Leading Medicine Guide Logo

Przeszczep rogówki i operacja rogówki: metody, przebieg i opieka pooperacyjna w przypadku przeszczepu rogówki

Rogówka odgrywa kluczową rolę w procesie widzenia, ponieważ skupia światło wpadające do oka. W przypadku poważnej choroby rogówki konieczny może być przeszczep rogówki. Operacja ta nazywana jest również keratoplastyką i należy do najczęstszych zabiegów w okulistyce. Polega ona na zastąpieniu chorej rogówki zdrową tkanką od dawcy.

W zależności od wyników badań stosuje się różne metody, takie jak keratoplastyka perforacyjna lub keratoplastyka lamelarna. Taki przeszczep rogówki odbywa się chirurgicznie w specjalistycznej klinice okulistycznej. Celem zabiegu jest poprawa wzroku i jego długotrwała stabilizacja.

Po operacji szczególnie ważne są krople do oczu i konsekwentna opieka pooperacyjna.

Krótki przegląd:

Przeszczep rogówki to zabieg chirurgiczny stosowany w leczeniu chorób rogówki. Polega on na wszczepieniu rogówki od dawcy w celu poprawy wzroku. W zależności od wyników badań stosuje się takie metody jak DMEK lub DALK. Staranna opieka pooperacyjna ma kluczowe znaczenie dla powodzenia zabiegu.

Przegląd artykułów

Operacja rogówki - Więcej informacji

Anatomia rogówki

Rogówka oka składa się z różnych warstw i chroni wrażliwe wnętrze oka. Jest przezroczysta i wymaga regularnego nawilżania płynem łzowym. Dzięki wypukłości rogówki padające światło ulega załamaniu, dzięki czemu przyczynia się ona również do ostrości widzenia.

Hornhaut-anatomischer-Aufbau1Rogówka i jej budowa warstwowa

Choroby mogą prowadzić do zmętnienia rogówki, przez co oko nie odbiera wystarczającej ilości światła. To pogarsza wzrok i może nawet doprowadzić do ślepoty.

Można temu zapobiec poprzez przeszczep rogówki lub wszczepienie sztucznej rogówki.

Wskazania do operacji rogówki

Operacja rogówki jest wskazana w przypadku choroby, która upośledza wzrok lub grozi utratą wzroku.

Do tych chorób należą:

  • Dystrofia endotelialna Fuchsa (dziedziczna): wraz z wiekiem płyn łzowy nie może być odprowadzany z rogówki do przedniej komory oka, co powoduje obrzęk rogówki
  • Zespół Sjögrena: choroba autoimmunologiczna gruczołów łzowych, która prowadzi do wysuszenia oka
  • Zwyrodnienie rogówki: zużycie, zanik, degeneracja i atrofia
  • Zapalenie rogówki wywołane przez bakterie, wirusy lub grzyby
  • Wrzody
  • Blizny
  • Astigmatyzm, zwłaszcza stożek rogówki

Badania wstępne pozwalają ustalić, czy konieczna jest operacja rogówki

Metody chirurgii rogówki

Poniżej krótko przedstawiamy kilka popularnych metod operacji rogówki.

  • Przeszczep rogówki (keratoplastyka)

Przeszczep rogówki polega na wykorzystaniu tkanki pochodzącej od osoby zmarłej. Pacjent trafia na listę oczekujących. Gdy tylko pojawi się odpowiednia rogówka, lekarze pobierają ją i wszczepiają biorcy w ciągu 72 godzin.

W tym celu lekarze precyzyjnie wycinają zdrową i chorą rogówkę w kształcie koła. Odbywa się to za pomocą lasera lub skalpela.

Następnie wszczepiają rogówkę dawcy do oka biorcy i zszywają ją. Im dokładniejsze cięcie, tym lepszy przebieg gojenia.

W 20% przypadków przeszczepów rogówki w ciągu pięciu lat dochodzi do reakcji odrzucenia. Po 15–20 latach często konieczny jest ponowny przeszczep, ponieważ gęstość rogówki zmniejsza się szybciej niż w przypadku rogówki własnej.

HornhauttransplantationOko po przeszczepie rogówki

Czasami po zabiegu konieczne jest noszenie specjalnych soczewek kontaktowych.

