O zaburzeniach erekcji mówi się, gdy co najmniej 70 procent wszystkich prób odbycia stosunku płciowego kończy się niepowodzeniem. Problem ten dotyka około 20 procent mężczyzn. Liczba niezgłoszonych przypadków jest prawdopodobnie znacznie wyższa. Ten rodzaj problemów z potencją nie jest samodzielną chorobą, lecz objawem innego zaburzenia. Mogą one na przykład wskazywać na nadchodzące problemy z sercem. Jeśli cierpi Pan na zaburzenia erekcji, powinien Pan koniecznie poddać się badaniu, aby móc wcześnie rozpocząć leczenie.
Zaburzenia seksualne mogą ponadto negatywnie wpływać na jakość życia i relacje w związku. Z tych powodów zdecydowanie zaleca się wizytę u lekarza. Wiele osób dotkniętych tym problemem nie chce skorzystać z pomocy medycznej z powodu wstydu. Jednak zaburzenia erekcji nie są odosobnionymi przypadkami: badanie wykazało, że 52% wszystkich mężczyzn w wieku 40–70 lat przynajmniej sporadycznie boryka się z zaburzeniami erekcji.
Zaufaj lekarzowi – nie jesteś sam z tym problemem. Obecnie istnieje wiele możliwości przezwyciężenia przyczyn tego problemu i odzyskania pewności siebie.
Występowanie zaburzeń erekcji zależy w dużej mierze od wieku. W wieku 30 lat tylko około 2,3% mężczyzn cierpi na trudności z erekcją. W siódmej dekadzie życia problem ten dotyka już znacznie ponad 50% mężczyzn. W wieku 40 lat odsetek ten wynosi jeszcze około 10 procent, a od 50. roku życia liczby te gwałtownie rosną. Nie ma więc powodu do niepotrzebnego wstydu. Przyczyny mogą być zarówno psychiczne, jak i organiczne. Często rolę odgrywają różne czynniki.
Zaburzenia erekcji mają często wiele przyczyn. Wynikają one z różnych czynników, które wzajemnie się warunkują.
Przyczyny psychiczne
U młodszych mężczyzn, na przykład w wieku 25 lat, przyczyną zaburzeń erekcji są najczęściej problemy psychiczne i stres. W wielu przypadkach rolę odgrywa tutaj lęk przed niepowodzeniem seksualnym. Lęk ten często towarzyszy
- konfliktami w związku
- rozstań
- porażkami zawodowymi
Zaburzenia erekcji mogą prowadzić do niezadowolenia z życia seksualnego, a tym samym poważnie obciążać związek © drubig-photo / Fotolia
Przyczyny organiczne i sygnały wskazujące na zbliżające się poważne choroby serca
Wraz z wiekiem przyczyny organiczne odgrywają coraz większą rolę w zaburzeniach erekcji. Typowe czynniki ryzyka to na przykład
- palenie
- cukrzyca
- nadciśnienie
- Urazy ciał jamistych
- operacja w obrębie miednicy mniejszej
- Wieloletnie zażywanie różnych substancji uzależniających, takich jak alkohol lub tabletki, co może prowadzić do uszkodzenia ciał jamistych lub naczyń krwionośnych
- Zwapnienie naczyń krwionośnych (miażdżyca)
- Nieszczelności w żyłach odprowadzających krew
- Występowanie zaburzeń w rodzinie
Problemy naczyniowe są stosunkowo częstym zjawiskiem. Niemniej jednak przyczyna ta jest rzadko diagnozowana – nawet przez doświadczonych lekarzy. Istnieją jednak skuteczne metody leczenia również tego czynnika wywołującego zaburzenia erekcji.
Zaburzenia erekcji występują szczególnie często u pacjentów z cukrzycą. Objawiają się one u około 75 procent diabetyków powyżej 60 roku życia i nasilają się wraz z postępem choroby. Również około 50 procent pacjentów z chorobami serca cierpi na zaburzenia erekcji. Ponad 70 procent pacjentów, którzy przeszli zawał serca, również wykazuje ten objaw.
