Rehabilitacja onkologiczna polega na leczeniu powikłań wynikających z choroby nowotworowej.
Nie obejmuje ona zatem leczenia nowotworów, lecz ma miejsce dopiero po wyleczeniu choroby nowotworowej.
Podobnie jak w przypadku innych świadczeń rehabilitacyjnych, należy złożyć oddzielny wniosek i uzyskać zgodę na ich realizację.
Na pierwszym planie rehabilitacji onkologicznej znajduje się leczenie zaburzeń funkcjonalnych, które pojawiają się po chorobie nowotworowej lub terapii.
Ponadto na pierwszym planie znajdują się również zmiany psychiczne i dolegliwości.

Na pierwszym planie znajdują się również zmiany psychiczne i dolegliwości.
Uczestnictwo w rehabilitacji onkologicznej jest możliwe tylko w określonych przypadkach.
Wniosek musi złożyć szpital lub lekarz specjalista. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku wydanie zgody trwa zazwyczaj 21 dni.
Rehabilitacja odbywa się następnie w specjalistycznej klinice rehabilitacji onkologicznej. Prawo do świadczeń rehabilitacyjnych jest jednak związane z kilkoma warunkami.
Podstawowym warunkiem uprawnienia jest wystarczająca ochrona ubezpieczeniowa. Warunek ten jest spełniony, jeśli ubezpieczony opłacał obowiązkowe składki na ubezpieczenie zdrowotne przez co najmniej sześć miesięcy kalendarzowych w ciągu ostatnich dwóch lat przed złożeniem wniosku.
W tym celu musiał on wykonywać pracę lub działalność objętą ubezpieczeniem. Prawo do świadczeń przysługuje również osobom, które po ukończeniu kształcenia przez dwa lata nieprzerwanie prowadziły działalność na własny rachunek lub były ubezpieczone.
Ponadto prawo do ubezpieczenia mają również osoby pobierające emeryturę z niemieckiego ubezpieczenia emerytalnego. Pełną ochronę ubezpieczeniową mają również ich małżonkowie i dzieci. Wreszcie, warunek ubezpieczeniowy jest również spełniony po upływie pięcioletniego okresu oczekiwania.
Oprócz jednego z tych warunków muszą być również spełnione warunki osobiste.
Prawo do świadczenia mają tylko osoby, u których występuje nowotwór złośliwy. Diagnoza lekarska dotycząca stadium przednowotworowego lub wczesnej choroby nie jest wystarczająca.
Ponadto należy mieć za sobą zabieg operacyjny lub radioterapię. Rehabilitacja w trakcie trwającej chemioterapii nie jest możliwa.
Ponadto musi być wykazane, że terapia ma na celu usunięcie szkód zawodowych, psychicznych, społecznych lub fizycznych.
Ponadto głównym celem działań rehabilitacyjnych musi być zapobieganie trwałym upośledzeniom.
Cel, jakim jest powrót do pracy, zasadniczo nie kwalifikuje się do dofinansowania. Warunkiem jest również wystarczająca wytrzymałość na obciążenia związane z leczeniem podtrzymującym. Może to zostać potwierdzone przez lekarza rodzinnego.
Klinika rehabilitacji onkologicznej oferuje swoim pacjentom szeroki zakres działań diagnostycznych i terapeutycznych.
Wiele placówek organizuje terapię indywidualną i grupową, w której uczestniczy maksymalnie pięciu pacjentów. Kompleksowe leczenie skutecznie eliminuje wszystkie skutki choroby nowotworowej lub przynajmniej znacznie je łagodzi.
Ponadto wielu dostawców zwraca uwagę na indywidualną terapię, dostosowaną do wymagań i potrzeb pacjenta. Zalecane zabiegi są w pełni dostosowane do występujących zaburzeń i dlatego różnią się w zależności od pacjenta.
Ponadto większość placówek specjalizuje się w konkretnej dziedzinie.
