Χειρουργική κήλης

Η συντακτική ομάδα του Leading Medicine Guide είχε την ευκαιρία να μάθει περισσότερα, σε μια συνέντευξη, για το χειρουργικό αντικείμενο του καθηγητή Δρ. Lutz Schneider, τη χειρουργική κήλης.

Οι κήλες είναι μια συχνή πάθηση, κατά την οποία ιστός προεξέχει μέσω ενός αδύναμου σημείου στο κοιλιακό τοίχωμα ή σε άλλες περιοχές του σώματος. Μπορούν να έχουν διάφορες αιτίες και συχνά συνδέονται με συμπτώματα όπως πόνος ή αίσθημα βαρύτητας. Σε πολλές περιπτώσεις, συνιστάται η χειρουργική θεραπεία, προκειμένου να αποφευχθούν επιπλοκές και να εξαλειφθούν μόνιμα τα συμπτώματα. Οι σύγχρονες χειρουργικές μέθοδοι επιτρέπουν μια ήπια και αποτελεσματική θεραπεία.

«Οι κήλες εκδηλώνονται συχνά με πρήξιμο του κοιλιακού τοιχώματος, για παράδειγμα στην περιοχή του ομφαλού ή της βουβωνικής χώρας. Αυτά τα πρηξίματα μπορεί να προκαλούν τραβηγούς πόνους, αλλά μερικές φορές μπορεί να είναι και εντελώς ανώδυνα. Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντική η ιατρική εξέταση, καθώς υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εγκλωβισμού του εντέρου ή άλλου ιστού, κάτι που μπορεί να αποτελέσει ιατρική επείγουσα κατάσταση. Η χειρουργική επέμβαση δεν είναι πάντα άμεσα απαραίτητη, ωστόσο πρέπει να αξιολογηθεί πόσο επείγουσα είναι η θεραπεία. Διάφοροι παράγοντες παίζουν ρόλο σε αυτό: ο πόνος αποτελεί σημαντικό δείκτη, αλλά μπορεί να οφείλεται και σε άλλες αιτίες. «Εάν εμφανιστεί έντονος πόνος ή υπάρχει ακόμη και υποψία εγκλωβισμού, πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα», εξηγεί ο καθηγητής Δρ. Schneider στην αρχή της συζήτησής μας.


Άνδρας με πόνο_Δημιουργία με τεχνητή νοημοσύνη

Μια αίσθηση πίεσης ή έντασης στην περιοχή της κήλης είναι επίσης συχνή, ιδίως σε περιπτώσεις μεγαλύτερων προεξοχών. Σε προχωρημένη κήλη, μπορεί να εμφανιστούν πόνοι κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων κινήσεων, όπως όταν σκύβει κανείς ή ασκεί πίεση, και σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει κίνδυνος εγκλωβισμού ή στραγγαλισμού, ο οποίος μπορεί να συνοδεύεται από οξύ, έντονο πόνο, ναυτία, έμετο, ωχρότητα ή πρησμένο κοιλιακό τοίχωμα. Ήδη από τα πρώτα συμπτώματα ή όταν παρατηρηθεί ορατή διόγκωση, συνιστάται να επισκεφθείτε έναν γιατρό, προκειμένου να αξιολογηθεί η κήλη και να εκτιμηθεί ο κίνδυνος πιθανών επιπλοκών. 

Ο καθηγητής Δρ. Schneider προσθέτει: «Οι κήλες εμφανίζονται σε φυσικά αδύναμα σημεία του σώματος. Ένα παράδειγμα είναι ο ομφαλός, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης στη μήτρα παρουσιάζει ένα μικρό κενό, μέσω του οποίου τροφοδοτούνταν το έμβρυο. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τους διαύλους για τα αιμοφόρα αγγεία ή τις υποτυπώδεις δομές, όπως για παράδειγμα στις γυναίκες κατά μήκος της βουβωνικής χώρας. Αυτά τα πιθανά αδύναμα σημεία μπορούν να διασταλούν με την πάροδο του χρόνου, με αποτέλεσμα όχι μόνο ο ιστός για τον οποίο προορίζονταν αρχικά, αλλά και άλλες δομές να περάσουν μέσα από αυτά τα ανοίγματα – σχηματίζεται έτσι μια κήλη. Η συντηρητική θεραπεία δεν είναι ενδεδειγμένη σε αυτή την περίπτωση, καθώς πρόκειται για ένα καθαρά μηχανικό πρόβλημα που δεν μπορεί να επιλυθεί χωρίς χειρουργική επέμβαση».