W przypadku keratoplastyki lamelarnej lekarze zastępują jedynie chorą warstwę (lamelę) rogówki. Zabieg ten jest mniej inwazyjny niż całkowity przeszczep i zapewnia lepsze wyniki w dłuższej perspektywie. Przeszczep rogówki odbywa się podczas około 60-minutowej operacji w znieczuleniu ogólnym. Następnie pacjent pozostaje w klinice na oddziale szpitalnym przez około tydzień.

  • Zastosowanie sztucznej rogówki (keratoprotezy)

Ponieważ nie ma wystarczającej liczby rogówek od dawców, sztuczna rogówka zastępcza byłaby dużym ułatwieniem. Problem polega jednak na tym, że tkanka własna organizmu nie zrasta się z tkanką sztuczną. Dlatego nie można użyć przezroczystego, sztucznego materiału. Naukowcy intensywnie zajmują się tą dziedziną. Istnieją już próby rozwiązania tego problemu.

Metody te są jak dotąd albo niekorzystne pod względem kosmetycznym (osteo-odonto-keratoproteza), albo bardzo kosztowne. Dlatego zastosowanie sztucznej rogówki znajduje się nadal w fazie rozwoju.

  • Crosslinking rogówki

Crosslinking rogówki stosuje się u pacjentów z keratokonusem. Celem jest stabilizacja rogówki poprzez tworzenie sieci połączeń krzyżowych i zatrzymanie postępującego wybrzuszenia rogówki w keratokonusie.

W tym celu specjalista stosuje proces fotochemiczny. Naświetlanie rogówki światłem UV aktywuje witaminę B2 (ryboflawinę) i uwalnia rodniki tlenowe. Łączą one ze sobą grupy węglowe i azotowe włókien kolagenowych. W ten sposób tworzą one sieć między sobą, zwiększając tym samym stabilność rogówki. Zaletą tej metody jest to, że nie wymaga ona użycia żadnego obcego materiału ani wykonywania nacięć. Dzięki temu rokowania są znacznie lepsze.

Możliwa jest również poprawa wzroku, ponieważ w niektórych przypadkach crosslinking powoduje spłaszczenie wypukłości rogówki.

  • Fototerapeutyczna keratektomia (laser rogówki)

Laser rogówkowy usuwa choroby i wady rogówki, które dotyczą tylko zewnętrznych warstw. 

Do zabiegu laserowego rogówki nadają się:

  • Urazy
  • Oparzenia
  • Otarcia
  • stany zapalne

Warunkiem jest, aby uszkodzenia nie sięgały zbyt głęboko w rogówkę. Stabilność musi zostać zachowana nawet po usunięciu zmienionych chorobowo warstw. Po operacji rogówki pacjent musi początkowo nosić przez kilka dni soczewki kontaktowe w celu ochrony rogówki.

Szanse i ryzyko operacji rogówki

W przypadku chorób rogówki istnieje ryzyko utraty wzroku. W przeciwieństwie do wymiany soczewki oka, wymiana rogówki wiąże się ze znacznymi trudnościami.

Celem operacji rogówki jest zapobieganie utracie wzroku lub przywrócenie widzenia. Postępy w okulistyce pozwalają uniknąć wymiany rogówki dzięki crosslinkingowi lub laserowej korekcji rogówki.

Operacja rogówki wiąże się jednak również z ryzykiem, takim jak:

  • Utrudnione widzenie w nocy, ponieważ oko gorzej radzi sobie z kontrastem światła i ciemności
  • infekcje wynikające z zabiegu
  • pogorszenie stanu rogówki w wyniku zabiegu spowodowanego usunięciem tkanki
  • Wzrost ciśnienia w gałce ocznej może prowadzić do astygmatyzmu i negatywnie wpływać na ostrość widzenia
  • Bardzo niewielkie ryzyko pogorszenia wzroku, aż do utraty wzroku

W przypadku przeszczepu rogówki dochodzi jeszcze ryzyko odrzucenia i reakcji immunologicznej

Pierwsze objawy to:

  • Utrzymujące się łzawienie oczu
  • Zaczerwienienia 
  • Utrzymujące się pogorszenie wzroku

Może również dojść do utraty niektórych komórek materiału dawcy, co wymaga szybkiego ponownego przeszczepu. Ponadto operacja rogówki, podobnie jak każdy zabieg medyczny, wiąże się z ryzykiem. Zaczyna się ono od znieczulenia ogólnego i obejmuje powikłania związane z chirurgią rogówki.

