Operacja zatok przynosowych (zwana również operacją pansinusową) jest zabiegiem chirurgicznym o charakterze minimalnie inwazyjnym. Może być stosowana w leczeniu ogólnego zapalenia zatok przynosowych lub w celu korekcji wad anatomicznych. Zazwyczaj obciążenie dla pacjenta podczas i po operacji jest bardzo niewielkie.
Poniżej znajdziesz więcej informacji na temat zabiegu oraz specjalistów wykonujących operacje zatok przynosowych.
Zasadniczo zatoki przynosowe nie sprawiają problemów u osób zdrowych. Są one wypełnione powietrzem i w normalnych warunkach pozostają drożne.
W przypadku wystąpienia ostrych, ale niegroźnych schorzeń zatoki przynosowe mogą na krótki czas lekko puchnąć lub ulec zatkaniu. Nie wymaga to jednak operacji.
Również w przypadku alergii zabieg chirurgiczny nie jest konieczny, ponieważ leki przeciwalergiczne mogą złagodzić objawy lub całkowicie je wyeliminować.
Dopiero w przypadku przewlekłego zapalenia zatok nosowych wskazana jest operacja.
Jeśli stany zapalne występują częściej, wewnętrzna tkanka nosa może ulec zbliznowaceniu lub pojawić się polipy. W konsekwencji wytworzona wydzielina nie może już odpowiednio odpływać, a dopływ powietrza ulega pogorszeniu.
W zależności od nasilenia dolegliwości zaleca się zabieg chirurgiczny.
Najczęstszymi objawami zapalenia zatok są ból, nadwrażliwość, zatkany nos i bóle głowy @ Prostock-studio /AdobeStock
Operacja zatok nosowych jest rozważana w następujących przypadkach:
Im wcześniej w takim przypadku zostanie przeprowadzony zabieg chirurgiczny, tym mniejsze będzie ryzyko powikłań. W ten sposób można przeciwdziałać nasileniu się i utrzymywaniu się przewlekłego zapalenia zatok.
Celem leczenia jest złagodzenie objawów i poprawa jakości życia, a także zapobieganie przyszłym stanom zapalnym.
Oczywiście zapalenie zatok może się zawsze pojawić, ale dzięki temu można usunąć dotychczasowe uszkodzenia i złagodzić przebieg choroby w przyszłości.
Operacja odbywa się zazwyczaj w znieczuleniu ogólnym. Dzięki endoskopowi wprowadzonemu do nosa laryngolog ma dobry wgląd w wnętrze nosa.
Następnie poszerza zatoki, aby w przypadku przyszłego przeziębienia lub innego obrzęku nie wystąpiły poważne dolegliwości. Ułatwia to również czyszczenie i pielęgnację zatok przynosowych.
W razie potrzeby laryngolog może podczas zabiegu usunąć również torbiele lub polipy, co umożliwi odpływ śluzu.
Często podczas operacji lekarz koryguje wady rozwojowe małżowin nosowych lub przegrody nosowej (skrzywiona przegroda nosowa).
Obecnie operacja nie jest już wykonywana poprzez nacięcie na zewnątrz, ale za pomocą instrumentów wprowadzonych do nosa. Takie postępowanie zmniejsza obciążenie dla pacjenta i umożliwia szybsze wyleczenie.
Inną metodą operacji zatok przynosowych jest użycie cewnika balonowego. Lekarz ostrożnie wprowadza go do nosa, gdzie nadmuchuje go pod wysokim ciśnieniem.
Wcześniej zwężone miejsce rozszerza się. Nagromadzona śluz w nosie ulega rozluźnieniu i może ponownie wypłynąć.
Operacja trwa zazwyczaj od 20 minut do dwóch godzin @ romaset /AdobeStock
Zasadniczo po operacji lekarz wprowadza tampony w celu zatamowania krwawienia. W normalnych okolicznościach można je usunąć w ciągu pierwszych dwóch dni.
Należy pamiętać, że w kolejnych tygodniach zatoki mogą być nadal podrażnione lub opuchnięte. Dlatego należy regularnie stosować przepisane maści zgodnie z zaleceniami.
Również płukanie solą fizjologiczną może przyczynić się do gojenia i dezynfekcji błon śluzowych. Należy je jednak wykonywać wyłącznie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Jeśli przyczyną dolegliwości były blizny lub polipy, zaleca się stosowanie sprayu do nosa z kortyzonem.
W ten sposób można uniknąć nagłego nawrotu zapalenia. Im lepiej goją się rany, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo konieczności dalszego leczenia lub operacji.
W trakcie gojenia się rany niezbędne są okresowe wizyty u laryngologa. Lekarz ocenia wówczas proces gojenia. W razie potrzeby wykonuje on irygację nosa.
Jeśli odczuwają Państwo nietypowe dolegliwości lub mają Państwo pytania, prosimy nie wahać się skontaktować z lekarzem prowadzącym.
W normalnych przypadkach poważne powikłania występują niezwykle rzadko. Czasami tuż po operacji występują trudności w oddychaniu przez nos.
Zjawisko to ustępuje jednak, gdy w nosie nie ma już śladów krwi. Czasami zdarzają się również krwawienia w okolicy oka lub policzka.
Po 2–3 tygodniach oddychanie powinno wrócić do normy, a krwawienia ustąpić.
Rzadkimi następstwami są zwiększone łzawienie lub zaburzenia widzenia.
W niezwykle rzadkich przypadkach występują następujące powikłania:
Ogólnie rzecz biorąc, operacja zatok przynosowych jest zabiegiem o niskim ryzyku powikłań i następstw.
Rokowanie po operacji zatok przynosowych jest zazwyczaj korzystne. Tylko w rzadkich przypadkach konieczne jest bezpośrednie leczenie pooperacyjne lub dalsze korekty.
Istnieje jednak możliwość powstania nowych blizn lub polipów, które mogą wymagać ponownej operacji.
Dlatego tak ważne jest, aby w przypadku pojawienia się nowych dolegliwości zgłosić się do laryngologa i poddać się kontroli zatok przynosowych. Tylko w ten sposób można zagwarantować długotrwały sukces leczenia.
Operacja zatok przynosowych ma sens, jeśli znacząco i trwale poprawia stan zdrowia pacjenta.
Jeśli cierpisz na objawy spowodowane przewlekłym zapaleniem zatok, umów się jak najszybciej na wizytę u laryngologa.
Lekarz ten będzie w stanie kompetentnie i pewnie ocenić, czy konieczna jest operacja.
