Terapia nerwowa – informacje i specjaliści

Czym jest terapia nerwowa?

Alternatywna metoda terapii nerwowej opiera się na założeniu, że istnieje gęsta sieć połączeń między różnymi obszarami ciała.

Układ wegetatywny, układ hormonalny i wszystkie komórki w organizmie są ze sobą ściśle powiązane. Podstawą systemu informacyjnego między komórkami jest substancja podstawowa (zwana również macierzą). Jest ona ściśle powiązana ze wszystkimi komórkami i nerwami.

W tym miejscu wkracza terapia nerwowa: próbuje przywrócić sprawne funkcjonowanie substancji podstawowej. Jeśli występują tu zaburzenia, pojawiają się objawy, takie jak ostry lub przewlekły ból w różnych miejscach ciała.

Terapia nerwowa dzieli się na dwa obszary:

• terapię segmentową oraz
• terapię pól zakłóceń

Terapia segmentowa

Na początku terapeuta zazwyczaj stosuje terapię segmentową. W miejscu, gdzie występuje ból, wstrzykuje miejscowy środek znieczulający w górne warstwy skóry. Środkiem tym jest prokaina. Tam rozwija ona swoje działanie i łagodzi dolegliwości, takie jak zesztywnienia mięśni. Krótko po wstrzyknięciu na skórze pojawiają się czerwone obrzęki, tzw. bąble.

Terapia nerwowa wspomaga również inne obszary, takie jak narządy wewnętrzne, nerwy i więzadła. Punktem wyjścia terapii nerwowej jest powiązanie między określonymi punktami na powierzchni ciała a narządami wewnętrznymi i układem nerwowym. Terapia ma oddziaływać poprzez te powiązania.

W trakcie leczenia na skórze często pojawiają się małe bąble @ blauviolette /AdobeStock

Terapia polami zakłócającymi

Jeśli terapia segmentowa nie przynosi pożądanego efektu, lekarze i terapeuci sięgają po drugi obszar terapii nerwowej: terapię pól zakłóceń.

Pole zakłóceń to czynnik powodujący przewlekłe obciążenie, który sam w sobie nie wywołuje dolegliwości, ale oddziałuje na inne obszary ciała. Powoduje to podrażnienia w organizmie i osłabia naturalne siły obronne.

Często pola zakłóceń występują w następujących obszarach:

• Blizny
• Zatoki
• Zęby
• Szczęki
• Migdałki
• Zatoki
• Prostata

W terapii pól zakłócających terapeuta również wstrzykuje środek znieczulający miejscowo bezpośrednio w powierzchnię skóry lub podskórnie. Może to jednak być również głębsze, jak na przykład w przypadku migdałków lub prostaty.

Pola zakłóceń można znaleźć niemal w każdym obszarze ludzkiego ciała. Skutki tych zakłóceń ujawniają się jednak w innych miejscach: przewlekłe zapalenie migdałków może wówczas prowadzić do:

• astmy
• reumatyzmowi stawów
• chorobom krążków międzykręgowych

Dzięki kompleksowym badaniom wstępnym terapeuci mogą wykryć pola zakłóceń, nawet jeśli ból występuje w innym miejscu.

Kiedy stosuje się terapię nerwową?

Zakres zastosowania terapii nerwowej jest szeroki: obejmuje zarówno ostre urazy, jak i przewlekłe dolegliwości.

Obszary zastosowania terapii nerwowej:

• Choroby stawów
• Bóle pleców
• Bóle głowy
• Ogólnie bóle przewlekłe
• Bóle nerwowe, np. nerwoból trójdzielny
• Stany zapalne
• Problemy hormonalne
• Alergie
• Depresja

Terapia i opieka po zabiegu: jak przebiega terapia nerwowa

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz musi wykluczyć wszystkie możliwe przyczyny, które przemawiają przeciwko zabiegowi (przeciwwskazania).

W przypadku terapii segmentowej terapeuta wyczuwa bolące miejsce i wstrzykuje prokainę w skórę. Wkrótce potem pojawiają się czerwone obrzęki, czyli bąble.

W terapii pola zakłóceń terapeuta neuralny wkłada igłę wokół pola zakłóceń.

Niektóre bóle ustępują już po jednym zabiegu, inne wymagają kilku sesji. Pacjenci cierpiący na bóle przewlekłe potrzebują kilku sesji, zanim terapia przyniesie efekty.

Ryzyko i rokowania

Jak w przypadku każdego leczenia, lekarz musi dokładnie rozważyć korzyści i ryzyko. W terapii nerwowej skutki uboczne występują stosunkowo rzadko. Możliwe są infekcje lub krwiaki w miejscu wstrzyknięcia. Jeśli miejsce wkłucia ulegnie zapaleniu, skóra reaguje obrzękiem, zaczerwienieniem i bólem.

W terapii nerwowej lekarze stosują miejscowy środek znieczulający zawierający substancję czynną prokainę. W przypadku nieprawidłowego stosowania może on uszkodzić nerwy lub naczynia krwionośne.

W przypadku przedostania się środka do krwiobiegu możliwe są następujące skutki uboczne:

• mrowienie
• Uczucie drętwienia
• Zawroty głowy
• drgawki 
• Zatrzymanie oddechu
• Osoby uczulone na prokainę mogą doznać wstrząsu anafilaktycznego.

Zasadniczo terapia nerwowa nie jest odpowiednia dla osób z chorobami serca. Lekarze nie powinni również stosować prokainy jako metody leczenia w przypadku zaburzeń krzepnięcia krwi lub stanów zapalnych skóry.

Jeśli po zabiegu wystąpią następujące objawy, należy natychmiast zgłosić się do lekarza:

• Pocenie się
• Drżenie
• Złe samopoczucie
• Metaliczny posmak w ustach 

Wniosek: Tradycyjna metoda alternatywna wspomaga naturalne siły lecznicze organizmu

Łagodzenie bólu za pomocą celowo stosowanych miejscowych środków znieczulających. Od około stu lat w terapii nerwowej odnotowuje się przypadki pacjentów, u których ból uległ zmniejszeniu. Miejscowy środek znieczulający pozytywnie oddziałuje na określone obszary lub zaburzone funkcje organizmu.

Pobudzony autonomiczny układ nerwowy usuwa zaburzenia i stymuluje siły samoleczenia.

Poza reakcjami alergicznymi na substancję czynną rzadko występują inne skutki uboczne.

Doświadczeni naturoterapeuci oferują Państwu alternatywne metody leczenia przewlekłego bólu, a także wielu innych schorzeń.