Οι ασθενείς με διαταραχή υπερφαγίας υποφέρουν από τακτικές κρίσεις υπερφαγίας. Κατά τη διάρκεια αυτών, καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες τροφής και έχουν την αίσθηση ότι χάνουν τον έλεγχο της διατροφικής τους συμπεριφοράς. Δεν καταφεύγουν τακτικά σε μέτρα απώλειας βάρους και, ως εκ τούτου, συχνά παρουσιάζουν παχυσαρκία. Μιλάμε για παχυσαρκία όταν ο ΔΜΣ είναι > 30,0 kg/m². Πολλοί άνθρωποι πάσχουν από παχυσαρκία, με την τάση να αυξάνεται. Από τη σοβαρότερη μορφή παχυσαρκίας (ΔΜΣ > 40 kg/m², βαθμός 3) πάσχει το 1 έως 1,2 τοις εκατό του πληθυσμού.
Περισσότερες πληροφορίες καθώς και κλινικές για διαταραχές υπερφαγίας θα βρείτε παρακάτω.
Συγγραφέας του επιστημονικού άρθρου
Leading Medicine Guide Redaktion
Κωδικοί ICD για αυτή την ασθένεια: F50.3, F50.4
Επισκόπηση άρθρων
Πώς αναπτύσσεται η διαταραχή της υπερφαγίας (εθισμός στο φαγητό);
Στην ανάπτυξη και τη διατήρηση της διαταραχής υπερφαγίας εμπλέκονται διάφοροι ψυχοκοινωνικοί και βιολογικοί παράγοντες, όπως π.χ.:
- Υπερβολική έμφαση στην εξωτερική εμφάνιση
- Δυσαρέσκεια με τη σιλουέτα
- Αυξημένος ΔΜΣ
- Χαμηλή αυτοεκτίμηση
- Συμπτώματα κατάθλιψης
- Ελάχιστη κοινωνική υποστήριξη
Η διαταραχή της υπερφαγίας ταξινομείται, σύμφωνα με την ICD-10, ως άτυπη νευρική βουλιμία (F 50.3) ή ως κρίσεις υπερφαγίας σε άλλες ψυχικές διαταραχές (F 50.4).
28 στα 1.000 κορίτσια και γυναίκες πάσχουν από διαταραχή υπερφαγίας κατά τη διάρκεια της ζωής τους @ New Africa /AdobeStock
Θεραπεία της διαταραχής υπερφαγίας
Τόσο για την παχυσαρκία όσο και για τη διαταραχή υπερφαγίας απαιτούνται πρωτίστως τα ακόλουθα μέτρα:
- Διατροφικά μέτρα
- Άθληση
- Κινησιοθεραπεία
- Ψυχοεκπαίδευση
- Χειρουργικά μέτρα
Στην ψυχοθεραπεία, η τροποποιημένη συμπεριφορική θεραπεία αποτελεί τη μέθοδο επιλογής. Σε αυτή, δίνεται έμφαση σε υγιείς διατροφικές συνήθειες και στην ανάλυση των αγορών, του μαγειρέματος και της κατανάλωσης τροφίμων.
Η κινησιοθεραπεία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία της διαταραχής της υπερφαγίας @ Kletr /AdobeStock
Θεραπευτικοί στόχοι στη διαταραχή της υπερφαγίας
Οι θεραπευτικοί στόχοι για τη διαταραχή της υπερφαγίας είναι:
- Η ομαλοποίηση της διατροφικής συμπεριφοράς
- Ομαλοποίηση του σωματικού βάρους
- Βελτίωση της ικανότητας διαχείρισης συγκρούσεων και των διαπροσωπικών σχέσεων
Οι ατομικές και ομαδικές ψυχολογικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην επίτευξη των στόχων. Μέσω αυτών, οι ασθενείς μπορούν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες τους.
Πιθανές δυσκολίες είναι:
- Η αναγνώριση και η έκφραση των δικών τους αναγκών στις σχέσεις
- Η διαχείριση συγκρουσιακών καταστάσεων
Όταν οι ασθενείς με διατροφικές διαταραχές διαθέτουν καλύτερες δυνατότητες επίλυσης συγκρούσεων και ρύθμισης των συναισθημάτων, δεν χρειάζεται πλέον να καταφεύγουν στο φαγητό.
Επιπλέον, τόσο στο πλαίσιο της νοσηλείας όσο και της ημι-νοσηλείας, τα κοινά γεύματα αντισταθμίζουν τη συμπτωματική διατροφική συμπεριφορά.