Większość chorób serca jest wywołana miażdżycą. W jej wyniku średnica naczyń krwionośnych zmniejsza się z powodu złogów na ściankach naczyń. Skutkiem tego są zaburzenia krążenia. Zawał serca występuje, gdy tętnice wieńcowe serca są tak zwężone, że mięsień sercowy nie jest już zaopatrywany w krew. Tętnice wieńcowe mają średnicę 3–4 mm.
Miażdżyca: osady w naczyniach zmniejszają przepływ krwi.
Wcześniej mogą być już upośledzone drobniejsze tętnice w ciałach jamistych prącia (o średnicy 1–2 mm). Z tego powodu zaburzenia erekcji mogą być wczesną oznaką zbliżających się poważnych chorób serca. Prawie wszyscy pacjenci cierpią na ten objaw przez około trzy lata, zanim pojawią się problemy z sercem związane z krążeniem.
Dlatego każdy, kto ma ten problem, powinien zbadać przyczynę zaburzeń erekcji i w razie potrzeby rozpocząć leczenie. W tym celu może być konieczne skonsultowanie się ze specjalistą, na przykład
. W ten sposób poważne choroby można wykryć już we wczesnym stadium i uniknąć poważnych konsekwencji.
Więcej informacji na temat podejścia interdyscyplinarnego można znaleźć w anglojęzycznym artykule specjalistycznym „Interdisciplinary options for diagnosis and treatment of organic erectile dysfunction”. Jednak również leki mogą prowadzić do zaburzeń erekcji, na przykład beta-blokery lub antyandrogeny. Powodują one zahamowanie działania męskich hormonów płciowych.
Zasadniczo należy zgłosić się do urologa. W razie potrzeby może on skonsultować się z neurologiem i psychoterapeutą. Często konieczna jest współpraca interdyscyplinarna. Podczas tzw. wywiadu urolog ustala, na czym polegają problemy seksualne i od kiedy występują.
W najlepszym przypadku już na tym etapie można stwierdzić, czy zaburzenia erekcji są spowodowane czynnikami psychicznymi. Lekarz sprawdza również leki, które pacjent ewentualnie przyjmuje. Niektóre substancje czynne mogą sprzyjać zaburzeniom erekcji.
Inne możliwości badania to USG oraz badanie krwi. Badanie ultrasonograficzne może dostarczyć wskazówek dotyczących urazów. Badanie krwi może wykazać zaburzenia hormonalne. Jeśli urolog stwierdzi uszkodzenia organiczne, wybiera dalsze metody w celu ustalenia przyczyny zaburzeń erekcji.
Należy do nich tzw. pomiar NPTR, który rejestruje ewentualne nocne erekcje. U mężczyzny zdrowego organicznie występują one od trzech do sześciu razy w ciągu nocy i trwają do dziesięciu minut. Jeśli występują one również u pacjenta cierpiącego na zaburzenia erekcji, jest to wyraźna wskazówka na przyczyny psychiczne.
Aby wykluczyć zaburzenia naczyniowe, lekarz często zaleca terapię polegającą na wstrzyknięciu leku do ciał jamistych. W ten sposób za pomocą leków wywołuje się erekcję. Jeśli utrzymuje się ona przez ponad 15 minut, uszkodzenie naczyń jest bardzo mało prawdopodobne. Za pomocą ultrasonografii duplex (zwanej również ultrasonografią dopplerowską) można wykluczyć problemy naczyniowe. Metoda ta pozwala uzyskać różnorodne dane dotyczące przepływu krwi w organizmie mężczyzny.
Od września 2012 r. wytyczne medyczne zalecają możliwości terapeutyczne w przypadku zaburzeń erekcji. Wytyczne te nie są jednak wiążące i muszą być dostosowane do konkretnego przypadku. Ponadto istnieje kilka podejść do leczenia zaburzeń erekcji.