Για τη θεραπεία των κηλών υπάρχουν διάφορες χειρουργικές τεχνικές, η επιλογή των οποίων εξαρτάται από τον τύπο, το μέγεθος και τη θέση της κήλης, καθώς και από τον ίδιο τον ασθενή. 

Παραδοσιακά, η ανοιχτή χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται μέσω τομής στην περιοχή της κήλης, κατά την οποία αφαιρείται η προεξοχή και ενισχύεται το κοιλιακό τοίχωμα. Σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιούνται διάφορες τεχνικές ενίσχυσης, όπως για παράδειγμα η τοποθέτηση πλέγματος, προκειμένου να αυξηθεί η σταθερότητα του κοιλιακού τοιχώματος και να αποτραπεί η επανεμφάνιση της κήλης.

«Για τη χειρουργική θεραπεία των κηλών υπάρχουν βασικά δύο προσεγγίσεις: οι ανοιχτές και οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές. Η επιλογή της μεθόδου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων η θέση και το μέγεθος της κήλης, καθώς και προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις στην κοιλιακή χώρα. Οι ομφαλικές κήλες αντιμετωπίζονται συνήθως με ανοιχτή χειρουργική επέμβαση, καθώς οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές προσφέρουν ελάχιστα πλεονεκτήματα σε αυτή την περίπτωση. Αντίθετα, στις βουβωνικές κήλες, η ελάχιστα επεμβατική μέθοδος αποτελεί συχνά την προτιμώμενη επιλογή. Ωστόσο, πολύ μεγάλες κήλες ή προηγούμενες επεμβάσεις στην κοιλιακή χώρα μπορούν, σε περίπτωση αμφιβολίας, να αποκλείσουν την ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση, οπότε σε τέτοιες περιπτώσεις η ανοιχτή χειρουργική επέμβαση είναι πιο λογική. Οι ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές επεμβάσεις, όπως για παράδειγμα η μέθοδος TEPP, πραγματοποιούνται μέσω τριών μικρών τομών ενός έως δύο εκατοστών στην κοιλιά. Σε αυτή τη διαδικασία, η επέμβαση δεν πραγματοποιείται απευθείας μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα, αλλά δημιουργείται ένας χώρος πάνω από το περιτόναιο για να επιτευχθεί το κενό της κήλης. Ο προεξέχων ιστός επανατοποθετείται προσεκτικά πίσω στην κοιλιακή κοιλότητα. Στη συνέχεια, τοποθετείται ένα ειδικό πλέγμα μπροστά από το άνοιγμα της κήλης, το οποίο κλείνει μόνιμα το αδύναμο σημείο. Αυτό το πλέγμα παραμένει μόνιμα στο σώμα και εξασφαλίζει ότι η κήλη παραμένει σταθερά κλειστή μακροπρόθεσμα και ότι ο κίνδυνος επανεμφάνισης της κήλης μειώνεται σημαντικά. Οι ελάχιστα επεμβατικές επεμβάσεις έχουν σαφώς το πλεονέκτημα ότι, σε σύγκριση με την ανοιχτή χειρουργική επέμβαση, αφήνουν συνήθως μικρότερες ουλές, προκαλούν λιγότερο τραύμα στους ιστούς και συχνά επιτρέπουν ταχύτερη ανάρρωση. «Οι ασθενείς μπορούν συνήθως να επιστρέψουν πιο γρήγορα στις κανονικές τους δραστηριότητες, ενώ η ιατρική ασφάλεια εξασφαλίζεται χάρη στην ακριβή τοποθέτηση του πλέγματος», διευκρινίζει ο καθηγητής Δρ. Schneider. 

Μια επέμβαση κήλης, όπως κάθε χειρουργική επέμβαση, ενέχει ορισμένους κινδύνους και πιθανές επιπλοκές. 

