Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Κλινικής Διατροφής (ESPEN) ορίζει τον υποσιτισμό στους ηλικιωμένους όχι πρωτίστως με βάση το σωματικό βάρος, αλλά με βάση πολλές διαστάσεις ταυτόχρονα. Τα κριτήρια GLIM (Global Leadership Initiative on Malnutrition, 2019) απαιτούν για τη διάγνωση τουλάχιστον ένα φαινοτυπικό και ένα αιτιολογικό κριτήριο:
- Φαινοτυπικά: Ακούσια απώλεια βάρους άνω του 5% σε διάστημα τριών μηνών ή άνω του 10% σε διάστημα έξι μηνών, χαμηλός ΔΜΣ (κάτω από 20 στους ηλικιωμένους) ή αποδεδειγμένη απώλεια μυϊκής μάζας.
- Αιτιολογικό: Μειωμένη πρόσληψη τροφής ή αυξημένες ανάγκες λόγω ασθένειας και φλεγμονής.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε το συμπέρασμα: Μια 75χρονη που πάσχει από υποσιτισμό μπορεί, παρά το κανονικό της βάρος, να παρουσιάζει σημαντική έλλειψη πρωτεϊνών και απώλεια μυϊκής μάζας. Η κλασική αντίληψη «το να είσαι αδύνατος είναι καλό, το να είσαι παχύς είναι κακό» οδηγεί σε συστηματικές παρερμηνείες στην τρίτη ηλικία.

- Ηλικιωμένοι που ζουν στο σπίτι: 5 έως 10 τοις εκατό υποσιτίζονται, 25 τοις εκατό ανήκουν στην κατηγορία κινδύνου.
- Νοσοκομείο: Το 25 έως 30 τοις εκατό των γηριατρικών ασθενών είναι υποσιτισμένοι κατά την εισαγωγή — πολλοί από αυτούς υποσιτίζονται ακόμη περισσότερο κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους.
- Οίκοι ευγηρίας: 30 έως 40 τοις εκατό των κατοίκων.
- Μετά από χειρουργικές επεμβάσεις: Τις πρώτες εβδομάδες μετά την επέμβαση, έως και το 60 τοις εκατό των ηλικιωμένων ασθενών παρουσιάζει διατροφικό έλλειμμα — κάτι ιδιαίτερα σημαντικό στο πλαίσιο του χειρουργικού κινδύνου στην τρίτη ηλικία.
- Ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και ασθενείς με καρκίνο: Ανήκουν στις ομάδες υψηλότερου κινδύνου, με συχνότητα εμφάνισης που συχνά υπερβαίνει το 50%.
Οι λόγοι είναι ποικίλοι και συχνά αθροιστικοί:
Σωματικοί λόγοι
- Η μείωση της αίσθησης της όσφρησης και της γεύσης καθιστά το φαγητό λιγότερο ελκυστικό
- Οδοντικά προβλήματα, κακή εφαρμογή των οδοντοστοιχιών, δυσκολίες στην κατάποση
- Επιβράδυνση της εκκένωσης του στομάχου και πρόωρη αίσθηση κορεσμού
- Μειωμένη ικανότητα να αισθάνεται κανείς πείνα και δίψα
- Χρόνιοι πόνοι που μειώνουν την όρεξη και τη διάθεση για μαγείρεμα
- Παθήσεις που απαιτούν αυξημένες ενεργειακές ανάγκες (ΧΑΠ, καρδιακή ανεπάρκεια σε ηλικιωμένους, όγκοι)
Φαρμακευτικοί λόγοι
- Πολλά φάρμακα αλλοιώνουν τη γεύση ή την όρεξη — ένα κεντρικό ζήτημα στην πολυφαρμακία των ηλικιωμένων
- Τα αντιχολινεργικά φάρμακα προκαλούν ξηροστομία
- Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων παρεμποδίζουν την απορρόφηση της βιταμίνης Β12
- Η μετφορμίνη μπορεί να προκαλέσει έλλειψη βιταμίνης Β12
- Ορισμένα αντικαταθλιπτικά μειώνουν την όρεξη
Ψυχολογικοί και κοινωνικοί λόγοι
- Η κατάθλιψη στην τρίτη ηλικία — ένας από τους ισχυρότερους μεμονωμένους παράγοντες υποσιτισμού
- Μοναξιά — όποιος τρώει μόνος του, τρώει λιγότερο
- Γνωστικές διαταραχές έως και άνοια στην τρίτη ηλικία — ξεχνάει να φάει, δεν αναγνωρίζει πλέον το φαγητό
- Φτώχεια — τα υγιεινά τρόφιμα μπορεί να γίνουν πολύ ακριβά
- Περιορισμένη κινητικότητα — τα ψώνια και το μαγείρεμα γίνονται πιο κουραστικά. Περισσότερα σχετικά: Ακινησία στην τρίτη ηλικία
- Πένθος, απώλεια, μετακόμιση
Ιατρικοί και νοσηλευτικοί λόγοι
- Συστηματική υποτίμηση των πρωτεϊνικών αναγκών στην τρίτη ηλικία
- Νοσοκομειακή διατροφή, η οποία έχει σχεδιαστεί για νεότερους ασθενείς
- Περίοδοι νηστείας πριν από εξετάσεις, οι οποίες δεν αναπληρώνονται
- Έλλειψη προσαρμογής σε δυσκολίες κατάποσης
→ Πώς η πολυφαρμακία στην τρίτη ηλικία μπορεί να επηρεάσει την όρεξη και την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών.
