Do przewlekłych obturacyjnych chorób płuc zalicza się w szczególności
- przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli (COB) oraz
- rozedna płuc.
W przypadku wystąpienia jednej z tych dwóch chorób płuc, osobno lub łącznie, lekarze mówią o POChP.
Według szacunków w Europie i Ameryce Północnej na POChP cierpi od 8% do 12% dorosłych. Choroba ta stanowi zatem prawdziwą chorobę cywilizacyjną.
Szczególnie często dotyka ona osoby w podeszłym wieku. Mężczyźni chorują około dwa do trzech razy częściej niż kobiety.
Ponadto POChP należy do najczęstszych chorób prowadzących do śmierci. Na całym świecie zajmuje czwarte miejsce wśród najczęstszych przyczyn zgonów – a tendencja ta nadal rośnie.
Do typowych dolegliwości związanych z POChP należą
- Duszności: początkowo pojawiają się tylko podczas wysiłku fizycznego, a w zaawansowanym stadium również w spoczynku,
- Przewlekły kaszel: z czasem staje się coraz gorszy i bardziej uporczywy. Jest szczególnie dokuczliwy rano po przebudzeniu.
- Zwiększona ilość wydzieliny: z czasem staje się coraz bardziej gęsta i trudniejsza do odkrztuszenia.
Lekarze określają te dolegliwości również jako objawy AHA (duszność, kaszel, wydzielina). Oprócz tych objawów AHA w dalszym przebiegu choroby pojawiają się kolejne dolegliwości, takie jak
- utrata masy ciała oraz
- zmniejszoną wytrzymałość.
W zależności od nasilenia objawów lekarze rozróżniają następujące stopnie zaawansowania POChP. Opierają się oni przede wszystkim na stopniu wydolności płuc:
- Stopień 0: grupa ryzyka z prostym przewlekłym zapaleniem oskrzeli.
- Stopień 1: łagodna postać przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, ewentualnie z kaszlem, odkrztuszaniem i dusznością przy dużym wysiłku fizycznym.
- Stopień 2: umiarkowana przewlekła obturacyjna choroba płuc, ewentualnie z kaszlem, odkrztuszaniem i dusznością.
- Stopień 3: ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc, ewentualnie z kaszlem, odkrztuszaniem i dusznością.
- Stopień 4: bardzo ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc z przewlekłym niedotlenieniem.
Główną przyczyną powstawania przewlekłej obturacyjnej choroby płuc jest palenie tytoniu. Około 80% do 90% pacjentów z POChP to palacze lub byli palacze. Ogółem około 15% do 20% długoletnich palaczy zapada na POChP w ciągu swojego życia.
Oprócz palenia istnieją jednak również inne czynniki ryzyka POChP. Należą do nich na przykład
- częste infekcje dróg oddechowych w dzieciństwie,
- mieszkanie przy ruchliwych ulicach o wysokim stężeniu pyłu zawieszonego lub
- zanieczyszczenie powietrza w miejscu pracy.
W rzadkich przypadkach POChP może być również spowodowana wrodzonymi chorobami genetycznymi. Należą do nich na przykład brak przeciwciał (zespół niedoboru przeciwciał) lub niedobór alfa-1-antytrypsyny.
Palenie tytoniu jest jedną z najczęstszych przyczyn POChP © bilderzwerg | AdobeStock
W celu postawienia diagnozy lekarz przeprowadza najpierw rozmowę z pacjentem (wywiad). Pyta o historię chorób pacjenta oraz dokładny charakter i czas trwania dolegliwości.
Następnie przeprowadza się różne badania, między innymi
W niektórych przypadkach lekarz może zlecić dodatkowe badania, na przykład
Celem leczenia POChP jest złagodzenie dolegliwości związanych z chorobą oraz utrzymanie lub poprawa jakości życia pacjenta.
W tym celu dostępne są różne metody terapeutyczne, w tym
- leczenie farmakologiczne specjalnymi lekami rozszerzającymi oskrzela do inhalacji oraz
- różne metody leczenia niefarmakologicznego, takie jak trening fizyczny i fizjoterapia.
