Ο Δρ. Volker Fackeldey είναι ειδικός στη χειρουργική κήλης και διευθύνει το φημισμένο Κέντρο Κήλης στο Maindreieck της Κλινικής Kitzinger Land. Η εξειδίκευσή του και η ακούραστη αφοσίωσή του έχουν καταστήσει το Κέντρο ένα από τα κορυφαία ιδρύματα στη θεραπεία των κήλων του κοιλιακού τοιχώματος. Υπό τη διεύθυνσή του, το Κέντρο Κήλης διακρίθηκε το 2013 ως ένα από τα πρώτα κέντρα αριστείας στη χειρουργική κήλης στη Γερμανία και έκτοτε έχει ενισχύσει περαιτέρω την εξαιρετική φήμη του.
Ο Δρ. Fackeldey χρησιμοποιεί τις πιο σύγχρονες ενδοσκοπικές μεθόδους κατά τις χειρουργικές επεμβάσεις και προσφέρει ένα ευρύ φάσμα εξειδικευμένων θεραπευτικών τομέων, μεταξύ των οποίων η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική κήλης και κλασικές τεχνικές όπως οι χειρουργικές μέθοδοι κατά Shouldice και Lichtenstein. Ως διευθυντής του Τμήματος Γενικής, Αγγειακής και Σπλαχνικής Χειρουργικής, ο Δρ. Fackeldey διαθέτει εκτεταμένη συμπληρωματική εκπαίδευση και εξειδικεύσεις, μεταξύ των οποίων η αθλητιατρική, η πρωκτολογία και η χειροθεραπεία.Η πιστοποίησή του στην κολοπροκτολογία (EBSQ) και η συμμετοχή του σε διάφορες επιτροπές εμπειρογνωμόνων διασφαλίζουν ότι παραμένει πάντα ενημερωμένος σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στην ιατρική έρευνα και πρακτική.
Ο Δρ. Fackeldey είναι ένας κριτικός παρατηρητής όσον αφορά τις επιδιωκόμενες αλλαγές στο γερμανικό σύστημα υγείας. Έτσι, το νέο υβριδικό DRG (Diagnosis Related Group) είναι ένα μοντέλο στον τομέα της υγείας που αποτελεί μια μεικτή μορφή από ομάδες περιπτώσεων με κατ’ αποκοπή αμοιβή και στοιχεία που βασίζονται στις παρεχόμενες υπηρεσίες για την τιμολόγηση των νοσοκομειακών υπηρεσιών. Ενώ τα παραδοσιακά DRG καθορίζουν την αμοιβή των νοσοκομείων κατ’ αποκοπή με βάση τη διάγνωση και το κόστος της θεραπείας, το υβριδικό DRG στοχεύει να λάβει περισσότερο υπόψη συγκεκριμένες πτυχές των παροχών και, ως εκ τούτου, να καταστήσει τη χρηματοδότηση πιο διαφανή και δίκαιη.
Η συντακτική ομάδα του Leading Medicine Guide είχε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει μια κριτική συζήτηση με τον Δρ. Fackeldey σχετικά με το θέμα αυτό.
Η εισαγωγή των υβριδικών DRG και οι νέες ρυθμίσεις του νόμου περί διαφάνειας το 2024 έχουν προκαλέσει σημαντικές συζητήσεις στον τομέα της υγείας. Αν και αρχικά σχεδιάστηκαν για να επιτρέψουν μια πιο δίκαιη και διαφανή τιμολόγηση των ιατρικών υπηρεσιών, αυτές οι καινοτομίες αντιμετωπίζουν ποικίλη κριτική. Οι ειδικοί επικρίνουν ιδίως την πολυπλοκότητα και τις πιθανές αδικίες των νέων μηχανισμών τιμολόγησης. Επιπλέον, η εφαρμογή των ομάδων παροχών στο νόμο περί διαφάνειας θεωρείται ανεπαρκώς μελετημένη και εν μέρει ελαττωματική.
Αν και αρχικά είχαν σχεδιαστεί ως εργαλεία για τη βελτίωση της οικονομικής διαφάνειας και της πιο δίκαιης αμοιβής των ιατρικών υπηρεσιών, αυτές οι αλλαγές αντιμετωπίζουν διαφορετικές αντιδράσεις και προκλήσεις.
