Pary, które dotychczas nie mogły spełnić marzenia o dziecku, mogą dzięki nowoczesnej medycynie reprodukcyjnej przyspieszyć realizację tego marzenia. Inseminacja, jako metoda sztucznego zapłodnienia, odgrywa w tym procesie istotną rolę. Przed podjęciem takiego leczenia istnieje ogromna potrzeba uzyskania informacji. W trakcie zabiegu lekarze wprowadzają do macicy przygotowane i dobrej jakości plemniki za pomocą cewnika.
Tutaj znajdziesz więcej informacji i specjalistów.
Inseminacja (wprowadzenie nasienia) to metoda sztucznego zapłodnienia stosowana w przypadku problemów z poczęciem dziecka.
Lekarz prowadzący zabieg wprowadza nasienie (komórki plemnikowe) do macicy kobiety za pomocą małego cewnika. W porównaniu z naturalnym zapłodnieniem zwiększa to prawdopodobieństwo pomyślnego zapłodnienia, a tym samym zajścia w ciążę.
W ramach łagodnej stymulacji hormonalnej może dojść do dojrzewania kilku pęcherzyków jajnikowych. Powoduje to zwiększone prawdopodobieństwo ciąży mnogiej.
Jeśli podczas badań ultrasonograficznych wykryje się znacznie więcej niż 2 pęcherzyki, lekarze przerywają cykl. Inseminacja nie może się odbyć. Wystąpienie zespołu hiperstymulacji przy łagodnej stymulacji hormonalnej jest bardzo mało prawdopodobne.
Początek ciąży: plemnik spotyka się z komórką jajową kobiety © Kateryna_Kon / Fotolia
Inseminacja (przeniesienie nasienia) to metoda sztucznego zapłodnienia stosowana w przypadku niepłodności.
Lekarz prowadzący za pomocą małego cewnika wprowadza plemniki do macicy kobiety. W porównaniu z naturalnym zapłodnieniem zwiększa to prawdopodobieństwo pomyślnego zapłodnienia, a tym samym zajścia w ciążę.
W ramach łagodnej stymulacji hormonalnej może dojść do dojrzewania kilku pęcherzyków jajnikowych. Powoduje to zwiększone prawdopodobieństwo ciąży mnogiej.
Jeśli podczas badań ultrasonograficznych wykryje się znacznie więcej niż 2 pęcherzyki, lekarze przerywają cykl. Inseminacja nie może się odbyć. Wystąpienie zespołu hiperstymulacji przy łagodnej stymulacji hormonalnej jest bardzo mało prawdopodobne.
Warunkiem udanego transferu nasienia są zdrowe (przechodzące) jajowody oraz wystarczająca liczba i ruchliwość plemników zdolnych do zapłodnienia.
Lekarze najpierw badają anatomię żeńskich narządów płciowych, takich jak:
Odbywa się to w ramach badania ginekologicznego i USG przezpochwowego. W ten sposób lekarze mogą wykluczyć anatomiczne przyczyny niepłodności.
Jajowody zazwyczaj nie są widoczne w badaniu ultrasonograficznym. W celu sprawdzenia drożności jajowodów konieczne może być przeprowadzenie dalszych badań.
Można tu rozważyć badanie ultrasonograficzne drożności jajowodów z użyciem środka kontrastowego lub laparoskopię z chromopertubacją i histeroskopię.
Ponadto lekarze określają poziom hormonów u kobiety poprzez badania krwi.
W przypadku mężczyzny najpierw przeprowadza się badanie laboratoryjne nasienia. Odbywa się to za pomocą spermogramu, który sprawdza właściwości i jakość plemników.
Spermiogram obejmuje:
W przypadku niedrożności jajowodów i stanów zapalnych szyjki macicy nie należy jednak przeprowadzać inseminacji.
Przed inseminacją zazwyczaj stosuje się łagodną stymulację hormonalną u kobiety. W jajnikach powinny dojrzeć 1–2 komórki jajowe. Wiąże się to jednak ze zwiększonym prawdopodobieństwem ciąży mnogiej.
Dlatego konieczne są regularne badania ultrasonograficzne w celu określenia liczby i wielkości stymulowanych pęcherzyków (pęcherzyków jajnikowych zawierających komórki jajowe).
Po wywołaniu owulacji u kobiety za pomocą leków lekarze wprowadzają przygotowane plemniki do macicy. Odbywa się to za pomocą cewnika.
Przygotowane plemniki zawierają najbardziej ruchliwe i zdolne do zapłodnienia komórki rozrodcze.
Kobiety mogą sprawdzić skuteczność zabiegu po około 14 dniach za pomocą testu ciążowego.
Pierwsze potwierdzenie ciąży za pomocą USG jest możliwe dopiero 3 tygodnie po inseminacji.
Dziecko z inseminacji © AK-DigiArt / Fotolia
Niewiele kobiet zachodzi w ciążę już po pierwszym zabiegu. Zazwyczaj potrzeba trzech lub czterech prób, zanim sztuczne zapłodnienie przyniesie oczekiwany sukces.
Jednak u co piątej kobiety metoda ta pozostaje nieskuteczna nawet w dłuższej perspektywie. Wówczas pary te mają jeszcze możliwość skorzystania z terapii IVF (zapłodnienia in vitro) lub ICSI.
Istnieją jednak również zagrożenia. Po stymulacji kobiety wzrasta prawdopodobieństwo ciąży mnogiej.
W niezwykle rzadkich przypadkach może również dojść do zespołu hiperstymulacji.
W przypadku zespołu hiperstymulacji występują następujące dolegliwości:
Wówczas pacjentka powinna natychmiast zgłosić się do lekarza. Jednak w przypadku łagodnej stymulacji hormonalnej, typowej dla inseminacji, objawy te zazwyczaj nie występują.
Zespoły hiperstymulacji są typowe dla stymulacji hormonalnej w terapii IVF i ICSI.
Koszt inseminacji – na jeden zabieg i cykl – wynosi około 200 euro. Do tego dochodzą koszty leków.
Publiczne kasy chorych pokrywają 50% kosztów w przypadku:
Warunki prawne ustawowych kas chorych dotyczące transferu nasienia w Niemczech są następujące:
Specjalistami w zakresie inseminacji są zazwyczaj lekarze specjalizujący się w medycynie reprodukcyjnej. Ponadto w kwestiach związanych z pragnieniem posiadania dziecka można zwrócić się do lekarzy specjalizujących się w ginekologii i urologii.
Inseminacje odbywają się w centrach medycyny reprodukcyjnej, uniwersyteckich klinikach ginekologicznych oraz prywatnych centrach leczenia niepłodności.
