φορές αντιμετωπίζουμε και νεοπλασματικές παθήσεις που προκαλούν μεγάλες αιμαγγειώδεις κηλίδες στην επιφάνεια του δέρματος. Εδώ όλα εξαρτώνται από την ομάδα, από το τι είναι εφικτό να γίνει, ακόμα και από χρονική άποψη. Διότι μια τέτοια προγραμματισμένη αποστολή διαρκεί κατά μέσο όρο το πολύ 2-3 εβδομάδες. Φυσικά, συμβαίνει να ξανασυναντάς, μετά από χρόνια, ασθενείς που έχεις θεραπεύσει κάποτε. Έτσι, κάποτε υπήρχε ένα αγόρι στην Τανζανία, που ήρθε κουτσαίνοντας με δύο πλατυποδίες. Φορούσε μεγάλες γαλότσες, ώστε τα πόδια του να έχουν χώρο. Χειρουργήσαμε το αγόρι και επιστρέψαμε μετά από ένα χρόνο. Μας έτρεξε χαρούμενος να μας συναντήσει και ήταν πολύ περήφανος που μπορούσε να φοράει αθλητικά παπούτσια. Κάτι τέτοιο φυσικά σου μένει στη μνήμη».
Τα ιατρικά πρότυπα και οι τοπικές συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά που έχουμε συνηθίσει στη Γερμανία.
«Μέσα από τις επανειλημμένες αποστολές μας και τη συνεργασία με τοπικούς γιατρούς, καταφέραμε να βελτιώσουμε σταδιακά την ιατρική περίθαλψη. Αυτή είναι μια σημαντική πτυχή και ένας βασικός στόχος της δουλειάς μου: εκτός από την άμεση βοήθεια, πάντα επιδιώκω να εκπαιδεύσω το τοπικό ιατρικό προσωπικό και να το καταστήσω ικανό να λειτουργεί αυτόνομα μακροπρόθεσμα. Αυτό συχνά δεν είναι πάντα εύκολο, καθώς απαιτείται και διακριτικότητα, μερικές φορές λόγω των πολιτισμικών και ιεραρχικών συνθηκών. Συχνά, επίσης, οι τοπικές συνθήκες είναι δύσκολες από άποψη υγιεινής. Σε αυτά προστίθενται και οι πολιτικές προκλήσεις. Όπως ανέφερα στην αρχή, η Μιανμάρ δεν είναι πλέον προσβάσιμη από την αρχή της στρατιωτικής χούντας και, όπως φαίνεται, ο εμφύλιος πόλεμος θα συνεχιστεί. Μπορεί να πει κανείς ότι επί του παρόντος επικρατούν ιατρικές συνθήκες όπως το 1947. Και στα νοσοκομεία έχει απομείνει μόνο το 2% του προσωπικού. Στην Ουκρανία, τα νοσοκομεία ενισχύονται από τη Δύση, αλλά κυρίως για τα θύματα του πολέμου, γεγονός που δημιουργεί και έναν οικονομικό κλάδο, για παράδειγμα για εταιρείες που κατασκευάζουν προσθετικά μέλη. Το παρατηρώ αυτό ξεκάθαρα, επειδή έχει γίνει πραγματικά δύσκολο να περιθάλπουμε «φυσιολογικά» παιδιά χωρίς τραύματα πολέμου.