W przypadku przyczyn psychicznych najlepszymi formami leczenia są psychoterapia lub terapeutyczne porady seksualne. W razie potrzeby należy również zaangażować partnerkę. Jeśli rzeczywiście występuje choroba, koszty pokrywa kasa chorych.
Leczenie farmakologiczne
Zaburzenia erekcji można często złagodzić poprzez podawanie leków zwiększających potencję. Możliwe są łagodne skutki uboczne. Pacjenci cierpiący na tę dolegliwość powinni bezwzględnie powstrzymać się od samoleczenia. Optymalne dostosowanie leków do potrzeb pacjenta jest możliwe wyłącznie pod nadzorem lekarza.
Skuteczne okazały się również hormony tkankowe, tzw. prostaglandyny. Można je podawać w formie zastrzyków lub wprowadzać do cewki moczowej. Wprowadza się je za pomocą patyczka nasączonego substancją czynną, który uwalnia ją na błony śluzowe cewki moczowej.
Podejście mechaniczne
Zastosowanie pompy próżniowej
Pompy próżniowe mogą pomóc pacjentowi w osiągnięciu erekcji. Nakładane na penisa wytwarzają podciśnienie, które wypełnia ciałka jamiste penisa krwią, wywołując w ten sposób erekcję.
W literaturze fachowej mówi się o 70-procentowym wskaźniku zadowolenia, przy czym pytano nie tylko mężczyzn, ale także ich partnerki.
Rewaskularyzacja za pomocą cewnika balonowego
W niektórych przypadkach zabieg cewnikowy może mechanicznie ponownie otworzyć zatkane tętnice. Czy istnieją warunki do zastosowania tej terapii, wykażą badania przeprowadzone wcześniej. W ramach rozszerzania cewnikiem balonowym angiolog wprowadza niewielką rurkę do małych tętnic miednicy. Tętnice te zaopatrują penisa w krew. Na miejscu pompuje on mały balonik, otwierając w ten sposób zwężenia.
Metoda ta jest od dawna stosowana w leczeniu choroby wieńcowej serca. Dzięki miniaturyzacji cewnika metoda ta nadaje się również do jeszcze cieńszych naczyń krwionośnych. U większości pacjentów zabieg można wykonać ambulatoryjnie w znieczuleniu miejscowym.
Jednak po zabiegu mocno zwapniałe naczynia ponownie ulegają zwężeniu. Dlatego angiolog umieszcza w zagrożonych odcinkach stenty pokryte lekiem. Są to siatkowe podpory naczyniowe, które utrzymują naczynie w stanie otwartym.
U około 60 procent pacjentów leczenie kończy się sukcesem, a zaburzenia erekcji ulegają zmniejszeniu. W ten sposób często można w bardzo delikatny sposób, przy użyciu metod minimalnie inwazyjnych, przywrócić krążenie krwi niezbędne do erekcji. Więcej informacji na temat tej procedury można znaleźć w artykule specjalistycznym „Zaburzenia erekcji a medycyna sercowo-naczyniowa”. Jednak po 6 miesiącach u jednej trzeciej pacjentów ponownie pojawiają się zwężenia naczyń.
Dilatacja cewnikiem balonowym i wszczepienie stentu, tutaj w naczyniach wieńcowych
Kiedy wskazana jest operacja?
W niektórych przypadkach zaburzenia erekcji można leczyć operacyjnie. Jest to konieczne, gdy występują uszkodzenia naczyń lub gdy pacjenci mieli przepuklinę pachwinową. Ogólnie rzecz biorąc, około 80% pacjentów jest zadowolonych z leczenia metodą operacyjną.
Inne metody leczenia
Terapia falami uderzeniowymi
Terapia falami uderzeniowymi to kolejna metoda leczenia zaburzeń erekcji. Dane na ten temat są jednak wciąż zbyt skąpe, by wyciągnąć jednoznaczne wnioski.
