Diş Cerrahisi: Bilgiler ve Diş Cerrahları

Diş cerrahisi, ağız boşluğu bölgesinde gerçekleştirilen tüm cerrahi operasyonları kapsar. Bu kapsamdaki müdahaleler, aşağıdaki alanlardan birini veya birkaçını ilgilendirir:

• çene
• dişler
• ağız boşluğu içindeki yumuşak dokular

Bu cerrahi müdahalelerin uzmanları hem diş hekimleri hem de ağız cerrahlarıdır. Ağız cerrahları, diş cerrahisi alanında birkaç yıllık ek uzmanlık eğitimi almış diş hekimleridir.

Diş cerrahisi, ağız, çene ve yüz cerrahisi (MKG) ile birbirinden ayrılmalıdır. Her iki uzmanlık alanında da tıp ve diş hekimliği eğitimi temel oluşturur. Ancak diş cerrahisi, yalnızca ağız boşluğundaki ameliyatları kapsar. Buna karşılık MKG cerrahisi, sadece çenede değil, genel olarak tüm yüz bölgesinde restoratif müdahaleler gerçekleştirir.

Diş cerrahisi, ağız boşluğu içinde geniş bir tedavi yelpazesini kapsar. Bunlar arasında şunlar yer alır:

• Yirmi yaş dişlerinin çekilmesi
• Ciddi şekilde tahrip olmuş dişlerin çekilmesi
• Kök ucu rezeksiyonu (diş kökünün ucunun cerrahi olarak çıkarılması)
• Diş implantlarının yerleştirilmesi
• Diş osteotomisi (kemik kesilmesi; örneğin, çok sıkı oturmuş yirmi yaş dişlerinin çekilmesinde)
• Dudak ve dil bağlarının düzeltilmesi
• Kemik augmentasyonu (çene kemiğinin yeniden yapılandırılması)
• Mukoza veya çenede bulunan kistlerin çıkarılması
• Kaza Sonrası Ameliyatlar
• Ağız boşluğundaki apselerin (iltihap birikintilerinin) tedavisi

Çoğu durumda, tedavi eden diş hekimi hastasını diş cerrahisi uzmanına sevk eder. Bu durumda asıl teşhis zaten konulmuştur. Diş hekimi, örneğin bir dişin çekilmesi gerektiğini tespit ederse, sizi cerraha yönlendirir. Cerrah, işlem sürecini sizinle görüşür ve müdahale için bir randevu belirler.

Henüz bir tanı konulmamışsa, bunu koymak tedavi eden hekimin görevidir. Anamnez kapsamında sizinle şikayetleriniz hakkında konuşur ve tıbbi geçmişinizle ilgili sorular sorar.

Bunun için genellikle ayrıntılı muayene yöntemleri, kural olarak bir görüntüleme yöntemi gereklidir. Çene röntgeni bu konuda en sık kullanılan seçeneklerden biridir; birçok durumda

• sonografi (ultrason),
• bilgisayarlı tomografi (BT) veya
• manyetik rezonans görüntüleme (MRG)

de düşünülebilir. Bu muayene yöntemleri, ilgili yapıları ayrıntılı ve gerçekçi bir şekilde gösterir. Böylece doktor, mevcut hastalığın yerini tespit edebilir ve ciddiyetini belirleyebilir. 

Diş cerrahisinde çok sayıda tedavi yöntemi bulunmaktadır. Bu yöntemler, her bir vakanın kesin bulgularına ve buna bağlı tanıya göre belirlenir.

Aşağıdaki üç örnek, diş cerrahisinin geniş yelpazesini temsil etmektedir.

Örnek: Yirmi yaş dişinin çekilmesi

Yirmi yaş dişleri genellikle çenede yeterli yer bulamaz. Bu dişler sadece kısmen çıkabilir ve bu da bakterilerin yoğun olarak biriktiği boşluklara yol açar. Bunun sonucunda sıklıkla mukoza iltihabı veya ağız açma sorunları ortaya çıkar.

Bir veya daha fazla yirmi yaş dişinin cerrahi olarak çekilmesi, lokal anestezi altında gerçekleştirilir. Çoğu durumda mukoza üzerinde küçük bir kesi yapılması gerekir. Ardından diş cerrahı dişi ortaya çıkarır. Gerekirse dişi ikiye ayırır ve daha sonra çıkarır.

Son olarak, yarayı dikişlerle kapatır ve yaklaşık on gün sonra bu dikişleri alır. İşlem genellikle sadece birkaç dakika sürer.

Örnek: Kök ucu rezeksiyonu

Derin çürükler genellikle diş özü (pulpa) üzerinde bakteriyel enfeksiyonla ilişkilidir. Ciddi vakalarda diş hatta ölmeye bile başlayabilir. Mümkünse dişin korunması gerekir.

Bunun için kök kanalı tedavisi, yani bu durumda kök ucunun çıkarılması gerekir. Bunun için diş cerrahı, diş kökünün enfekte olmuş ucunu keser. Ardından, etrafındaki iltihaplı dokuyu çıkarır.

İşlem lokal anestezi altında gerçekleştirilir.

Örnek: Diş implantlarının yerleştirilmesi

Eksik bir dişin yerine konması için çeşitli seçenekler vardır. Diş köprüleri ve çıkarılabilir protezler uygun fiyatlıdır, ancak işlevsel ve estetik açıdan bazı dezavantajları vardır. Doğal dişe en yakın protez ise diş implantıdır. İmplant, komşu dişlerin aşındırılmasına gerek kalmadığı için bu dişleri de korur.

Diş implantları, yapay diş kökü görevi gören özel vidalardır. İmplantoloji kapsamında çene kemiğine yerleştirilirler ve orada kemikle bütünleşirler.

Üst yapı olarak tekli kronlar, köprüler veya protezler kullanılabilir.