Όσον αφορά τον απαραίτητο ιατρικό εξοπλισμό, η ομάδα αναισθησιολογίας πρέπει πάντα να έχει μαζί της τα πάντα, όπως για παράδειγμα ένα βρογχοσκόπιο, ώστε να μην υπάρχουν δυσάρεστες εκπλήξεις επί τόπου και ο ασθενής που θα υποβληθεί σε θεραπεία να παρακολουθείται καλά. Έτσι, για την ομάδα αναισθησιολογίας υπάρχουν σαφείς οδηγίες με λίστες ελέγχου για τις εκάστοτε χειρουργικές επεμβάσεις που πρέπει να πραγματοποιηθούν. Τα εργαλεία πρέπει συνήθως να αγοράζονται με υψηλό κόστος από δωρεές ή, εν μέρει, μπορούν επίσης να δανειστούν. Όσον αφορά το ιατρικό προσωπικό επί τόπου, φυσικά προσπαθούμε πάντα να το εντάξουμε στις δραστηριότητές μας. Όμως και εδώ κάνει την εμφάνισή του το σύνθημα της «ισορροπίας μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής», και η ενσυναίσθηση είναι αρκετά περιορισμένη, με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον εδώ να είναι συχνά μάλλον οικονομικά υποκινούμενο και όχι ανθρωπιστικό. Μπορώ να επιλέξω την προσωπική μου ομάδα. Η Καμπότζη ήταν τελευταία αρκετά απαιτητική από αυτή την άποψη, επειδή από τον Δεκέμβριο του 2023 έως τον Απρίλιο του 2024 είχα καθημερινά περίπου 1-2 ώρες διοικητικής εργασίας, για να συντονίσω καλά τα πάντα. Η Καμπότζη, για παράδειγμα, ήθελε από κάθε μέλος της ομάδας να έχει επικυρωμένα όλα τα πιστοποιητικά του. Συνήθως συγκροτώ την ομάδα μου μέσα σε μια εβδομάδα, η οποία πρέπει πάντα να ταιριάζει καλά μεταξύ της. Η γραφειοκρατική εργασία είναι συνήθως κουραστική. Μερικές φορές, επί τόπου, υπάρχει επίσης δυσπιστία εκ μέρους των οικογενειών των παιδιών που πρόκειται να χειρουργηθούν, κάτι που πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη. Οι συντονισμένες αποστολές πραγματοποιούνται πάντα στο πλαίσιο των προσωπικών διακοπών, και εδώ είναι εφικτές περίπου 9-10 ημέρες χειρουργικών επεμβάσεων, κάτι που όμως είναι ήδη πολύ εξαντλητικό, και τελικά, δυστυχώς, δεν διαθέτει κανείς πάρα πολλές ημέρες διακοπών.
Όσον αφορά τα έξοδα, η Interplast φροντίζει για τη διάθεση δωρεών και διοργανώνει επίσης εκστρατείες συγκέντρωσης χρημάτων. Η εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων στην Καμπότζη κόστισε περίπου 20.000 ευρώ. Τα έξοδα πτήσης (οικονομική θέση) είναι υψηλά, ενώ τα έξοδα διαμονής διατηρούνται στο ελάχιστο δυνατό (με τις διανυκτερεύσεις τις ημέρες που δεν εργάζεστε να πληρώνονται από εμάς τους γιατρούς). Κάθε γιατρός δεσμεύεται κατ’ αρχήν να είναι φειδωλός. Δυστυχώς, διαπιστώνουμε ότι η προθυμία για δωρεές μειώνεται γενικά».
Προοπτικές
«Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν πολλά ιατρικά προβλήματα ακόμη και χωρίς πόλεμο. Αν κοιτάξουμε προς τη Μιανμάρ, βλέπουμε μια ολοκληρωτική καταστροφή, επειδή η ιατρική περίθαλψη έχει μηδενιστεί. Τελικά, δεν θέλουμε να ασχολούμαστε με την πολιτική, αλλά δίνουμε προτεραιότητα στην ατομική βοήθεια προς τον κάθε άνθρωπο. Ακολουθώ με χαρά την προσωπική μου αρχή: «Ρίχνω μια πέτρα κάπου στη λίμνη, και τελικά οι κύματες φτάνουν παντού». Και τελικά, η επιτυχία είναι κάτι που δίνει χαρά. Χαίρομαι όταν βλέπω ότι τα παιδιά και οι οικογένειές τους είναι ευτυχισμένα, επειδή έλαβαν καλή θεραπεία. Αυτό δίνει κίνητρο. Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα «λευκές κηλίδες» στον παγκόσμιο χάρτη, όπου η ιατρική βοήθεια είναι επείγουσα. Θεωρούμε τους εαυτούς μας κάπως σαν πρεσβευτές της ειρήνης και προσφέρουμε κάτι σε αντάλλαγμα. Γιατί, τελικά, όλοι γνωρίζουμε από πού προέρχονται ορισμένα υφάσματα στα καταστήματά μας και ποιος μαζεύει τον καφέ για εμάς», διευκρινίζει ο Δρ. Exner, ολοκληρώνοντας έτσι τη συνομιλία μας.
