Zwichnięcie stawu barkowego to uraz więzadeł stabilizujących tzw. staw barkowo-obojczykowy (staw AC, ACG). Synonimami zwichnięcia stawu barkowego są zatem również zwichnięcie stawu barkowo-obojczykowego lub zwichnięcie stawu AC.
W większości przypadków zwichnięcie stawu barkowego wiąże się z przemieszczeniem lub zerwaniem więzadeł stabilizujących.
W zależności od zakresu urazu rozróżnia się różne stopnie ciężkości, które klasyfikuje się według skali Rockwooda typu I-VI. Mechanizm urazu to zazwyczaj upadek na wyprostowaną rękę.
Anatomia barku przedstawia zaangażowane kości, mięśnie i więzadła © bilderzwerg | AdobeStock
Proste urazy z przemieszczeniem więzadeł lub zerwaniem więzadła AC (typ I i II) można leczyć zachowawczo. Operacja nie jest wtedy konieczna.
W przypadku typu III z zerwaną więzadłami kruczo-obojczykowymi, ale zachowaną powięzią mięśniową i stabilnością poziomą, w pojedynczych przypadkach może być konieczna terapia operacyjna.
Urazy o wyższym stopniu ciężkości, typu IV-VI, są zazwyczaj leczone operacyjnie. Istnieje ponad 60 różnych technik operacyjnych.
Opieka pooperacyjna po zabiegu chirurgicznym odbywa się zazwyczaj w temblaku, przy stopniowym zwiększaniu ruchomości.
Pełne odciążenie i obciążenie następuje po upływie do 8 tygodni.
Perspektywy wyleczenia są dobre zarówno po leczeniu zachowawczym, jak i operacyjnym. Długotrwałym następstwem może być rozwój artrozy w okolicy stawu ACG. Ryzyko związane z leczeniem operacyjnym obejmuje, oprócz ogólnych zagrożeń operacyjnych, ponowne wysunięcie się obojczyka.
Czym jest zwichnięcie stawu barkowo-obojczykowego?
Zerwanie więzadła stawu barkowo-obojczykowego to częsty uraz stawu między obojczykiem a łopatką. Dochodzi wtedy do uszkodzenia więzadeł, torebki stawowej i stawu AC. Przyczyną jest zazwyczaj bezpośredni upadek na ramię.
Jakie objawy występują w przypadku zwichnięcia stawu barkowo-obojczykowego?
Typowymi objawami zwichnięcia stawu barkowo-obojczykowego są ból barku, obrzęk i ograniczona ruchomość ramienia. Wiele osób przyjmuje pozycję ochronną i skarży się na ból w okolicy stawu barkowo-obojczykowego. Może również wystąpić widoczne przemieszczenie na zewnętrznym końcu obojczyka.
Jak stawia się diagnozę?
Diagnoza zwichnięcia stawu ramienno-obojczykowego opiera się na badaniu fizykalnym i badaniach obrazowych. Lekarze oceniają stopień ciężkości, stabilność i uszkodzenie stawu ramienno-obojczykowego. Klasyfikacja według Tossy'ego lub Rockwooda pomaga w dalszym planowaniu leczenia.
Kiedy konieczna jest operacja?
To, czy konieczne jest leczenie operacyjne, zależy od stopnia ciężkości zwichnięcia stawu barkowo-obojczykowego. Zwichnięcia Rockwood I lub II oraz Tossy 1 są często leczone zachowawczo. W przypadku zwichnięcia Tossy 3 lub wyższego stopnia wskazane może być leczenie operacyjne lub artroskopowe.
Jak długo trwa gojenie po zwichnięciu stawu ramienno-łopatkowego?
Czas gojenia zwichnięcia stawu ramienno-łopatkowego różni się w zależności od stopnia ciężkości urazu. Leczenie zachowawcze polegające na unieruchomieniu i fizjoterapii często trwa kilka tygodni. Po leczeniu operacyjnym lub operacji całkowita stabilizacja stawu może potrwać dłużej.
