Τα αιμαγγειώματα είναι επίσης γνωστά ως «αιματώδεις όζοι». Όπως και οι αγγειακές δυσπλασίες, πρόκειται για καλοήθεις αγγειακούς όγκους και αγγειακές δυσπλασίες. Τα αιμαγγειώματα εμφανίζονται συνήθως αμέσως μετά τη γέννηση ή κατά τις πρώτες εβδομάδες της ζωής. Αντίθετα, οι αγγειακές δυσπλασίες συχνά γίνονται αντιληπτές μόνο κατά την παιδική ή εφηβική ηλικία. Η θεραπεία των αιμαγγειωμάτων και των αγγειακών δυσπλασιών πραγματοποιείται, μεταξύ άλλων, μέσω χειρουργικής αφαίρεσης, κρυοχειρουργικής ή θεραπείας με λέιζερ.
Παρακάτω θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες καθώς και επιλεγμένους ειδικούς στα αιμαγγειώματα.
Διακρίσεις μεταξύ διαφόρων αγγειακών ανωμαλιών
Καθοριστική για τη διάκριση αυτή είναι η ταξινόμηση της «International Society for the Study of Vascular Anomalies» (ISSVA) του 1996. Σύμφωνα με αυτήν, οι γιατροί διακρίνουν τις αγγειακές ανωμαλίες σε
- αιμαγγειώματα και
- αγγειακές δυσπλασίες.
Η στοχευμένη διάγνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μέσω διεπιστημονικής συνεργασίας. Μετά τη διάγνωση ακολουθεί ένα εξατομικευμένο θεραπευτικό σχέδιο.
Ορισμός: Αιμαγγείωμα
Τα αιμαγγειώματα είναι οι συχνότεροι όγκοι της παιδικής ηλικίας. Εμφανίζονται αμέσως μετά τη γέννηση ή στις πρώτες εβδομάδες της ζωής και είναι γενικά καλοήθη.
Ένα αιμαγγείωμα προέρχεται από το ενδοθήλιο (το εσωτερικότερο στρώμα κυττάρων ενός αιμοφόρου αγγείου). Πρόκειται για έναναγγειακό όγκο που χαρακτηρίζεται από πολλαπλασιασμό (δηλαδή ταχεία ανάπτυξη) νέων ιστών.
Τα αιμαγγειώματα χαρακτηρίζονται από
- γρήγορη ανάπτυξη (6 έως 12 μήνες),
- μια φάση στασιμότητας (6 έως 12 μήνες) και
- μια φάση υποχώρησης (1 έως 12 έτη).
Στο 90% των περιπτώσεων, τα αιμαγγειώματα υποστρέφονται αυθόρμητα.
Τα αιμαγγειώματα μπορούν να φτάσουν σε πολύ μεγάλο μέγεθος, αλλά συχνά υποστρέφουν αυθόρμητα © Any Grant | AdobeStock
Ορισμός: Αγγειακές δυσπλασίες
Οι αγγειακές δυσπλασίες είναι κληρονομικές. Πρόκειται για δυσπλασίες με δυσπλαστικούς (παραμορφωμένους) αγγειακούς πόρους χωρίς κυτταρική πολλαπλασιασμό (ταχεία ανάπτυξη των κυττάρων).
Δεν υπόκεινται σε αυθόρμητη υποχώρηση (αυθόρμητη επούλωση). Συχνά εμφανίζονται για πρώτη φορά στην παιδική ή εφηβική ηλικία. Οι αγγειακές δυσπλασίες αναπτύσσονται αναλογικά με την ανάπτυξη.
Οι εξάρσεις ανάπτυξης των αγγειακών δυσπλασιών μπορούν να προκληθούν από
- τις ορμονικές αλλαγές κατά την εφηβεία ή την εγκυμοσύνη,
- τραυματισμούς ή
- χειρουργικές επεμβάσεις
.
Οι αγγειακές δυσπλασίες ταξινομούνται ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της ροής του αίματος στα αιμοφόρα αγγεία ως εξής:
- Αργή ροή («low flow»): τριχοειδής δυσπλασία, λεμφική δυσπλασία, φλεβική δυσπλασία
- Με ταχεία ροή («high flow»): αρτηριοφλεβική δυσπλασία
Συμπτώματα των αιμαγγειωμάτων
Στα αιμαγγειώματα εμφανίζονται τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Θερμές διόγκωσεις,
- προεξοχές που μοιάζουν με μούρα,
- διηθητικές μάζες με φυσιολογικό δέρμα από πάνω,
- λειτουργικές και αισθητικές διαταραχές.
Διάγνωση αιμαγγειωμάτων και αγγειακών δυσπλασιών
Για τη διάκριση μεταξύ αιμαγγειωμάτων και αγγειακών δυσπλασιών απαιτείται προσεκτική διάγνωση. Αυτή ξεκινά με την ακριβή καταγραφή του ιστορικού (αναμνηστικό) και των κλινικών ευρημάτων.
Συμπληρωματικές εξετάσεις είναι
- η έγχρωμη διπλής συχνότητας υπερηχογραφία (υπερηχογραφική εξέταση της ροής του αίματος),
- η μαγνητική τομογραφία (MRI) για την εκτίμηση της έκτασης σε βάθος,
- η χρονικά διαχωρισμένη μαγνητική αγγειογραφία (απεικόνιση των αιμοφόρων αγγείων μέσω διαφόρων απεικονιστικών μεθόδων σε περιπτώσεις αγγειακών δυσπλασιών) καθώς και
- ακτινογραφίες ή αξονική τομογραφία (CT) (σε περίπτωση οστικών μεταβολών).
Θεραπεία των αιμαγγειωμάτων
Στα αιμαγγειώματα εφαρμόζονται οι ακόλουθες θεραπευτικές μέθοδοι:
- παρακολούθηση της εξέλιξης,
- κρυοχειρουργική (για επιφανειακά και μικρά αιμαγγειώματα),
- Χειρουργική με λέιζερ (για μεγαλύτερες αλλοιώσεις),
- λέιζερ χρωστικής με αντλία φλας ή IPL (βάθος διείσδυσης 2 mm),
- διαδερμική χρήση λέιζερ νεοδυμίου: YAG,
- Συστηματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή ή β-αναστολείς (για την προώθηση της υποστροφής των αιμαγγειωμάτων) καθώς και
- χειρουργική αφαίρεση αιμαγγειωμάτων σε κρίσιμες περιοχές.
Κοινοποίηση άρθρου