Niestabilność kręgosłupa wynika z procesu starzenia się lub z przewlekłego przeciążenia kręgosłupa i jego struktur podtrzymujących w codziennym życiu. W rezultacie połączenia między kręgami ulegają zużyciu i osłabieniu. Może to prowadzić do dalszych bólów pleców oraz powikłań, takich jak wysunięcie kręgu lub skrzywienie kręgosłupa.
Poniżej znajdą Państwo więcej informacji oraz listę wybranych specjalistów zajmujących się niestabilnością kręgosłupa.
Bóle pleców i patologiczne zmiany kręgosłupa należą w Niemczech do najczęstszych schorzeń. Największą grupę stanowią bóle lędźwiowe, które stanowią około 50% wszystkich przypadków.
Konsekwencją chorób kręgosłupa są często
Problemy z kręgosłupem są zatem również odpowiedzialne za ogromne straty gospodarcze.
Tym ważniejsze jest wczesne rozpoznanie pacjentów z grupy ryzyka i rozpoczęcie odpowiedniej terapii przeciwko niestabilności kręgosłupa.
Współpracują z mięśniami
przez całe życie, aby stabilizować kręgosłup i utrzymywać go w pozycji wyprostowanej.
Struktury te ulegają zużyciu pod wpływem ciągłego obciążenia, np. podczas wielokrotnego noszenia ciężkich ładunków, a także wraz z wiekiem.
Jeśli takie zużycie pozostaje nieleczone, kręgi nie mogą być później prawidłowo utrzymywane na swoim miejscu. Ta niestabilność kręgosłupa jest z kolei punktem wyjścia dla szeregu chorób wtórnych, np.
Głównym objawem niestabilności kręgosłupa są bóle pleców. Występują one w przypadku
. Często dotyczy to kręgów w odcinku szyjnym oraz lędźwiowym kręgosłupa.
Ból w okolicy kręgów lędźwiowych może ponadto
Bóle pleców wynikające z niestabilności kręgosłupa nasilają się przede wszystkim
Na początku odbywa się rozmowa na temat historii choroby, tzw. wywiad. Podczas tej pierwszej rozmowy, zwanej również wywiadem bólowym, lekarz uzyskuje pierwsze wrażenie na temat pacjenta i dolegliwości pleców.
W przypadku podejrzenia niestabilności kręgosłupa zazwyczaj zleca się badanie ortopedyczne i obrazowanie. Do metod obrazowania należą
Badania obrazowe dają obraz stanu kręgosłupa i struktur go podtrzymujących. W ten sposób można również udokumentować niestabilności i objawy zużycia.
Lekarz zazwyczaj klasyfikuje stopień niestabilności kręgosłupa jako łagodny, umiarkowany lub ciężki. Stopień ciężkości z kolei determinuje między innymi sposób leczenia.
Lekkie objawy zużycia można leczyć konwencjonalnie za pomocą metod fizjoterapeutycznych i wzmacniających mięśnie. W walce z bólem pleców dostępne są również leki (przeciwbólowe) lub inne metody, takie jak akupunktura i masaże.
W przypadku większej niestabilności kręgosłupa, gdy konwencjonalne leczenie nie pomaga, jako ostateczność konieczna jest operacja. Dotyczy to również pacjentów z przewlekłym bólem pleców.
Często stosuje się wówczas spondylodezę, zwaną również usztywnieniem kręgosłupa. Polega ona na operacyjnym usztywnieniu dotkniętego obszaru kręgosłupa u pacjentów z niestabilnością kręgosłupa, co uniemożliwia jego ruchomość. Usztywnienie to osiąga się poprzez połączenie niektórych trzonów kręgowych za pomocą śrub i płytek. Po zabiegu ruchy stawowe w tych kręgach nie są już jednak możliwe.
Spondylodeza jest trudną i inwazyjną operacją. Dlatego stosuje się ją zazwyczaj tylko u pacjentów, u których
nie przyniosły ulgi.
W zależności od czasu trwania i zakresu zabiegu istnieje również ryzyko związane z gojeniem się rany lub brakiem ulgi w bólu po operacji. Ryzyko to jest jednak znacznie mniejsze w przypadku niewielkiej liczby kręgów objętych zabiegiem oraz w przypadku operacji minimalnie inwazyjnej.
W zależności od objawów i stopnia zaawansowania różne rodzaje niestabilności kręgosłupa mają różne rokowania.
Im wcześniej zostanie postawiona diagnoza, tym szybciej lekarze będą mogli złagodzić objawy na dłuższy czas. Długotrwałe przyjmowanie leków przeciwbólowych może natomiast maskować objawy, a tym samym opóźniać diagnostykę i leczenie. Eksperci zalecają zatem wczesną wizytę u lekarza.
Operacja w leczeniu niestabilności kręgosłupa jest trudna i złożona. Wykonują ją doświadczeni chirurdzy i specjaliści z zakresu neurochirurgii.
Dlatego przy wyborze kliniki lub lekarzy operujących należy zwrócić uwagę na wysoki poziom doświadczenia terapeutycznego w zakresie niestabilności kręgosłupa.