→ Ο ρόλος της κατάθλιψης στην τρίτη ηλικία ως παράγοντας που εμποδίζει τη διατροφή.
Τα στοιχεία είναι σαφή. Ο υποσιτισμός στην τρίτη ηλικία αυξάνει:
- Τη θνησιμότητα: Διπλασιασμός της θνησιμότητας εντός ενός έτους στο νοσοκομείο και στη συνέχεια.
- Τον κίνδυνο λοιμώξεων: πνευμονία στην τρίτη ηλικία, λοιμώξεις πληγών, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.
- Διαταραχές στην επούλωση πληγών: Καθυστερημένη επούλωση, αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης κατακλίσεων.
- Επιπλοκές μετά από χειρουργικές επεμβάσεις: Σημαντικά αυξημένο ποσοστό επιπλοκών σε όλες τις χειρουργικές ειδικότητες.
- Διάρκεια νοσηλείας: Κατά μέσο όρο 3 έως 7 ημέρες περισσότερο.
- Σαρκοπενία και ευθραυστότητα: Η άμεση βιολογική σύνδεση — χωρίς επαρκή πρωτεΐνη δεν υπάρχουν μύες, χωρίς μύες δεν υπάρχει λειτουργία. Περισσότερα σχετικά: Σαρκοπενία στην τρίτη ηλικία και σύνδρομο ευθραυστότητας.
- Επανεισαγωγές στο νοσοκομείο: Σημαντικά αυξημένες κατά τους τρεις μήνες μετά την έξοδο.
- Εισαγωγές σε οίκους ευγηρίας: Αυξημένος κίνδυνος απώλειας της αυτονομίας.
- Συνολικό κόστος: Ο υποσιτισμός αυξάνει σημαντικά το κόστος υγείας ανά ασθενή.
→ Σχετικά με το στενά συνδεδεμένο ζήτημα της μυϊκής ατροφίας: Σαρκοπενία στην τρίτη ηλικία.
→ Σχετικά με το ευρύτερο σύνδρομο ευθραυστότητας.
Η δομημένη διατροφική αξιολόγηση δεν είναι προαιρετική, αλλά υποχρεωτική — ειδικά πριν από προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις, κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο και κατά την παρακολούθηση πολυνοσηρών ασθενών από τον οικογενειακό γιατρό. Το screening για τη «φραιλότητα» περιλαμβάνει ως πρότυπο τη διατροφική αξιολόγηση.
Δοκιμασίες διαλογής
- Mini Nutritional Assessment (MNA): Το πρότυπο στη γηριατρική. Καταγράφει την εξέλιξη του βάρους, την όρεξη, το ΔΜΣ, την περίμετρο της γάμπας και την κινητικότητα. Μια τιμή διαλογής κάτω από 12 απαιτεί τη συμπληρωμένη μορφή· κάτω από 17 υποδηλώνει εμφανή υποσιτισμό.
- Nutritional Risk Screening (NRS-2002): Χρησιμοποιείται ευρέως στα νοσοκομεία. Καταγράφει τη σοβαρότητα της νόσου και τη διατροφική κατάσταση.
- MUST (Malnutrition Universal Screening Tool): Ιδιαίτερα χρήσιμο στον τομέα της εξωνοσοκομειακής περίθαλψης.
Επιβεβαίωση της διάγνωσης σύμφωνα με τα κριτήρια GLIM
Επιβεβαίωση μέσω συνδυασμού φαινοτυπικών και αιτιολογικών κριτηρίων. Συμπερίληψη της σωματικής σύνθεσης (BIA, DXA) σε περίπτωση διαφοροποιημένης διαγνωστικής προσέγγισης.
