Dzieci dopiero po pewnym czasie uczą się kontrolować pęcherz – a tym samym potrzebę oddania moczu. Dlatego też zupełnie normalne jest, że dzieci czasami moczą się w nocy. Faza ta może trwać do piątego roku życia. Jeśli jednak dzieci nadal moczą się po upływie tego okresu, mówi się o enurezie. Z reguły nie jest to powód do niepokoju, ponieważ rodzice często szybko radzą sobie z tym problemem. Ważne jest, aby ustalić przyczyny wraz z pediatrą, aby znaleźć odpowiednią terapię.
Czym jest moczenie nocne?
Najlepiej można opisać moczenie nocne jako „moczenie łóżka”.
Zasadniczo należy rozróżnić kilka form:
- Mówimy o enurezie pierwotnej, gdy dziecko ma więcej niż 5 lat i nigdy nie było suche.
- Moczowe wtórne występuje, gdy dziecko było suche przez ponad sześć miesięcy, a potem znów zaczęło moczyć się w łóżku.
Ponadto eksperci rozróżniają moczenie nocne monosymptomatyczne i niemonosymptomatyczne:
- W przypadku enurezy monosymptomatycznej dziecko moczy się tylko w nocy i nie wykazuje żadnych innych objawów.
- W przypadku wariantu niejednoobjawowego moczenie może występować również w ciągu dnia. Towarzyszyć mu mogą inne objawy wskazujące na zaburzenia funkcji pęcherza.
Jak powstaje moczenie nocne?
Istnieją różne przyczyny, które mogą wywołać ten obraz kliniczny:
- Z jednej strony może to być nieszkodliwe opóźnienie rozwoju. W takim przypadku dziecko przestanie moczyć się nieco później niż wynika to ze statystyk medycznych.
- Mogą występować przyczyny fizyczne: na przykład zaburzenia hormonów regulujących gospodarkę wodną, zbyt mały pęcherz lub ogólne opóźnienie rozwoju pęcherza.
- Często w moczeniu nocnym rolę odgrywają czynniki psychiczne. Szczególnie w przypadku moczenia wtórnego. Jeśli dziecko było już wcześniej czyste, a nagle znów zaczyna moczyć się, może to być oznaką problemów psychicznych. Przyczyną moczenia mogą być trudne sytuacje życiowe, zmiany w środowisku rodzinnym lub inne wydarzenia, które obciążają psychikę.
Moczenie nocne dotyka 30% dzieci w wieku 4 lat, 10% w wieku 7 lat, 3% w wieku 12 lat i 1% w wieku 18 lat (źródło: MSD Manual) @ Tomsickova /AdobeStockLeczenie moczenia nocnego
Jeśli moczenie nocne występuje po ukończeniu piątego roku życia, lekarz powinien ustalić jego przyczyny.
W przypadku moczenia pierwotnego może to być po prostu zaburzenie rozwojowe, które może mieć podłoże fizyczne lub hormonalne. Oznacza to, że leczenie nie jest wcale konieczne, ponieważ czynniki te zazwyczaj regulują się same. Statystyki wskazują, że po ukończeniu piątego roku życia częstotliwość moczenia się w nocy zmniejsza się o około 15 procent rocznie. Niemniej jednak należy zachować ostrożność: oczywiście dzieci wstydzą się moczenia w nocy, im są starsze. Może to prowadzić do presji psychicznej, a nawet do zaburzeń zachowania.
Jeśli Twoje dziecko moczy się również po ukończeniu piątego roku życia, należy poddać je dokładnym badaniom. Rodzice nie powinni zwlekać i powinni udać się do pediatry.
Rozmowa z lekarzem może uspokoić Państwa jako rodziców i stworzyć dla dziecka relaksującą atmosferę. Rodzice i dzieci w równym stopniu cierpią z powodu moczenia nocnego. Nie obwiniajcie się jako rodzice i nie wstydźcie się za swoje dziecko.
Zamiast tego nagradzaj dziecko, gdy nie zmoczyło się. Upewnij się, że dziecko nie gasi pragnienia dopiero wieczorem. W przeciwnym razie pęcherz będzie przeciążony w nocy.
Obserwuj sytuację i upewnij się, że dziecko pije wystarczająco dużo również w ciągu dnia.
Jeśli podejrzewają Państwo, że moczenie się dziecka ma przyczyny psychiczne, proszę udać się do psychologa dziecięcego.
Możliwe metody leczenia moczenia nocnego to:
- Konsultacja z lekarzem
- Nagradzanie za „suche” dni
- Stworzenie relaksującej atmosfery
- W razie potrzeby rozmowy z psychologiem dziecięcym
Rokowanie w przypadku moczenia nocnego
Chociaż nawet jeden procent dorosłych nadal moczy się w nocy, rokowania w przypadku moczenia nocnego są dobre. Często wystarczy kilka prostych środków, aby opanować moczenie nocne.
Udostępnij artykuł