Το υβριδικό DRG, μια περαιτέρω εξέλιξη των παραδοσιακών συστημάτων DRG, είχε ως στόχο να ξεπεράσει τους περιορισμούς αυτών των καθιερωμένων μοντέλων. Καθώς καταγράφει και αποζημιώνει ξεχωριστά συγκεκριμένες υπηρεσίες και στοιχεία κόστους, αποσκοπεί να επιτρέψει μια ακριβέστερη τιμολόγηση των νοσοκομειακών υπηρεσιών. Με αυτόν τον τρόπο, ιδίως οι πολύπλοκες και δαπανηρές θεραπείες θα αποζημιώνονται κατάλληλα, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο δίκαιη αποζημίωση. Παρά τα πιθανά αυτά πλεονεκτήματα, ωστόσο, υπάρχουν σημαντικές κριτικές για τα υβριδικά DRG.
«Η συνολική εισαγωγή του υβριδικού DRG φέτος ήταν μια μεσαία καταστροφή. Υποτίθεται ότι θα ξεκινούσε την 1η Ιανουαρίου 2024. Και αυτό που ακούω από τα τμήματα τιμολόγησης μας είναι ότι, μέχρι σήμερα, η διαδικασία τιμολόγησης δεν λειτουργεί ακόμα σωστά. Το πλαίσιο όλης αυτής της ιστορίας είναι ότι θα έπρεπε να υπάρχει ομοιόμορφη αμοιβή ανά τομέα για τους επαγγελματίες της εξωνοσοκομειακής περίθαλψης και για τους κλινικούς ιατρούς. Και ήδη αυτό δεν ισχύει με αυτή τη μορφή. Διότι οι επαγγελματίες της εξωνοσοκομειακής περίθαλψης μπορούν να χρεώνουν περισσότερα, όπως για παράδειγμα ολόκληρη την προετοιμασία για τη θεραπεία ενός ασθενούς καθώς και ολόκληρη τη μετεγχειρητική φροντίδα. Επίσης, ο τρόπος με τον οποίο προέκυψε το υβριδικό DRG είναι τελικά περίεργος. Διότι απλώς πρόσθεσαν το μέσο όρο των χειρουργικών επεμβάσεων σε εξωτερικούς ασθενείς με αυτό των νοσηλευόμενων ασθενών και στη συνέχεια το διαιρέσανε με το δύο. «Αυτό σημαίνει ότι έχουμε μια τεράστια μείωση και δεν γνωρίζουμε αν είναι ακόμα δυνατό να προσφέρουμε αυτές τις υπηρεσίες με τρόπο που να καλύπτει το κόστος», εξηγεί κριτικά ο Δρ. Fackeldey και περιγράφει τις πιθανές συνέπειες αυτού του διλήμματος:
«Έτσι, μεταξύ συναδέλφων, λέγεται ότι, για παράδειγμα, στην εγχείρηση βουβωνοκήλης θα υπάρξει αναβίωση των μεθόδων χωρίς δίχτυ. Πρόκειται σίγουρα για μια απομάκρυνση από μια ιστορία επιτυχίας που διαρκεί πάνω από μια δεκαετία. Ωστόσο, υπάρχουν πλέον και χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιούνται σε κλινικές και μπορούν να τιμολογηθούν σύμφωνα με το σύστημα Hybrid-DRG αντί για εξωνοσοκομειακές. Αν όμως σκεφτούμε τα κέντρα υψηλού όγκου, τα οποία πραγματοποιούσαν πραγματικά πολλές χειρουργικές επεμβάσεις βουβωνικής κήλης σε νοσηλεία, τότε αυτά έχουν φυσικά τώρα ένα μεγάλο πρόβλημα, επειδή υφίστανται τεράστιες μειώσεις. Επίσης, παραμένει ασαφές πώς θα τιμολογούνται οι ασθενείς που, παρά το αρχικό σχέδιο για εξωνοσοκομειακή περίθαλψη, τελικά εισάγονται ως νοσηλευόμενοι, επειδή, για παράδειγμα, προέκυψε κάποια επιπλοκή. Διότι, τελικά, υπάρχουν πάντα περιπτώσεις στις οποίες οι ασθενείς, για οποιονδήποτε λόγο, δεν μπορούν να πάρουν εξιτήριο την ημέρα της επέμβασης, αλλά παραμένουν στο νοσοκομείο. Η κλινική μπορεί να αποφασίσει κάτι τέτοιο, αλλά τότε δεν μπορεί να χρεώσει τη νοσηλεία ως ενδονοσοκομειακή. Τελικά, ολόκληρος ο τρόπος χρέωσης του υβριδικού DRG λειτουργεί προς όφελος των ασφαλιστικών ταμείων. Το καλό των ασθενών δεν βρίσκεται εδώ στο προσκήνιο. Μια κλινική καταλήγει, με το υβριδικό DRG, να υφίσταται μειώσεις περίπου 1.000,00 ευρώ ανά περίπτωση. Έτσι, αντί για τα 2.600,00-2.700,00 ευρώ που λαμβάναμε παλαιότερα για μια επέμβαση βουβωνοκήλης και μια διανυκτέρευση στο νοσοκομείο, τώρα λαμβάνουμε μόνο περίπου 1.600,00 ευρώ. Αυτό σημαίνει τελικά μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ λιγότερα έσοδα ετησίως. Τελικά, λοιπόν, το θέμα είναι μόνο η εξοικονόμηση χρημάτων και όχι το πόσο καλύτερες είναι οι χειρουργικές επεμβάσεις για τον ασθενή. Αλλά αυτό δεν λειτουργεί ούτως ή άλλως, επειδή οι δαπάνες συνεχίζουν να αυξάνονται συνεχώς».
