Przedwczesny wytrysk i ejaculatio praecox: typowe metody leczenia oraz dostępne opcje terapeutyczne

Ogólnie rzecz biorąc, nie ma jednej uniwersalnej definicji przedwczesnego wytrysku. Zazwyczaj oznacza to, że mężczyzna nie ma już kontroli nad dokładnym momentem ejakulacji. 

W rezultacie odruch orgazmu uruchamia się wcześniej. W większości opisów przedwczesnego wytrysku uwzględnia się trzy główne aspekty:

1. Krótki czas od rozpoczęcia penetracji pochwy do wytrysku
2. Utrata świadomej kontroli nad ejakulacją
3. Cierpienie osoby dotkniętej tym problemem i/lub jej partnera lub partnerki

Ważne jest tutaj to, że szacowany czas do orgazmu zależy od subiektywnego odczucia. Często mężczyźni go przeceniają. Mężczyźni, którzy nie cierpią na przedwczesny wytrysk, potrzebują średnio około 5,4 minuty, aby osiągnąć orgazm.

W przypadku osób dotkniętych tym problemem czas ten, zwany również czasem latencji, wynosi poniżej jednej do dwóch minut. Czasami wystarczy nawet myśl o akcie seksualnym, aby wywołać przedwczesny wytrysk.

Dokładne przyczyny przedwczesnego wytrysku nie zostały jeszcze w pełni wyjaśnione. 

Możliwe przyczyny to:

• Czynniki psychiczne
• Czynniki neurofizjologiczne 

Przez przyczyny neurofizjologiczne rozumie się, że czynnik wywołujący leży gdzieś w procesie przekazywania sygnałów między komórkami nerwowymi.

Istnieje wiele czynników, które mogą przyczyniać się do przedwczesnego wytrysku. Na przykład zaburzenia erekcji i przedwczesny wytrysk czasami występują jednocześnie. 

Również częstotliwość stosunków seksualnych może mieć wpływ. Nieregularne stosunki seksualne i brak doświadczenia sprzyjają przedwczesnemu wytryskowi.

Ponadto istnieje kilka przyczyn psychicznych, które mogą być odpowiedzialne za przedwczesny wytrysk:

• Zaburzenia seksualne we wczesnym dzieciństwie
• Ograniczająca edukacja seksualna
• Nacisk na osiągnięcia seksualne
• Nierealistyczne wyobrażenia na temat seksualności
• Lęk przed porażką
• Zaburzenia lękowe

Przyczyną mogą być również czynniki fizyczne oraz przyjmowanie niektórych leków:

• Infekcje dróg moczowych
• Cukrzyca
• Przyjmowanie leków przeciwbólowych
• Sympatykomimetyki (leki wpływające na układ współczulny, część autonomicznego układu nerwowego)
• Zaburzenia gospodarki serotoninowej

Przyczyny przedwczesnego wytrysku są różnorodne @ Wasan /AdobeStock

W przypadku przedwczesnego wytrysku należy zgłosić się do urologa. Lekarz ten najpierw zbiera wywiad medyczny pacjenta i zadaje mu określone pytania dotyczące życia seksualnego mężczyzny. 

Obejmują one na przykład:

• Rozwój seksualny
• doświadczenia i 
• przebieg reakcji seksualnej

Często odpowiedzi mówią już wiele o czynnikach wywołujących ten problem, ponieważ odzwierciedlają one wewnętrzne nastawienie pacjenta. Jest to szczególnie ważne w kontekście terapii. Diagnoza przedwczesnego wytrysku jest stawiana, gdy między penetracją a wytryskiem upływa mniej niż dwie minuty.

Z medycznego punktu widzenia leczenie przedwczesnego wytrysku nie jest konieczne. Jest ono jednak niezbędne, gdy cierpi na to sam pacjent lub jego partnerka. 

W zależności od czynników wywołujących, terapia może opierać się na następujących podejściach:

• Metody fizyczne
• Metody farmakologiczne lub 
• Metody psychoterapeutyczne

W przypadku niektórych mężczyzn pomocne może być częste masturbowanie się lub osiągnięcie orgazmu przed stosunkiem. Ponadto istnieją pewne metody pozwalające lepiej wyczuwać moment ejakulacji i kontrolować go. 

Należą do nich na przykład:

• metoda „stop-start” oraz 
• metoda „ściskania”
• Środki psychoterapeutyczne

Psychoterapia w ramach leczenia przedwczesnego wytrysku opiera się na różnych technikach:

• Terapia seksualna
• Terapia behawioralna
• Terapia par
• Terapia rodzinna

Pomocne może być w tym przypadku, jeśli partnerka również weźmie udział w terapii. Psychoterapia może pomóc złagodzić lęki, a tym samym przerwać błędne koło strachu i przedwczesnego wytrysku. 

Ponadto psychoterapia jest przydatna w zmianie utrwalonych wzorców zachowań i myślenia oraz w łagodzeniu presji seksualnej.

• Metoda „stop-start”

Dzięki metodzie „stop-start” mężczyzna uczy się lepiej kontrolować swoje podniecenie. Celem jest opóźnienie ejakulacji. W ramach tej metody mężczyzna masturbuje się tak długo, aż znajdzie się tuż przed krytycznym progiem.

Następnie czeka, aż podniecenie ponownie osłabnie. Potem ponownie rozpoczyna masturbację. Procedurę tę powtarza tak długo, aż jest w stanie lepiej kontrolować wytrysk.

• Metoda „squeeze”

Metoda ta jest rozwinięciem metody „stop-start” i ma również na celu opóźnienie momentu ejakulacji. Polega ona na tym, że mężczyzna przerywa stosunek tuż przed osiągnięciem orgazmu. 

Ma to na celu dokładniejsze wyczucie momentu niechcianego orgazmu, a tym samym lepszą kontrolę nad nim. Ponadto mężczyzna uciska kciukiem penisa w okolicy żołędzi. Powoduje to zmniejszenie ilości krwi w penisie. Dochodzi do przerwania odruchu ejakulacyjnego. To również prowadzi do opóźnienia wytrysku.

„Przedwczesny wytrysk” to częste zaburzenie seksualne, które dotyka wielu mężczyzn. Mówiąc o przedwczesnym wytrysku, ejakulacja występuje zawsze lub prawie zawsze bardzo wcześnie, co skraca czas do wytrysku i może powodować, że mężczyźni cierpią na przedwczesny wytrysk.

Możliwe przyczyny sięgają od przyczyn psychicznych, przez fizyczne, aż po czynniki wpływające na popęd do wytrysku i kontrolę nad ejakulacją, dlatego mogą występować zarówno przyczyny fizyczne, jak i psychiczne. Leczenie przedwczesnego wytrysku obejmuje różne podejścia mające na celu opóźnienie wytrysku, nieco jego wydłużenie oraz poprawę kontroli nad nim.