Krew z kończyn wraca do serca przez żyły nóg. W przypadku chorób żylnych często dochodzi do uszkodzenia ścianek naczyń krwionośnych. Spowalnia to przepływ krwi, a tym samym całą cyrkulację krwi. W rezultacie mogą tworzyć się skrzepy krwi, które dodatkowo utrudniają przepływ krwi. W ten sposób cyrkulacja stopniowo prawie całkowicie ustaje.
W takich przypadkach mogą wystąpić zakrzepice i zatorowości płucne. Objawy te mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia osób dotkniętych tą chorobą.
W terapii kompresyjnej stosuje się ortopedyczne pończochy uciskowe. Wywierają one nacisk na żyły i zwężają je. Prowadzi to do zwiększenia przepływu krwi i wspomaga powrót krwi żylnej do serca.

Pończochy uciskowe wywierają nacisk na naczynia krwionośne, poprawiając w ten sposób krążenie krwi © tibanna79 | AdobeStock
Dzięki przyspieszeniu krążenia zmniejsza się ryzyko gromadzenia się skrzepłej krwi. Ponadto terapia kompresyjna przyczynia się do tego, że krew nie gromadzi się w tkankach międzykomórkowych. Takie obrzęki mogłyby w przeciwnym razie uszkodzić ściany naczyń i zaatakować tkanki.
Ponadto terapia kompresyjna znajduje również zastosowanie w przypadku owrzodzeń podudzi. Ta otwarta rana powstaje w okolicy podudzia. Owrzodzenia podudzi można przypisać trzem różnym przyczynom:
- przewlekła niewydolność żylna, czyli zaburzenie przepływu krwi w żyłach.
- Peryferyjna choroba niedokrwienna kończyn dolnych (pAVK). Ta postać owrzodzenia podudzia jest potocznie nazywana „nogą palacza”. PAVK oznacza stopniowe zamykanie naczyń tętniczych w nogach.
- Cukrzyca – znana wówczas jako „stopa cukrzycowa”.
Tylko w pierwszym przypadku, czyli w przypadku owrzodzenia podudzi spowodowanego niewydolnością żylną, można stosować kompresję.
Przegląd innych obszarów zastosowania:
- po operacji żylaków
- po skleroterapii piankowej
- po skleroterapii pajączków
- po zapaleniu żył
Terapia uciskowa jest często stosowana profilaktycznie podczas
- pobytach w szpitalu,
- dłuższym unieruchomieniu oraz
- podczas rehabilitacji
.
Po dokładnym zbadaniu schorzenia lekarz przepisuje pończochy lub bandaże uciskowe.
Nieprawidłowe założenie pończoch uciskowych nie tylko nie przynosi pożądanego efektu, ale może nawet pogorszyć problem zdrowotny. Dlatego bardzo ważne jest dokładne poinstruowanie przez lekarza.
Z reguły pacjent musi nosić pończochy uciskowe przez co najmniej 8 godzin dziennie. W nocy, podczas odpoczynku, może zrezygnować z pończoch, o ile lekarz nie zaleci inaczej.
Czas noszenia pończoch uciskowych zależy od stopnia zaawansowania choroby. Po zabiegu skleroterapii pajączków terapia trwa tylko tydzień. Inne przypadki wymagają dłuższego noszenia, np.
- po zapaleniu żył – dwa tygodnie,
- po operacji żylaków sześć tygodni lub
- po zakrzepicy nawet co najmniej trzy miesiące.
Stany zakrzepowe często powracają po pierwszym epizodzie choroby. Osoby z predyspozycją do zakrzepicy lub które już kiedyś przeszły zakrzepicę są bardziej podatne na nawrót choroby. Dlatego pończochy uciskowe są często stosowane profilaktycznie.
W poważnych przypadkach terapia uciskowa może być konieczna przez całe życie. Dotyczy to przede wszystkim takich obrazów klinicznych, jak
.
Podane tutaj okresy mają jednak charakter wyłącznie orientacyjny i mogą się różnić w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Lekarz prowadzący ustala dokładny czas noszenia na podstawie wyników badań medycznych.