Συνολικά, στο υβριδικό σύστημα DRG υπάρχει μεγάλη αδικία όσον αφορά τις δυνατότητες χρέωσης των νοσοκομείων και των ιδιωτών ιατρών.
«Το αν εγώ, ως μισθωτός γιατρός σε νοσοκομείο, χειρουργώ 100 ή 200 κηλές βουβωνικής χώρας το χρόνο, δεν έχει καμία σημασία για τον μισθωτό γιατρό, καθώς εδώ πρόκειται για σταθερό μισθό. Ένας ιδιώτης γιατρός, όμως, αν ήθελε, θα μπορούσε θεωρητικά να διπλασιάσει τα έσοδά του. Τα νοσοκομεία αφήνονται στην τύχη τους σε αυτό το σημείο, ενώ συχνά δυσφημίζονται ως παράγοντες αύξησης του κόστους, σε αντίθεση με άλλες ομάδες. Σήμερα, ορισμένα νοσοκομεία αγωνίζονται για την επιβίωσή τους και πρέπει να ληφθούν μέτρα για να ξεπεραστούν τα ελλείμματα. Μια καλή βασική ιδέα εδώ θα ήταν ένα επαρκές κατ’ αποκοπή ποσό για την προληπτική περίθαλψη, το οποίο όμως θα πρέπει να θεωρείται πραγματικά ως κατ’ αποκοπή ποσό και να μην εξαρτάται και πάλι από τα DRG. Έχουμε άλλωστε εδώ και κάποιο καιρό προϋπολογισμό για τη νοσηλευτική φροντίδα – γιατί δεν υπάρχει προϋπολογισμός για τους γιατρούς; Αυτό θα απάλλασσε το σύστημα από την πίεση. Υπάρχουν, βέβαια, και θετικές πρωτοβουλίες που ακολουθεί το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Υγείας. Φυσικά, δεν πρέπει κάθε νοσοκομείο να εκτελεί όλες τις χειρουργικές επεμβάσεις. Εδώ πρόκειται για εξειδικεύσεις και εμπειρία που αποκτάται μέσω αντίστοιχα υψηλού αριθμού περιστατικών. Και αυτά τα νοσοκομεία πρέπει να είναι καλά εξοπλισμένα για την εκάστοτε εξειδίκευσή τους», διαπιστώνει ο Δρ. Fackeldey.
Η αυξημένη πολυπλοκότητα των συστημάτων τιμολόγησης οδηγεί σε σημαντικά αυξημένο διοικητικό φόρτο. Τα νοσοκομεία πρέπει να καταγράφουν και να επεξεργάζονται επιπλέον δεδομένα, κάτι που δεσμεύει πόρους και προκαλεί διοικητικά έξοδα. Αυτές οι αλλαγές έχουν επίσης επιπτώσεις στην καθημερινότητα των κλινικών. Το προσωπικό των νοσοκομείων αντιμετωπίζει αυξημένο φόρτο εργασίας όσον αφορά την τήρηση αρχείων, προκειμένου να πληροί τις απαιτήσεις του υβριδικού συστήματος DRG. Η προσαρμογή των συστημάτων πληροφορικής και οι επενδύσεις σε προγράμματα κατάρτισης είναι απαραίτητες για την εφαρμογή των νέων μηχανισμών τιμολόγησης. Επιπλέον, η λεπτομερής τιμολόγηση απαιτεί αυστηρό έλεγχο ποιότητας και παρακολούθηση της συμμόρφωσης, προκειμένου να αποφευχθούν οικονομικά μειονεκτήματα.
