Gdy palec jest trwale zgięty, a każdy krok w bucie sprawia ból, wiele osób cierpi na palec młotkowaty, zwany medycznie digitus malleus. Ta powszechna wada postawy dotyka najczęściej drugiego do czwartego palca i często towarzyszą jej inne deformacje, takie jak paluch koślawy lub stopa płaskostopia rozstawna. Palec młotkowaty to nie tylko problem kosmetyczny, ale także, z powodu ciągłego zgięcia, prowadzi do bolesnych odcisków, kurzych śladów i modzeli. Podczas gdy we wczesnym stadium często pomaga jeszcze leczenie zachowawcze, mające na celu odciążenie palców, w przypadku utrwalonego zesztywnienia często konieczna jest operacja. Należy rozróżnić, czy mamy do czynienia z palcem młotkowatym, czy szponiastym, ponieważ leczenie różni się w zależności od rodzaju deformacji.
Krótki przegląd:
Przegląd artykułów
Podstawowe informacje na temat palców młoteczkowatych
Podczas chodzenia stopy przenoszą ciężar całego ciała. Niewłaściwe obuwie ma zatem fatalny wpływ na stopy. Szczególnie szpilki, obcasy typu stiletto i podobne mają negatywny wpływ na zdrowie stóp. Ponad połowa kobiet nosi buty, które są co najmniej o pół lub jeden rozmiar za małe w stosunku do długości stopy.
W wyniku niewłaściwego doboru obuwia często dochodzi do deformacji palców, określanych jako palce młotkowate i szponiaste. Również zmiany w budowie szkieletu stopy (stopa płaska z zgięciem, stopa płaska z wklęsłością przedniej części) mogą powodować takie deformacje. W rzadkich przypadkach przyczyną mogą być również inne schorzenia, takie jak na przykład
- choroby neurologiczne,
- przewlekłe zapalenie wielostawowe lub
- złamania w podudziu lub stawie skokowym
.
Czym są palce młotkowate?
W przypadku palca młotkowatego palec jest tak wygięty w stawie końcowym, że kość palca skierowana jest w stronę podłoża niczym główka młotka. Najczęściej dotyczy to drugiego palca. W ciężkich przypadkach nieprawidłowe ułożenie stawów prowadzi do nakładania się na siebie kilku palców.

W przypadku palca młotkowatego najczęściej drugi palec jest wygięty w dół © Henrie / Fotolia
Od palców młoteczkowatych należy odróżnić palce szponiaste. W przypadku tej deformacji dochodzi do nadmiernego wyprostu w stawie podstawowym przy jednoczesnym zgięciu w stawie środkowym i końcowym. W rezultacie palec wygina się do góry jak pazur, a jego czubek traci kontakt z podłożem.
Palec młotkowaty często towarzyszy innym deformacjom stóp, takim jak na przykład
- płaskostopia z nadgarstkiem,
- stopa płaska lub
- palucha koślawego (nieprawidłowego ustawienia dużego palca).
Jakie objawy występują w przypadku palca młotkowatego?
W początkowej fazie palce młotkowate zazwyczaj nie powodują dolegliwości. Często osoby dotknięte tym schorzeniem udają się do lekarza tylko dlatego, że nie podoba im się wygląd ich stóp. Jeśli jednak deformacja postępuje, w dotkniętych miejscach mogą pojawić się stany podrażnienia i dochodzi do
- bólu przy ucisku,
- modzeli i
- odcisków, najczęściej nad środkowym stawem palca.
Jeśli w wyniku tarcia dojdzie do uszkodzenia skóry, może również dojść do infekcji. Towarzyszą temu takie zagrożenia, jak posocznica i zapalenie kości. W najgorszym przypadku mogą one wymagać amputacji. Noszenie zwykłych butów często nie jest wtedy już możliwe.
Ponadto deformacja może powodować przemieszczenie innych palców. Może to prowadzić do zwichnięcia palców w stawach podstawowych (zwichnięcie).
Aby określić stopień deformacji palców, wykonuje się badanie rentgenowskie. Dzięki temu lekarz może ocenić,
- jak daleko posunęła się deformacja,
- które stawy są dotknięte chorobą oraz
- czy występują już zwichnięcia palców.
Ponadto zdjęcie rentgenowskie pokazuje, czy z deformacją wiążą się ewentualne zmiany zapalne (artretyzm).
Jak można leczyć palce młotkowate?
W niektórych przypadkach lekarz może spróbować leczyć dolegliwości metodami konwencjonalnymi, czyli bez operacji. W tym celu palce nie mogą być jeszcze całkowicie zesztywniałe i muszą dać się biernie wyprostować.