Σχετικά με αυτό, ο ειδικός στις κήλες, ο καθηγητής Δρ. Schneider, εξηγεί: «Μετά από μια χειρουργική επέμβαση κήλης, εκτός από τους συνήθεις χειρουργικούς κινδύνους, μπορεί να εμφανιστούν ορισμένες συγκεκριμένες επιπλοκές. Ο κίνδυνος επανεμφάνισης της κήλης, ανεξάρτητα από τη μέθοδο που χρησιμοποιείται, είναι λίγο κάτω από το δύο τοις εκατό. Άλλες πιθανές επιπλοκές είναι οι αιματώματα, οι φλεγμονές ή οι τραυματισμοί του σπερματικού πόρου. Ωστόσο, η βλάβη του σπερματικού πόρου συνήθως δεν επηρεάζει τη γονιμότητα, εφόσον ο άλλος παραμένει άθικτος, και επίσης δεν επηρεάζεται η σεξουαλική λειτουργία. Μετά την επέμβαση, είναι σημαντική μια περίοδος ανάπαυσης περίπου τεσσάρων έως έξι εβδομάδων, κατά την οποία θα πρέπει να αποφεύγεται η ανύψωση βαρέων αντικειμένων, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η επούλωση. Ως γενικός κανόνας ισχύει ότι τα βάρη δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα τρία έως πέντε κιλά, ανάλογα με το είδος της επέμβασης και τα ατομικά ευρήματα. Εάν ασκηθεί υπερβολική πίεση σε αυτή την πρώιμη φάση, υπάρχει ο κίνδυνος να μετατοπιστεί το τοποθετημένο πλέγμα, κάτι που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να καταστήσει αναγκαία μια νέα χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, στη συνέχεια είναι συνήθως δυνατή η επιστροφή στις κανονικές δραστηριότητες χωρίς προβλήματα», και προσθέτει:

«Δεν υπάρχει, κατ’ αρχήν, στοχευμένη πρόληψη κατά της κήλης. Αν και πολλοί πιστεύουν ότι το σήκωμα βαρέων αντικειμένων ή συγκεκριμένες συμπεριφορές προκαλούν κήλη, στην πραγματικότητα πρόκειται μάλλον για ένα τυχαίο γεγονός. Μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν κήλη, άλλοι ποτέ, και δεν υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί προληπτικά και αξιόπιστα ο προσωπικός κίνδυνος μέσω αλλαγών στη συμπεριφορά. Η αποχή από συγκεκριμένες δραστηριότητες για όλη τη ζωή, με σκοπό την πρόληψη της κήλης, δεν θα ήταν επομένως ούτε λογική ούτε αποτελεσματική».

---

Η περίοδος ανάρρωσης μετά από χειρουργική επέμβαση κήλης ποικίλλει από άτομο σε άτομο, αλλά συνήθως διαρκεί αρκετές εβδομάδες. Οι πρώτες ημέρες μετά την επέμβαση χαρακτηρίζονται συχνά από ανάπαυση, μειωμένη δραστηριότητα και πόνο, ο οποίος συνήθως ελέγχεται καλά με παυσίπονα. Κατά τις πρώτες μία έως δύο εβδομάδες συνιστάται η αποφυγή σωματικής κόπωσης, της ανύψωσης βαρέων αντικειμένων και των κουραστικών δραστηριοτήτων, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η επούλωση του τραύματος. 

---

Για την ελαχιστοποίηση του ποσοστού υποτροπής, καθοριστικής σημασίας είναι ο προσεκτικός χειρουργικός σχεδιασμός και η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου. Η χρήση ενός υψηλής ποιότητας πλέγματος για την ενίσχυση του κοιλιακού τοιχώματος έχει αποδειχθεί αποτελεσματική για την αύξηση της σταθερότητας και την πρόληψη της υποτροπής. Σε περιπτώσεις μεγαλύτερων κήρων, η ενίσχυση με πλέγμα είναι συχνά απαραίτητη. Επιπλέον, η τεχνική συρραφής είναι σημαντική: μια σταθερή, πολυεπίπεδη συρραφή και η χρήση απορροφήσιμων ή ανθεκτικών υλικών συμβάλλουν στη διασφάλιση της σταθερότητας του τραύματος.