«Εδώ και χρόνια αντιμετωπίζουμε τεράστια αύξηση του φόρτου εργασίας, η οποία τώρα γίνεται ακόμη χειρότερη. Εδώ στο νοσοκομείο έχουμε εισαγάγει μια πτέρυγα βραχείας νοσηλείας, όπου φροντίζονται όλοι οι εξωτερικοί ασθενείς και οι ασθενείς ημερήσιας νοσηλείας, πράγμα που σημαίνει: ο ασθενής έρχεται το πρωί και φεύγει το βράδυ. Αν τελικά ένας ασθενής πρέπει να μείνει για τη νύχτα, πρέπει να μεταφερθεί ξανά. Έχουμε, κατά κάποιον τρόπο, απομονώσει αυτούς τους ασθενείς, ώστε να μην εντάσσονται στην κανονική καθημερινότητα του νοσοκομείου. Όταν ξεκίνησα ως ειδικευόμενος γιατρός, ένας ασθενής με βουβωνοκήλη παρέμενε στο νοσοκομείο για μια εβδομάδα. Και τώρα, ό,τι γινόταν σε μια εβδομάδα, έχει περιοριστεί σε μία ημέρα. Φυσικά, αυτό έχει να κάνει με τις πολύ καλύτερες χειρουργικές τεχνικές, καθώς οι ασθενείς γενικά αναρρώνουν πολύ πιο γρήγορα και δεν πονάνε πια, κάτι που είναι πολύ θετικό. Μόνο χάρη σε αυτές τις δυνατότητες προέκυψε η ιδέα των υβριδικών DRG. Το πρόβλημα, όμως, έγκειται στην αμοιβή για εμάς ως νοσοκομείο. Στόχος του Υπουργείου Υγείας είναι, τελικά, να κλείσουν περίπου το 20-30% των νοσοκομείων. Για τις ασφαλιστικές εταιρείες αυτό δεν έχει προσφέρει μέχρι στιγμής κανένα πλεονέκτημα. Διότι, όταν ένας ιδιώτης γιατρός χειρουργεί μια βουβωνοκήλη, το κόστος ανέρχεται σε περίπου 700 ευρώ. Όταν το χειρουργείο αναλαμβάνει τη χειρουργική επέμβαση, το κόστος ανέρχεται σε περίπου 2.600,00 ευρώ. Τώρα και οι δύο πλευρές λαμβάνουν από 1.600,00 ευρώ η καθεμία, κάτι που είναι θετικό για τον ιδιώτη ιατρό, καθώς μπορεί να αυξήσει τα έσοδά του, ο οποίος όμως πρέπει πλέον να λειτουργεί με κατ’ αποκοπήν αμοιβές και, για να είμαστε δίκαιοι, να αναλαμβάνει και τα έξοδα υλικών, κάτι που δεν ίσχυε στο παρελθόν. «Δεν πιστεύω ότι ο υψηλός αριθμός χειρουργικών επεμβάσεων θα διορθωθεί με αυτόν τον τρόπο. Και η διατήρηση του αριθμού των χειρουργικών επεμβάσεων σε χαμηλότερα επίπεδα ήταν, άλλωστε, ένας από τους στόχους ολόκληρης της μεταρρύθμισης. Και λόγω του ότι ίσως γίνονται εδώ και εκεί εξοικονομήσεις σε υλικά, μπορεί στο μέλλον να παρατηρηθούν περισσότερες υποτροπές», περιγράφει κριτικά ο Δρ. Fackeldey.
Η εφαρμογή του νόμου περί ομάδων παροχών και διαφάνειας αποτελεί σημαντική πρόκληση, ιδίως όσον αφορά την ακρίβεια και την ακεραιότητα των δεδομένων που δημοσιεύονται στον «Κλινικό Άτλαντα».