Dostępne są następujące metody leczenia:
- usunięcie przyczyny,
- fizjoterapia,
- terapia manualna,
- ortopedyczne wkładki do butów,
- wyściółka i pielęgnacja miejsc ucisku (ochrona przed uciskiem i ortezy pozycjonujące),
- bandaże ściągające,
- wybór specjalnie miękkich butów skórzanych, dopasowanie obuwia i seryjne obuwie ortopedyczne, a także
- obuwie wykonane na zamówienie
Z czasem deformacja często staje się sztywna i nie można jej już skorygować za pomocą wyżej wymienionych środków.
W zaawansowanym stadium palca młotkowatego pojawiają się przewlekłe stany zapalne i sztywnienie. Dolegliwości te mogą mieć duży wpływ na codzienne życie. Pacjenci powinni wówczas rozważyć operację przeprowadzoną przez chirurga stopy.
Chirurg ma kilka możliwości leczenia palca młotkowatego:
- wyprostowanie palca,
- wydłużenie lub przesunięcie ścięgien,
- usunięcie części kości,
- przecięcie i przesunięcie kości oraz/lub
- usztywnienie stawu.
Zabieg chirurgiczny często można wykonać ambulatoryjnie.
Lekarz może doradzić w sprawie różnych metod operacyjnych. Wybór zależy od tego,
- stopnia skrzywienia lub sztywności palca,
- jakie są przyczyny oraz czy występują inne wady ustawienia/dolegliwości w stopie, a także
- czy staw nadal można poruszać.
Artrodeza
W tej metodzie wykonuje się operacyjne unieruchomienie stawu. Można ją zastosować w przypadku palców młoteczkowatych z całkowitym zesztywnieniem lub w przypadkach, w których dotyczy to kilku palców.
Podczas artrodezy staw (po wyprostowaniu) jest wzmacniany za pomocą drutu, metalowej klamry lub implantu.
Zaletą tej metody jest mniejszy ból i mniejsze ryzyko powstawania obrzęków. Jednak okres rekonwalescencji może trwać nieco dłużej.
Operacja metodą Hohmanna
W tej metodzie operacyjnej chirurg skraca kość palca poprzez usunięcie głowy kości podstawowej uczestniczącej w stawie. Następnie rozciąga ścięgno zginające. W ten sposób tworzy się nowy staw i koryguje się ustawienie palca. Dlatego metoda ta nazywana jest również artroplastyką resekcyjną.
W razie potrzeby palec musi być unieruchomiony na kilka tygodni za pomocą drutu, który jest widoczny na zewnątrz. Skrócenie odcinka kości powoduje odciążenie odcinka tkanek miękkich.
Wadami tej metody są większe ryzyko obrzęku oraz niebezpieczeństwo wystąpienia bolesnych stanów zapalnych w stawie.
Zaletą jest natomiast krótszy czas rekonwalescencji i stosunkowo niewielki nakład techniczny.
Przesunięcie ścięgien
W przypadku palców młoteczkowatych, które są nadal ruchome i nie mają istotnych dodatkowych deformacji, możliwe jest przesunięcie ścięgien.
Zabieg odbywa się wyłącznie na tkankach miękkich, a więc nie na kościach. W przypadku udanej operacji można przesunąć poszczególne palce. W ten sposób zgięcie palców zamienia się w wyprost, a wada postawy zostaje skorygowana bez usztywnienia.
Skrócenie kości śródstopia (np. osteotomia Weila)
W przypadku tych tradycyjnych metod, takich jak np. osteotomia Weila, skraca się kość śródstopia. Może to być konieczne, aby lepiej zrównoważyć obciążenie przedniej części stopy między różnymi kośćmi. W ten sposób można również przywrócić do prawidłowego położenia zwichnięty palec.
Przed taką operacją warto też zrobić analizę biomechaniczną. Dzięki temu chirurg może sprawdzić, czy w danym obszarze występuje nadmierne obciążenie.
Operacje minimalnie inwazyjne
W ostatnich latach w leczeniu palców młoteczkowatych upowszechniły się również zabiegi minimalnie inwazyjne. Lekarz wykonuje przy tym jedynie niewielkie nacięcia skóry i stosuje specjalne techniki. Dzięki temu może uniknąć większej operacji, a często ułatwia to również pacjentowi dalsze leczenie.
Twój chirurg stopy wyjaśni Ci, czy taka operacja jest dla Ciebie odpowiednia.
FAQ: 8 najważniejszych pytań dotyczących palców młoteczkowatych i szponastych
Jaka jest różnica między palcem młotkowatym a palcem szponiastym?
Różnica między palcem młotkowatym a palcem szponiastym polega na szczegółowym ułożeniu stawów. W przypadku palca młotkowatego końcowy staw palca jest maksymalnie zgięty, tak że czubek palca uderza o podłoże jak młotek; często dotyczy to również stawu środkowego. Natomiast w przypadku palca szponiastego staw podstawowy w stopie jest nadmiernie wyprostowany, podczas gdy staw środkowy i końcowy są zgięte, co przypomina pazur zwierzęcia. Ponieważ granice między tymi schorzeniami mogą być płynne, a często palec młotkowaty i palec szponiasty występują jednocześnie w jednej stopie, terminy te są często używane w języku potocznym jako synonimy tych deformacji palców.