Οι κήλες εμφανίζονται συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες, ιδίως οι βουβωνικές κήλες. Ο λόγος έγκειται στην ανατομία.

Σχετικά με αυτό, ο καθηγητής Δρ. Schneider δηλώνει: «Οι κήλες εμφανίζονται κυρίως στη μέση ηλικία. Γενικά, οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα, ειδικά στις βουβωνικές κήλες, καθώς σε αυτούς περνούν περισσότερες δομές – όπως ο σπερματικός σωλήνας και τα αιμοφόρα αγγεία – μέσω του φυσικού ανοίγματος στον κοιλιακό τοίχο, γεγονός που καθιστά αυτή τη θέση πιο ευάλωτη. Στις γυναίκες, αυτό το κενό είναι μικρότερο και συνήθως το διαπερνά μόνο ο στρογγυλός σύνδεσμος (Ligamentum rotundum). Στις ομφαλικές κήλες παρατηρείται μια διαφορετική τάση: εμφανίζονται συχνότερα μετά από εγκυμοσύνες, καθώς το κοιλιακό τοίχωμα υφίσταται ιδιαίτερη καταπόνηση κατά τη διάρκεια αυτών. Γενικά, όμως, στις ομφαλικές κήλες υπάρχουν μόνο ελάχιστες διαφορές μεταξύ των φύλων».

Το Χειρουργικό Ιατρείο Schneider στη Χαϊδελβέργη αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στο να μπορεί να προσφέρει χειρουργικές επεμβάσεις κήλης και σε εξωτερικούς ασθενείς, κάτι που σήμερα είναι ακόμα μάλλον σπάνιο, ειδικά όσον αφορά τις ελάχιστα επεμβατικές επεμβάσεις. 

«Όλα τα στάδια – από την πρώτη εξέταση και τη λεπτομερή συμβουλευτική έως τη χειρουργική επέμβαση – επιβλέπονται από τον ίδιο γιατρό, έτσι ώστε οι ασθενείς να απολαμβάνουν προσωπική και συνεχή φροντίδα. Αυτό εξασφαλίζει όχι μόνο ιατρική ακρίβεια, αλλά και υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης και ασφάλειας. Το ιατρείο είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε οι χρόνοι αναμονής να είναι συνήθως πολύ σύντομοι, ενώ η εύκολη πρόσβαση και το σύγχρονο, ευχάριστο περιβάλλον καθιστούν τη διαμονή των ασθενών άνετη. Ο χρονικός προγραμματισμός μιας χειρουργικής επέμβασης εξαρτάται από τα ατομικά ευρήματα και τον βαθμό δυσφορίας του ασθενούς: εάν η κήλη δεν είναι ακόμη επείγουσα, η επέμβαση μπορεί να προγραμματιστεί με ευελιξία, κάτι που αποτελεί πλεονέκτημα ιδίως για τους εργαζόμενους ή τους ασθενείς με οικογενειακές υποχρεώσεις. «Με περίπου 250 χειρουργικές επεμβάσεις ετησίως σε βουβωνικές και ομφαλικές κήλες, διαθέτω προσωπικά εκτεταμένη εμπειρία και εξειδίκευση, χάρη στις οποίες οι ασθενείς επωφελούνται από υψηλά πρότυπα ποιότητας», τονίζει καταλήγοντας ο καθηγητής Δρ. Schneider.

Σας ευχαριστούμε θερμά για αυτές τις σημαντικές πληροφορίες, κύριε Καθηγητά Δρ. Schneider!

---

• Καθηγητής Δρ. Lutz Schneider: έμπειρος χειρουργός με πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας στη Χαϊδελβέργη
• Διευθυντής του Χειρουργικού Ιατρείου της Χαϊδελβέργης από το 2021, με επίκεντρο τον ασθενήκαι καινοτόμο
• Ειδικευμένος στη χειρουργική κήλης και φλεβών, στις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, καθώς και στη χειρουργική του χεριού και των επιφανειών
• Ευγενικές, ακριβείς επεμβάσεις με σεβασμό στην υγεία καιτην αισθητική
• Ιατρείο στο Κέντρο Υγείας Salutem: διεπιστημονική ομάδα, υψηλάπρότυπα, εξατομικευμένη φροντίδα

---