Ο πρώτος «Κλινικός Άτλας» δημοσιεύθηκε από τη Γερμανική Ένωση Νοσοκομείων (DKG) το 2009 και είχε ως στόχο να αποτελέσει μια ολοκληρωμένη συλλογή δεδομένων και πληροφοριών σχετικά με τα γερμανικά νοσοκομεία. Ζητήθηκε μια λεπτομερής επισκόπηση διαφόρων πτυχών της λειτουργίας των νοσοκομείων, συμπεριλαμβανομένης της δομής της περίθαλψης, των δεδομένων παροχής υπηρεσιών, των δεικτών ποιότητας και των οικονομικών συνθηκών. Στόχος ήταν η δημιουργία διαφάνειας στον τομέα της υγείας, η βελτίωση της ποιότητας της νοσοκομειακής περίθαλψης και η καλύτερη ενημέρωση των πολιτικών φορέων λήψης αποφάσεων καθώς και του κοινού σχετικά με το νοσοκομειακό τοπίο στη Γερμανία, με απώτερο σκοπό την επιδίωξη στοχευμένων βελτιώσεων στον νοσοκομειακό τομέα.
«Κατά την έκδοση του πρώτου Κλινικού Άτλαντα, υπήρξε τότε μεγάλη διαμαρτυρία, επειδή τα δεδομένα είχαν απλώς αντληθεί από τις εκθέσεις ποιότητας. Αυτό δεν έχει νόημα, καθώς στις εκθέσεις ποιότητας τεκμηριώνονται όλες οι διαδικασίες ενός νοσοκομείου, κάτι που δεν έχει καμία σχέση με την εξωτερική προβολή της ικανότητας και της ποιότητας. Υπήρξαν πολλές αντιδράσεις, καθώς περιλαμβάνονταν και λανθασμένα στοιχεία. Για παράδειγμα, μια εξειδικευμένη κλινική για χειρουργικές επεμβάσεις προστάτη αναφερόταν με αριθμό επεμβάσεων 40-50 ετησίως, ενώ στην πραγματικότητα πραγματοποιούσε εκατοντάδες τέτοιες επεμβάσεις κάθε χρόνο. Πολλά πήγαν στραβά, κάτι που έχει πλέον διορθωθεί και είναι πιο φιλικό προς τον χρήστη. Ωστόσο, πρέπει να επισημανθεί ότι ο Άτλας αφορά πρωτίστως την ποσότητα και καθόλου την ποιότητα. Φυσικά, ο αριθμός των χειρουργικών επεμβάσεων είναι σημαντικός – όποιος χειρουργεί 500 γόνατα ετησίως, έχει μεγαλύτερη εμπειρία από κάποιον που χειρουργεί 50 γόνατα. Ωστόσο, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η έκβαση για τους ασθενείς. Και αυτό που πρέπει να προστεθεί ακόμη στον κλινικό άτλαντα είναι τα διάφορα πιστοποιητικά που έχουν αποκτηθεί, δηλαδή αν μια κλινική έχει διακριθεί, για παράδειγμα, για θεραπείες καρκίνου ή για ενδοπροθετική. Για μένα, στις απαιτήσεις λείπουν επίσης τα πιστοποιητικά που έχουν χορηγηθεί από τις διάφορες ειδικές ιατρικές εταιρείες, τα οποία μια κλινική θα ήθελε επίσης να δηλώσει. Δεν γνωρίζω ακόμη αν μπορούμε να τα υποβάλουμε εκ των υστέρων ως πιθανό κριτήριο ποιότητας – αυτό θα εξεταστεί από την υπεύθυνη μας για τη διαχείριση ποιότητας», εξηγεί ο Δρ. Fackeldey.
Προκειμένου ο «Κλινικός Άτλας» να καθιερωθεί ως ένα αξιόπιστο εργαλείο για ασθενείς, γιατρούς και άλλες ενδιαφερόμενες ομάδες, τα δημοσιευμένα δεδομένα πρέπει να είναι συγκρίσιμα μεταξύ τους. Αυτό απαιτεί σαφείς ορισμούς, πρότυπα και μεθοδολογίες για τη συλλογή και την αναφορά δεδομένων, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα δεδομένα είναι συνεπή και συγκρίσιμα και επιτρέπουν μια αντικειμενική σύγκριση μεταξύ των νοσοκομείων. Επιπλέον, πρέπει να τηρούνται αυστηρές οδηγίες προστασίας δεδομένων και ασφάλειας, προκειμένου να προστατεύεται η εμπιστευτικότητα και η ιδιωτικότητα των δεδομένων των ασθενών.