Terapia ta ma na celu poprawę lokalnego ukrwienia ciał jamistych. Około dwie trzecie pacjentów, którzy poddali się tej terapii, zgłasza pozytywne efekty.
Leczenie operacyjne z użyciem protezy prącia
Implant ciał jamistych w penisie (zwany również protezą prącia) może na życzenie wywołać erekcję i jest wszczepiany podczas operacji. Jednak w trakcie zabiegu dochodzi do nieodwracalnego zniszczenia tkanki ciał jamistych. Dlatego ta opcja jest stosowana tylko wtedy, gdy żadna inna terapia nie pomaga.
Cierpienie osób dotkniętych zaburzeniami erekcji jest nadal ogromne. W krajach niemieckojęzycznych problem ten nadal nie jest właściwie postrzegany. Ma to dodatkowo negatywny wpływ na psychikę osób dotkniętych tym problemem i może jeszcze bardziej pogłębiać trudności. Ponadto ani prywatne, ani publiczne kasy chorych nie są zobowiązane do pokrywania kosztów leczenia i środków na potencję.
Często zaburzenia erekcji utożsamiane są z niepłodnością, czyli impotencją. Nie jest to jednak prawdą. Pacjenci cierpiący na zaburzenia erekcji mogą mieć ejakulacje, a także spłodzić dzieci w sposób naturalny. Obecnie trwają intensywne działania mające na celu zniesienie tabu wokół tego tematu.
Ponieważ styl życia może mieć decydujący wpływ na libido i życie seksualne, w wielu przypadkach można skutecznie zapobiegać zarówno psychicznym, jak i organicznym zaburzeniom erekcji. Zbilansowana dieta, unikanie nadwagi, regularna aktywność fizyczna i sport, a także techniki regeneracyjne i relaksacyjne sprzyjają ogólnemu zdrowiu i zapobiegają np. wystąpieniu nadciśnienia tętniczego i cukrzycy typu 2 – dwóch czynników ryzyka.
Również rezygnacja z palenia tytoniu i nadmiernego spożywania alkoholu pomaga w zapobieganiu problemom z erekcją. Wszystkie wymienione czynniki mogą zresztą przyczynić się również do poprawy leczenia już istniejących zaburzeń.
Czym jest zaburzenie erekcji?
Zaburzenie erekcji to utrzymujące się zaburzenie, w którym mężczyzna nie jest w stanie osiągnąć lub utrzymać wystarczającej erekcji. Schorzenie to nazywane jest również ED lub impotencją i może utrudniać satysfakcjonujący stosunek płciowy.
Jakie są przyczyny zaburzeń erekcji?
Najczęstszymi przyczynami zaburzeń erekcji są zaburzenia krążenia, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze lub choroby naczyń krwionośnych. Również przyczyny psychiczne, takie jak stres, problemy psychiczne lub lęk przed porażką, mogą wywołać zaburzenia erekcji.
Jak przebiega diagnoza?
Po zebraniu wywiadu następuje badanie fizykalne, skupiające się na narządach płciowych i prostacie. Urolog sprawdza między innymi spontaniczne erekcje podczas snu, dopływ krwi oraz możliwe przyczyny organiczne lub psychiczne.
Jakie są możliwości leczenia zaburzeń erekcji?
W leczeniu zaburzeń erekcji dostępne są leki zawierające substancje czynne, takie jak sildenafil lub tadalafil, psychoterapia, a także metody wspomagające mechanicznie. Należą do nich cylindry, pompy lub hydrauliczne pompy próżniowe, które kierują krew do penisa.
Kiedy należy zgłosić się do lekarza?
Jeśli mężczyźni mają przez dłuższy czas problemy z erekcją, wskazane jest zbadanie przez lekarza. Szczególnie u starszych mężczyzn lub wraz z wiekiem czynniki ryzyka, takie jak nadwaga, cukrzyca lub skutki uboczne niektórych leków, mogą sprzyjać zaburzeniom erekcji.
