Eksperci określają terapię chelatową również jako kliniczne usuwanie metali, kliniczną toksykologię metali lub detoksykację metali. Terapia chelatowa nadaje się do leczenia i profilaktyki chorób naczyń krwionośnych, układu krążenia oraz chorób neurologicznych. Ta forma terapii zyskuje coraz większe znaczenie. Lekarze stosują w niej chelaty, które wiążą metale we krwi i wydalają je przez nerki.
Poniżej znajdą Państwo dodatkowe informacje oraz listę specjalistów zajmujących się terapią chelatową.
Terapia chelatowa to metoda usuwania szkodliwych metali z organizmu. W Niemczech metoda ta jest znana od 1983 roku. W tym roku lekarze z Hamburga założyli Niemieckie Towarzystwo Lekarzy Terapii Chelatowej.
Do stosowania tej metody uprawnieni są lekarze i specjaliści medycyny środowiskowej, którzy przeszli odpowiednie szkolenie. Kierują się oni protokołem terapeutycznym Stowarzyszenia Lekarzy ds. Klinicznej Toksykologii Metali (KMT).
Terapia chelatowa zawdzięcza swoją nazwę greckiemu słowu „chele”. „Chele” oznacza szczypce do krabów i nawiązuje do działania tej terapii. Podobnie jak szczypce do krabów, chelaty otaczają metale ciężkie.
Środki chelatujące otaczają jony elektrolitów i metali, zapobiegając ich odkładaniu się w tkankach. Wiążą one atomy metali, dzięki czemu nerki szybciej je wydalają.
Jako środki chelatujące można stosować różne związki chemiczne:
Najczęściej stosuje się EDTA. Możliwe jest również przyjmowanie doustne.
Terapia chelatowa jest stosowana w ostrych zatruciach metalami ciężkimi (zatrucie ołowiem). Specjalistyczni lekarze stosują ją również w leczeniu choroby Wilsona. W przypadku tej choroby zaburzony jest metabolizm miedzi.
Żółć wydala zbyt mało miedzi. Nadmiar miedzi gromadzi się w ośrodkowym układzie nerwowym, oczach, wątrobie i innych narządach. Tam powoduje uszkodzenia.
Niemieckie Towarzystwo Lekarzy ds. Klinicznej Toksykologii Metali powołuje się na badania potwierdzające toksyczne działanie różnych metali.
Zgodnie z nimi już niewielkie ilości rtęci, arsenu, kadmu i ołowiu sprzyjają powstawaniu:
Terapia chelatowa działa zatem bezpośrednio na przyczynę.
Ponadto metale ciężkie uniemożliwiają niezbędnym minerałom, takim jak magnez, wapń i cynk, wypełnianie ich funkcji w organizmie człowieka.
Możliwe konsekwencje to:
Terapia chelatowa działa również przeciwko nadmiarowi żelaza. Żelazo jest cennym składnikiem ludzkiej diety. Jednak jego nadmiar sprzyja powstawaniu miażdżycy (zwapnienia naczyń) oraz zwiększa ryzyko zawałów serca i udarów mózgu.
Typowe obszary zastosowania terapii chelatowej to zwapnienia:
Wielu lekarzy stosuje terapię chelatową w celu zapobiegania operacji serca (bypass) lub amputacji.
Możliwe jest również zastosowanie tej terapii jako leczenia wspomagającego w przypadku nowotworów i chorób autoimmunologicznych.
Terapia chelatowa nadaje się również do opieki pooperacyjnej po udarze lub operacji serca. Po operacji pomostowania tętnic wieńcowych terapia chelatowa zapobiega ponownemu zatorowi naczyniowemu.
Ogólnym obszarem zastosowania są choroby zwyrodnieniowe naczyń.
Terapia chelatowa jest metodą leczenia i profilaktyki chorób naczyń krwionośnych, układu krążenia oraz chorób neurologicznych @ TarikVision /AdobeStock
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz określa poziom obciążenia organizmu metalami ciężkimi. W tym celu bada mocz, krew lub przeprowadza analizę włosów.
Często obciążenie metalami kumuluje się przez dziesięciolecia. Jeśli występuje toksyczne obciążenie metalami, terapia jest wskazana.
Terapia odbywa się przy pomocy środków chelatujących, zwanych chelatami. Usuwają one pozostałości metali z organizmu. Związki chemiczne przyciągają toksyczne metale jak magnes. Nerki je wydalają.
W ramach terapii chelatowej pacjent otrzymuje około 25 infuzji. Zazwyczaj wykonuje się dwa zabiegi w tygodniu. Liczba zabiegów zależy od stopnia pilności.
Następnie wskazana jest terapia podtrzymująca. W jej ramach raz w miesiącu otrzymuje się infuzję. Infuzja trwa około trzech do czterech godzin. Ten długi czas jest niezbędny dla ochrony nerek.
Koszt jednego wlewu wynosi około 120–150 euro. Nie każda kasa chorych pokrywa koszty tej usługi. Terapia chelatowa jest uznawana za alternatywną metodę leczenia.
Terapia chelatowa nie jest bardziej niebezpieczna niż inne zabiegi. Od 1983 roku lekarze przeprowadzili ponad dwa miliony infuzji w samych tylko Niemczech. Jak dotąd, według KMT, nie odnotowano żadnego poważnego zdarzenia. Zgodnie z badaniem TACT przeprowadzonym przez amerykański instytut zdrowia NIH poważne skutki uboczne występują bardzo rzadko.
Czasami po zabiegu pojawia się uczucie zimna, zmęczenie lub pieczenie w miejscu wkłucia. Możliwe jest również częstsze oddawanie moczu. Rzadko pacjenci cierpią na niepokój, bóle głowy i nudności.
Należy jednak powstrzymać się od leczenia pacjentów z demencją, nieleczoną niewydolnością serca, infekcjami leczonymi antybiotykami oraz podwyższonymi wynikami badań nerkowych.
Terapia wiąże się również z ryzykiem dla osób z poważnymi zaburzeniami rytmu serca i czynności wątroby. Dotyczy to również pacjentów z gruźlicą płuc i rozległym tętniakiem (wybrzuszeniem naczynia krwionośnego).
Kobiety w ciąży powinny najlepiej zrezygnować z terapii chelatowej.
Leczenie towarzyszy szereg badań laboratoryjnych. Lekarz pobiera krew przed rozpoczęciem terapii, po kilku sesjach oraz na jej zakończenie. W ten sposób upewnia się, że narządy wydalnicze, takie jak wątroba i nerki, funkcjonują prawidłowo.
Ważne jest również wczesne wykrycie zaburzeń równowagi elektrolitowej. Dokładne badania zmniejszają ryzyko wypłukania niezbędnych do życia minerałów i pierwiastków śladowych.
Lekarz dokładnie kontroluje poziom wapnia i innych minerałów, aby uniknąć niedoborów i ewentualnych skutków ubocznych. W przeciwnym razie natychmiast podejmuje odpowiednie działania i dba o wyrównanie niedoboru minerałów.
Z reguły szanse na sukces są duże, a dolegliwości ustępują zazwyczaj wkrótce po zakończeniu pierwszego cyklu leczenia. W zależności od choroby leczenie może jednak trwać miesiące lub lata.
Jak już wspomniano, po zakończeniu leczenia warto zastosować terapię podtrzymującą. W tym przypadku pacjent otrzymuje infuzję co miesiąc.
Wiele chorób wynika z obciążenia organizmu metalami ciężkimi. Terapia chelatowa, jako metoda alternatywna, zapobiega różnym chorobom, a nawet sprawia, że operacje stają się zbędne.