Jak powstają palce młotkowate?
Powstawanie palców młoteczkowatych to zazwyczaj powolny proces trwający wiele lat. Najczęstszą przyczyną jest noszenie butów, które są zbyt ciasne w przedniej części lub mają wysokie obcasy. Buty te zmuszają palce do pozycji zgiętej. Jeśli dochodzi do tego brak równowagi mięśni stóp, na przykład z powodu płaskostopia lub palucha koślawego, ścięgna ulegają skróceniu, a torebka stawowa kurczy się. Również choroby neurologiczne lub reumatyzm mogą powodować powstawanie palców młoteczkowatych. Niektóre osoby z palcami młotkowatymi mają ponadto predyspozycje genetyczne, które sprzyjają ich powstawaniu.
Jakie objawy wywołuje palec młotkowaty?
Objawy palców młoteczkowatych często zaczynają się od lekkiego zaczerwienienia w okolicy stawów palców. Ciągłe tarcie w bucie powoduje bolesne odciski, modzele (clavus) i zapalenie kaletki maziowej. Szczególnie często dotyczy to drugiego do czwartego palca. Jeśli dotknięty palec pozostaje trwale zgięty, staw ulega coraz większemu zesztywnieniu. Pacjenci zgłaszają ból podczas chodzenia oraz trudności ze znalezieniem odpowiedniego obuwia, ponieważ zgięty palec wymaga więcej miejsca w bucie.
Czy palce młotkowate można leczyć zachowawczo?
Tak, o ile mamy do czynienia z palcem młotkowatym, który jest jeszcze elastyczny i można go rozprostować ręcznie, leczenie zachowawcze jest możliwe i wskazane. Obejmuje to noszenie wygodnych butów z miękką cholewką i wystarczającą ilością miejsca na palce, a także stosowanie wkładek podtrzymujących łuk poprzeczny. Bandaże, szyny nocne i ortezy silikonowe mogą pomóc w delikatnej korekcji deformacji. Również fizjoterapia i ukierunkowane ćwiczenia palców wzmacniają mięśnie stóp i mogą spowolnić postęp choroby.
Kiedy konieczna jest operacja?
Operacja jest zalecana w ortopedii, gdy środki zachowawcze nie łagodzą już dolegliwości, deformacja jest utrwalona (przykurcz) lub powstają otwarte rany i silne modzele. Celem korekcji operacyjnej jest trwałe wyprostowanie palca. Powszechnie stosowanymi metodami są operacja według Hohmanna, polegająca na usunięciu części kości (artroplastyka resekcyjna), lub usztywnienie (artrodeza) dotkniętego stawu. W nowoczesnych klinikach coraz częściej stosuje się techniki minimalnie inwazyjne, które chronią tkanki.
Jakie obuwie należy nosić w przypadku palców młoteczkowatych?
Odpowiednie obuwie ma kluczowe znaczenie dla odciążenia stopy. Należy nosić miękkie, szerokie buty, które nie mają szwów w przedniej części stopy, aby uniknąć odcisków. Buty z wystarczającą ilością miejsca w palcach zapobiegają uciskaniu palców. Należy unikać butów na wysokich obcasach i z wąskimi czubkami, ponieważ sprzyjają one powstawaniu palców młoteczkowatych. W ciężkich przypadkach konieczne może być stosowanie ortopedycznych butów na miarę, aby zapewnić stopie bezbolesne podparcie.
Jak przebiega diagnoza palców młoteczkowatych?
Lekarz stawia diagnozę zazwyczaj już na podstawie oględzin stopy (diagnoza wzrokowa). Sprawdza, czy deformacja jest jeszcze ruchoma, czy też stawy uległy już sztywnieniu. Zdjęcie rentgenowskie pokazuje stopień zmian kostnych oraz to, czy powierzchnie stawowe są nadal nienaruszone. Jest to ważne przy podejmowaniu decyzji, czy mamy do czynienia z palcem młotkowatym, czy szponiastym oraz która terapia, zachowawcza czy operacyjna, daje największe szanse powodzenia.
Czy można zapobiegać palcom młotkowatym?
Aby zapobiec powstawaniu palców młoteczkowatych, najważniejsze jest noszenie odpowiedniego obuwia. Należy jak najczęściej chodzić boso, aby ćwiczyć mięśnie stóp. Regularne ćwiczenia stóp, takie jak chwytanie przedmiotów palcami, utrzymują ścięgna i stawy w dobrej kondycji. Kto zauważy już pierwsze oznaki nieprawidłowego ustawienia palców, powinien wcześnie zgłosić się do ortopedy, aby za pomocą wkładek lub wyściółek przeciwdziałać postępowi zmiany i zapobiec powstawaniu palców młoteczkowatych.