Ο «Κλινικός Άτλας» είναι μια διαδικτυακή πλατφόρμα που παρέχει ολοκληρωμένες πληροφορίες σχετικά με κλινικές και νοσοκομειακές υπηρεσίες στη Γερμανία. Στόχος του είναι να προωθήσει τη διαφάνεια στον τομέα της υγείας και να υποστηρίξει τους ασθενείς στην επιλογή κλινικής. Η πλατφόρμα περιλαμβάνει δεδομένα ποιότητας, αξιολογήσεις των ιατρικών υπηρεσιών, εμπειρίες ασθενών καθώς και πληροφορίες τοποθεσίας και επιτρέπει τη σύγκριση διαφόρων κλινικών με βάση επιλεγμένα κριτήρια. Με αυτόν τον τρόπο, οι ασθενείς και οι συγγενείς τους μπορούν να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις και να βρίσκουν την κατάλληλη κλινική για τις ατομικές τους ανάγκες.
Οι νέοι κανονισμοί για τα υβριδικά DRG και ο νόμος περί ομάδων παροχών και διαφάνειας θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ποιότητα της περίθαλψης των ασθενών με διάφορους τρόπους.
Ο Δρ. Fackeldey επαναλαμβάνει τη δήλωσή του σχετικά με τα υβριδικά DRG: «Κατ’ αρχήν, δεν είμαι αντίθετος στα υβριδικά DRG. Μόνο ο υπολογισμός της αμοιβής είναι πραγματικά κακός, επειδή επιβαρύνει σε μεγάλο βαθμό τις κλινικές. Οι προσπάθειες εξοικονόμησης είναι βεβαίως θεμιτές, και τα υβριδικά DRG παρουσιάζουν θετικό ενδιαφέρον. Η ισότητα μεταξύ νοσοκομείων και ιδιωτών ιατρών θα μπορούσε σίγουρα να είχε διαμορφωθεί διαφορετικά. Επιπλέον, στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στο Υπουργείο Υγείας εμπλέκονται πάντα πολύ λίγοι κλινικοί γιατροί, οι οποίοι, σε περίπτωση αμφιβολίας, υπερψηφίζονται».
Μέσω της δημοσίευσης δεδομένων απόδοσης, τα νοσοκομεία θα μπορούσαν να μάθουν το ένα από το άλλο και να εντοπίσουν βέλτιστες πρακτικές, κάτι που θα μπορούσε να βελτιώσει συνολικά την ποιότητα της περίθαλψης. Από την άλλη πλευρά, οι νέοι κανονισμοί θα μπορούσαν επίσης να έχουν αρνητικές επιπτώσεις. Ο αυξημένος διοικητικός φόρτος για τα νοσοκομεία θα μπορούσε να οδηγήσει σε απόσπαση της προσοχής από την άμεση περίθαλψη των ασθενών και να αυξήσει το φόρτο εργασίας του ιατρικού προσωπικού. Επιπλέον, υπάρχει ενδεχομένως ο κίνδυνος τα νοσοκομεία να προσπαθήσουν να παραποιήσουν τα δεδομένα απόδοσής τους, προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα οικονομικά κίνητρα ή να ελαχιστοποιήσουν τις αρνητικές επιπτώσεις, κάτι που θα μπορούσε να υπονομεύσει την ακεραιότητα των δεδομένων και την ποιότητα της περίθαλψης. Επιπλέον, η εστίαση σε συγκεκριμένους δείκτες ποιότητας και στόχους απόδοσης θα μπορούσε να οδηγήσει τα νοσοκομεία να δίνουν προτεραιότητα στους πόρους τους εις βάρος άλλων πτυχών της περίθαλψης των ασθενών. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε στρεβλωμένες προτεραιότητες και στην παραμέληση συγκεκριμένων πτυχών της περίθαλψης, κάτι που θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη συνολική ποιότητα.
Όσον αφορά την αμοιβή και τη διαφάνεια στο σύστημα υγείας, υπάρχουν διάφορες προτάσεις βελτίωσης.