Oprócz klinik rehabilitacyjnych dla pacjentów z rakiem płuc istnieją również placówki specjalizujące się w opiece pooperacyjnej nad pacjentkami z rakiem piersi.
Często skupiają się one bezpośrednio na poprawie ruchomości i drenażu limfatycznego.
Oprócz indywidualnych terapii skórnych zazwyczaj odbywa się również trening mowy, który pomaga pacjentom po usunięciu krtani w rehabilitacji głosu.
Ponadto kliniki rehabilitacji onkologicznej zawsze przywiązują dużą wagę do kompleksowej fizjoterapii. Oprócz treningu ruchowego i relaksacyjnego pacjenci otrzymują zazwyczaj również dogłębne porady żywieniowe.

Ponadto organizowane są różnorodne wykłady na kreatywne tematy, takie jak muzyka, sztuka i taniec. Pomagają one pacjentom w ponownej integracji ze społeczeństwem. W ramach kompleksowego doradztwa społecznego uczestnicy rehabilitacji otrzymują również wsparcie w poszukiwaniu pracy.
W wielu miejscach klinika koncentruje się również na leczeniu psychologicznym. Radzenie sobie z chorobą oraz terapia odbywają się zazwyczaj poprzez działania psycho-onkologiczne.
Tę specjalną formę terapii oferuje tylko kilku wyspecjalizowanych terapeutów. Pokazuje ona jednak pacjentowi, jak radzić sobie z poważnym obciążeniem psychicznym związanym z chorobą nowotworową. W ten sposób można zapobiec wystąpieniu depresji i zaburzeń zachowania.
Kliniki rehabilitacji onkologicznej znajdują się niemal w każdym miejscu w Niemczech. Łącznie ponad 900 klinik na terenie całego kraju specjalizuje się w rehabilitacji po chorobie nowotworowej.
Pacjenci nie zawsze mogą samodzielnie wybrać placówkę rehabilitacyjną. Po zatwierdzeniu wniosku Niemiecki Ubezpieczeniowy Fundusz Emerytalny informuje pacjenta o czasie trwania, miejscu i rodzaju rehabilitacji. Jednak dokładne terminy zazwyczaj przekazują same kliniki.
Często Niemiecki Ubezpieczeniowy Fundusz Emerytalny jest gotowy uwzględnić życzenia i sugestie pacjenta.
Warunkiem jest to, aby cel rehabilitacji mógł zostać osiągnięty w wybranej placówce przy zachowaniu takiej samej skuteczności i takich samych kosztów.
Punktem odniesienia jest zawsze klinika, którą dla pacjenta wybrał urzędnik instytucji ubezpieczenia emerytalnego.
W Niemczech świadczenia z zakresu rehabilitacji medycznej pokrywają głównie kasy chorych oraz instytucje ubezpieczenia emerytalnego.
Zasada ta jest zapisana w Kodeksie Socjalnym IX. W zakresie rehabilitacji onkologicznej głównym podmiotem pokrywającym koszty jest w szczególności Niemiecki Ubezpieczeniowy Fundusz Emerytalny (DRV). Pokrywa on większość ponoszonych opłat zarówno dla emerytów, osób pracujących, jak i osób o ograniczonej zdolności do pracy.
Jednakże Niemieckie Ubezpieczenie Emerytalne wymaga, aby osoba zainteresowana była ubezpieczona w Niemczech. Warunkiem jest również konieczność rehabilitacji onkologicznej.
Ponadto w niektórych przypadkach instytucje te pokrywają również koszty opieki pooperacyjnej w warunkach szpitalnych. Musi to jednak mieć charakter środka wzmacniającego.
Warunek ten jest zawsze spełniony, gdy osoba zainteresowana chce odzyskać zdolność do pracy. We wszystkich innych sytuacjach głównym płatnikiem są kasy chorych. Niemniej jednak pacjenci zawsze płacą 10 euro za każdy dzień leczenia.