W ostatnich dziesięcioleciach znacznie poprawiły się możliwości terapeutyczne w kardiologii.
Korzystają na tym również pacjenci z przerostową kardiomiopatią obturacyjną (HOCM). Choroba ta prowadzi do patologicznego pogrubienia mięśnia sercowego. Pacjent odczuwa wówczas ucisk w klatce piersiowej oraz duszności, zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku. Choroba ta jest nieuleczalna, ale dzięki terapii TASH można złagodzić jej objawy.
Podstawową ideą TASH jest obliteracja nieprawidłowego mięśnia sercowego za pomocą etanolu, czyli alkoholu w wysokich dawkach. Procedura ta została po raz pierwszy z powodzeniem zastosowana w 1995 roku. Od tego czasu operacje serca w przypadku kardiomiopatii przerostowej obturacyjnej są rzadko wykonywane.
Zabieg ablacji pogrubionego mięśnia sercowego w ramach TASH odbywa się podczas zabiegu cewnikowania serca. Cewnik wprowadza się do naczyń wieńcowych. Tam lekarz podaje około 1 ml alkoholu w miejsce dotknięte chorobą. W ten sposób zamykają się małe naczynia, które nie są potrzebne sercu.
W rezultacie pogrubione miejsce nie jest już zaopatrywane w krew, dzięki czemu przepływ krwi w sercu może ponownie przebiegać bez przeszkód.
Celem leczenia metodą TASH jest przywrócenie sprawności fizycznej pacjenta. Po zabiegu powinien on być w stanie wykonywać codzienne czynności przy średnim poziomie obciążenia.
Sukces leczenia można rozpoznać po zmniejszeniu, a nawet całkowitym ustąpieniu dolegliwości. Odpowiedni wynik można osiągnąć u około 90 procent pacjentów, którzy przeszli leczenie metodą TASH. Już w pierwszych dniach po zabiegu wielu pacjentów opisuje uczucie ulgi oraz zmniejszenie duszności.
Leczenie metodą TASH może być stosowane, gdy wcześniejsze leczenie farmakologiczne nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Większość pacjentów z HOCM wymagającą leczenia poddaje się tej terapii.

Kardiomiopatia hipertryficzna (obstrukcyjna) jest częstą przyczyną leczenia metodą TASH © Akarat Phasura | AdobeStock
Leczenie metodą TASH nie jest możliwe u wszystkich pacjentów. Nie zawsze też kończy się sukcesem. Alternatywą jest wówczas operacja serca, tzw. miomektomia. Stosuje się ją również w przypadku dodatkowego uszkodzenia serca.
Możliwymi chorobami współistniejącymi są na przykład
Podczas miomektomii, przy otwartym klatce piersiowej i w znieczuleniu ogólnym, usuwa się niepożądany guzek z mięśnia sercowego. Komora serca nie jest przy tym otwierana. Zamiast tego chirurg wprowadza narzędzie tnące przez zastawkę serca do komory serca, aby usunąć pogrubiony mięsień sercowy. Ryzyko dla pacjenta w przypadku miomektomii jest większe niż w przypadku leczenia metodą TASH.
Utrudniający pracę zgrubienie mięśnia sercowego znajduje się w wrażliwym obszarze serca. W tym obszarze przebiegają ścieżki przewodzenia impulsów elektrycznych pobudzających komórki mięśnia sercowego do bicia serca. Dlatego podczas leczenia metodą TASH może dojść do ich dysfunkcji. Spowoduje to brak lub przynajmniej trwałe, znaczne spowolnienie bicia serca.
W wielu przypadkach, jako środek zapobiegawczy, pacjentowi bezpośrednio po zabiegu na kilka godzin wszczepia się rozrusznik serca. Rzadko konieczne jest następnie wszczepienie stałego rozrusznika serca.
Zabieg TASH, podobnie jak miomektomia, jest wykonywany wyłącznie przez doświadczonych kardiochirurgów w specjalistycznych ośrodkach kardiologicznych. Obie metody leczenia są uważane za bardzo skuteczne w łagodzeniu i całkowitym eliminowaniu dolegliwości związanych z HOCM.
Po zabiegu TASH zazwyczaj nie jest konieczna rehabilitacja. Zabieg jest mało obciążający. Po pobycie w szpitalu pacjent powinien przez pewien czas oszczędzać się. Zazwyczaj zaleca się okres około dwóch tygodni.
Następnie pacjent może obciążać się fizycznie w takim stopniu, na jaki pozwala mu samopoczucie.
Szczególnie sportowcy, którzy trenowali na poziomie wyczynowym, muszą zachować umiar, nawet jeśli czują się całkowicie zdrowi.
Nie ma jednak nic przeciwko regularnej aktywności fizycznej. Lekarze wręcz wyraźnie zalecają pacjentom po zabiegu TASH wystarczającą ilość ruchu. Ruch korzystnie wpływa na regulację krążenia. Zmniejsza to również ryzyko zawału serca.
Szczególnie zalecane są takie aktywności jak
- pływanie,
- jazda na rowerze oraz
- wędrówki,
czyli dyscypliny sportowe charakteryzujące się płynnymi ruchami.
Po pomyślnym zakończeniu leczenia metodą TASH wielu pacjentów może znacznie zmniejszyć ilość przyjmowanych leków. Wielu pacjentów może nawet całkowicie zrezygnować z niektórych leków, takich jak na przykład beta-blokery.
Pacjenci z przerostową kardiomiopatią obturacyjną już cierpią na obniżoną wydolność serca. Dlatego powinni ograniczyć wszystkie czynniki ryzyka, które mogą prowadzić do dalszych chorób serca. Wymaga to na przykład zbilansowanej i zdrowej diety, a także rezygnacji z papierosów i nadmiernego stresu.
Zarówno leczenie TASH, jak i operacja na otwartym sercu są skuteczne w perspektywie długoterminowej. Pacjenci z HOCM odczuwają znaczne złagodzenie dolegliwości dzięki leczeniu TASH. W ten sposób typowe objawy choroby można trwale znacznie złagodzić lub całkowicie wyeliminować.
Ponadto leczenie metodą TASH pozwala uniknąć poważnych zaburzeń rytmu serca. Istnieją również dowody na to, że leczenie metodą TASH ma pozytywny wpływ na długość życia pacjentów z ciężką postacią HOCM.