Όσον αφορά την ποιότητα του γερμανικού συστήματος υγείας σε σύγκριση με άλλες χώρες, η Γερμανία θεωρείται συχνά ως μία από τις χώρες με υψηλή ποιότητα υγειονομικής περίθαλψης. Το γερμανικό σύστημα υγείας διακρίνεται για την ολοκληρωμένη ασφαλιστική κάλυψη, την ευρεία πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες και την υψηλή ικανοποίηση των ασθενών. Ωστόσο, υπάρχουν σίγουρα περιθώρια βελτίωσης. Σχετικά με αυτό, ο Δρ. Fackeldey δηλώνει:
«Θα ήταν πιο λογικό τα νοσοκομεία να λαμβάνουν κατ’ αποκοπήν αμοιβές ετοιμότητας, δηλαδή μια αμοιβή που λαμβάνουν τα νοσοκομεία για το γεγονός ότι διαθέτουν ανά πάσα στιγμή συγκεκριμένες υπηρεσίες και πόρους για τη φροντίδα των ασθενών, ανεξάρτητα από το αν αυτές οι υπηρεσίες χρησιμοποιούνται πράγματι. Αυτό το πάγιο ποσό χρησιμεύει για την κάλυψη των δαπανών για τη συνεχή ετοιμότητα και τη διαθεσιμότητα προσωπικού, υποδομών και ιατρικού εξοπλισμού. Αυτό προβλέπεται μάλλον έτσι, ώστε το 60% των δαπανών των νοσοκομείων να καλύπτεται από το πάγιο ποσό διαθεσιμότητας και το υπόλοιπο από τα DRG. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν γνωρίζω πώς ακριβώς θα λειτουργήσει αυτό. Δεν μπορώ να πω προς το παρόν αν τα κατ’ αποκοπή ποσά πρόληψης θα βασίζονται τελικά και πάλι στα DRG. Τα DRG για τη νοσηλεία έχουν μειωθεί κατά 20% και πρόκειται να μειωθούν ξανά κατά 20%, δηλαδή συνολικά κατά 40%, ενώ το υπόλοιπο θα καλύπτεται από το πάγιο ποσό. Είναι όμως δύσκολο να πούμε αν αυτό θα ανακουφίσει την πίεση που ασκείται στα νοσοκομεία. Διότι το ελλείπον 40% πρέπει, φυσικά, να ανακτηθεί. Και τότε θα αποκτήσει και πάλι σημασία ο αριθμός των χειρουργικών επεμβάσεων που πραγματοποιεί ένα νοσοκομείο. Δεν γνωρίζω καμία λύση για το πώς θα μπορούσε να παρακαμφθεί η οικονομική πίεση. «Γεγονός είναι ότι η Γερμανία βρίσκεται πολύ μπροστά σε διεθνές επίπεδο όσον αφορά τον συνολικό αριθμό χειρουργικών επεμβάσεων», διευκρινίζει ο Δρ. Fackeldey.
Ο Δρ. Fackeldey επικρίνει την ανεπαρκή προληπτική δράση στο ιατρικό τοπίο της Γερμανίας. Αυτό είναι εμφανές και στο πρόσφατο σχέδιο νόμου του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Υγείας, το οποίο προβλέπει ένα νόμο για την ενίσχυση της καρδιακής υγείας, με στόχο τη μείωση του υψηλού φορτίου ασθενειών που προκαλούν οι καρδιαγγειακές παθήσεις στη Γερμανία. Αυτές οι παθήσεις αποτελούν τη συχνότερη αιτία θανάτου και επιβαρύνουν σημαντικά το σύστημα υγείας. Ο νόμος στοχεύει στη βελτίωση της έγκαιρης διάγνωσης και της θεραπείας των καρδιαγγειακών παθήσεων. Ωστόσο, η πρόληψη δεν αναδεικνύεται επαρκώς στο σχέδιο νόμου. «Σε διεθνή σύγκριση, η Γερμανία επενδύει ελάχιστα στην ιατρική πρόληψη. Για να την ενισχύσει, το κράτος θα πρέπει να παρέμβει στοχευμένα, για παράδειγμα με την εισαγωγή φόρου επί της ζάχαρης, προκειμένου να καταπολεμήσει τις ανθυγιεινές διατροφικές συνήθειες, και να επιδιώξει σημαντική αύξηση του φόρου επί της νικοτίνης και του καπνού. Τέτοιου είδους φορολογικά μέτρα δεν θα μείωναν μόνο τους κινδύνους για την υγεία, αλλά θα μείωναν και το οικονομικό βάρος του συστήματος υγείας μακροπρόθεσμα. Η πρόληψη αποτελεί επένδυση στο μέλλον της κοινωνίας και θα πρέπει να προωθείται με πολύ μεγαλύτερη συνέπεια. Αυτό εμποδίζεται επί του παρόντος από τις φωνές του FDP, ως εταίρου της κυβερνητικής συμμαχίας με το SPD και το Bündnis 90/Die Grünen, το οποίο κατέχει σήμερα μόλις 92 από τις 736 έδρες (12,5 %!) στο Γερμανικό Κοινοβούλιο, το οποίο τάσσεται μάλλον υπέρ ενημερωτικών εκστρατειών και εθελοντικών δεσμεύσεων της βιομηχανίας για την αλλαγή ανθυγιεινών συμπεριφορών και τονίζει τη σημασία της ατομικής ευθύνης των πολιτών. «Αυτό όμως, δυστυχώς, δεν λειτουργεί», επικρίνει και προτείνει ο Δρ. Fackeldey.