Leczeniem POChP zajmują się pulmonolodzy z dziedzin medycyny takich jak pneumologia i bronchologia.
POChP to postępująca choroba płuc, w przypadku której wczesna diagnoza ma decydujące znaczenie dla pozytywnego przebiegu choroby. Powstanie POChP jest ściśle związane z czynnikami ryzyka, przy czym palenie tytoniu stanowi główną przyczynę tej choroby. Wielu pacjentów z POChP często dostrzega objawy, takie jak kaszel, dopiero w późnym stadium, mimo że choroba już się rozwinęła. Szczególnie poważnie należy traktować przewlekły kaszel, ponieważ POChP może wystąpić bez natychmiastowego rozpoznania.
Diagnoza i leczenie opierają się na jasnych wytycznych, takich jak krajowe wytyczne dotyczące opieki nad pacjentami z POChP, które w sposób uporządkowany określają diagnostykę i terapię pacjentów. Celem leczenia POChP jest złagodzenie dolegliwości i poprawa jakości życia. Leczenie POChP obejmuje zarówno farmakoterapię, jak i środki mające na celu stabilizację płuc. Osoby z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc odnoszą szczególne korzyści z konsekwentnego leczenia POChP.
W zaawansowanym stadium POChP dochodzi do postępującego zwężenia dróg oddechowych, co znacznie ogranicza oddychanie. Choroba często występuje razem z przewlekłym obturacyjnym zapaleniem oskrzeli i rozedmą płuc, co nasila objawy. Również porównanie astmy z POChP pokazuje, że istnieją różne mechanizmy, mimo że objawy mogą być podobne. Pacjenci z przewlekłym obturacyjnym zapaleniem oskrzeli często mają ciężki przebieg choroby, zwłaszcza gdy pozostaje ona nieleczona.
Etapy POChP pomagają ocenić stopień zaawansowania choroby i dobrać odpowiednią terapię. POChP rozwija się stopniowo i może wpływać na długość życia, jeśli nie zostanie podjęte odpowiednie leczenie. Jednak dzięki ukierunkowanym działaniom można spowolnić postęp choroby i złagodzić objawy. Życie z POChP oznacza aktywne radzenie sobie z chorobą i regularne kontrole.
Ogólnie rzecz biorąc, POChP jest złożoną chorobą, która wymaga indywidualnego leczenia pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. Ryzyko wystąpienia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc można zmniejszyć poprzez profilaktykę i rzucenie palenia. Również na arenie międzynarodowej, na przykład w ramach inicjatyw takich jak Global Initiative for Chronic Obstructive Pulmonary Disease, podkreśla się znaczenie ustrukturyzowanej opieki. POChP w Niemczech należy do najczęstszych chorób płuc, dlatego edukacja i wczesne leczenie są szczególnie ważne.
Czym jest POChP?
POChP to przewlekła obturacyjna choroba płuc, w której drogi oddechowe są trwale zwężone. Choroba ta dotyka płuc i prowadzi do ograniczenia funkcji płuc.
Jakie objawy występują w przypadku POChP?
Typowymi objawami są przewlekły kaszel, odkrztuszanie i duszności. Szczególnie kaszel i odkrztuszanie występują często rano i nasilają się w miarę postępu choroby.
Jak powstaje POChP?
Główną przyczyną POChP jest palenie tytoniu. Zanieczyszczenia i zanieczyszczenie powietrza również mogą odgrywać rolę. Zapalenie dróg oddechowych prowadzi w dłuższej perspektywie do przewlekłego uszkodzenia płuc.
Jak leczy się POChP?
Leczenie POChP obejmuje leki, terapię oddechową, a w zaawansowanych stadiach terapię tlenową. Celem jest złagodzenie objawów i spowolnienie postępu choroby.
Czy POChP jest uleczalna?
POChP jest chorobą nieuleczalną, ponieważ jest to schorzenie przewlekłe i postępujące. Jednak dzięki odpowiedniemu leczeniu można poprawić jakość życia i spowolnić pogorszenie stanu zdrowia.