Διερεύνηση αιτίων
- Λεπτομερές διατροφικό ιστορικό που καλύπτει αρκετές ημέρες
- Εξέταση της στοματικής κοιλότητας και της οδοντικής κατάστασης, εξέταση της κατάποσης σε περίπτωση υποψίας
- Εργαστηριακές εξετάσεις: ολική πρωτεΐνη, αλβουμίνη, CRP, τρανσφερίνη, βιταμίνη Β12, φολικό οξύ, βιταμίνη D, σίδηρος, φερριτίνη, ψευδάργυρος, TSH
- Ανασκόπηση φαρμακευτικής αγωγής για δραστικές ουσίες που μειώνουν την όρεξη ή προκαλούν δυσαπορρόφηση — δομημένη σύμφωνα με τα κριτήρια αποσυνταγογράφησης
- Διαγνωστικός έλεγχος για κατάθλιψη και γνωστικές λειτουργίες
- Σε περίπτωση ασαφούς απώλειας βάρους, έλεγχος για όγκο
???? Η απλούστερη κλινική ένδειξη πρόωρης προειδοποίησης: η εξέλιξη του βάρους. Όταν ένας ηλικιωμένος συγγενής χάσει περισσότερο από το 5% του σωματικού του βάρους σε διάστημα τριών μηνών — χωρίς να ακολουθεί συνειδητά δίαιτα — αυτό δεν αποτελεί «απώλεια βάρους», αλλά λόγο για ιατρική διερεύνηση. Μια ανεξήγητη απώλεια βάρους 5 κιλών σε μια ασθενή 70 κιλών αποτελεί το όριο.
1. Βελτιστοποίηση της πρόσληψης πρωτεϊνών
Ο βασικός αριθμός: 1,0 έως 1,2 g πρωτεΐνης ανά kg σωματικού βάρους ανά ημέρα για υγιείς ηλικιωμένους. Σε περίπτωση ασθένειας, ανάρρωσης μετά από χειρουργική επέμβαση ή υποσιτισμού, 1,2 έως 1,5 g ανά kg. Για μια ασθενή 70 kg, δηλαδή 70 έως 105 g ημερησίως.
Δεν έχει σημασία μόνο η συνολική ποσότητα, αλλά και η κατανομή και η ποιότητα:
- 25 έως 30 g ανά κύριο γεύμα διεγείρουν τη μυϊκή σύνθεση
- Οι ζωικές πρωτεΐνες (ψάρι, αυγά, άπαχο κρέας, γαλακτοκομικά προϊόντα) με υψηλή περιεκτικότητα σε λευκίνη είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές
- Οι φυτικοί συνδυασμοί (όσπρια και δημητριακά) αποτελούν καλή συμπλήρωση
- Τα προϊόντα από τυρί κουάρκ, τυρί χούτενκαζ και γιαούρτι αποτελούν απλές πηγές πρωτεΐνης
2. Εξασφάλιση της ενεργειακής πρόσληψης
Σε περίπτωση υποσιτισμού, η πρωτεΐνη δεν αρκεί — πρέπει να καλύπτεται η συνολική θερμιδική ανάγκη. 30 έως 35 kcal ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα είναι το τυπικό για τους ηλικιωμένους, ενώ σε περίπτωση ασθένειας απαιτείται περισσότερη. Όποιος προσλαμβάνει συνολικά πολύ λίγη ενέργεια, καίει τις πρωτεΐνες που προσλαμβάνει για να παράγει ενέργεια — και δεν μπορεί να αναπτύξει μυϊκή μάζα.
3. Μικροθρεπτικά συστατικά
- Βιταμίνη D: Συχνή ανεπάρκεια, συμπλήρωση όταν οι τιμές είναι αποδεδειγμένα κάτω από 50 nmol/l — ιδιαίτερα σημαντική και για την πρόληψη της οστεοπόρωσης στην τρίτη ηλικία.
- Βιταμίνη Β12: Ιδιαίτερα σε περίπτωση λήψης αναστολέων της αντλίας πρωτονίων ή μετφορμίνης.
- Φολικό οξύ: Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.
- Σίδηρος: Σε περίπτωση αναιμίας, αλλά μόνο όταν έχει διαπιστωθεί έλλειψη.
- Ψευδάργυρος: Σε διαταραχές επούλωσης πληγών και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις.
- Υγρά: Απαιτούμενη πρόσληψη περίπου 1,5 έως 2 λίτρα την ημέρα, περισσότερο σε περίπτωση ζέστης ή λήψης διουρητικών. Η αφυδάτωση αποτελεί ξεχωριστή κλινική κατηγορία και συνδέεται στενά με τον υποσιτισμό.