Τα νοσοκομεία δεν είναι πλέον μόνο χώροι θεραπείας και φροντίδας, αλλά και σημαντικοί παράγοντες σε ένα πολύπλοκο οικονομικό περιβάλλον.
Ως επιχειρηματίες, αντιμετωπίζουν την πρόκληση να βρουν μια ισορροπία μεταξύ της εκπλήρωσης της ιατρικής τους αποστολής και της διασφάλισης της οικονομικής τους βιωσιμότητας. Τα αυξανόμενα κόστη στον τομέα της υγείας, ο ανταγωνισμός για την προσέλκυση ασθενών και εξειδικευμένου προσωπικού, καθώς και η πίεση για την παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας, έχουν αναγκάσει τα νοσοκομεία να αναπτύξουν επιχειρηματικές στρατηγικές. Αυτή η εξέλιξη επηρεάζει όχι μόνο τον τρόπο οργάνωσης της ιατρικής περίθαλψης, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι ασθενείς και οι συγγενείς τους αντιλαμβάνονται το σύστημα υγείας.
«Φυσικά, το νοσοκομείο αποφασίζει αν ένας ασθενής μπορεί να πάρει εξιτήριο ή όχι, όταν έχει πραγματοποιηθεί μια χειρουργική επέμβαση σε εξωτερικούς ασθενείς. Και εδώ δεν γνωρίζουμε ακόμη πώς μπορεί να χρεωθεί αυτός ο ασθενής, εάν, λόγω της ιατρικής ευθύνης, πρέπει τελικά να καταστεί δυνατή η νοσηλεία του. Η εξωνοσοκομειακή περίθαλψη προσφέρει φυσικά το σαφές πλεονέκτημα ότι υπάρχουν περισσότερες κλίνες για ασθενέστερους ασθενείς. Για το νοσηλευτικό προσωπικό, το οποίο θα έπρεπε στην πραγματικότητα να ανακουφιστεί, αυτή η κατάσταση σημαίνει όμως αυξημένο επιπλέον φόρτο εργασίας, καθώς τώρα έχει να αντιμετωπίσει περισσότερους ασθενείς που χρειάζονται εντατικότερη φροντίδα. Και αυτό εν μέσω της υπάρχουσας έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού. Αυτή τη στιγμή έχουμε κλείσει 30 κλίνες λόγω έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού. Το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα εξαρτάται μάλλον και λίγο από το αν η πολιτική μας συμμαχία «Ampel» θα επιβιώσει από τις συζητήσεις για τον προϋπολογισμό· η υφιστάμενη αυτονομία των ομόσπονδων κρατιδίων δεν βοηθά πάντα σε αυτό, και δεν υπάρχει καμία γενική στρατηγική. Στον τομέα της πολιτικής υγείας δεν συμβαίνει τίποτα αυτή τη στιγμή. Ωστόσο, χρειαζόμαστε οπωσδήποτε μια αναδιάρθρωση της γερμανικής αγοράς υγείας. Διαθέτουμε πολύ καλή ιατρική στη Γερμανία, αλλά πολύ συχνά είμαστε αναποτελεσματικοί. Από αυτή την άποψη, η ιδέα μιας μεταρρύθμισης στον τομέα της υγείας είναι σωστή. Και χρειαζόμαστε τους ανθρώπους δίπλα στο κρεβάτι – δίπλα στον ασθενή – και όχι στο γραφείο, για να εξυπηρετούν την υπερβολική γραφειοκρατία», δηλώνει με σφοδρότητα ο Δρ. Fackeldey, και με αυτό ολοκληρώνουμε τη συζήτησή μας.
Σας ευχαριστούμε θερμά, Δρ. Fackeldey, για αυτή την ειλικρινή εικόνα των υφιστάμενων δομών της πολιτικής για την υγεία!