Wnioski

Podsumowując, przeszczep rogówki jest zabiegiem złożonym, ale bardzo skutecznym, gdy konieczna jest operacja. Szczególnie w przypadku ciężkich chorób rogówki lub innych schorzeń rogówki przeszczep rogówki może być konieczny, gdy własna rogówka nie jest już sprawna.

Przeszczep rogówki przeprowadza się w specjalistycznej klinice okulistycznej, gdzie usuwa się fragment chorej rogówki i zastępuje go zdrową tkanką od dawcy. W zależności od wyników badania zastępuje się albo całą rogówkę, albo tylko poszczególne warstwy, na przykład poprzez głęboką przednią keratoplastykę warstwową lub nowoczesne procedury, takie jak keratoplastyka błony śródbłonkowej. W przypadku keratoplastyki perforacyjnej wymienia się całą rogówkę, natomiast w metodach lamelarnych leczy się tylko konkretne obszary. W tym celu rogówka biorcy jest precyzyjnie przygotowywana, a nowa rogówka jest starannie umieszczana i zszywana.

Już pierwszego dnia po operacji, a także kolejnego dnia, ważne są kontrole w celu monitorowania przebiegu gojenia. W tygodniach po operacji, a zwłaszcza w pierwszych tygodniach, wzrok może stopniowo się poprawiać. Należy jednak pamiętać, że pełny proces gojenia może trwać kilka miesięcy. W tym czasie operowane oko musi być dobrze chronione, ponieważ rogówka reaguje wrażliwie na czynniki zewnętrzne i może być narażona na przykład na oparzenia chemiczne lub infekcje.

Nowoczesne techniki zapewniają wymianę rogówki i często przywracają jej naturalne wygięcie oraz prawidłowe załamanie promieni świetlnych. W niektórych przypadkach można dodatkowo skorygować istniejącą astygmatyzm, dzięki czemu pacjenci są mniej zależni od okularów lub soczewek kontaktowych. Jednak, jak w przypadku każdego zabiegu, istnieje pewne ryzyko i powikłania, takie jak możliwa reakcja odrzucenia lub ryzyko infekcji. Celem leczenia jest poprawa wzroku i zapobieganie ewentualnej utracie wzroku.

Pobranie odbywa się za pośrednictwem wyspecjalizowanego banku rogówek, który zapewnia odpowiednią tkankę. Zapewnia to, że zdrowa rogówka dawcy zostanie zastąpiona i optymalnie zintegrowana z tkanką rogówki. Zabieg zazwyczaj odbywa się w kontrolowanych warunkach, dzięki czemu rogówka może zostać przeszczepiona i stabilnie zamocowana. Nowoczesne procedury wykorzystują częściowo również laser, aby umożliwić jeszcze bardziej precyzyjne cięcia.

Ogólnie rzecz biorąc, przeszczep rogówki jest konieczny, gdy metody zachowawcze nie wystarczają już do utrzymania, leczenia lub zastąpienia funkcji oka. Pomimo wszystkich postępów procedura ta pozostaje technicznie wymagająca, ponieważ jest złożona i wymaga doświadczonych specjalistów.

FAQ

Czym jest przeszczep rogówki?
Przeszczep rogówki to zabieg chirurgiczny, podczas którego chora rogówka zostaje zastąpiona zdrową tkanką od dawcy. Ta forma keratoplastyki jest często wykonywana w przypadku stożka rogówki lub innych chorób rogówki.

Kiedy konieczna jest operacja rogówki?
Operacja jest konieczna, gdy rogówka jest poważnie uszkodzona, a wzrok jest znacznie upośledzony. Przyczynami mogą być infekcje, urazy lub choroby zwyrodnieniowe.

Jakie są metody keratoplastyki?
Istnieją różne metody, takie jak keratoplastyka perforacyjna, w której zastępuje się całą rogówkę, oraz techniki lamelarne, takie jak DMEK lub DALK, w których przeszczepia się tylko poszczególne warstwy rogówki.

Jak długo trwa rekonwalescencja po operacji?
Proces gojenia może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy. W ciągu pierwszych tygodni po operacji konieczna jest ścisła opieka kontrolna u okulisty.

Jakie są zagrożenia związane z przeszczepem rogówki?
Do potencjalnych zagrożeń należą infekcja, odrzucenie przeszczepu lub przejściowe pogorszenie wzroku. Dobra opieka pooperacyjna minimalizuje te zagrożenia.