4. Διατροφικά συμπληρώματα για από του στόματος χορήγηση
Τα συμπληρώματα διατροφής από το στόμα (ONS) αποτελούν μία από τις πιο τεκμηριωμένες παρεμβάσεις στη γηριατρική. Παρέχουν συνήθως 250 έως 400 kcal και 15 έως 20 g πρωτεΐνης ανά μερίδα. Μελέτες δείχνουν ότι, σε ασθενείς με υποσιτισμό ή σε κίνδυνο υποσιτισμού, τα συμπληρώματα διατροφής σε μορφή ροφήματος μειώνουν τη θνησιμότητα, τις επιπλοκές και τις επανεισαγωγές στο νοσοκομείο. Χορηγούνται με ιατρική συνταγή και η δοσολογία καθορίζεται εξατομικευμένα από τον γιατρό.
5. Αντιμετώπιση των αιτίων
- Ανίχνευση και θεραπεία της κατάθλιψης στην τρίτη ηλικία — συχνά ο καθοριστικός παράγοντας
- Διάγνωση και προσαρμογή των διαταραχών κατάποσης (τροποποίηση της σύστασης, λογοθεραπεία) — συχνά μετά από γηριατρική πρώιμη αποκατάσταση
- Οδοντιατρική θεραπεία, προσαρμογή οδοντοστοιχιών
- Αναθεώρηση φαρμακευτικής αγωγής για φάρμακα που επηρεάζουν την όρεξη ή την απορρόφηση — περισσότερα σχετικά: Deprescribing
- Αντιμετώπιση της κοινωνικής απομόνωσης — κοινά γεύματα, υπηρεσίες παροχής γευμάτων, ημερήσια φροντίδα
- Σε περίπτωση γνωστικής έκπτωσης: δομημένη συνοδεία κατά τη διάρκεια των γευμάτων, σαφής παρουσίαση
- Τακτική ζύγιση: Αρκεί μία φορά το μήνα. Καταγραφή. Οι τάσεις είναι πιο ενδεικτικές από τις μεμονωμένες τιμές.
- Παρατήρηση των διατροφικών συνηθειών: Πόσο τρώει πραγματικά; Μένει φαγητό στο πιάτο;
- Προσέξτε τα ρούχα: παντελόνια που γίνονται πιο φαρδιά, δαχτυλίδια που γίνονται πιο χαλαρά — συχνά γίνονται ορατά νωρίτερα από τους αριθμούς στη ζυγαριά.
- Να τρώτε μαζί: Όποιος τρώει με άλλους, τρώει περισσότερο. Αυτό δεν είναι παιδαγωγική, αλλά αποδεδειγμένο γεγονός.
- Μικρές μερίδες, υψηλή θρεπτική αξία: Πλήρες λίπος αντί για χαμηλά σε λιπαρά, βούτυρο αντί για τίποτα, κρέμα γάλακτος στις σούπες.
- Σνακ πλούσια σε πρωτεΐνες: τυρί κουάρκ, γιαούρτι, τυρί φέτα, αυγά σκληρά βρασμένα.
- Μην ηθικολογείτε για τη διατροφή: Μην αντιπαραθέτετε το «υγιεινό» με το «ανθυγιεινό». Για τους ηλικιωμένους, πρώτα μετράει η ποσότητα και η θερμιδική πυκνότητα, και μετά η σύνθεση.
Περιπτώσεις που απαιτούν συστηματική διατροφική αξιολόγηση:
- Ακούσια απώλεια βάρους άνω του 5% σε τρεις μήνες ή 10% σε έξι μήνες
- Επίμονη απώλεια όρεξης για αρκετές εβδομάδες
- Ορατή μυϊκή απώλεια, αδυναμία, απώλεια δύναμης — πιθανά σημάδια σαρκοπενίας
- Συχνές λοιμώξεις, κακή επούλωση πληγών
- Πριν από προγραμματισμένες μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις — σημαντικό για τον χειρουργικό κίνδυνο σε ηλικιωμένους
- Μετά από νοσηλεία με απώλεια λειτουργικότητας
- Σε περίπτωση δυσκολιών στην κατάποση ή αλλαγών στις διατροφικές συνήθειες
Ο πρώτος προορισμός είναι ο οικογενειακός γιατρός, ο οποίος, αν χρειαστεί, θα παραπέμψει σε διατροφολόγο, λογοθεραπευτή ή γηριατρικό γιατρό. Τα εξειδικευμένα γηριατρικά κέντρα λειτουργούν με διεπιστημονική προσέγγιση σε συνεργασία με διατροφολόγους, οι οποίοι μπορούν να εξηγήσουν τη διαφορά μεταξύ των συμβουλών από εγχειρίδια και της τεκμηριωμένης, εξατομικευμένης διατροφικής θεραπείας.
→ Πώς μια ολοκληρωμένη γηριατρική αξιολόγηση αξιολογεί τη διατροφή με συστηματικό τρόπο.